Bringing The Farm To Live In Another World (ไปสร้างฟาร์มอีกโลกกันเถอะ) - ตอนที่ 223

บทที่ 223 พลังเวทย์แห่งแสง

หลังจากที่เจ่าไห่พูดเขาก็หันไปหาลอร่าและถามว่า “เธอคิดอย่างไรบ้างลอร่า? สิ่งที่ฉันคิดเป้นความคิดที่ดีหรือเปล่า เจ่าไห่พูดออกมาว่า ถ้านักเวทย์แห่งความมืดได้ขึ้นไปนั่งรถที่มีสิงโตลากนั้น มันจะเป็นยังไง?”

ลอร่าและคนอื่นๆ ตกใจ แม้ว่าลอร่าจะมีความมั่นใจในตัวของเจ่าไห่ แต่เมื่อลอร่าได้ฟังเจ่าไห่พูดเขาก็รู้สึกประหลาดใจมาก

ไม่มีใครที่สามารถขัดขวางเจ่าไห่ได้ ถึงแม้พวกเขาจะรู้สึกประหลาดใจก็เถอะ คำพูดของเจ่าไห่นั้นดูประหลาดใจมากจริงๆ ถ้าเจ่าไห่คดจะทำแบบนั้นก็เหมือนกับว่าเขาได้ดูถูกกิลแห่งความสว่าง และแน่นอนว่ากิลแห่งความสว่างคงไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแน่ๆ

และพวกเขารู้สึกประหลาดใจมากที่มารุอยู่ที่นี่ด้วย ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามารุได้นำพักพวกของเขาต่อต้านกิลแห่งความสว่าง และมารุก็รู้ด้วยว่ากิลแห่งความสว่างนั้นมีความแข็งแกร่งมากแค่ไหน

คนทั่วไปคงไม่มีใครกล้าที่จะพูดแบบที่เจ่าไห่ได้พูดออกมา ถึงแม้จะเป็นเทพผู้มีพลังระดับเก้าก็เถอะ กิลแห่งความสว่างไม่เพียงแต่มีเทพผู้มีพลังระดับเก้าเท่านั้น แต่ยังมีอะไรอีกมาที่พวกเขาไม่รู้ มารุรู้สึกตื่นเต้นมากกลุ่มของเขาได้ำการต่อต้านกิลแห่งความสว่างเป็นเวลาหลายปี แต่พวกเขามีส่วนร่วมในการโจมตีลับพวกนั้น คนส่วนใหญ่ในทวีปไม่ได้สังเกตเห็น นอกจากนี้พวกเขายังคงกลัวการตอบโต้ของกิลแห่งความสว่าง พวกเขาทำหน้าที่เล็กๆ น้อยๆ แต่สิ่งที่เจ่าไห่พูดว่าเขาจะทำให้กิลแห่งความสว่างได้พบกับความอาย … พวกเขาไม่ได้กล้าที่จะคิดถึงมัน

ผู้คนที่สวมชุดสีขาวตกใจมากเมื่อเขาพูดแบบนั้น และสิ่งที่ตามมาพวกเขาโกรธมาก พวกเขาไม่คิดว่านักเวทย์แห่งความมืดจะกล้าพูดแบบนั้นกับพวกเขา อำนาจและอิทธิพลของกิลนั้นไม่น้อยไปกว่าขุนนางชนชั้นกลางในทวีป ขณะนี้มีคนกล้าพูดเรื่องแบบนั้นใส่พวกเขา พวกเขาก็จะไม่สนใจนอกจากจะโกรธมากจริงๆ

ร่ายกายยของคนที่สวมชุดสีขาวดูเหมือนจะโกรธมาก พวกเขาก็จะโกนออกมาว่า “นักเวทย์สกปรก! ความคิดของแกได้รับพิษจากมาร มารับบัพติศมาจากพระเจ้า”

เจ่าไห่หัวเราะและมองไปที่พวกเขา และอธิการขณะที่เขาพูดว่า “หัวของคุณติดอยู่ที่ประตูหรือไม่? นั่นคือเหตุผลที่คุณสามารถพูดสิ่งนั้นได้? คุณสามารถหาคนในทวีปที่จะปล่อยให้หัวของพวกเขาถูกตัดออกถ้าพวกเขาถูกถามโดยคนที่จะทำเช่นนั้น? พวกเขาจะคิดที่จะอยู่ในการควบคุมของกิลหรือไม่?”

สายตาของคนที่สวมชุดสีขาวดูโกรธมาก ขณะที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างคนที่สวมชุดสีขาวข้างๆเขาพูดว่า “เราไม่ใช่กิลแหเราเป็นเพี่งความสว่าง”

เจ่าไห่มองในสายตาของคนผู้นั้น ในขณะที่พวกเขาดูเหมือนว่าจะสงบความโกรธได้ พวกเขานเหล่านั้นไม่ได้โกรธเจ่าไห่ และไม่คิดที่จะทำแบบนั้น

เจ่าไห่ดูการปรากฏตัวของบุคคลนั้นและรู้ว่านี่เป็นบุคคลที่มีพื้นฐานลึก คนดังกล่าวไม่สามารถเทียบกับคนอื่นๆ ที่ง่ายต่อการยุ่งเหยิงด้วยเจ่าไห่ไม่ได้สนใจ เขายิ้มและพูดว่า “คนที่มองเห็นสายตาไม่ควรพูดเท็จ คุณเป็นใคร คุณไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องความชั่วกิลไม่ได้ทำความสะอาดตัวเองมากนัก การพูดหลายคำค่าใช้จ่ายไม่ใช่สิ่งที่มือดังกล่าวสามารถจ่ายได้”

หลังจากพูดแบบนี้เขาโบกมือให้และหลายคนที่แต่งตัวไม่ดีที่แต่งตัวเป็นนักเวทย์ปรากฏตัวต่อหน้าบรรดาคนที่สวมชุดขาว

ซอมบี้ของเจ่าไห่และทีมของเขา ไลคร่าและสามคนของเขาและบัฟฟี่ พวกนักเวทย์ที่ตายไม่ถึงสิบห้าคนก็ปรากฏตัวและกลัวพวกเขา เจ่าไห่กลัวว่าผู้คนจะรู้จักพวกเขาดังนั้นพวกเขาจึงปรากฏตัวเป็นโครงกระดูกแทนที่จะเป็นซอมบี้

บรรดาคนที่สวมชุดสีขาวมองไปที่สีหน้าของเจ่าไห่ และโกรธมากขึ้น พวกเขาเป็นนักเวทย์แห่งแสงซึ่งเป็นความซวยของเหล่านักเวทย์แห่งความมืด ตอนนี้อย่างไรก็ตามเจ่าไห่คาดไม่ถึงได้จัดการกับซอมบี้ของเขากับพวกเขา สิ่งนี้ทำให้พวกเขาดูหมิ่นพวกเขาอย่างมาก

พวกเขาไม่สามารถทนต่อมันได้อีกและพูดก่อน เขาโกรธมากและตะโกนใส่เจ่าไห่, “เด็กน้อยวันนี้เราจะบอกให้นายรู้ว่าความฉลาดของพระเจ้ามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง!” หลังจากที่เขาตะโกนเขายกไม้เท้าขึ้นและท่องมนต์คาถา แสงสีขาวฉับพลันยิงที่ เจ่าซูการสะกดคำนี้คาดว่าจะมีธาตุไฟไนต์เอลิเมนต์เป็นธาตุไฟชั้นสูง ซึ่งมีผลต่อการโจมตี

มารุนั่งเงียบๆข้างเจ่าไห่ เมื่อเจ่าไห่ได้ทะเลาะกับคนที่สวมชุดสีขาวหัวใจของเขาก็หยุดเต้นไม่ได้ เห็นเจ่าไห่ส่งซอมบี้เพื่อจัดการกับบาทหลวงด้วยความกังวล มารุเห็นความแตกต่างมาก

อย่างไรก็ตามทุกคนรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้เห็นฉากที่เกิดขึ้น พวกเขาเห็นว่านักเวทยืพวกนั้นก้าวไปข้างหน้า นักเวทย์ที่สวมเสื้อคลุมสีขาวและถือไม้เท้าสีขาว พวกเขาไม่ได้เห็นอะไรจนกว่าจะมีการปรากฏตัวเป็นโล่วิเศษมายังโล่เพื่อป้องกันการโจมตีของโครงกระดูกที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง

รวมทั้งลอร่า บาทหลวงกำลังตกใจมาก มารุที่จู่โจมก็ลุกขึ้นยืน พวกเขาคิดว่าโครงกระดูกจะใช้เวทมนตร์ดำเพื่อจัดการกับบาทหลวงที่สวมชุดขาว อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าจริงๆ แล้วมันจะใช้เวทมนตร์แสง

โครงกระดูกนี้เป็นของเจ่าจิน ตัวเขาเองเป็นนักเวทย์แสง หลังจากการอัพเกรดจากมิติเวทมนตร์ของเขาได้รับการเก็บรักษาไว้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เขาจะสามารถใช้เวทมนตร์แสงได้

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ทำให้มารุและคนอื่นๆ ประหลาดใจมาก พวกเขาไม่ได้เห็นซอมบี้ ก่อนที่จะใช้เวทมนตร์แสง ความจริงง่ายๆของมันดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลก นี่เป็นเหมือนชายคนหนึ่งถือมีดที่ตัดร่างของตัวเอง มันเป็นพฤติกรรมฆ่าตัวตายอย่างหมดจด

เจ่าไห่ไม่ต้องการไปไหน เนื่องจากเขาต้องการเห็นผล นอกจากนี้เขายังต้องการให้มารุรู้ว่าเขาไม่กลัวกิลแห่งความสว่าง

ในเวลานี้เจ่าซูและทีมของเขาได้ย้ายทีม เจ่าซูและทีมงานของเขาเป็นนักเวทย์แห่งความมืดที่แท้จริงและพวกเขายิงการโจมตีด้วยเวทมนตร์ที่ปกคลุมท้องฟ้าและครอบงำผู้บงการขาวแต่งตัว

เจ่าซูและเจ่าจินก็เดินไปพร้อมกับบัฟฟี่และคนอื่นๆ เจ่าซูและเจ่าจินเป็นนักเวทย์ธาตุดินในขณะที่บัฟฟี่เป็นนักเวทย์ธาตุลม

มารุถามว่าเจ่าไห่ว่า “พวกเขาใช้เวทมนตร์ธาตุแสงได้อย่างไร?”

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “มารุไม่ต้องกังวลเรื่องนี้และนั่งลง ฟังคำอธิบายของฉัน นักรบที่ใช้เวทมนตร์ธาตุไฟคือคาเรท ซึ่งเคยทำร้ายฉันในอดีต หลังจากที่ฉันฆ่าเขาฉันก็เปลี่ยนเขาเป็นซอมบี้ ทำให้ฉันแปลกใจเขาก็กลายเป็นซอมบี้ที่สามารถใช้เวทมนตร์แสงได้ ฉันก็รู้สึกประหลาดใจหลังจากที่ได้เห็นเรื่องนี้ในตอนนั้น แต่ฉันไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

หลังจากได้ยินคำอธิบายของเจ่าไห่ มารุก็รู้สึกโล่งใจ นักเวย์แห่งควมมืดสามารถใช้ซอมบี้ได้ บางครั้งก็จะมีรูปแบบต่างๆ เช่นนี้ในขณะที่ความสามารถของเจ่าจินเป็นเรื่องแปลกๆ มันไม่ได้เป็นไปอย่างผิดกฎหมาย แม้ว่ามารุก็สงบลงเขาก็รู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อ ซอมบี้ที่สามารถใช้เวทมนตร์ธาตุแสง แม้ว่าเขาจะเห็นตัวเอง แต่ถ้าเขาบอกคนอื่นเขาจะไม่เชื่อเขา

มารุยังไม่รู้สึกว่าถูกต้อง เขาหันไปหาเจ่าไห่และถามว่า “แล้วโครงกระดูกอื่นๆล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา? อันดับของพวกคืออะไร?”

นักรบระดับต่ำจะไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ เนื่องจาก Zhao Zui และทีมของเขาสามารถใช้เวทมนตร์ได้ มารุรู้ว่าพวกเขาเป็นซอมบี้ที่มีลำดับชั้นสูง

เจ่าไห่ยิ้มและพูดว่า “ฉันจะบอกว่าทุกอย่างแก่นาย ไม้เท้าเวทย์ที่ฉันพบ ฉันไม่รู้ว่ามันฃมาจากไหน ในขณะที่ฉันกำลังล่าสัตว์เวทย์ในป่าฉันโชคดีพบมัน ไม้เท้าเวทย์นี้มีความสามารถพิเศษมาก นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันจึงสามารถเรียกซอมบี้ระดับสูงได้”

มารุจ้องไปที่ไม้เท้าของเจ่าไห่กับสายตาที่ดูตื่นเต้นมาก เจ่าไห่หัวเราะในใจของเขา เขาจำได้ว่าเฉินเคยพูด ส่วนใดส่วนหนึ่งไม่ใช่เรื่องจริง แม้ว่าเขาจะโกหก แต่ก็ไม่มีทางใดที่จะทำให้คนอื่นเข้าใจได้

ในเวลานี้นักบวชหลายคนไม่สามารถทนต่อเจ่าซูและการโจมตีของทีมได้ เหล่าอัศวินของกิลที่อยู่ด้านหลังพวกเขาก็เห็นสิ่งนี้และตะโกนออกมา และพวกเขาก็ปาหอกมาที่พวกของเจ่าไห่

แต่เจ่าไห่ไม่ได้หลบไปไหน พวกเขาบล็อกทางเข้าไปในคฤหาสน์ ลานทั้งหมดของคฤหาสน์กลายเป็นสนามรบ

เจ่าไห่ไม่ได้เป็นห่วง แม้ว่าอัศวิน นั้นจะน่ากลัว แต่ตัวเขาเองก็มีซอมบี้จำนวนมากที่มีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกับ เทพผู้มีพลังระดับเจ็ดความแข็งแกร่งดังกล่าวไม่สามารถมองข้ามได้จากใคร เขาเชื่อว่าพวกซอมบี้สามารถป้องกันอัศวินพวกนั้นได้

ทั้งหมดนี้ทำให้คฤหาสน์ มีความวุ่นวายมาก คนรอบๆ ดูเหมือนจะนอนหลับสนิท แต่พวกเขาไม่ได้ทำเสียงใดๆ ดังนั้นจึงไม่มีปัญหากับการฆ่าที่นี่

ความวุ่นวายที่ยิ่งใหญ่ดังกล่าวน่าจะทำให้เจ้าหน้าที่ของเมืองตื่นตระหนกไปแล้ว ยามเมืองดูเหมือนจะมีวันหยุดพักผ่อน ไม่สามารถมองเห็นได้ ดูเหมือนว่าจะมีความแจ้งไปที่อีวานแล้วด้วย

การตอบสนองของอีวาน เจ่าไห่เข้าใจมันดี แม้ว่าตระกูลเพอร์เซลล์ จะเป็นตระกูลที่มีขนาดใหญ่การรวมกันของโบเรดและกิลแห่งความสว่างนั้นแข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นตระกูลเพอร์เซลล์จึงได้ให้ไว้ก่อนคำเตือนก่อนหน้านั้นเพียงพอสำหรับพวกเขา

แน่นอนว่าหลังจากความคิดของเจ่าไห่ กิลแห่งความสว่างถูกขัดขวางไม่ให้เข้าประตูโดยซอมบี้ พวกเขาไม่สามารถเข้าสู่คฤหาสน์ได้

ทันใดนั้นในเวลานี้เงาของคนที่กล้าหาญหลายคนปรากฏขึ้นขณะที่พวกเขาคลานขึ้นกำแพงล้อมรอบคฤหาสน์ศรัทธาและกระโจนขึ้น คนเหล่านั้นสวมชุดนักรบรับจ้างและถืออาวุธ พวกเขามองไปที่เจ่าไห่คนที่พวกเขาจะจัดการ