Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 387 - Level Up

ปู่กรีนและคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้ ทําให้เจ่าไห่โล่งใจมาก เจ่าไห่เชื่อว่าปู่กรีนและคนอื่นๆ จะเตรียมการที่เหมาะสมได้อย่างแน่นอน ที่จริงแล้วพวกเขาไม่จําเป็นต้องรีบเตรียมการเหล่านั้น ในตอนนี้พวกเขาต้องรอจนกว่าตระกูลแคลซี่จะจัดการปัญหาเสร็จ ตราบใดที่ตระกูลแคลซีจะเห็ นด้วยหรือไม่เห็นด้วย เจ่าไห่ก็ต้องท่าอยู่ดี

เจ่าไห่และคนอื่นๆ กลับไปที่เกาะเอพี ในครั้งนี้ปักรีนและเมอร์รินก็ได้เห็นเกาะเอพี่ครั้งแรก พวกเขาคิดว่าเกาะแห่งนี้มันดีมากๆ ที่นี่สร้างเป็นฐานได้เลย

อย่างไรก็ตามเจ่าไห่เองไม่ได้ต้องการที่จะทําลายทุกอย่างบนเกาะ เกาะแห่งนี้เป็นของเหล่าลิง พวกลิงอยู่ที่นี่มาหลายชั่วอายุคนแล้ว ถ้าเจ่าไห่ทําลายเกาะนี้ เผ่าของจินน้อยก็อาจจะไม่เห็นด้วยกับมัน

สิ่งที่พวกเขาต้องทําในตอนนี้คือเรียนรู้วิธีการหมักเบียร์จากจินน้อยก่อน จากนั้นพวกเขาก็จะกลับไปที่ป้อมภูเขาเหล็กเพื่อทําการทดลอง บางทีในอนาคตพวกเขาอาจจะได้ดื่มเบียร์ที่อร่อยมากก็ได้

เจ่าไห่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องทํา ซึ่งก็คือการหาเกาะเล็กๆ ที่พวกเขาหาหินได้ ที่ต้องหาก็เพราะเพื่อที่จะเอามาสร้างบ้านสนฤดูใบไม้ผลิที่กําลังจะมาถึง

เจ่าไห่รู้ว่าจินน้อยนั้นค่อนข้างฉลาดไม่ว่าเจ่าไห่จะพูดอะไรจินน้อยก็เข้าใจ และนี่มันก็จะทําให้เจ่าไห่สามารถทําสิ่งต่างๆ ได้ง่ายมากขึ้น

เบียร์ที่จนน้อนหมักนั้นมีขั้นตอนง่ายมาก พวกเขาจะเอาผลของต้นขนมปังที่สุกแล้ว เอาไปใส่ไว้ในรูของต้นไม้ และเทน้ําลงไปจากนั้นก็ใช้ยีสต์จากธรรมชาติหมักจนได้กลิ่นหอม

โดยปกติแล้วก็มีขั้นตอนที่พวกเขาจะต้องให้ความสนใจอย่างแรกคือการปิดไว้ อย่างที่สองคือความสุกของผลไม้ และอย่างสุดท้ายเอาผลไม้ขนมปังใส่ไว้กับเปลือก

แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่ามีเพียงเปลือกเท่านั้นที่ใช้ในการทําเบียร์ ในทางตรงกันข้ามเลยมันต้องมีเนื้อของผลไม้ด้วย แต่ยังไงก็ตามเปลือกก็ยังเป็นสิ่งสําคัญที่จะต้องใช้เหมือนกัน มันให้รสชาติเบียร์ที่เจ่าไห่เคยดื่ม หากไม่มีเปลือกเบียร์ที่ได้มันก็อาจจะสกปรก

เจ่าไห่ไม่รู้สาเหตุที่เกิดขึ้น ดังนั้นเขาก็เลยลองใช้วิธีนี้ในเวลานี้เท่านั้น เจ่าไห่หวังว่าผู้หมักเบียร์ของชนเผ่าจะสามารถปรุงรสของเบียร์ให้ได้รสชาติที่ดีขึ้นได้

คนหมักเบียร์เหล่านี้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในช่วงหลายวันที่ผ่านมา หน้าที่หลังของพวกเขาคือการทําไวน์ที่เจ่าไห่คิด พวกเขาไม่จําเป็นต้องกลับไปที่ทุ่งหญ้าเพราะพวกเขามีอาหารกินที่เพียงพอจากเจ่าไห่แล้ว มีเงินใช้และก็มีที่พักจากเจ่าไห่ ตอนนี้ชีวิตของพวกเขานั้นดีขึ้นมาก

ในความเป็นจริง ชาวเผ่าพวกนี้ชอบความสงบ พวกเขาก็เลยต้องการมีชีวิตที่สงบสุข อย่างไรก็ตามพวกเขาจําเป็นต้องอยู่รอดในทุ่งหญ้า พวกเขาจึงต้องอพยพไปตลอดเวลาและเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ โชคดีมาที่ตอนนี้พวกเขาไม่จําเป็นต้องไปไหนอีกต่อไป พวกเขาสามารถอยู่กับที่ เดิมได้และใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ลูกๆของพวกเขาก็ได้รับการศึกษาพวกเขาไม่จําเป็นต้องกังวลเรื่องอาหารและสิ่งที่ดีที่สุดก็คือมีผักให้กินมากมาย

ก่อนหน้านี้ที่พวกเขาจะได้มาอยู่ที่นี่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกขเาจะได้กอนผักหลายครั้งต่อปี เพราะผักนั้นมีราคาที่แพงมาก ตอนนี้ในป้อมภูเขาเหล็กนั้นมีผักที่มีราคาถูกมากๆ พวกเขาก็เลยได้กินผักเหล่านั้นมากขึ้น นอกจากนี้พวกเขายังมีเนื้อกระต่ายตาสีฟ้าอีกด้วย พวกเขาไม่ได้ขาดอะไรไปเลย สําหรับพวกเขาตอนนี้นั้นชีวิตของพวกเขามันดีมากๆ

ด้วยเหตุนี้พวกเขาก็รู้สึกขอบคุณเจ่าไห่มากๆ การเป็นชาวเผ่าที่มีชีวิตเรียบง่าย หากพวกเขาพอใจกับสิ่งเหล่านั้น ถ้าทําให้พวกเขาพอใจได้ พวกเขาจะทําทุกอย่างเพื่อตอบแทนคุณ ไม่งั้น คุณก็อาจจะเป็นศัตรูของพวกเขา มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายมากๆ

เมื่อเจ่าไห่ขอให้พวกเขาเรียนรู้วิธีการทําเบียร์ของลิง พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเลย ในทางตรงกันข้ามเลยพวกเขาตั้งใจที่จะเรียนรู้เรื่องการหมักเบียร์มาก และวิธีการหมัก

ไม่ต้องเป็นกังวลการเรียนรู้ของพวกเขาเลย มันไม่ได้ยากเลยสําหรับพวกเขา ไม่เพียงแต่พวกเขาสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่คนธรรมดาก็ไม่อาจจะเรียนรู้ได้เร็วแบบนี้

เรื่องนี้ทําให้เจ่าไห่มีความหวังแล้ว ในความคิดของเจ่าไห่นั้น เขาไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องที่ง่ายสําหรับเขาเลย

หลังกจากเรียนรู้การหมักเบียร์แล้ว เจ่าไห่ส่งพวกเขาและกลุ่มของกรีนกลับไปที่ป้อมปราการภูเขาเหล็ก เจ่าไห่ต้องการให้พวกเขาเรียนรู้วิธีการทําเบียร์ เพื่อที่ในอนาคตพวกเขาจะสามารถทําให้มันมีรสชาติที่อร่อยได้

เจ่าไห่ก็ขอให้กรีนจัดการกับเรื่องนี้ ตอนนี้เจ่าไห่ก็อยู่บนเรือ ซึ่งออกจากเกาะเอพี่ไปแล้ว เขา ต้องการมองหาเกาะเล็กๆ ที่มีหินที่พวกเขาจะใช้ได้

ที่จริงแล้ว สองสามวันนี้ เจ่าไห่ก็รอจดหมายของสมิทที่จะมาถึงเขา เขาต้องการรู้ว่าเรื่องนี้ได้ถูกจัดการไปหรือยัง? แต่เจ่าไห่ก็ต้องผิดหวังที่จดหมายนั่นยังมาไม่ถึงเลย

แต่เจ่าไห่ก็ไม่ได้เป็นห่วง เขารู้ว่าหลังจากที่จูวันกลับไปที่ตระกูลแล้ว เขาจะหาวิธีจัดการกับเจ่าไห่อย่างแน่นอน มีหลายสิ่งที่สมิทสามารถทําได้เกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากที่ออกจากเกาะเอพี่แล้ว เจ่าไห่และคนอื่นๆ ก็ค่อยๆเข้าใกล้ทะเลลึก มีเกาะมากมาย ในทะเลบางเกาะก็มีน้ําจืดอยู่ในเกาะด้วย และมันก็กลายเป็นสิ่งที่สําคัญสําหรับคนทั่วไป แต่ก็ดูเหมือนว่าเกาะเหล่านี้จะถูกเหล่าโจรสลัดขึ้นไปสร้างฐานของตัวเองไว้แล้ว เจ่าไห่ก็เลยที่จะไม่สนใจ

แต่หมู่เกาะที่ไม่น่าสนใจเหล่านี้ก็มีประโยชน์มากสําหรับเจ่าไห่ หากเกาะมีสัตวต่างๆ ที่เจ่าไห่ สามารถใช้มนเพื่ออัพเกรดมิติได้

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่เจ่าไห่สนใจ หากเกาะไม่มีสิ่งเหล่านี้ เจ่าไห่ก็จะคงหาหินที่ต้องการต่อไป ไม่ว่าจะยังไงเจ่าไห่ก็ดูเหมือนว่าเขาต้องการจะใช้ประโยชน์จากทุกอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้นอีกเหตุผลหนึ่งที่เท่าไห่แล่นเรือในครั้งนี้ เขาต้องการที่จะไปดูดน้ําทะเลจํานวนมากเข้าสู่มิติ

เจ่าไห่ต้องการทําสิ่งนี้อยู่เสมอ แต่เขาก็คิดว่าจนถึงเวลานี้เจ่าไห่ก็ยังไม่ได้ทําอะไรเลย

สามวันหลังจากออกจากเกาะเอพี เมื่อเจ่าไห่และคนอื่นไม่สามารถหาเกาะเล็กๆที่ต้องการได้ เจ่าไห่คิดว่านี่เป็นเวลาที่ดีในทําสิ่งนั้น

เจ่าไห่ให้จี้หนานหยุดเรือทันทีและก็ปล่อยสมอลง จากนั้นเจ่าไห่ได้เปิดมิติเพื่อที่จะดูดน้ําทะเลจํานวนมากเข้าไปในมิติ

เมื่อเห็นน้ําทะเลที่ไหลผ่านมิติแล้ว เจ่าไห่ก็เป็นกังวลมาก ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทําไมเขารีบร้อนเกินไปที่ดูดนําจากทะเลมา นี่ไม่ใช่พวกเขารีบเกินไป แต่เพราะเขากลัวว่าน้ําทะเลจะไม่สามารถอัพเกรดมิติของเขาและทําให้เขาผิดหวัง

เนื่องจากปริมาณของน้ําทะเลที่เข้าสู่มิติ มันก็เลยมีนวนบนทะเล เจ่าไห่กลัวว่าน้ําทะเลจะไม่เพียงพอที่จะอัพเกรดมิติเจ่าไห่จึงไม่หยุด หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงเจ่าไห่ก็หยุดดูดน้ําทะเล และมันก็ทําให้น้ํากลับมาเป็นปกติ

เมื่อมองไปที่น้ําวนที่หายไป เจ่าไห่และคนอื่นๆ ก็เข้ามาในมิติ หลังจากที่พวกเขามาถึงก็มีเสียงจากมิติบอกว่า “มิติดูดน้ําทะเลมีจุลินทรีย์หลากหลายชนิดเพื่อที่จะอัพเกรดฟาร์มเป็นระดับ 30 และฟาร์มสัตว์เป็นระดับ 20 ขอแสดงความยินดีกับความพยายามนั้นด้วย”

“ตั้งแต่ที่ฟาร์มสัตว์ ถึงระดับที่ 20 ฟังก์ชันโลกจําลองได้ถูกปลดล็อกแล้ว ไร่จะมีคุณสมบัติ โลกจําลอง ตอนนี้ก็มีน้ําทะเลมากขึ้น และก็มีน้ําพุร้อนด้วย”

“เนื่องจากฟาร์มมีระดับถึง 30 แล้วจึงปลดล็อคฟังก์ชั่นการประมวลผลที่ปลดล็อค ตอนนี้สามารถใช้พื้นที่เป็นพื้นที่เพาะปลูกได้ไม่จํากัด ในพื้นที่ที่ปลูกเพิ่มขึ้น”
“เมื่อระดับนี้สูงขึ้นการทํานายว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เมื่อฟาร์มถึงระดับ 40 และไร่ถึงระดับ 30 ทั้งสองฟังก์ชั่นจะรวมกันกลายเป็นโลก เมื่อฟาร์มถึงระดับ 50 และไร่ถึงระดับ 40 จะสามารถซื้อพื้นที่ได้มากขึ้นสามารถปลูกและเลี้ยงพืชและสัตว์เพิ่มเติมบนพื้นที่เหล่านั้นได้ เส้นทางความก้าว หน้าอื่นๆ ยังคงถูกล็อคมิติมีระดับไม่เพียงพอหวังว่าเจ้าของจะเพิ่มความพยายามของตัวเอง”

เจ่าไห่ยืนนิ่งอยู่ครู่นึ่งในสถานที่หลังจากฟังเสียงจนกระทั่งจบ เจ่าไห่ก็ตะโกนเพราะความดีใจ ลอร่ากับคนอื่นทําแบบเดียวกัน มิติมาถึงระดับ 30 ในที่สุด เจ่าไห่ก็สามารถสร้างยาแก้พิษเพื่อรักษาพิษของเขาได้

ยิ่งไปกว่านั้นเจ่าไห่ไม่คิดว่าสิ่งต่างๆ จะเป็นไปอย่างราบรื่น สิ่งที่สําคัญที่สุดคือฟังก์ชั่นใหม่ที่ฟาร์มและฟาร์มสัตว์ปลดล็อค ตอนนี้ ฟาร์มสัตว์สามารถเลี้ยงสัตว์ได้มากเท่าที่จะพอไม่จํากัดอีกต่อไป

ตอนนี้ฟาร์มสามารถใช้พื้นที่ พื้นที่ของที่ดินได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างมาก ตอนนี้พวกเขาสามารถปลูกพืชได้มากขึ้นในเวลานี้ฟังก์ชั่นนี้ดีมาก

นอกจากนี้การอัพเกรดยังอนุญาตให้มิติทํานายว่าจะเกิดอะไรขึ้นได้ เมื่ออัพเกรดเพิ่มเติม จริงๆแล้วมันจะกลายเป็นโลกเช่นเดียวกับความสามารถในการซื้อพื้นที่มากขึ้นพร้อมกัน

ในเวลานี้ก็ได้ยินคําเตือนจากมิติอีกครั้งว่า “ตรวจพบปริมาณสารพิษในร่างกายของนายท่าน มิติตัดสินใจที่จะให้รางวัลแก่เจ่าไห่โดยจัดหาเมล็ดพันธุ์สําหรับยาแก้พิษ เจ่าไห่อาจดําเนินการด้านยาในโรงงานแปรรูป เพื่อสร้างยาล้างพิษเพื่อกําจัดความเป็นพิษ เมล็ดพันธุ์ที่วางไว้ในสินค้าคงคลัง

เจ่าไห่ไม่รู้ว่าเขาต้องทําอะไรก่อน แต่หัวเราะเมื่อได้ยินมิติ ตอนนี้เขาไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการจัดการกับสารพิษในร่างกายของเขา มิติได้แก้ปัญหาให้เขาแล้ว

เขาเปิดสินค้าในคลังทันทีและพบเมล็ดพันธุ์ที่ได้รับรางวัลโดยมิติ เจ่าไห่รู้ว่าทําไมมิติถึงให้รางวัลแก่เขาโดยเมล็ดเหล่านี้มีระดับมากกว่า 40 ซึ่งในปัจจุบันนี้ห่างไกลจากเจ่าไห่

เจ่าไห่หายใจเข้า แล้วหันไปหาเจ่าฉันอี้และพูดว่า “เจ๋าฉินอี้หลังจากปลูกพืชโตแล้วแทนที่ด้วยเมล็ดเหล่านี้ นอกจากนี้ยังปลูกต้นไม้ขนมปังได้ ถึงแม้ว่ามันจะต้องใช้พื้นที่เยอะก็ตาม เจ่าไห่สั่งเจ๋าฉันทันที

เจ๋าฉินอี้ทําตามทันที จากนั้นจึงเดินหน้าต่อไปเพื่อควบคุมมิติและยัง

จบบทแล้วนะครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ บ้าย…บาย