Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - ตอนที่ 226

บทที่ 226 พลังเวทย์พิเศษ

เจ่าไห่กลับไปยังหมู่บ้านในมิติ ลอร่าก็อยู่ด้านหลังของเจ่าไห่ เธอกำลังนั่งอยู่ที่ให้ห้องด้วยและดูเหมือนว่าเธอกำลังเสียใจอยู่ เมื่อเจ่าไห่เห็นลอร่า เจ่าไห่ก็เดินไปด้านหลังเธอและจับที่ไหล่ของลอร่าเบาๆ

เจ่าไห่รู้ดีว่าตอนนี้ลอร่ากำลังอยู่ในอาการที่เสียใจมาก นั่นก็เป็นเพราะบ้านที่เธอได้สร้างขึ้นมาต้องพังลงไป จงทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ถ้าคิดจะพูดอะไรตอนนี้ก็คงไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น เจ่าไห่ก็เลยคิดว่าการที่อยู่ข้างๆกันน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

เจ่าไห่ก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่ลอร่านั่งอยู่และลอร่าก็เอนตัวไปที่ไหล่ของเจ่าไห่และก็ร้องไห้ออกมา คฤหาสน์ศรัทธาไม่ไดเป็นเพียงบ้านที่ธรรมดา แต่มันเป็นเหงื่อและน้ำตาของเธอ และยังเป็นบ้านที่เธอรักมาที่สุด

“เอาหล่ะลอร่าเธอเลิกเสียใจได้แล้ว ไม่ช้าและไม่นานนักหรอก เมื่อถึงเวลานั้น เราจะต้องสร้างคฤหาสน์ที่ดีกว่าคฤหาสน์ศรัทธาได้แน่นอน”

ลอร่าก็ไม่ได้หยุดร้องไห้ เจ่าไห่กระซิบกับเธอ “ไม่เป็นไรอย่าร้องเลย การที่เธอร้องไห้มันจะทำให้เธอไม่สวยนะ ถึงแม้ว่าเธอจะสูญเสีคฤหาสน์ศรัทธาไป แต่เธอก็ยังมีมิติและป้อมภูเขาเหล็กนะ เธอไม่พอใจหรอ?”

เมื่อลอร่าได้ยินเจ่าไห่พูดแบบนั้น เธอก็ยิ้มทั้งน้ำตา เจ่าไห่มองไปที่ลอร่าและพูดว่า “อย่าร้องไห้เลย ถ้าปู่ควินน์จอห์นและคนอื่นๆ เห็นสิ่งนี้พวกเขาอาจคิดว่าฉันรังแกเธอนะ ถ้าพ่อของเธอเห็นเธอเป็นแบบนี้พ่อของเธออาจจะฆ่าฉันก็เป็นได้นะ”

เมื่อลอร่าได้ยินคำพูดของเจ่าไห่เธอก็ไม่ได้รู้สึกตกใจอะไร แต่เธอก็เริ่มยิ้มมากกว่าการร้องไห้ น้ำตาของเธอที่ร้องออกมานั้นเยอะมาก แต่รู้สึกว่าตอนนี้ที่เธอยังร้องอยู่นั้นเป็นน้ำตาแห่งความสุข เจ่าไห่ก็ไม่ได้ทำอะไร แต่ลูบศีรษะของลอร่า ขณะที่เขาบ่นว่า “ถ้าจะไม่ลงไปดูพ่อของเธอหน่อยหรอ?”

ลอร่าส่ายหัวและยิ้ม เธอหัวเราะมากจนไม่สามารถตอบคำพูดของเจ่าไห่ได้ แต่เจ่าไห่ก็ไม่ได้คิดอะไร

เนื่องจากคาเรทได้อยู่ในห้องทดลองของมิติ และการทดลองของเขามีการระเบิดอยู่ทุกวัน ในบางวันพวกเขาก็อาจจะได้ยินเสียงระเบิดหลายครั้งในแต่ละวัน เจ่าไห่และคนอื่นๆก็รู้สึกเฉยๆ กับเสียงระเบิดไปแล้ว

เจ่าไห่ก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย คาเรททำการทดลองของเขาในทุกเวลา ในบางครั้งเขาก็ทำการทดลองให้เวลาที่เจ่าไห่กำลังหลับอยู่ เมื่อมีเกิดระเบิดดังขึ้นจึงทำให้เจ่าไห่ตื่นขึ้นมาในทุกครั้ง

เจ่าไห่ตอนที่อยู่ในโลกเขาเป็นนักเขียนโอตาคุ เนื่องจากเขาจะทำงานในช่วงดึกจึงทำให้เขามีอาการประสาท เขาจะหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาตอนกลางดึกและมันจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะกลับไปนอนอีกครั้ง ดังนั้นเมื่อคาเรททำการระเบิดดังกล่าว เจ่าไห่ก็จะตื่นขึ้นมาด้วย และเจ่าไห่ก็คิดว่าคืนนี้เขาก็คงไม่ได้นอนแน่ๆ

อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพูดอะไรกับคาเรทได้ และยังอดทนต่อไปได้ แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว แม้ว่าจะมีการระเบิดในเวลากลางคืนเขาก็จะหันกลับมาและนอนหลับ หนึ่งต้องยอมรับว่าความสามารถของมนุษย์ปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงได้อย่างน่าทึ่งอย่างแท้จริง

หลังจากนั้นลอร่าก็หยุดหัวเราะ เธอหันไปหาเจ่าไห่และพูดว่า “พี่ไห่ ทำไม้พี่ไม่จัดการกับศพของชายทั้งคนในเวลานี้?”

เจ่าไห่พยักหน้า การที่จะตรวจร่างกายของพวกเขาคงอีกนาน เธอลองไปดูสิลอร่าถ้ามีคำถามอะไรก็ถามพวกเขาได้เลย นอกจากนี้ร่างกายของชายทั้งห้าคนน่าจะมีสิ่งที่เราต้องการ”

ลอร่ายิ้มและพูดว่า “ถ้ามีเวทมนตร์ที่ดีแล้วเราอาจจะมอบให้พ่อและให้เขาศึกษา บางทีเราอาจได้รับสิ่งที่ดีจากพวกเขาผ่านการวิจัยของพ่อ”

เจ่าไห่ยิ้ม เขาเดินตามลอร่าออกไปนอกมิติและนำศพเข้ามา ตอนแรกพวกเขาทำให้นักรบกลายเป็นซอมบี้ เขาทิ้งเหลือเพียงสองศพและเปลี่ยนเป็นซอมบี้ที่มีลำดับสูงแล้วถามคำถามทั้งสองเรื่องนี้

นักรบรับจ้างเหล่านี้ถูกส่งมาโดยโบเรทจริงๆ พวกเขามาจากกลุ่มนักรบรับจ้างประจำและเป็นคนของโบเรท กลุ่มนักรบรับจ้างภายใต้การควบคุมของโบเรท

นอกเหนือจากนี้พวกเขาไม่ได้รับข้อมูลใดๆ ที่ดีกว่า พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มนักรบรับจ้างเท่านั้นและถือได้ว่าเป็นกองกำลังภายนอกของโบเรท ซึ่งจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกำลังหลักของเขา

เนื่องจากเขาไม่ได้รับผลประโยชน์ใดๆ จากเหล่านักรบรับจ้าง เจ่าไห่จึงยอมแพ้ต่อพวกเขา จากนั้นเขาก็เปลี่ยนอัศวินทั้งหมดให้กลายเป็นซอมบี้ระดับสูง เหล่าอัศวินรู้มากกว่านักรบรับจ้าง แต่สิ่งที่พวกเขารู้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยความรู้เกี่ยวกับคำสอนของกิลสำหรับผู้ดูแลของพวกเขา พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของกิลแห่งความสว่างที่นิยมใช้ทั่วไป

ความสมบูรณ์ของกิลแห่งความสว่างอยู่บนพื้นที่ที่ค่อนข้างเล็ก พวกเขาได้กล่าวว่ามีเพียงห้าร้อยคนและส่วนใหญ่ของกลุ่มนี้ไม่ได้มียูนิคอร์นเหมือนพวกเขา หลังจากที่ทุกคนมียูนิคอร์นเป็นสัตว์เวทมนตร์ลำดับที่ 5 ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับ

อย่างไรก็ตามตัวเลขที่แท้จริงของพวกเขามีจำนวนทั้งสิ้น 1,000 คน ในจำนวนนี้จะมียูนิคอร์นที่ติดอัศวินซึ่งถือว่าเป็นชนชั้นสูง คราวนี้พวกเขาได้ส่งสิบแปดคนไปจัดการกับเจ่าไห่ เห็นได้ชัดว่ากิลแห่งความสว่างได้ให้ความสำคัญกับนักเวทย์แห่งความืดคนนี้

เหล่าอัศวินของกิล ไม่ได้รู้อะไรมากนัก พวกเขาไม่ได้เป็นผู้ดูแลของกิลดังนั้นพวกเขารู้เพียงเล็กน้อยของความลับของกิล

ถึงแม้ว่าเจ่าไห่จะรู้สึกผิด แต่เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ เหล่าอัศวินทั้งหมดได้กลายเป็นซอมบี้ในตอนนี้ การปรากฏตัวของพวกเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนักจากตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าพวกเขาจะตัดมือซ้ายของพวกเขา แต่ความแข็งแก่รงของพวกเขาก็ยังคงเปรียบได้เมื่อพวกเขาอาศัย

หลังจากที่เจ่าไห่ได้ให้อัศวินเหล่านี้ออกไป เขาก็เริ่มเปลี่ยนชายทั้งห้าคนที่สวมชุดขาวให้เป็นซอมบี้ และคนที่มีแหวนนั้นชื่อว่าลินเซเบเกอร์ พ่อของเขาคือรูนีย์เบเกอร์, ลินเซเบเกอร์มีอะไรที่ดีจริงๆในความครอบครองของเขา ไม่มีเพียงแหวนพิทักษ์เท่านั้น แต่ยังเป็นเวทมนตร์แบบสกรอลล์ – สไลด์การสร้างช่องว่างมิติแบบไม่ใช้ทิศทาง

สกรอลล์นี้ไม่ใช่สิ่งที่รูนีย์เบเกอร์ห้กับลินเซเบเกอร์แต่เป็นเพียงบางอย่างที่ลินเซเบเกอร์ได้รับจากตัวเขาเอง เขาเห็นแก่ตัวโดยกำเนิด ถึงแม้ว่าพ่อของเขาจะดีต่อเขา เขาก็ไม่ได้บอกพ่อของเขาเกี่ยวกับสกรอลล์และแอบซ่อนมันไว้ เขาวางมันลงบนร่างของเขาในขณะที่เขากลัวที่จะสูญเสียมัน เขายังฆ่าทุกคนที่รู้เรื่องสกรอลล์ดังนั้นไม่มีใครรู้ว่าเขามีเวทมนตร์โบราณอยู่ในมือ

เจ่าไห่ถือเลื่อนเวทย์โบราณและมองไปที่มัน เวทย์นี้โบราณทำมานานแล้วอ้างถึงบางสิ่งบางอย่างที่กลายเป็นวัยที่ไม่น่าเชื่อ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ดูเหมือนทั้งหมดที่เก่าแก่เขา มันวาวราวกับว่ามันทำมาจากทองคำ แต่เจ่าไห่มั่นใจได้ว่าวัสดุนี้ไม่ใช่โลหะ

ในเวลานี้มิติได้รับแจ้งโดยทันที:

[รายการเวทมนตร์ที่ไม่รู้จัก

การวิเคราะห์ฟังก์ชันของไอเท็มนี้เป็นไอเท็มเวทมนตร์ของระบบมิติที่เรียบง่าย

ไอเทมนี้สามารถสร้างช่องว่างทางมิติที่ไม่ได้กำหนดทิศทางที่ไม่แน่นอน

การแยกฟังก์ชั่น ผสมผสานการทำงานเข้ากับไม้เท้าภูติ

การใช้ไม้เท้าภูติจะทำให้เกิดการสร้างที่ไม่ใช่ทิศทางไม่แน่นอน

ระยะทางช่องทาง]

[รายการเวทมนตร์ที่ไม่รู้จัก

การวิเคราะห์ฟังก์ชันของไอเทม ไอเทมนี้เป็นอุปกรณ์ป้องกันการกระตุ้นด้วยตนเองไอเทมเวทย์

เมื่อถูกโจมตีทันทีไอเทมจะสร้างโล่ป้องกันเพื่อป้องกันตัวผู้ใช้

การแยกฟังก์ชั่น การเพิ่มฟังก์ชัน ผสมผสานการทำงานเข้ากับ ไม้เท้าภูติ

ตอนนี้ไม้เท้าภูติสามารถปกป้องได้โดยอัตโนมัติหากถูกโจมตี]

[อาร์เรย์เวทย์หลาย

การดึงอาร์เรย์เวทย์มา

จัดเก็บลงในมิติ ตัวเลือกที่อำนวยความสะดวกเพื่อให้โฮสต์สามารถดูได้ตลอดเวลา]

[ลักษณะของอาร์เรย์เวทย์

การดึงอาร์เรย์เวทย์ ผสมผสานอาร์เรย์เวทย์เข้ากับมิติ

ผสมผสานอาร์เรย์เวทย์เข้ากับวัตถุประเภทมนุษย์ในมิติ

เพิ่มความเข้มแข็งของวัตถุประเภทมนุษย์

การปรับปรุงเวทมนตร์

การรวมอาร์เรย์เวทย์กับร่างกายที่มีฤทธิ์เป็นมิติ ร่างกายชีวภาพที่แข็งแรงขึ้นด้วยมิติ]

เจ่าไห่และลอร่าได้ฟังคำแนะนำ คราวนี้ข้อความแจ้งไม่ได้สั้นๆ แต่ทั้งสองคนเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาได้ยิน

เพื่อให้มันง่ายขึ้นมิติได้ดึงความสามารถของเวทมนตร์โบราณแล้วนำมารวมไว้ในไม้เท้าภูติ การป้องกันการทำงานของแหวนพิทักษ์ยังได้รับการสกัด, เสริมสร้างความเข้มแข็ง, ผนวกเข้าไปในไม้เท้าภูติ

มิติได้ดึงอาร์เรย์เวทย์หลายตัวออกและวางไว้ในมิติแล้วดึงมาโครวิเศษแบบพรจากเกราะของอัศวิน คนเหล่านี้ถูกทำให้เป็นซอมบี้และสัตว์อื่นๆ เช่นหินยักษ์ซึ่งส่งผลให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น

เจ่าไห่ไม่เคยคิดว่ามิติ จะมีความสามารถที่มีประสิทธิภาพเช่นนี้ ตอนนี้เขาสามารถถือว่าไม้เท้าภูติเป็นเหมือนแหวนพิทักษ์และการทำช่องว่างแบบไม่ใช้ทิศทาง ทั้งสองฟังก์ชั่นจะมีประโยชน์มากในการช่วยชีวิตเขา

นอกจากนี้อาร์เรย์เวทย์เหล่านั้นได้สร้างความเข้มแข็งให้ ซอมบี้ภายในมิติความแข็งแกร่งของการต่อสู้ของพวกเขาได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าระดับความแรงของพวกเขาเติบโตขึ้นแค่ไหน แต่ก็ควรสูงขึ้นมาก สิ่งนี้ทำให้ เจ่าไห่มีความสุข

เจ่าไห่หายใจเบาๆ เพื่อสงบอารมณ์ของเขา เขาผ่านแหวนพิทักษ์และเวทมนตร์โบราณเลื่อนไปที่ลอร่าและกล่าวว่า “แหวนพิทักษ์นี้ยังคงสามารถใช้งานได้ดังนั้นโปรดใช้มัน เกี่ยวกับสกรอลล์เวทย์นั้นจะไม่เป็นประโยชน์ ดีกว่าที่จะให้มันกับลุงเพื่อให้เขาสามารถศึกษาได้”

ลอร่าไม่ได้พูดอะไรและเพิ่งพยักหน้าขณะที่เธอได้รับสิ่งของ หน้าที่ของทั้งสองชิ้นนี้ถูกแยกออกจากมิติแล้วและรวมอยู่ใน ไม้เท้าภูติ เจ่าไห่สามารถใช้ฟังก์ชันเหล่านี้

เจ่าไห่มองไปที่ชายทั้งสี่คนที่สวมชุสีขาวคนอื่นๆ แม้ว่าพวกเขามีบางอย่างที่พวกเขาไม่ได้ดีเท่าที่ลินเซมี เจ่าไห่เพียง แต่มองไปที่พวกเขาก่อนที่จะโยนไอเทมลงในคลังสินค้าโดยไม่ต้องจัดการพวกเขา

หลังจากที่ได้รับมือกับเรื่องเหล่านี้ เจ่าไห่หันไปมองหาชายที่สวมชุดสีขาว เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาได้รับเขาสนใจมากขึ้นในสิ่งที่ข้อมูลที่พวกเขาสามารถให้เขา สำหรับเขาสติปัญญาเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าของสินค้า