Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 395 - โอกาส

เจ่าไห่กลับไปที่โรงแรมทันที หลังจากที่แยกกับลิล เมื่อมาถึงโรงแรมเขาพบกับรินิ โด้ทันที รินิโด้บอกกับเจ่าไห่ว่า “ถ้าเจ้าต้องการจะเปิดร้านที่นี่เจ้าอาจจะต้องรอสักหน่อย”

รินิโด้รู้ว่าเจ่าไห่ออกไปข้างนอกมา แต่เขาก็ไม่รู้ว่าเจ่าไห่ไหนมา นอกจากนี้เขาก็ ไม่อาจจะถามเรื่องนี้กับเจ้าไม่ได้ ไม่ว่ายังไงเขาจะต้องได้รับปลาไฟ 5,000 ตัวต่อเดื อน รินิโด้จึงไม่ได้ถามอะไรจากเจ่าไห่ต่อ เพราะเขาไม่ต้องการรบกวนเจ่าไห่

รินิโด้ได้รับค่าสั่งจากตระกูลไม่ต้องโลภมากที่จะทําธุรกิจกับเจ่าไห่ ไม่งั้นมันจะ ทําให้พวกเขาไม่ได้อะไรจากเจ่าไห่เลย นี่เป็นเหตุผลที่ทําไมรินิโด้ถึงไม่ได้ถามอะไร เจ่าไห่มากและก็ช่วยเหลือเจ๋าไร่ในทุกอย่าง เขาเชื่อว่าสิ่งที่เล่าไห่จะตอบแทนเขา มันจะต้องมากแน่ๆ และแน่นอนว่าเขาจะได้รับรางวัลเป็นปลาไฟอีก 5,000 ตัวต่อ เดือน แม้ว่ามันจะไม่ได้มากขนาดนั้น แต่ตระกูลเซี่ก็ยังคงมองว่ามันยังไม่ได้มีรายได้ มากมายขนาดนั้น

และตอนนี้ เจ่าไห่ต้องการจะออกไปไหนมาไหน รินิโด้ไม่ได้ห้ามเล่าไร่ที่จะออกไปไหนเลย และก็ไม่ได้ถามด้วยว่าเจ่าไห่ไปไหนมา รินิโด้รู้ดีว่าถ้าถามอะไรจากเจ่าไร่มันอาจจะเป็นเหตุที่ทําให้เจ่าไห่ไม่พอใจ และไม่ชอบเขาก็ได้

เจ่าไห่กลับไปที่ห้องทันที และบอกเรื่องชาร์ลีกับลอร่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น ลอร่าไม่ได้ไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจ่าไห่ เพราะเธอเองก็เชื่อมั่นในตัวของเจ่าไห่และมิติ หากพวกเขาได้ทําธุรกิจกับชาร์ลี่พวกเขาจะได้คนมาคุ้มกันพวกเขาด้วย

เมื่อเจ่าไห่เห็นว่าลอร่าไม่ได้ห้ามอะไรเลย เจ่าไห่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ที่จริงแล้วเข่าไร่ก็คิดไว้แล้วว่าลอร่าจะต้องเห็นด้วยกับเขา และเธอก็เคยเป็นนักธุรกิจที่มีความสามารถในอดีต ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักกันไปทั่วจักรวรรดิโรเซ่น เพราะเธอเองไม่ได้ทําอะไรเล่นๆ

เจ่าไห่มองไปที่ลอร่าและถามว่า “เธอคิดยังไงที่ชาร์ลีต้องการให้เราไปที่เมืองน้ําหยก? ฉันไม่ได้รู้ว่าพี่มีค่าอะไรหรือไม่?”

ลอร่ายิ้มและตอบทันทีว่า “ใครบอกกันว่าพี่ไม่มีค่าอะไร พี่เป็นคนที่มีความสามารถมากๆ มันเป็นธรรมดาอยู่แล้วที่เขาจะต้องเอาพี่ไปอยู่ข้างเขา”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องเตรียมตัวพรุ่งนี้พกเราจะออกจากเมืองน้ํามรกต นอกจากนี้ชาร์ลีก็จะไปกับพวกเราด้วย ตอนแรกพี่ไม่ต้องการที่จะร่วมมือกับพวกเขา ตั้งแต่ที่มองท่าทางของชาร์ลี ในวันนี้ดูเหมือนว่าการต่อสู้เพื่อบัลลังก็จะรุนแรงกว่าที่พี่คิด การที่เข้าไปร่วมกับเรื่องนี้มันไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย”

ลอร่ายิ้มและพูดว่า “ฉันคิดว่ามันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ตั้งแต่ที่พี่ไปพบกับชาร์ลี มันก็สายเกินไปที่จะพูดอะไรแล้ว จากสิ่งที่ฉันเห็นเราอาจจะต้องเข้าไปช่วยชาร์ลีด้วย พี่ไห่หากเราสามารถช่วยเหลือชาร์ลีให้ได้บัลลังก์ได้ ตระกูลบูดาอาจจะสามารถกลับมาได้ในอนาคต”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “พี่คิดว่าการที่เราได้พบกับเขามันจะเป็นความคิดที่ผิด พี่กลัว ว่าถ้าเราย้ายไปยังจักรวรรดิโรเซ่น จักรวรรดิอาร์ซูก็จะไม่ให้พวกเราไปอยู่ที่แดนทมิฬ และที่นั่นมันก็เป็นที่ที่เราคิดว่าจะให้เป็นที่ของตระกูลบูดาของเรา”

ลอร่ายิ้มและพูดว่า “พี่คิดมากเกินไปหรือเปล่าพี่ไห่ ไม่ว่าใครที่ต้องการทําร้ายแดนทมิฬ พวกเขาจะยังต้องรับมือกับหมอกที่มีพิษด้วย ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปที่นั่นหรอก สถานที่แห่งนั้นมันจะยังคงเป็นฐานของเรา นอกจากนี้ก็คงไม่มีใครคิดหรอกว่าเราอยู่ที่นั่น พวกเขาน่าจะคิดว่าเราหนีไปทางทะเลนานแล้ว”

เจ่าไห่ยิ้ม เขารู้ว่าสิ่งที่ลอร่าพูดมันคิดเรื่องจริงๆ ไม่มีใครหรอกที่กล้าที่จะไปสร้างที่อยู่ที่แดนทมิฬ นอกจากพวกเรา เจ่าไห่ก็คิดอยู่แปปนึ่งและพูดว่า “พี่คิดว่ามันจะดีกว่าถ้าเราเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับปู่กรีนเสียก่อน”

ลอร่าเห็นด้วยเช่นนั้น “ฉันก็คิดว่านั่นมันเป็นความคิดที่ดี เราจะต้องบอกปักรีนเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ฉันคิดว่าปู่กรีนจะต้องไม่เห็นด้วยแน่ๆ”

เจ่าไห่ส่ายหัวและพูดว่า “พี่ไม่คิดเช่นนั้น กรีนจะต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน กรีนต้องการให้ตระกูลบูดากลับมามากกว่าพี่ ที่ต้องการจะท่าซะอีก”

กรีนก็บอกกับเจ่าไห่ว่า “ตกลง! ฉันเห็นด้วยกับนายน้อย นายน้อยกําลังกลัวอะไรหรือเปล่า? ตราบใดที่แดนทมิฬยังอยู่กับเรา เราจะมีที่ให้กลับไปแน่นอน หากเกิดอะไรผิดพลาดข้างนอกตระกูลบูดาของเราก็ยังสามารถกลับมาได้ที่นี่”

กรีนให้ความเห็นของเขาทันทีที่เจ่าไห่บอกเรื่องนี้กับเขา กรีนก็พูดต่ออีกว่า “นายน้อยผู้ยิ่งใหญ่ ทุกคนในตระกูลจะต้องเริ่มจากไม่มีอะไรเลย และค่อยๆ สร้างตัวเองขึ้นมาที่ละนิด ในอดีตตระกูลบูดาของเราตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเพราะว่าพวกเราไม่มีมิติ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเราจะหนีไปไหนได้ทันที แต่นายน้อยตอนนี้ นายน้อยมีมิติ เราไม่จําเป็นต้องกลัวอะไรเลย ถ้าเรายังมีมิติของท่านอยู่”

เจ่าไห่ไม่คิดว่ากรีนจะพูดเช่นนี้ แต่เมื่อเห็นว่ากรีนเห็นด้วยกับความคิดของตัวเอง เขาก็ไม่ได้พูดอะไรและพยักหน้าด้วยความเข้าใจ และเจ่าไห่ก็ยังพูดต่ออีกว่า “เมื่อเห็นท่าทางของชาร์ลีมันก็ทําให้ฉันไม่ได้คิดว่าเขาเป็นคนไม่ดี ฉันต้องการที่จะช่วยเหลือเขา”

กรีนพยักหน้า เขามองเจ่าไห่และพูดว่า “นายน้อยพรุ่งนีพิษของท่านจะหายไป แต่จะเกิดอะไรขึ้นในเรื่อ?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “มันไม่สําคัญหรอก เมื่อถึงเวลาล้างพิษในวันพรุ่งนี้ ฉันจะกลับไปที่มิติ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”

กรีนพยักหน้า “นายน้อยควรที่จะต้องระวังให้ดี นี่เป็นสิ่งที่สําคัญมากสําหรับพวกเรา เช่นเดียวกับอนาคตของตระกูลบูดา”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “กรีนไปพักผ่อนเถอะ ไม่ต้องห่วงมันจะไม่เกิดปัญหา มิติไม่เคยทําให้ฉันผิดหวัง ไม่มีเหตุที่มันจะล้มเหลวในครั้งนี้” กรีนพยักหน้า

เช้าวันต่อมา เจ่าไห่และคนอื่นๆ ก็ออกไปจากโรงแรมก่อนเวลา จากนั้นพวกเขาก็ออกไปที่ท่าเรือทันที ที่เทียบเรือของพวกเขาไม่ได้มีเรือมาเทียบอยู่ข้างเลย ดูเหมือนว่าเงินที่จ่ายไป มันคุ้มค่ามากๆ

เจ่าไห่จ่ายให้กับคนดูแลท่าเรือและรอชาร์ลี เมื่อพวกเขาเทียบเรือที่นี่ พวกเขาจะต้องจ่ายเงินตอนที่พวกเขาต้องการอออกเรือ

อย่างไรก็ตามเจ่าไห่ไม่ได้สนใจเงิน มันเป็นค่าบริการที่เล็กน้อยมาก ตอนนี้เขาอยากรู้ว่าชาร์ลีจะมาถึงเมื่อไหร่ และในขณะที่พวกเขากําลังคิดเรื่องนี้อยู่ ก็มีรถม้าธรรมดาๆมาถึงและเคลื่อนไปที่เรือเถาหยวน แล้วลิลก็ออกมาจากรถม้านั่น

เมื่อเจ่าไห่เห็นแบบนั้น เขาก็สั่งให้นํารถม้าเข้าไปในเรือเลย ลิลูบังคับรถม้าเข้าไปที่เรือ จากนั้นเจ่าไห่ก้ออกเรือทันที

หลังจากที่พวกเขาออกจากท่าเรือและแล่นสู่ทะเลแล้ว ชาร์ลีก็ออกจากรถด้วยรอยยิ้มให้กับเจ่าไห่ ขณะที่พูดว่า “ข้าไม่มีทางเลือกกับสิ่งที่ข้าทําในครั้งนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะยกโทษให้ข้า”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นอะไรเลยฝ่าบาท” จากนั้นเจ่าไห่ก็พาชาร์ลีไปที่ห้องนั่งเล่น หลังจากที่ห้องนั่งเล่นของเรือได้ถูกท่าใหม่แล้ว ทุกอย่างในนั้นมันดูดีมากๆ

เมื่อชาร์ลีเห็นส่วนนี้ของเรือ เขาก็ตกใจมาก เขาไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้ในเรือ เมื่อเขานั่งลง เม็กก็เทน้ําชาให้ชาร์ลีทันที หลังจากดื่มชาไปหนึ่งถ้วยแล้ว เขาก็ยิ้มและพูดว่า “เจ่าไห่ เรือของเจ้ามันดีมากเลย เพราะข้าเองก็เคยนั่งเรือมามาก แต่เรือล่านี้มันท่าให้ข้าสบายมากเลย”

เจ๋าไห้ตอบกับด้วยรอยยิ้ม “เจ้าชายก็ชมมากเกินไป เรือได้รับการปรับปรุงใหม่ เพราะว่าข้ามีลูกเรือที่เป็นซอมบี้ พวกมันไม่ต้องการพักผ่อนจึงไม่จําเป็นต้องมีห้องนอน สําหรับการใช้งาน ด้วยเหตุนี้ข้าก็ยังมีอิสระมากในเรือนี้”

ชาร์ลีมองด้วยความไม่เข้าใจ เขาไม่ได้สังเกตว่าลูกเรือเหล่านั้นคือซอมบี้ หลังจากได้ยินเจ่าไห่ เขาก็ไม่รู้จะต้องทํายังไง แต่ก็ประหลาดใจมาก และถามเจ่าไห่ว่า “ดูเหมือนว่าพลังเวทย์ของเจ้าจะอยู่ในระดับที่สูงแล้วสินะ ข้าคิดว่าลูกเรือบนเรือของเจ้าเป็นคนธรรมดา”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ซอมบี้บนเรือนี้เป็นลูกเรือที่เคยอยู่บนเรือน อันที่จริงข้าได้เรือ นี่มาจากลิออนที่เคยมีชีวิตอยู่ และข้าเองก็ได้ทําให้พวกลูกเรือของเขากลายเป็น ซอมบี้เหล่านี้”

ชาร์ลียิ่งไม่เข้าใจมากขึ้น “ลีออน? แต่ทําไมข้าเห็นว่าเรือนี้ดูเหมือนจะมีลูกเรือของราชวงศ์มหาสมุทรด้วยใช่ไหม ลออนมีความสักพันธ์กับราชวงศ์ด้วยงั้นเหรอ?”

เจ่าไห่ยิ้ม “ลิออนต้องการที่จะหนีเขา และก็ได้ขึ้นเรือนี้เพื่อที่จะหนีไป แต่ข้าก็ตามหาเขาจนพบ และเขาก็ไม่อาจจะหนีข้าได้อีกต่อไป ข้าสังหารเขาและพวกของเขา เรือล่านี้เลยกลายเป็นของข้าแล้ว”

ดวงตาของชาร์ลีก็เป็นประกาย “การตายของลิออนนั้นมันเป็นเพราะเจ้า? ข้าคิดว่าตระกูลแคลซี่เป็นคนจัดการเขา แต่ความจริงแล้วมันเป็นความสามารถของเจ้า ข้าอยากรู้จักว่าตอนนี้เจ้าอยู่ในระดับไหนแล้ว?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ระดับที่ 8 ข้าเป็นนักเวทย์ระดับที่ 8 ข้าหวังว่าเจ้าชายจะไม่หัวเราะข้าหรอกนะ”

ชาร์ลีหัวเราะ “เจ้าซึ่งเป็นความสุภาพจริงๆ ข้าไม่คิดว่าจักรวรรดินี้จะมีคนหนุ่มที่อยู่ในระดับที่ 8 มาก่อน เจ้าน่าความประหลาดใจมามากมายเลยจริงๆ”

เจ่าไห่พูดกลับไปว่า “ข้าไม่ได้คดเช่นนั้น อย่างน้อยข้าก็รู้ว่ามีบางคนในกิลแห่งความสว่างที่อยู่ในระดับเดียวกัน ซึ่งไม่แก่กว่าข้ามากนัก”

ชาร์ลีเพิ่งรู้เป็นครั้งแรกกับเรื่องนี้ เขาไม่รู้ว่าจะต้องทําตัวยังไง แต่สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปขณะที่ถามว่า “เจ้าช่วยเล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟังได้ไหม? เจ้าน่าจะรู้ว่าตอนนี้ในจักรวรรดิโรเซ่นและกิลแห่งความสว่างอยู่กันอย่างไม่มีความสุขเลย ข้าเกิดว่ามันจะเกิด บางสิ่งขึ้นในไม่ช้”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ฝ่าบาทน่าจะรู้ว่าข้ามาจากจักรวรรดิอาร์ซู เมื่อข้ามีเรื่องกับกิลแห่งความสว่างและถูกบังคับให้ไปยังทุ่งหญ้า ข้าไม่คิดว่ากิลจะส่งคนมาตามล่าข้าและมันก็ยังเป็นเทพผู้มีพลังระดับ 9 อีกด้วย โชคดีที่พวกเขาล่าเมิดข้อห้ามของชนเผ่า เทพผู้มีพลังระดับ 9 จากกิลถูกสังหารโดยนักรบระดับ 9 ของชนเผ่า หลังจากที่เขาถูกสังหาร ข้าก็ได้เปลี่ยนเขาเป็นซอมบี้ระดับสูง จากปากของเขาเองข้าได้ยินสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าแผนอาวุธสุดยอดของกิล ซึ่งได้ทํามานานแล้ว”

ชาร์ลีปังสิ่งที่เจ่าไห่พูดด้วยความตั้งใจ เมื่อได้ยินว่าเจ่าไห่พูดถึงแผนการอาวุธขั้นสุดยอด ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขามองตรงไปที่เง่าไห่และพูดว่า “แผนอาวุธขั้นสูฑขั้นเหรอ?”

เจ่าไห่พยักหน้า “ใช่แล้ว แผนอาวุธขั้นสูง แผนนี้พวกมันจะคัดเลือกเด็กที่มีความสามารถมาจากทั่วจักรวรรดิ พวกมันฝึกเด็กๆ เหล่านั้น รวมถึงให้คนที่มีความสามารถเรื่องยาทําการทดลองกับเด็กด้วย พวกมันวางแผนที่จะพัฒนาและสร้างเทพผู้มีพลังระดับ 9 แต่ผู้ที่ไม่สําเร็จก็จะอยู่ในระดับที่ 7 หรือ 8 และคนส่วนใหญ่ที่ไม่สําเร็จพวกเขาจะต้องจับลงด้วยความพิการ บางคนก็ถึงกับตายไปเลย”

ท่าทางของชาร์ลีแย่ลงเรื่อยๆ เขาถามเจ๋าไร่ต่ออีก เจ้ากาลังบอกว่ากิลแห่งความสว่างทําเช่นนั้นจริงเหรอ? พวกเขาพูดเสมอว่าพวกเขาเป็นคนของพระเจ้า และจะช่วยเหลือผู้คน ทําไมพวกเขาถึงท่าเรื่องแบบนี้กัน?
เจ่าไห่ยิ้มและตอบว่า “นี่เป็นเพียงเล็กๆ น้อยๆ นั่นเป็นเพียงข้ออ้างที่พวกมันใช้ การพูดเกี่ยวกับการรับใช้พระเจ้า และการช่วยเหลือผู้คนนั้นมันไม่ได้เป็นจริงเลย สิ่งเลวร้ายที่พวกมันทําไม่น้อยไปกว่านักเวทย์ที่ชั่วร้ายท่า ข้าจะบอกให้ว่านักเวทย์ที่ชั่วร้ายจํานวนมากในโลกนั้นมาจากกิลแห่งความสว่าง พวกมันฝึกฝนพวกเขาให้กลายเป็นนักเวทย์ที่ชั่วร้ายและส่งออกไปเพื่อที่จะทําเรื่องชั่วร้าย นอกจากนี้ที่พวกมันทําแบบนี้ ก็เพื่อทําให้คนทั่วไปเกียจนักเวทย์แห่งความมืด และมันจะทําให้จํานวนของนักเวทย์ แห่งความมืดที่ไม่ได้เป็นคนร้ายจริงๆลดลงไปเรื่อยๆ จนจัดการพวกเขาจนหมดไป”

ชาร์ลีเริ่มรู้สึกแย่ขึ้นเรื่อยๆ เขาถามเจ่าไห่อีกครั้งว่า “สิ่งที่เจ้าพูดมันเป็นความจริงใช่ไหม?”

เจ่าไห่พยักหน้า “ไม่มีค่าพูดไหน จากพวกมันที่เป็นเรื่องจริง เจ้าชายรู้ไหมว่า ทําไมข้าถึงออกจากทุ่งหญ้าและเดินทางมายังจักรวรรดิโรเซ่น?”

ชาร์ลีส่ายหัว “ไม่ใช่เพราะตระกูลแคลซีใช่ไหม?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “นั่นมันก็คือเหตุผลนึ่ง แต่เหตุผลอื่นก็คือเพราะเมื่อเปรียบเทียบกับทุกจักรวรรดิอิทธิพลของกิลแห่งความสว่างในจักรวรรดิโรเซ่นนั้นอ่อนแอที่สุด จักรวรรดิโรเซ่นเป็นจักรวรรดิที่อานาจมากที่สุด โดยมีขุนนางเป็นเจ้าของ ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนที่เข้าร่วมกับกิลแห่งความสว่าง ไม่เหมือนกับจักรวรรดิอื่นๆ ที่คนที่อยู่สูงสุดของพวกเขาเป็นคนของกิลแห่งความสว่าง ราชาใต้ของจักรวรรดิอาร์ซูเป็นหนึ่งใน คนของกิลแห่งความสว่าง มันมีสถานะที่สูงมากในกิลแห่งความสว่าง มันก็เป็นแบบนี้ ที่ข้าต้องมาที่นี่”

ชาร์ลียืนขึ้นและเดินไปรอบๆ ห้องในขณะที่เขาพึมพํา “มันจะเป็นยังไงถ้ากิลสา มารถควบคุมจักรวรรดิทั้งหมดได้

ก่อนหน้านี้การเคลื่อนไหวของกิลนั้น ชาร์ลีไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่ ในความคิดของเขากิลแห่งความสว่างทําอะไรมากมายให้กับจักรวรรดิ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า มันจะไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ให้กิลทําอะไรมากนักในเมืองของ
เขา

แม้ว่าจะบอกได้ว่าจักรวรรดิได้ปราบปรามกิลมาหลายปี แต่พวกเขาไม่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด พวกเขาแน่ใจว่ากิลจะไม่เป็นภัยคุกคาม ชาร์ลีไม่เคยคิดเลยว่ากิลจะมีแผนการเช่นนี้

หลังจากเดินไปอีกไม่กี่ก้าวชาร์ลีก็หันหน้าไปที่เง่าไห่ “นายน้อยเจ่าไห่ ใครรู้เรื่องนี้อีกบ้าง?”

เจ่าไห่ยิ้ม “ท่านคิดว่าใครที่เกลียดกิลมากที่สุดในจักรวรรดิโรเซ่น? แน่นอนว่ามันต้องเป็นตระกูลแคลซี่ เรื่องเหล่านี้บางเรื่องพวกเขาก็เพิ่งรู้เหมือนกัน แต่บางเรื่องพวกเขาก็รู้มานานแล้ว”