Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 379 - ต้นไม้แปลกๆ

ข้างในรูของต้นไม้นั้นเต็มไปด้วยหญ้าแห้ง และก็เห็นได้เลยว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มันดูเหมือนจะเป็นห้องนอนของลิง ยิ่งไปกว่านั้นเลยก็คือมันสะอาดมาก

รูนี้ดูๆแล้วน่าจะมีขนาดประมาณ 20 ตารางเมตร แต่มันก็มีรูมากมายรอบๆโพรงนี้ ซึ่งมันน่าจะเป็นของลิง ในช่องเหล่านี้จะมีลิงสีดําตัวเล็กๆ และก็ตัวเมียอยู่ด้วย

ที่แห่งนี้ดูเหมือนกับรังของมดแต่มันก็ไม่ใช่ เพราะว่าไม่มีมดเลย แต่มันกับเป็นที่ของลิง เจ่าไห่มองดูในโพรงใหญ่แล้วนั้นเขาก็คิดประมาณจํานวนของลิงน่าจะมี 1,000 ตัว มันเป็นสัตว์ป่าเวทย์ที่น่ากลัวมากๆ

เจ่าไห่เงยหน้าขึ้นมองและก็ถึงกับตกใจกับความสูงของต้นไม้ มันสูงประมาณ 100 เมตร โดยที่ในโพรงนั้นมีรอยู่มากมาย และมันก็สวยงามมากๆ

ลอร่ามองและก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เธอก็ต้องตะลึงมาก และพูดว่า “นี่มันช่างน่าทึ่งจริงๆ พี่ไห่..พี่ไม่เห็นเหรอ สถานที่นี้ดูเหมือนกับเมืองเล็กๆเลยนะ”

สิ่งที่ลอร่าพูดนั้นมันไม่ใช่คําพูดที่ดูเกินจริงเลย สถานที่นี้มันงดงามมากจริงๆ ต้นไม้นี้ดูเหมือนจะเป็นเมืองหลวงของลิงเหล่านี้เลย เมืองต้นไม้นี้คนละเรื่องกับของพวกเขาเลย ต้นไม้นี้อาจเป็นของลิงเหล่านี้ แต่ทั้งเกาะนี้จะต้องเป็นของพวกเขา

จินน้อยส่งเสียงร้องออกมา จากนั้นลิงบางตัวก็ไปเอาหญ้าแห้งมากองกับพื้น พื้นที่เห็นนั้นมันสะอาดมาก เจ่าไห่สามารถมองเห็นลายพื้นไม้บนพื้นได้ด้วย

จินน้อยกระโดดลงมาจากไหล่ของเจ่าไห่ จากนั้นก็ส่งเสียงร้องอีกสองสามครั้ง เพื่อให้ลิงตัวใหญ่เอาพวกของเจ่าไห่วางลงบนพื้น จากนั้นพวกลิงก็เดินออกจากรูไป และก็วางลิงตัวเล็กจํานวนหนึ่งลงบนพื้น บางตัวก็นั่งเฉยๆ บางตัวก็คลานเล็ก

ความจริงแล้ว ลิงน้อยเหล่านี้ไม่น่ารักเท่าจินน้อย แต่พวกลิงตัวน้อยๆ ก็ยังคงน่าสนใจอยู่ สิ่งนี้ทําให้ลอร่า เม็ก และเนียร์มองดูด้วยความสนใจ โดยทั่วไปผู้หญิงจะไม่มีความอดทนต่อสิ่งมีชีวิตที่น่ารักตัวน้อยๆ

จินน้อยไม่ได้สนใจเกี่ยวกับลิงตัวน้อยเหล่านั้น เขาแค่ปล่อยให้เด็กๆเหล่านั้นทําในสิ่งที่อยากทํา เจ่าไห่ไม่เข้าใจว่าจินน้อยตั้งใจจะทําอะไร

ในตอนนี้ลิงสีเงินางตัวก็มาพร้อมกับผลสาเกที่อยู่ในมือ เมื่อพวกลิงมาถึง พวกลิงก็เสนอผลไม้เหล่านี้ต่อหน้าเจ่าไห่ นอกจากนี้ยังมีลิงบางตัวที่ถือ

ในเวลานี้ลิงเงินบางตัวก็มาพร้อมกับเก็บผลสาเกไว้ในมือ เมื่อพวกเขามาถึงพวกเขาเปลือกหอยด้วยและมีน้ําอะไรไม่รู้อยู่ในเปลือกหอย สิ่งที่ทําให้เจ่าไห่ประหลาดใจมากๆ ก็คือน้ําที่อยู่ในเปลือกหอย เจ่าไห่สัมผัสได้ว่ามันมีกลิ่นของเหล่า

จินน้อยส่งเสียงร้องขณะที่จินน้อยเอาสาเกส่งไปให้กับเจ่าไห่ เจ่าไห่ก็เข้าใจดีว่าจินน้อยนั้นต้องการอะไร จินน้อยต้องการให้เจ่าไห่กินผลไม้

เจ่าไห่ได้รับผลไม้ขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอล ตอนนี้ผลไม้นั้นปอกยากมาก เขาจึงวางลงกัยบอก่อนที่จะปอกผลไม้และก็เห็นเยื่อสีขาวด้านใน

สิ่งที่ทําให้เจ่าไห่ประหลาดใจมากเลยก็คือ เมื่อเยื่อสําผัสกับอากาศมันก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว และส่งกลิ่นของขนมปังออกมา
เจ่าไห่มองอยู่แปปนึ่ง ก่อนที่จะเอาผลไม้นั่นไปใกล้ปากของเขาและกัดหนึ่งคํา เนื้อของผลไม้นิ่งมากและรสชาติเหมือนขนมปัง มันทําให้เจ่าไห่ยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก

เจ่าไห่เคยได้ยินเรื่องต้นไม้ขนมปังบนแผ่นดินโลก เขาได้ยินมาว่ามันเป็นต้นไม้ชนิดหนึ่งที่ให้ผลผลิตสูงมาก เพื่อกินผลไม้นั้น พวกเขาต้องอบมันก่อน แต่ผลขนมปังนี้ที่เขาเพิ่งกินเข้าไป ดูเหมือนว่ามันไม่จําเป็นต้องอบเลย มันเพิ่มพองตัวและให้รูปทรงของขนมปังและมีชิ้นใหญ่ในทันที เจ่าไห่กลัวว่าเขาจะต้องกินมันตลอดทั้งวัน

ลอร่ากับคนอื่นๆ ดูท่าทางของเจ่าไห่ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นผลไม้แบบนี้ ในตอนนี้จนน้อยก็ร้องสองสามครั้ง ขณะที่ชี้ไปที่เปลือกหอยที่อยู่บนพื้น

เจ่าไห่อยากรู้ว่ามันคืออะไร เขาจับเปลือกหอยที่มีเหล้าอยู่ขึ้นมา เมื่อดื่มลงไปสู่ท้องของเขา เจ่าไห่รู้สึกถึงความเป็นกรด สิ่งที่ทําให้มันแปลกก็คือเหล้าในเปลือกหอยนี้มีรสชาติที่เหมือนกับเบียร์

เจ่าไห่ไม่ได้ทําเบียร์ขาย เพราะคนที่อยู่ในจักรงรรดิก็ทําไปแล้ว เจ่าไห่คิดว่าเขาจะได้รับวิธี การหมักเบียร์ หลังจากลองมาหลายรอบแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าบนเกาะแบบนี้จะมีลิงเอาเบียร์มาให้เขาดื่ม สิ่งนี่มันยิ่งทําให้เจ่าไห่ประหลาดใจมาก

เจ่าไห่มองดูด้วยความสงสัยน้ําที่เขาเห็นนั้นมีรสของเบียร์จริงๆ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ดีมาก แต่ก็เป็นเบียร์จริงๆ เจ่าไห่ไม่อาจจะตอบคําถามของตัวเองได้

เมื่อเห็นท่าทางของเจ่าไห่ ลอร่าและคนอื่นๆ ก็อยากรู้เหมือนกับเจ่าไห่ พวกเธอยังปอกผลไม้ และกินเข้าไป ก่อนที่จะดื่มเบียร์ พวกเขารู้สึกว่ามันดีมากจริงๆ

เจ่าไห่วางเปลือกหอยลงและหันไปหาจินนอน เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ และพูดว่า “จินน้อย เจ้าเป็นดาวแห่งโชคของฉันจริงๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ มันเป็นอะไรที่วิเศษมากๆเลย”

เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่ตื่นเต้นกับเบียร์จินก็ส่งเสียงร้องเล็กน้อย ในทางกลับกับลอร่าและคนอื่นๆ ในความสนใจกับขนมปังมากกว่าเบียร์

เจ่าไห่และคนอื่นๆ ยังคงหิวอยู่ พวกเขาจึงยังคงกินขนมปังและจิบเบียร์ ในเวลาเดียวกันเจ่าไห่ก็เอาแอปเปิ้ลมาให้กับจินน้อยเป็นจํานวนมาก จนน้อยตื่นเต้นมาก จนแจกแอปเปิ้ลไปยังลิงตัวอื่นๆ

อย่างงไรก็ตามเห็นได้ชัดว่าถึงแม้ว่าแอปเปิ้ลของเจ่าไห่จะค่อนข้างจะเยอะ แต่ก็ไม่เพียงพอสําหรับลิงพวกนี้ เมื่อลิงยักษ์อ้าปากแล้วโยนแอปเปิ้ลเข้าไป แอปเปิ้ลก็หายไปในทันที

เจ่าไห่ส่ายหัวและรู้สึกไร้ประโยชน์จากนั้น เขาก็ให้แอปเปิ้ลจนน้อยเพิ่มไปอีก รอบนี้เจ่าไห่เอาแอปเปิ้ลออกมาประมาณ 10,000 กิโล จนน้อยรู้สึกตื่นเต้นมาก จนน้อยก็ยังคงแจกแอปเปิ้ลให้กับลิงตัวอื่นๆ

อีกไม่นานแอปเปิ้ล 10,000 ลูกก็คงจะหมดไป ในปากของลิงด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น ของลิงแต่ละตัวที่มองเจ่าไห่ เห็นได้ชัดว่าต้องการอาหารมากขึ้นอีก

เจ่าไห่ส่ายหัวและยิ้ม เขาหันไปหาจินน้อยและพูดว่า “จินน้อนเราต้องการกินอีกที่หลังจากสํารวจเกาะนี้แล้ว” จินน้อยเข้าใจคําพูดของเจ่าไห่ แต่จินน้อยก็ส่งเสียงเพื่อให้กลุ่มลึงแยกกันออกไป

เจ่าไห่และคนอื่นๆ ปืนขึ้นไปทางด้านหลังของลิงยักษ์ จากนั้นจอก็พาพวกเขาไปสํารวจรอบๆเกาะเมื่อพวกเขาลงจากภูเขาจนน้อยชี้ไปที่ต้นขนมปังและให้ส่งเสียงร้องเล็กน้อย เมื่อลิงปืนขึ้นไปบนต้นไม้ ในตอนนี้เจ่าไห่ได้กลิ่นหอมของเบียร์ที่มากจากต้นไม้เหล่านั้น เขาไม่เชื่อว่ามีเบียร์อยู่ในต้นขนมปัง

ลิงให้เจ่าไห่และคนอื่นๆ ปีนต้นไม้ต้นหนึ่ง ต้นไม้มีรู้อยู่ในนั้น ซึ่งถูกปิดไว้อย่างแน่นหนาด้วยต้นไม้ ลิงยักษ์ที่เจ่าไห่กําลังนั่งอยู่นั้น เดินไปเปิดรูเพื่อให้เห็นว่ามีเบียร์อยู่ข้างใน

หลังจากที่เห็นสิ่งเหล่านี้ เจ่าไห่พยักหน้าจากนั้น พวกเขาก็เดินทางต่อไป ประมาณครึ่งทางลงเขา พวกเขาเห็นสระน้ําเล็กๆ ที่มีน้ําพุทําหน้าที่เป็นแหล่งกําเนิดของน้ํา เห็นได้ชัดว่านี้เป็นสถานที่ที่ลิงจะมาดื่มน้ํา

เจ่าไห่และคนอื่นๆ เดินไปที่อื่น เกาะนี้ไม่ใหญ่มากเพียงแค่ 10,000 เมตร ต้นไม้ที่พบมาที่สุด คือต้นขนมปัง ในขณะที่สัตว์อย่างอื่นนั้นมีน้อยมาก

เมื่อเจ่าไห่คิดว่าไม่มีสถานที่ที่น่าสนใจให้ดูอีก จนน้อยก็เลยพาพวกเขาไปที่รถ ถ้ําแห่งนี้ถูกปิดไว้โดยต้นไม้ขนมปัง หากไม่ใช่เพราะจินน้อยที่พากลุ่มของเจ่าไห่มา พวกเขาจะไม่อาจหาสถานที่นี้ได้เลย

ทันทีที่ทุกคนเขาไปในถ้ําพวกเขาก็ตกใจมาก นี่เป็นเพราะถ้ําไม่เหมือนกับสิ่งที่พวกเขาคิด สิ่งที่พวกเขาคิดก็คือถ้ําที่มีความชื้นและแคบ แต่ถ้ํานี้ไม่ได้ขึ้น นอกจากนี้มันยังมีขนาดที่ใหญ่เอามากๆด้วย ภายในมิตินั้นมีความสูงประมาณ 20 เมตร นอกจากนี้ยังมีต้นไม้ที่ด้านหน้ากว้าง 6 เมตรและสูง 20 เมตร ซึ่งดูเหมือนจะสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผ่านเวลาไป

เจ่าไห่รู้สึกอยากรู้มากขึ้น เมื่อเขาเห็นว่าจินน้อยน่าจะเป็นผู้นําของกลุ่ม หลังจากข้ามป่าไปแล้ว พวกเขาก็พบกับถ้ําที่ใหญ่กว่าถ้ทั่วไปมากๆ แต่พื้นผิวของถ่านี้ไม่ได้เย็นเลย มันอบอุ่นมาก สิ่งที่สําคัญที่สุดเกี่ยวกับถ้ําแห่งนี้คือต้นไม้ที่เติบโตอยู่ตรงกลาง ต้นไม้นั้นเปล่งประกายสีทองจางๆ

สาเหตุที่ถ้ําแห่งนี้ค่อนข้างมืดมีเพียงแสงเล็กน้อยที่มาจากต้นไม้ แม้ว่าต้นไม่นี้จะดูเหมือนต้นไม้ขนมปังที่เห็นทั่วไป แต่มันก็เล็กมากและไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น นอกจากนี้ยังมีผลไม้ที่เป็นเหมือนสาเกด้วย แต่ผลไม้เหล่านี้มีขนาดที่เล็กกว่าและมีสีทอง มันก็ดูเหมือนจะคายแสงจางๆออกมา

ในขณะที่เจ่าไห่มองดูต้นไม้ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเขา จนน้อยกระโดดลงมาและไปที่ต้นไม้นั่น เขามองดูผลไม้ก่อนที่จะเอามาจากกลางต้นไม้แล้วส่งให้กับเจ่าไห่

เจ่าไหรับผลไม้และมองดูผลไม้นั่น ผลไม้ดูเหมือนกับผลสาเก ผลไม้นั้นมีขนาดเท่ามือของเจ่าไห่ โดยมีผิวที่แข็งอยู่ เมื่อเจ่าไห่กําลังจะกัดผลไม้ จินน้อยก็ร้องและจับมือของเจ่าไห่ด้วยความแข็งแกร่งพอที่เจ่าไห่จะไม่อาจจะขยันมือได้

เจ่าไห่ดูสับสนกับที่จนน้อยทํา เขาไม่รู้ว่าทําไมลิงน้อยตัวนี้ให้ผลไม้แก่เขาแต่ไม่ให้เขากินมัน จินน้อยมองไปที่เท่าไห่และเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ลิงน้อยจับมือและและไม่ให้เจ่าไห่กิน

เจ่าไห่เข้าใจจินน้อย เจ่าไห่ถือผลไม้และพูดว่า “เจ้ากําลังบอกว่าผลไม้นี้สามารถระเบิดได้งั้นเหรอ?”

จินน้อยส่ายหัวแล้วก็ชี้ไปที่ผลไม้จากนั้นก็ชี้ไปที่ปากของเขา จากนั้นก็ท่าทางว่ามันจะระเบิด เจ่าไห่ก็พูดว่า “เจ้ากาลังบอกว่าคนที่กินผลไม้นี้จะระเบิดงั้นเหรอ?”

จินน้อยพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น จินน้อยชี้ไปที่ตัวเองจับขนของเขา จากนั้นก็ชี้ไปที่ขนของลิงอีกตัวหนึ่งจากนั้นก็หันไปหาผลไม้

สิ่งนี้ทําให้เจ่าไห่มองมาระยะหนึ่ง เมื่อเห็นว่าเจ่าไห่ไม่สามารถเข้าใจได้ว่า จินน้อยก็ทําท่าทางอีกสองสามครั้ง ในที่สุดเท่าไห่ก็ดูเหมือนจะเข้าใจ เขามองจินน้อยและพูดว่า “เจ้ากําลังพูดว่า ถ้าพวกเขากลผลไม้นี้แล้ว พวกเขาจะดูเหมือนเจ้างั้นเหรอ?” ขณะที่เจ่าไห่พูดจนน้อยก็ชี้ไปที่ลิงยักษ์