Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 378 - จินน้อย

ลิงตัวน้อยนั้นเข้าใจคําพูดของเจ้าไห่ ดังนั้นมันจึงมาอยู่ที่หน้าอกของเจ้าไห่ ในตอนที่กําลังกินแอปเปิ้ลอยู่

ในตอนนี้เจ้าไหก็เรียกลอร่ากับคนอื่นๆ เมื่อลอร่ากับคนอื่นได้เห็นเจ้าไห่กําลังอุ้มลิงอยู่เหมือนกับเด็ก พวกเธอเริ่มตื่นเต้นและเข้ามาล้อมรอบเจ่าไห่ทันที เจ่าไห่ยิ้มและส่งลิงน้อยให้กับลอร่าลอร่ารู้สึกตื่นเต้นและกอดลิงน้อยไว้ ลิงรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเจ้าไร่กับลอร่าและคนอื่นๆ มันเลยทําให้ลิงไม่ได้แสดงความกลัวออกมา

จากนั้นเจ้าฉันก็เข้ามาในขณะที่บินอยู่ เธอไปหาลิงและมองดูลิงด้วยความสงสัย ลิงน้อยก็มองเจ้าฉินอี้กลับเหมือนกันเจ้าไห่ฉินอี้เลยเอาเถาและเอาแอปเปิ้ลที่อยู่ในมือของลิงน้อยนั่นมา

ลิงน้อยมองด้วยความว่างเปล่าจากนั้น มันก็เริ่มโกรธมันส่งเสียงดังออกมา เมื่อมันลงมาจากแขนของลอร่า มันก็ไล่ตามเจ๋าฉินอี้ขณะที่อีกฝ่ายก็วิ่งหนีไปพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เหตุการณ์นี้ทําให้มิติมีเสียงหัวเราะเกิดขึ้น เมื่อเจ้าเหวินเห็นลิงน้อย เธอก็เข้าร่วมการเล่นในครั้งนี้ด้วย มิติที่เป็นอะไรแบบนี้ เจ้าไห่และลอร่าไม่เคยเห็นมันมาก่อนเลย

หลังจากนั้นไม่นานนัก เจ้าไหก็หยุดทั้งสาม และพาพวกเขาออกไปข้างนอก ลิงน้อยออกมาทั้งๆที่ยังถือลูกแอปเปิ้ลเอาไว้ในมือของมัน และเจ้าไหก็ให้ชื่อลิงน้อยนั้นว่าจิน หรือจนน้อย นั้นเอง

เมื่อพวกเขาออกจากมิติแล้ว จนน้อยก็มองดูรอบๆตัวของเขา แล้วร้องออกมาสองครั้ง และดูเหมือนจะตื่นเต้นมากๆ จนกระโดดลงมาจากไหล่ของเจ้าไห่และชี้มืออีกข้างซึ่งไม่ได้ถือแอปเปิ้ลจินน้อยชี้ไปข้างหน้าเจ้าไห่และคนอื่นๆไม่รู้ว่าลิงตัวน้อยต้องการจะทําอะไร

เมื่อว่าทุกคนไม่ได้เคลื่อนไหว จนน้อยยังคงส่งเสียงร้องและชี้ไปยังทิศทางเดิมที่มันชี้ เจ้าไห่มองไปที่ทางที่จินน้อยชี้ไป ลิงตัวน้อยเงียบลงและเริ่มกินแอปเปิ้ลต่อในขณะที่ได้ยินเสียง “ปัง” มีเสียงออกมาจากที่ไหนสักที เจ่าไห่และคนอื่นๆก็หยุดเดินและมองไปข้างหน้าของพวกเขา

พวกเขาจําได้ว่าจหนานบอกพวกเขาว่าเกาะนี้มีสัตว์เวทย์ที่ดุร้ายอยู่ เมื่อได้ยินเสียงนี้มันทําให้พวกเขานึกถึงสัตว์เวทย์ที่พวกเขาได้ยินมา

เมื่อพวกเขาหยุดเดิน จินก็เริ่มส่งเสียงออกมาอีกครั้ง เจ๋าไร่ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินต่อไป

สิ่งนี้ทําให้เจ้าไร่ไม่สามารถออกไปจับสัตว์ที่ไม่เคยเห็นได้ เพราะลิงน้อยจะเรียกมันซ้ําแล้วซ้ํา อีกถ้าเขาหยุดเดิน สิ่งนี้ทําให้เจ้าไห่และคนอื่นๆ พูดอะไรไม่ออก

แต่เมื่อเจ้าไห่รู้สึกว่าจินน้อยพาพวกเขาไปยังสถานที่หนึ่ง เจ้าไห่รู้สึกเป็นกังวลและก็สนใจมันเขาต้องการดูว่าจินน้อยต้องการที่จะพาพวกเขาไปที่ไหน

หลังจากเดินไปประมาณ 1.5 กม. พวกเขาไม่เจอสัตว์เวทย์ชนิดอื่นๆ เลย ซึ่งทําให้เจ้าไห่รู้สึกประหลาดใจมาก ในเวลาเดียวกันเจ๋าไร่ก็ไม่คิดว่าจะไม่มีต้นไม้ชนิดอื่นนอกจากต้นไม้ที่สูงและต้นไม้ที่แข็งแรงต้นไม้ขนมปังที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนมันค่อนข้างแปลกกับทุกคน

ในขณะนี้ก็มีเสียงดังขึ้นต่อหน้าของพวกเขา เจ้าไห่และคนอื่นๆไม่รู้ว่ามันคือเสียงอะไร แต่กับหยุดเดินแล้วพวกเขาก็เห็นเงายักษ์หลายตัวกําลังเดินเข้ามาจากป่าด้านหน้าของพวกเขา

เมื่อร่างที่พวกเขาเห็นเริ่มชัดขึ้น เจ้าไห่เห็นว่าพวกมันคือลิงจํานวนมาก พวกมันคลานสี่ขาเหมือนกับลิงทั่วไป พวกมันมีขาหลังที่สั้นกว่า เมื่อเทียบกับขาหน้า ทําให้ดูเหมือนว่าพวกมันโค้งค่านับ ขณะที่พวกมันเดินไปข้างหน้า แต่พวกมันก็ยังคงสูงตระหง่านที่ความสูงประมาณ 7 ถึง 8 เมตรหรืออาจะถึง 10 เมตรหากพวกมันยืนขึ้นตรงๆ

เจ้าไห่และคนอื่นๆก็ยืนนิ่ง พวกเขารู้ว่าพวกเขาได้พบกับสัตว์เวทย์ที่จีหนานได้บอกพวกเขาไว้ เมื่อมองดูลิงที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา เท่าไหก็รู้ว่าพวกลิงน่าจะมีความแข็งแกร่งและพลังต่อสู้ที่น่ากลัว พวกมันดูเหมือนกับ คิงคองที่เห็นบ่อยในหนังบนโลกของเขา

เมื่อมองดูร่างการที่สูงตระหง่านและกล้ามเนื้อที่นูนของพวกมัน เจ้าไห่ก็ไม่ได้สงสัยเลยแม้แต่น้อยถึงความน่ากลัวของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้

กอริลที่อยู่บนโลกตัวไม่ใหญ่เท่าไหร่ แต่พวกมันก็ยังคงได้รับการยกย่องว่าแข็งแกร่งมาก ดังนั้นลิงที่มีพลังเหล่านี้จะมีพลังมากขนาดไหนกัน?

เมื่อเห็นลิงเหล่านี้เจ้าไร่ก็ตื่นเต้นมาก ในขณะที่จับจินน้อยไว้ เขาก็ถือไม้เท้าภูติไว้ ชิวและซูกะก็ยืนอยู่ข้างของเจ้าไห่ ในขณะที่ลอร่าและคนอื่นๆ ยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา

เมื่อลิงเห็นเจ้าไห่และคนอื่นๆ ก็ตะลึงพวกมันก็ร้องออกมาขณะที่ทุบอกของมัน เหมือนกับคั่งคองที่แสดงท่าทางการต่อสู้ของพวกมันตามปกติ

ในตอนนี้ ขณะที่เจ้าไห่และคนอื่นๆ ก็กังวลมากและก็มีแสงสีทองพุ่งไปที่หัวของลิง เจ้าไม่รู้สึกประหลาดใจ เขารู้ว่าแสงสีทองนั้นคือจินน้อยอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าจินน้อยกําลังนั่งอยู่บนไหล่ของลิงอีกตัวด้วย ร่างกายทั้งหมดของเขาไม่ใหญ่เท่ากับหัวของลิง เมื่อเจ้าไหเห็นแบบนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและตะโกนว่า “จินน้อยกลับมาที่นี่!!” จินน้อยไม่ฟังเจ้าไห่และจินน้อยก็ยื่นมือเล็กๆออกมาแล้วเคาะหัวของลิงตัวใหญ่

สิ่งที่ทุกคนได้เห็นมันทําให้พวกเขาตกใจมาก เมื่อจินเคาะหัวของลิง มันก็สงบลงทันที และมีท่าทางที่เศร้าเหมือนกับว่ามันโดนผู้ใหญ่ดเลย

เจ้าไห่และคนอื่นๆ มองด้วยความว่างเปล่า ในสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่ จินน้อยเป็นลิงทองตัวเล็กๆ ในขณะที่อีกตัวเป็นเหมือนคิงคองที่น่ากลัวทําไมลิงยักษ์ถึงเชื่อฟังเมื่อหัวของมันโดนตบด้วยลิงตัวเล็กๆ พวกมันกําลังเล่นกันอยู่งั้นหรอ?

ในตอนนี้เจ้าไหก็สังเกตเห็นว่าไม่เพียงแต่ลิงยักษ์ที่มีท่าทางที่กลัว แต่เป็นกันเหมือนทุกตัวเมื่อเห็นจนน้อยทําแบบนั้นเหมือนกับว่าพวกมันเชื่อฟังลิงน้อยตัวนี้

เจ้าไห่เพิ่มยืนอยู่ที่นั่นอย่างตกใจเมื่อมองไปที่กลุ่มของลิงที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เขาเห็นนี่ทําให้จิตใจของกลุ่มค่อนข้างสับสน

ในตอนนี้ก็มีลิงจํานวนมากออกมาจากป่า เจ้าไห่สังเกตเห็นความแปลกประหลาดของลิงเหล่านี้ ขณะที่พวกมันสามารถแบ่งเป็นประเภทที่แตกต่างกันดูเหมือนว่ากลุ่มนี้จะมีสีสัม

และนั่นคือลิงยักษ์ อีกกลุ่มหนึ่งที่มีขนเป็นสีขาว มีรูปร่างที่เล็กกว่าเล็กน้อย สูงประมาณห้าหรือหกเมตร นอกจากนี้ยังมีลิงที่มีขนสีเงินด้วย ทั้งหมดมีตัวที่เล็กกว่า ประมาณ 3 หรือ 4 เมตรจากนั้นก็มีประเภทสุดท้ายที่ขนเป็นทั้งสีเงินและทองซึ่งมันขนาดเล็กกว่ามากประมาณหนึ่งเมตร มีสองตัว

ส่วนที่แปลกประหลาดนั้นมาจากความจริงที่ว่าที่ตัวเล็กกว่าก็ยิ่งมีสถานะที่สูงขึ้น เมื่อลิงเห็นจินน้อย พวกมันต่างก็มีท่าทางที่เชื่อฟังดูเหมือนว่าจินน้อยจะมีสถานะที่สูงกว่าลิงพวกนี้

สิ่งนี้ทําให้เจ้าไห่ประหลาดใจ เขาไม่เข้าใจว่าโครงสร้างอํานาจของลิงเป็นแบบไหนทําไมถึง เหล่านี้ถึงทําแบบนี้? สัตว์เวทย์ไม่น่าจะเอาสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดไว้ที่ลําดับต้นๆใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นทําไมเรื่องแบบนี้จึงเกิดขึ้น?

ในตอนนี้จนน้อยกระโดดไปที่ไหล่ของเจ้าไห่แล้ว ส่งเสียงขณะที่ชี้ไปข้างหน้าลิงตัวอื่นรีบหนีไปจากเจ่าไห่และคนอื่นๆทันที จินน้อยยังคงดูสบายใจในขณะที่ยืนอยู่ที่ไหล่ของเจ้าไห่ดูอยู่เฉยๆ

เจ้าไห่และคนอื่นๆ ก็นิ่งเมื่อพวกเขามองหน้ากัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็รู้ว่าจินน้อยจะไม่คิดทําร้ายพวกเขา ดังนั้นเมื่อลิงเหล่านี้ฟังจนน้อยมันก็ยุติธรรมที่จะบอกว่าพวกเขาจะละเว้นจากการทําร้ายมนุษย์ในท้ายที่สุดกลุ่มลิงก็ต้องทําตามคําสั่งของจินน้อย

ดูเหมือนว่าตอนนี้สภาพแวดล้อมจะสูงขึ้นเรื่อยๆ เจ้าไห่และคนอื่นๆ ก็ใช้ความพยายามมากขึ้นในการเดิน ในเวลานี้จินน้อยเรียกลงมาหา ขณะที่จนน้อยดึงเสื้อของเจ้าไห่และชี้ไปที่ลิงยักษ์ เจ้าไร่ไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่ของเขากําลังคิดอะไรอยู่

เมื่อเห็นว่าเจ้าไห่และคนอื่นๆ ไม่เข้าใจตัวเอง จนน้อยก็กระโดดขึ้นไปด้านหลังของลิงยักษ์ และไปที่เจ้าไห่ลิงยักษ์ตัวอื่นๆ ก็เข้าใจถึงความตั้งใจของจินน้อยและรีบจับมนุษย์ทันที และจับมันเขาไว้บนหลังของตัวเอง เจ้าไห่และคนอื่นๆ ไม่ได้ต่อต้านพวกลิ้ง พวกเขารู้ว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นอันตรายต่อพวกเขา

ด้านหลังของลิงมีขนาดที่ใหญ่มากประมาณ 2 เมตรและยาว 4 เมตร มีทั้งหมดประมาณ 8 ตารางเมตร เท่าไห่และคนอื่นๆ ไม่เห็นว่ามันจะยากที่จะหาที่นั่งหรือยืน

แม้ว่าลิงยักษ์กําลังคลานไป ด้านหลังของพวกมันก็มั่งคงมาก เพราะขนที่อยู่บนหลังของพวกลิงมันทําให้มีที่จับและสบายมาก

ในตอนนี้ลอร่าและคนอื่นๆ ก็อยู่บนหลังของลิง ซิวและซูกะนั่งอยู่บนลิงที่มีขนสีส้ม พวกเขาทั้งสองอยู่บนลิงตัวเดียวกัน ถึงแม้จะเป็นแบบนั้นมันก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลย ลิงไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าน้ําหนักของมัน แต่มันกลับมาเดินต่อโดยไม่แสดงอาการช้าเลย สิ่งนี้ทําให้เจ้าไหม ความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของลิงเหล่านี้

เราต้องรู้ว่าตอนนี้ทุกคนกําลังมุ่งหน้าไปยังภูเขา เท่าไห่และคนอื่นๆ ได้นั่งไปบนหลังของลิงพวกมันไปได้เร็วมากๆ แม้แต่ม้าเวทย์ระดับ 3 ก็ไม่สามารถเดินทางได้แบบนี้ แต่สิ่งเหล่านี้กับทําได้อย่างง่ายดาย พวกมันแข็งแกร่งมากจริงๆ

ตอนนี้ระดับความสูงของพวกเขาสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพวกเขาเข้าใกล้จุดยอดเขา สิ่งที่เจ้าไห่เห็นบนยอดเขานั้นเป็นต้นไม้ต้นเดียวและเป็นต้นที่ใหญ่เอามากๆ

ต้นไม้ขนมปังสูงมากจนเล่าไฟไม่เห็นยอดของมัน มันหน้ามากจริงๆ เจ๋าไร่รู้ว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของต้นไม้นี้ไม่น่าเล็กกว่า 100 เมตร เจ้าไห่เห็นต้นไม้ชนิดนี้จากที่โลกและมันก็อยู่ในหนังเรื่องอวาตาล แต่ต้นไม้ต้นนี้แตกต่างไปเล็กน้อยมันเป็นสิ่งที่เล่าไร่ยังไม่เคยเห็นมาก่อน

ที่ฐานของต้นไม้มีรูขนาดใหญ่สูงประมาณ 30 เมตรและกว้าง 10 เมตร ลึงพากลุ่มของเจ้าไห่เข้าไปในรู

หลังจากที่เขาไปในรูของต้นไม้ เล่าไห่และคนอื่นๆ ก็ตะลึงมาก พวกเขาไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้เมื่อเข้ามาแล้ว

จบบทแล้วนะครับขอบคุณที่ติดตามนะครับป้าย…บาย