Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - บทที่ 377 - ลิงน้อย

หลังจากที่ปลาวาฬได้รับการักษาแล้ว ก็มีเสียงจากมิติทันทีว่า “พลังโจมตีที่แข็งแกร่งระดับ 30 ตอนนี้ไม่สามารถเอาเข้ามิติมาได้ แต่ก็ได้รับการขุดดิจิทัล…สามารถซื้อได้ที่ร้านค้ามิติ”

การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ เกิดจากความจริงที่ว่าฟาร์มเปลี่ยนสัตว์ให้เป็นสัตว์เวทย์ นี่คือสาเหตุที่มิติพูดว่า “สัตว์ร้ายนี่ได้กลายเป็นสัตว์เวทย์แล้ว”

อย่างไรก็ตามมิติตอนนี้ไม่สามารถเพิ่มวาฬเข้ามาในมิติได้เพราะอาจขาดพื้นที่ของมันหรือสระที่มีความเค็ม มันเป็นสิ่งที่เง่าไฟไม่เข้าใจเขาดูดนน้ําทะเลจํานวนมากมายังมิติแล้วทําไมมันถึงไม่มีความเค็มในสระของเขา

ความตื่นเต้นของเจ้าไหก็หายไป เนื่องจากปลาวาฬไม่สามารถเพาะพันธุ์ได้ภายในมิติของเขา ดังนั้นเจ้าไห่จึงปล่อยวาฬและพามันไปยังท่าจอดเรือในขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังจุดหมายพวกเขา ตอนนี้ปลาวาฬไม่ได้โจมตีเรือมันค่อยปกป้องเรือเหมือนกับเรือดําน้ําที่คอยดูแลเรือ

ในที่สุดเจ๋าไร่ก็รู้สึกสบายใจและจี้หนานก็บังคับเรือต่อไปยังเกาะเอพี แม้ว่าวาฬจะไม่สามารถจัดการกับเต่าธนูได้ แต่มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดี ปลาวาฬยังเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดในทเล มันเป็นเหมือนโชคร้ายของสิ่งมีชีวิต แต่จุดอ่อนของมันก็คือเต่าธน และมันก็จะไม่กล้าที่จะโจมตีเต่าตัวอื่นๆ เป็น แน่นอน

สองวันต่อมาเจ้าไหก็มองเห็นเกาะเอพีในที่ไกลๆแล้ว มันเหมือนกับที่พูดไว้ว่ามันสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนจากเงาของเกาะรูปร่างเหมือนกับลิงยักษ์ ที่เหมือนกับลิงที่อ้ากปากและมีขนสีเขียวปกคลุมไปทั่วทั้งเกาะ มันก็คือต้นไม้ของเกาะนั่นเอง

เจ้าไห่สั่งให้ปลาวาฬและเต่าไปดูรอบๆเกาะ เจ้าไห่อยากรู้ว่าทางเข้าของเกาะนั้นอยู่ที่ไหน

แม้ว่าพวกเขาจะยังอยู่ห่างจากเกาะออกไป แต่พวกเขาก็ยังระวังเพราะมีแนวปะการังจํานวนมากบนพื้นทะเล รวมถึงโขดหินที่ยื่นออกมาด้วย หากพวกเขาไม่ได้เลือกเส้นทางที่ดูเรือจะโดนสิ่งเหล่านั้นและจมลงในทะเล

หลังจากสองวันผ่านไปการตรวจสอบรอบเกาะของเจ้าไร่ในที่สุดก็เจอทางที่มุ่งหน้าไปยังเกาะ อย่างไรก็ตามข้อมูลของจี้หนานไม่ได้ถูกทั้งหมด เส้นทางไปยังเกาะเอพี่ไม่ได้มีแค่ทางเดียว แต่มันมีทางเข้าถึงสามทาง เส้นทางแรกค่อยข้างกว้างเมื่อเทียบกับอีกสองทางซึ่งค่อนข้างแคบมากๆ

เรือที่มีขนาดใหญ่แบบเถาหยวนสามารถมุ่งหน้าไปยังเกาะโดยใช้แส้นทางที่กว้างได้เท่านั้น ในอีกสองทางแคบๆดูเหมือนว่าทางมันจะสามารถให้เรือลําเล็กเข้าออกได้เท่านั้น

ในเวลาเดียวกันเส้นทางเหล่านี้ไม่ได้ตรงตลอดทางมันเป็นทางคดเคี้ยว ตอนนี้เจ้าไห่เข้าใจว่าทําไมเรื่องราวของพี่หนานจึงบอกว่าต้องมีนักเวทย์แห่งน้ําเพื่อนําทางในเวลานั้นมันจําเป็นต้องมีนักเวทย์แห่งน้ําเพื่อช่วยให้เรือสามารถไปตามทางได้ไม่งั้นเรือของพวกเขาคงจมลงทะเลไปแล้

เจ๋าไฟไม่สนใจเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ หลังจากกําหนดเส้นทางแล้ว เจ้าไร่ได้สั่งจี้หนานแล่นเรือไปยังเส้นทางที่กว้างที่สุดในทันทีในขณะที่เรือกําลังแล่นไป เจ๋าไร่ยังให้ความสนใจอย่างมา กกับจอภาพของเขา โดยใช้พลังเวทย์แห่งน้ําเมื่อที่จําเป็นต้องเปลี่ยนทิศทางของเรือ

นอกเหนือจากเรือแล้ว ปลาวาฬก็ยังตามเรืออยู่ใกล้มากๆ หากมีการโจมตีวาฬจะปกป้องเรือทําให้เส้นทางปลอดภัยมากขึ้น

แม้ว่าเส้นทางจะดูไม่ไกลมากนัก แต่กลุ่มของเจ้าไร่ยังคงใช้เวลาเดินทางเต็มวัน ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงที่ชายฝั่งของเกาะเอพี สิ่งที่ทําให้เจ้าไห่ประหลาดใจก็คือความจริงที่ว่ามีท่าเรืออยู่ที่นี่แล้วยิ่งไปกว่านั้นท่าเรือไม่ได้มีขนาดที่เล็กเลยมันสามารถรองรับเรือได้ประมาณ 10 ล่าของเรือเถาหยวนเลย

ระหว่างท่าเรือขแงเกาะก็ไม่ได้มีแนวปะการังแล้ว แนวปะการังด้านนอกดูเหมือนจะเป็นเหมือนอุกกาบาดของดาวเคราะห์ หลังจากผ่านไปแล้ว จะสามารถเดินทางไปรอบเกาะได้อย่างปลอดภัย เมื่อคิดถึงแนวปะการังเหล่านั้น เจ้าไห่ก็รู้สึกแปลกใจมากๆ

หลังจากที่หยุดพักเจ้าไร่ก็ลงจากเรือและไปที่ท่าเรือ เจ้าไห่เดินดูรอบๆท่าเรือและเห็นว่าท่าเรือนี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติไม่มีร่องรอยของการสร้างท่าเรือดูเหมือนว่าท่าเรือที่เป็นธรรมชาติแบบนี้จะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่เกาะเอพีเท่านั้น

ห่างจากท่าเรือประมาณร้อนเมตรเป็นป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ ต้นไม้ในป่าใหญ่มาก ไม่เพียงแต่มีความใหญ่เท่านั้น ล่าต้นของพวกมันก็ดูแข็งแรงมากด้วยเช่นกันบนต้นไม้แต่ละต้นมีผลไม้ขนาดเท่าแตงโมด้วยและมีใบสีเขียว

ลอร่าชอบภาพที่เธอเห็นมาก เธอหันไปหาเจ้าไห่และพูดว่า “พี่ไร่มันสวยมากๆเลยฉันเริ่มชอบที่นี่ขึ้นมาแล้วสถานที่นี้จะเป็นทําเลที่ดีมากสําหรับการสร้างฐานของเรา เราต้องสร้างบ้านด้วยนะฉันชอบที่จะอยู่ที่นี่”

เจ้าไห่ยิ้มและพูดว่า “ดีเลย เราจะมาอยู่ที่นี่ แต่ก่อนอื่นเราต้องไปดูรอบๆก่อน ดูเหมือนว่าหนานจะบอกว่าที่นี่มีสัตว์เวทย์ที่เป็นสิ่งที่น่ากลัวด้วย”

ลอร่าพยักหน้า จากนั้นเจ้าไห่ก็พาทุกคนเข้าไปในเกาะ เมื่อถึงต้นไม้ เจ๋าไร่ก็เก็บผลไม่โดยใช้ใบมีดลมก่อนที่จะส่งไปยังมิติมีสัตว์หลายชนิดที่สามารถมองเห็นได้บนเกาะ ดังนั้นเท่าไหจึงค้องการไปรอบๆ และเอาพวกเขามันเข้าไปในมิติและหวังว่าพวกมันจะสามารถอัพเกรดมิติได้

หลังจากที่ผลไม้เข้าไปในมิติแล้ว ก็มีเสียงดังขึ้นทันที แม้ว่าที่มาของผลไม้นั้นจะไม่เหมือนใคร แต่ฟาร์มก็ยังต้องการพืชอีกจํานวนมากเพื่อยกระดับของมิติ ดังนั้งผลไม้จึงไม่สามารถอัพเกรดมิติได้

เจ้าไห่คิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น ดังนั้นเขาจึงไม่ผิดหวังมากนัก เขาก็เดินต่อไป ในขณะที่หยิบพืช ในป่าเจ้าไห่จับทุกอย่างที่ตัวเขาเองไม่เคยเห็น

ในเวลานี้ลอร่าก็สังเกตเห็นบางอย่างที่มีสีทองเล็กๆ อยู่ที่ต้นไม่ตรงหน้าของเธอ เธอมองอย่างตั้งใจก่อนที่จะเห็นว่ามันคือลิงตัวเล็กๆ ลิงนั่นไม่ได้สูงมากนัก มันอาจจะไม่ถึง 1 เมตร หากมันยืนแล้วด้วยขนที่มีสีทองมันทําให้ลิงน้อยตัวนั้นดูน่ารักมาก

ลอร่าชอบวิธีที่ลิงตัวเล็กมองดังนั้นเธอจึงดึกเจ่าไร่ที่ยังคงมองหาพืชอยู่และพูดว่า “พี่ไห่ดูลิงน้อยนั่นสิ มันน่ารักมากเลย”

เมื่อลิงตัวเล็กมองที่ลอร่ามันแสดงท่าทางเหมือนอยากรู้อยากเห็น ลิงตัวน้อยนั้นไม่ได้แสดงให้เห็นเลยว่ามันกลัว มันทําให้ลอร่ารู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นๆ

เจ้าไหมองลิงน้อยและไม่ได้พูดอะไร แต่รู้สึกว่าลิงตัวนี้ไม่ใช่ง่ายๆเลยที่จะจับ สุดท้ายเจ๋าไร่ก็เลิกคิด หลังจากนั้นลิงน้อยก็ไม่ได้แสดงท่าทางว่ากลัวอะไรให้เจ้าไห่เห็น

และนั้นเพราะความรู้สึกแบบนี้เจ้าไหจึงไม่พยายามที่จะจับลิง แต่เจ๋าไร่กับเอาผลไม้จากมิติโยนให้ลิงนั่นกิน

มันสายเกินไปแล้วที่จะหยุดสิ่งที่เจ๋าไร่ทํา จี้หนานเดินมาที่หน้าของเจ้าไห่และพูดว่า “นาย น้อย ท่านควรระวังหากท่านเพียงแค่โยนอาหารให้มันก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้ามันคิดว่าท่านกําลังโจมตีมันอยู่มันอาจโจมตีเรากลับก็ได้” แต่เจ๋าไร่ก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นแบบนั้น

ในคสามคิดของเจ้าไห่นั้น ลิงน้อยน่าจะเข้าใจเจตนาของเจ้าไห่ ดูเหมือนว่าลิงนั้นจะรู้สึกว่าเจ้าไห่ไม่ใช่ศัตรู ดังนั้นมันจึงจับผลไม้แล้วกินมันเข้าไป

ผลไม้นั่นคือแอปเปิ้ลที่ได้มาจากต้นไม้ที่เง่าไห่เคยปลูกในมิต แอปเปิ้ลนี้ไม่ได้ใหญ่มาก แต่มันก็มีรสชาติที่ดีมาก

หลังจากที่ลิงตัวน้อยกกินแอปเปิ้ล มันก็ร้องด้วยความตื่นเต้นทันที มันกินเข้าไปอย่างรวดเร็ว มากและมองเจ้าไห่ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง มันน่ารักมากจริงๆด้วย

เจ๋าไร่ทนสายตาที่น่ารักของลิงได้ เขาหยิบเอาแอปเปิ้ลออกมาอีกสามลูก แล้วโยนไปทางลิงลิงรู้วิธีกินแอปเปิ้ลเหล่านั้นเป็นอย่างดี มันจับแอปเปิ้ลมันวางไว้บนกิ่งไม้ก่อนที่จะจับลูกนึ่งขึ้นมาความฉลาดนี้ทําให้เจ้าไม่ได้ความคิดใหม่กับลิง

ลอร่าเห็นว่าลิงมันฉลาดและมีความสุขมาก เธอจึงเอาแอปเปิ้ลจากเจ้าไห่และโยนให้ลิง ไม่นานนักก็มีแอปเปิ้ลอยู่รอบๆตัวลง

เจ้าไห่หยุดเอาผลไม้ออกมา และมองดูลิงตัวน้อย เขาต้องการดูว่าลิงตัวเล็กนี้ต้องการที่จะทําอะไรต่อไป เมื่อเห็นว่าเจ้าไห่และคนอื่นๆไม่ได้โยนแอปเปิ้ลมาอีก

ลิงก็ร้องดังก่อนที่จะหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมาและกินมันอย่างรวดเร็ว เจ้าไหมองไปที่ลิงและไม่รู้ว่ามันกําลังทําอะไร แต่หัวเราะกองแอปเปิ้ลมีขนาดที่ใหญ่กว่าตัวของมัน มันจะเป็นไปได้ยังไงที่มันจะกินทุกลูกจนหมด

อย่างไรก็ตามลิงตัวน้อยทําให้กลุ่มจองเจ้าไห่รู้สึกตื่นเต้นมาก ลิงมีแอปเปิ้ลมากกว่า 20 ลูกที่จะกินเข้าไปในพริบตาลิงตัวเล็กไม่สนใจเจ้าไห่และท่าทางของคนอื่นๆ มันแค่ร้องขณะที่อยู่บนต้นไม้ราวกับว่าอยากให้เจ้าไห่เอาแอปเปิ้ลให้มันอีก

เจ้าไห่เห็นท่าทางของลิงน้อย เมื่อเขาคิดถึงแอปเปิ้ลที่กองอยู่ 20 ลูกเขาก็ไม่รู้ว่าจะต้องทํา อะไรต่อไม่เพียงแต่เขาเท่านั้นแต่ลอร่าและคนอื่นๆก็ด้วย พวกเขาไม่คิดว่าลิงตัวเล็กนี้จะกินได้มากขนาดนั้น

หลังจากนั้นไม่นานลอร่าก็รู้สึกอะไรบ้างอย่าง ขณะที่เธอหันหน้าไปหาเจ้าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ที่ฉันเห็นมันไม่ได้เป็นภาพหลอนใช่ไหม? ลิงตัวนั้นมันกินได้ด้วยตัวมันเองใช่ไหม?”

เจ้าไห่พยักหน้าและตอบว่า “เธอไม่ได้เห็นภาพหลอนเลย แอปเปิ้ลพวกนั้นถูกกินเข้าไปจริงๆแต่มันแปลกนะที่มันกินเข้าไปได้จริงๆทั้งหมดเลยงั้นหรอ? หรือว่ามันจะเป็นความสามารถของมัน? มันเป็นไปได้ยังไงที่จะกินแอปเปิ้ลเหล่านั้นทั้งหมดได้”

เมื่อลิงเห็นว่าเจ้าไห่กับคนอื่นไม่ได้ทําอะไรต่อ และยืนอยู่ตรงนั้น ในขณะที่พูดคุยกันมันก็เริ่งวิตกังวล มันส่งเสียงร้องขณะที่มันกระโดดๆๆๆๆ เมื่อมองดูท่าทางของลิงเจ๋าไร่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเอาแอปเปิ้ลออกมาเพิ่ม แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้โยนให้มันบนต้นไม้ เจ้าไหถือแอปเปิ้ลไว้ในมือและพูดว่า “แกอยากกินงั้นหรอ? ก็ลงมาเอาไปสิ”

เห็นได้ชัดว่าลิงเข้าใจคําพูดของเจ้าไห่ แต่ก็รู้ว่านี้เป็นที่เป็นแผนของเจ้าไห่ ในเวลาเดียวกันมันไม่ยอมลงมาเอาแอปเปิ้ลมันจับหูของมันมองเจ้าไห่ด้วยความกังวล

เมื่อเห็นท่าทางของลิงเจ้าไห่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ถึงกระนั้นเขาก็ยังต้องการที่จะดูว่าลิงตัวนี้ นั้นเต็มใจที่จะกระโดดลงมาและเอาแอปเปิ้ลไปไหม ขณะเดียวกันที่เง่าไห่กําลังหัวเราะอยู่ก็มีเงาสีทองปรากฏออกมาจากต้นไม้ เมื่อเจ้าไห่รู้สึกได้เขาก็รีบคว้าแอปเปิ้ลไวในมือของเขาทันที อย่างไรก็ตามสิ่งที่เห็นกับเจ่าไห่คืออากาศที่ว่างเปล่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในพริบตา

พวกของเจ้าไร่ตกใจมากโดยเฉพาะซูกะ เขามีทักษะของเงาและยังมีชื่อเสียงใรความสามารถของเขา แต่เมื่อเห็นว่าเขาช้ากว่าลิงตัวน้อยมาก เขาก็ไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ยังไง แต่รู้สึกกลัวลิงตัวนั้น ถ้าลิงตัวนั้นไม่ได้ตั้งใจจะเอาแอปเปิ้ลและเข้าหาเจ้าไห่มันคงจะเป็นอันตรายต่อเจ้าไห่แน่นอน

เจ้าไห่มองที่มือของเขาเอง จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองลิงตัวนั้นที่ถือแอปเปิ้ลในขณะที่มันพูดว่า “ทักษะของมันดีมากเลยจริงๆ”

ลิงน้อยดึงดูดความสนใจของเจ้าไห่ทันที เขาก็หยิบแอปเปิลอีกลูกออกมาแล้วจับมันไว้ในมือ

อาจจะเป็นเพราะความสําเร็จก่อนหน้านี้ลิงดูมั่นใจมากขึ้น ในเวลานี้หลังจากกินแอปเปิ้ลที่เพิ่งเอามาก่อนหน้านี้ ลิงมองที่แอปเปิ้บในมือของเจ่าห์ และเตรียมที่จะไปฉกเอามา

ลอร่ากับคนอื่นๆก็ไม่ได้พูดอะไรเมื่อพวกเธอยืนนิ่งและคอยมองลิงตัวนั้นด้วยความระมัดระวังครั้งนี้ก็มีเงาสีทองแวบอีกครั้งต่อหน้าของเจ้าไห่ แอปเปิ้ลให้มือของเจ้าไห่หายไปและเมื่อลิงกลับไปที่ต้นไม้ เจ้าไห่และคนอื่นๆ ก็ไม่สามารถมองตามการเคลื่อนไหวของมันได้

ลิงตัวน้อยนั้นร้องออกมาด้วยความภูมิใจในการที่เอาแอปเปิ้ลไปได้ หลังจากนั้นมันก็ร้องให้เจ้าไห่เอาแอปเปิ้ลออกมาอีก ดูเหมือนว่ามันจะชอบเล่นอะไรแบบนี้

เจ้าไหมองลิง และยิ้มอีกครั้ง เขาหยิบเอาแอปเปิ้ลออกมาอีกลูกแล้วยกมือขึ้นไปที่ลิง

ในขณะที่เจ้าไหถือแอปเปิ้ล จึงมีความตื่นเต้นเกิดขึ้นในดวงตาของเขา อย่างที่คาดไว้ความมั่นใจของลิงน้อยก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นเมื่อลิงกําลังจะมาฉกแอปเปิ้ลจากเจ่าไห่เจ้าไหก็เปิดมิติขึ้นทันที มันเอาทั้งลิงและเจ้าไห่เข้าไป

เมื่อเจ้าไห่เข้ามิติกับลิง มิติก็มีเสียงขึ้นมาทันทีว่า “สัตว์ระดับ 40 สามารถอัพเกรดมิติได้เวลา ของการเติบโต 20 ชั่วโมง สามารถมีลูกได้ 10 ตัวต่ตอครั้งในแต่ละครั้งใช้เวลา 8 ชั่วโมง การขุดดิจิทัล…สามารถซื้อได้ที่ร้านค้ามิต”

“มิติฟาร์มบรรลุข้อกําหนดสําหรับการเลื่อนระดับฟาร์ม อัพเกรดเป็นระดับที่ 16 ขอแสดงความยินดีกับความพยายามของท่านด้วย”

นี่เป็นความประหลาดใจของเจ้าไห่มาก เขาไม่คิดว่าว่าเมื่อเอาลองไปที่มิติแล้ว ฟาร์มจะได้รับการอัพเกรดโดยไม่ได้คิด ยิ่งไปกว่านั้นลิงตัวนั้นก็มีระดับที่สูงกว่าปลาวาฬิด้วยดูเหมือนว่าลิงในเกาะจะไม่สามารถจับได้ง่ายๆเลย

เมื่อลิงมาถึงสถานที่แปลกๆ มันรู้สึกค่อนข้างสับสน แต่เนื่องจากความสามารถของมิจิ ลิงตัวน้อยจึงจําได้ทันทีว่าเจ้าไห่เป็นเพื่อน มันกระโดดบนไหล่ของเจ้าไห่ และส่งเสียงร้องมันยังเอาแอปเปิ้ลที่เจ๋าไฟถือในมือเอาไปกิน

เจ้าไห่ชอบลิงตัวนี้มากมันเป็นสิ่งที่ฉลาด เขาไม่คิดว่าลิงจะน่ารักขนาดนี้ แม้แต่ให้ลูกแอปเปิ้ลสิ่งนี้ทําให้เจ้าไห่ประหลาดใจมาก ลิงน้อยตัวนี้เข้าใจความคิดของคนเป็นอย่างดีเจ่าไห่หัวเราะ ขณะที่เขาอุ้มลิงน้อยและให้มันกินแอปเปิลลูกใหญ่เป็นพิเศษ