Bringing Culture to a Different World - ตอนที่ 4

ในขณะที่ซีนาร์ทออกตามหานักแสดงหญิง โจชัวก็เริ่มเขียนบทของเขา

ตอนนี้เขากลับไปสู่ยุคกลางด้วยดินสอถ่าน โจชัวเริ่มพลาดช่วงเวลาที่เขาสามารถเขียนสคริปต์โดยการทุบแป้นพิมพ์

การใช้ดินสอเป็นสิ่งที่ดีและสวยงาม แต่ก็ช้ากว่ามากเมื่อเทียบกับการใช้แป้นพิมพ์ ประสิทธิภาพช้ากว่ามาก

อย่างไรก็ตามโจชัวก็ดีใจที่ความสามารถทางกายภาพของ ปีศาจโกลาหลนั้นเหนือกว่ามนุษย์มาก เช่นเดียวกันกับความเร็วในการตอบสนองของเขา และนั่นทำให้เขาเขียนลงบนกระดาษได้อย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าตัวอักษรโรมันก็ปรากฏขึ้นบนกระดาษ

การเขียนบทโทรทัศน์นั้นง่ายกว่านวนิยายมาก แต่เนื่องจากนักแสดงของเขาเป็นมือใหม่ที่ไม่รู้ว่าภาพยนตร์คืออะไรโจชัวจึงต้องเขียนบทภาพยนตร์ในลักษณะที่ทำให้พวกเขาเข้าใจสิ่งที่เขาพยายามจะสื่อ

การทำสคริปต์ให้เสร็จเป็นเรื่องง่ายสำหรับโจชัว เพราะเขาใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในการแก้ไขสคริปต์ต้นฉบับ

ภาพยนตร์ที่ดีไม่เพียงแต่ประกอบไปด้วยบทที่ดีเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับทักษะของนักแสดง มุมกล้อง เอฟเฟกต์พิเศษดนตรีและอื่น ๆ อีกด้วย

โจชัวไม่ต้องกังวลเรื่องเทคนิคพิเศษ นี่คือโลกที่มีเวทมนตร์และ“ เทคนิคพิเศษ” ไม่จำเป็นต้องมีอยู่เลย ทุกสิ่งที่อยู่บนหน้าจอจะเป็นของจริงหมดเพราะไม่มีอะไรที่เวทมนตร์ทำไม่ได้

สิ่งเดียวที่โจชัวรู้สึกว่ามีปัญหาคือการควบคุมมุมกล้อง

เขาวางดินสอลงแล้วหยิบกล้องวิเศษออกมาจากโต๊ะ

การออกแบบด้านนอกคล้ายกับกล้องกล่องไม้ในศตวรรษที่ 18 ในขณะที่พื้นผิวสีดำสลักด้วยอักษรรูนลึกลับ โจชัวผสานพลังเวทย์มนตร์กับรูน ใช้งานกล้องด้วยเฟือง เนื่องจากเวทมนตร์ทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงาน

จากนั้นก็มาถึงวัสดุที่ใช้บันทึกภาพ ผู้คนในโลกนี้เรียกมันว่าโอริจิเนียม

มันเป็นวัสดุที่มีความยืดหยุ่นสูง ซึ่งไม่ต่างจากวัตถุดิบทางอุตสาหกรรมอย่างซิลิกอน ทองแดงและเงินบนโลก

มันเป็นของที่มีประโยชน์มาก นอกเหนือจากการที่มันไม่สามารถนำไปขึ้นรูปเป็นอาวุธหรือชุดเกราะที่แข็งแกร่งได้แล้วมันยังสามารถใช้เป็นท่อร้อยสายให้กับทุกองค์ประกอบเวทย์มนตร์ เป็นสิ่งที่นักเวทย์ทุกคนจะพกติดตัวไปด้วย

วิธีการใช้โอริจิเนียมในการสร้างสิ่งของมีกระบวนการต่างๆเช่นการเล่นแร่แปรธาตุ โลหะวิทยาไปจนถึงการหลอมรูน … มีหลายวิธีในการเปลี่ยนโครงสร้างวัตถุ

โอริจิเนียมในมือของโจชัวได้รับการประมวลผลเพื่อให้กลายเป็นสื่อจัดเก็บข้อมูลที่สามารถบันทึกภาพได้และเขาเพิ่งทดสอบการใช้งานรายการดังกล่าว

ตราบใดที่มันเต็มไปด้วยเวทมนตร์ ภาพที่เก็บไว้จะแสดงบนพื้นผิวใด ๆ ผ่านการฉายภาพโฮโลแกรม

ไม่มีความกังวลเกี่ยวกับคุณภาพของภาพที่ฉาย เนื่องจากความละเอียดนั้นขึ้นอยู่กับการป้อนพลังเวทย์มนตร์เข้าไปในอุปกรณ์

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของอุปกรณ์คือ …

“ ทำไมสิ่งนี้ถึงใช้ได้แค่ครั้งเดียว?”

โจชัวหยิบผลึกโอริจิเนียมที่มีบางสิ่งบันทึกอยู่ในนั้น พยายามวางลงในกล้องเพื่อทำการบันทึกต่ออีกครั้ง สังเกตว่าภาพใหม่ได้แทนภาพเก่า

เขามาถึงจุดที่จะต้องถ่ายทำทั้งเรื่องด้วยกล้องเพียงตัวเดียว? ถ้าเป็นภาพยนตร์สั้นสิบนาทีโจชัวอาจจะยังโอเค แต่แผนของเขาคือสร้างหนังสารคดีความยาวร้อยยี่สิบนาทีเต็ม!

การใช้กล้องตัวเดียวในการถ่ายทำทั้งหมดนั้นเหนือกว่าสปีลเบิร์กซึ่งเป็นหนึ่งในผู้กำกับฮอลลีวูดที่ดีที่สุด แต่นี่คือผู้กำกับมือสมัครเล่นอย่างโจชัว

เขาจำเป็นต้องหาวิธีแก้ไขปัญหานี้

“ เนื่องจากนี่คือโลกแห่งเวทมนตร์ ฉันจึงอาจใช้เวทมนตร์เพื่อแก้ปัญหานี้ได้…”

โจชัวพยายามใส่ผลึกโอริจิเนียมสองชิ้นพร้อมกับการบันทึกเข้าด้วยกัน ในขณะที่เขาหลอมรวมพวกมันด้วยเวทมนตร์สีเทา

ผลึกทั้งสองดูเหมือนจะดึงดูดซึ่งกันและกัน และเริ่มหลอมรวมกัน แม้แต่ภาพภายในก็ยังหลอมรวมกัน

แค่นั้นก็ใช้ได้แล้ว? โจชัวควบคุมพลังเวทย์มนตร์ของเขาอย่างตั้งใจ การหลอมรวมยังไม่เสร็จสมบูรณ์แต่อุณหภูมิของผลึกหลอมรวมพุ่งขึ้นสูงและลดลงอย่างรวดเร็ว

วิทยาศาสตร์เตือนให้โจชัวนึกถึงการดำรงอยู่ของมันในจังหวะที่โหดร้าย ขณะที่ผลึกทั้งสองประสบกับความผันผวนของอุณหภูมิอย่างรวดเร็วและรุนแรง มันก็แตกสลายต่อหน้าเขา

“ ฉันควบคุมไฟและน้ำแข็งในเวลาเดียวกันได้จริงหรอ?”

โจชัวมองเวทมนตร์ที่ลอยอยูที่มือของเขา

มันเป็นเวทมนตร์ประเภทหนึ่งอันเป็นลักษณะเฉพาะของปีศาจโกลาหลและความพิเศษของมันคือ … ความโกลาหลจนถึงขั้นเกือบทำให้เจ้าชายบ้าดีเดือด

เวทมนตร์นั้นแทบจะเหมือนกับสายฟ้าโกลาหลของChaos Knightใน DOTA ก่อนที่การโจมตีจะเกิดขึ้นจริงและตัวนับความเสียหายปรากฏขึ้น คุณจะไม่รู้เลยว่าคุณสร้างความเสียหายได้มากแค่ไหน

ความโกลาหลเป็นสิ่งที่นักวิจัยไม่เคยอยากเห็น และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเจ้าชายถึงคิดที่จะเรียนรู้เวทมนตร์ของมนุษย์

ดังนั้นเขาจึงจู่โจมเข้าสู่อาณาจักรมนุษย์

ในขณะที่เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ โจชัวก็ยอมแพ้ต่อความพยายามที่สิ้นเปลืองและโง่เขลา

หลังจากเขียนบทมาทั้งวัน ข้ารับใช้ธาตุน้ำก็ปรากฏตัวที่ประตูอีกครั้ง ในขณะที่นางรับบทเป็นนกพิราบส่งสารผู้ภักดี

“ ฝ่าบาท ซีนาร์ทขอให้ท่านไปที่โถงต้อนรับเพคะ”

พลเรือนที่เข้ามาในปราสาทอย่างโจ่งครึ่มโดยไม่ได้รับอนุญาตจะต้องรับโทษประหารชีวิตทันที สำหรับสมาชิกราชวงศ์ที่อนุญาตให้กลุ่มพลเรือนที่ไม่รู้จักเข้ามาในปราสาทจะถูกมองว่าเป็นการเคลื่อนไหวที่ไร้ความรับผิดชอบ ซึ่งเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของสมาชิกคนอื่น ๆ ในราชวงศ์

แน่นอนโจชัวไม่ต้องการให้มีปัญหาโดยไม่จำเป็น

หลังจากที่เขาจัดระเบียบสิ่งของของแล้ว เขาก็วางสคริปต์ที่ทำเสร็จแล้วครึ่งหนึ่งลงบนโต๊ะ เดินตามข้ารับใช้ธาตุน้ำไปที่ห้องโถงรับรองด้านนอกปราสาท

สิบนาทีต่อมาในที่สุดโจชัวก็มาถึงห้องโถงต้อนรับด้านนอกปราสาทราชวงศ์ขณะที่รูปร่างขนาดใหญ่ของซีนาร์ทยืนอยู่ใกล้กับทางเข้า

“ ฝ่าบาทเนื่องจากลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์ข้า ข้าไม่มีแนวคิดเรื่องความเป็นผู้หญิง ดังนั้นจึงส่งคำพูดไปทั่วเมือง พวกนางจึงรอมาสักพักแล้วขอรับ”

โจชัวลืมไปว่าปีศาจบาปอย่างซีนาร์ทเพาะพันธุ์โดย “การกระจาย” และไม่มีเพศใด ๆ เห็นได้ชัดว่าความงามสำหรับผู้หญิงก็จะไม่มีอยู่จริงเช่นกัน

ดังนั้นในขณะที่โจชัวพยายามหาข้อแก้ตัวทุกรูปแบบเพื่อไล่ปีศาจจำพวกโครงกระดูกสาว หรือ การ์กอยล์สาวไป ในไม่ช้าเขาก็พบว่าความกังวลของเขาไม่มีมูล เมื่อเขาผลักเปิดประตู

พวกนางค่อนข้างดูน่าทึ่ง

นั่นเป็นความคิดแรกที่เกิดขึ้นในใจทันทีที่โจชัวเห็นกลุ่มปีศาจสาวในห้องโถง

ความคิดที่สองคือเขาบังเอิญเข้าไปในซ่องโสเภณีหรือสถานบันเทิงบางประเภทของซัคคิวบัสโดยบังเอิญหรือเปล่า?

บรรยากาศมันช่างเร้าอารมณ์เกินไป

“ พวกนงาทั้งหมดเป็นซัคคิวบัส?” โจชัวกระซิบกับซีนาร์ทที่อยู่ข้างหลัง

จากรูปลักษณ์ภายนอกของปีศาจสาวที่รวมตัวกันอยู่ในห้องโถงพวกนางดีพอกับซัคคิวบัสในความทรงจำเขา

“ ขอรับ ฝ่าบาท” ซีนาร์ทตอบ

“ ข้าคิดว่าอะไรก็ได้ที่ได้ผล”

โจชัวเห็นเก้าอี้ตัวหนึ่งในห้องโถงต้อนรับและนั่งลง ขณะที่ปีศาจที่ปฏิบัติหน้าที่รีบให้ซัคคิวบัสมาต่อแถวยาว

ความมุ่งมั่นเช่นนี้ ประสิทธิภาพเช่นนี้…หากไม่ใช่เพราะแหล่งกำเนิดแสงข้างโจชัวเป็นเทียน เขาคงไม่เชื่อว่าเขาอยู่ในยุคกลาง

ปีศาจเป็นเผ่าพันธุ์ที่ยึดมั่นในลำดับชั้นอย่างเคร่งครัด และอัตลักษณ์ของโจชัวในฐานะปีศาจโกลาหลเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะกำหนดลำดับที่แน่นอนสำหรับทุกคนในปัจจุบัน

จากนั้นเขาก็หยิบปากกาและกระดาษที่เขานำมาจากห้อง เริ่มจดบันทึก

อันที่จริงซัคคิวบัสน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีเพราะพวกนางสวยงามและร่างกายของพวกนางก็สมบูรณ์ บางทีพวกนางอาจจะเป็นเผ่าพันธุ์เดียวในหมู่ปีศาจที่ถือได้ว่าน่ารัก

“ ฝ่าบาทไม่ว่าท่านปรารถนาอะไรพี่สาวของข้าและข้าจะทำเพื่อท่าน”

ซัคคิวบัสคนแรกสำหรับการสัมภาษณ์อ้าริมฝีปากฉ่ำของนาง แลบลิ้นออกมา บ่งบอกเกี่ยวกับสิ่งที่นางพูดโดยที่โจชัวไม่จำเป็นต้องเดา