Blood Warlock: Succubus Partner in the Apocalypse วอร์ล็อคแห่งเลือด - ตอนที่ 17

ตอนที่ 17: การต่อสู้เพื่อชีวิตหรือความตายครั้งแรก (ตอนที่ 2)

แม้ว่าแมวกลายพันธุ์ใหญ่จะเร็วกว่า และก็เกิดหมอก เสียงฟ้าร้อง และฝนที่ตกตลอดเวลา มันก็ไม่สามารถปิดกั้นประสาทสัมผัสของไป่เซหมินได้ ยกเว้นความเร็วและกรงเล็บที่แหลมคมนั้น ความน่าสะพรึงกลัวของสัตว์กลายพันธุ์นี้ไม่สามารถเปรียบเทียบได้ ตั๊กแตนตำข้าวยักษ์ ระดับ 25

ตั๊กแตนตำข้าวมีขาหน้า 2 ข้างที่เหมือนกับเคียวขนาดใหญ่ 2 ตัวที่สามารถถือดาบซวนหยวนของไป่เซหมิน ซึ่งเป็นสมบัติระดับหายากได้เป็นระยะเวลาหนึ่ง นอกจากนี้ สัญชาตญาณการต่อสู้ของตั๊กแตนตำข้าว นั้นยิ่งใหญ่กว่าสัญชาตญาณของแมวกลายพันธุ์

นอกจากนี้ไป่เซหมินในเวลานั้นยังอ่อนแอกว่าตอนนี้ที่เขากำลังต่อสู้กับแมวกลายพันธุ์  ราวกับว่าเหตุการณ์ทั้งหมดข้างต้นนั้นยังกล่าวไม่เพียงพอ แมวกลายพันธุ์ตัวยักษ์ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการเตะครั้งก่อนของไป่เซหมิน ท้ายที่สุดแล้ว แมวเป็นสิ่งมีชีวิตที่เชี่ยวชาญด้านความคล่องตัว แต่ขาดการป้องกัน ดังนั้นเมื่อค่าของความแข็งแกร่ง 50+ ของ ไป่เซหมินมาสัมผัสกับร่างกายที่อ่อนแอของสัตว์ร้าย อวัยวะภายในหลายๆ อย่างอาจได้รับผลกระทบจากผลที่ตามมา ซึ่งมันช่วยลดการคุกคามของสิ่งมีชีวิตนี้ลงได้อย่างมาก

หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอันตรายอยู่ใกล้ ๆ ไป่ เซหมินก็หมอบลงและหยิบลูกแก้วสีแดงที่ตกลงมาจากร่างกายของสัตว์ประหลาดก่อนที่จะรีบเก็บมันไว้ในกระเป๋าเป้ของเขา

ไป่เซหมินไม่รอช้าและเดินต่อไปยังที่หมายของเขา

หลังจากนั้นอีก 5 นาที ก็มีซอมบี้กว่า 20 ตัวเสียชีวิตจากการตัดหัวด้วยมือของไป่เซหมิน ในที่สุดเขาก็เห็นอาคารเล็กๆ ที่เก็บยาและสิ่งของเกี่ยวกับการแพทย์อื่นๆ

ไป่เซหมินเตะเปิดประตูและเงาหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเขา

ความเร็วของเงานั้นสูงกว่าคนปกติเล็กน้อย ก่อนที่โลกจะเปลี่ยนไปและอาจเป็นหายนะของมนุษย์คนอื่น แม้แต่บุคคลที่พัฒนาแล้วก็สามารถล้มลงได้ เนื่องจากการโจมตีที่กะทันหันเกินไป

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันไป่เซหมินนั้นเร็วกว่าคนปกติถึง 8 เท่าก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง ความเร็วในการตอบสนองของเขากลายเป็นเรื่องน่าสะพรึงกลัวและเขาก็พร้อมเสมอ ดังนั้นเมื่อเผชิญกับการโจมตีกะทันหันเขาจึงไม่ตื่นตระหนกมากนัก

ไป่เซหมินถอยหลังไป 1 ก้าว เขาเตะไปข้างหน้าด้วยกำลังสูงสุดของเขา เท้าของเขากระทบหน้าอกของเงา อย่างไรก็ตาม น่าประหลาดใจที่เงาไม่ได้ลอยไปหลังจากที่ถูกกระแทก และถอยห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว

ไป่เซหมินประหลาดใจ ด้วยคะแนนความแข็งแกร่ง 55 คะแนนของเขา  การเตะครั้งก่อนหน้านี้นั้นสามารถฆ่าคนได้อย่างง่ายดายหลังจากถูกกระแทกที่หน้าอก

เงานั้นเป็นซอมบี้ตัวใหญ่มากจริงๆ

ซอมบี้ตัวนั้นสูงกว่า 2 เมตร และร่างกายของมันถูกล้อมรอบด้วยไขมันที่ทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกัน ดวงตาที่แดงก่ำทั้งสองจ้องไปที่ไป่เซหมิน ด้วยความโกรธราวกับว่ามันรู้สึกเจ็บปวด มันจึงพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว

หมัดของซอมบี้ยักษ์นั้นช้าในสายตาของไป่เซหมิน เขาก้าวไปทางซ้ายพร้อมกับเตะเท้าหน้าของซอมบี้

ซอมบี้ยักษ์สูญเสียเท้าที่ค้ำยันและเคลื่อนที่ไปข้างหน้า เท้าอีกข้างของมันตกลงกระทบพื้นอย่างหนักทำให้เกิดเสียงกระแทกเล็กน้อย

ไป่เซหมินก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและแทนที่จะตัดหัวสิ่งมีชีวิต เขาแทงด้วยดาบของเขาโดยตรงเข้าไปในสมองของมัน ด้วยวิธีนี้แม้ว่าเลือดจะไหลออกจากบาดแผล แต่ก็ไม่ไหลออกมาเหมือนน้ำพุ

[คุณได้รับพลังวิญญาณของ ซอมบี้ผู้ทำลายล้าง ระดับ 20 ความแข็งแกร่ง +10 ความแข็งแกร่ง +10 พลังชีวิต +10]

แม้ว่าไป่เซหมินจะแปลกใจที่เขาไม่ได้เลเวลอัพแม้แต่ครั้งเดียว หลังจากนั้นในไม่ช้าความสนใจของเขาก็ถูกดึงไปที่ม้วนหนังสือทักษะ

[ บูสท์เลือด (สกิลพาสซีฟไม่จำแนกประเภท) ระดับ 3: หลังจากเรียนรู้ทักษะนี้ จะเพิ่มพลังชีวิตอย่างถาวร +20 แต้ม]

“โอ้! ดีจัง!” ไป่เซหมินรู้สึกตื่นเต้นและตัดสินใจอย่างรวดเร็วที่จะเรียนรู้การเลื่อนทักษะในมือของเขา

ทักษะติดตัวที่เพิ่มสถานะไม่ต่างจากการได้รับพลังวิญญาณจากสิ่งมีชีวิตอื่น ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพิจารณาว่าการบูสต์อยู่ที่ 20 แต้ม ไม่ใช่แค่สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีนัยสำคัญใดๆ เท่านั้นที่จะให้พลังวิญญาณจำนวนดังกล่าว

ไป่เซหมินอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเหลียงเผิงได้รับทักษะที่คล้ายกันเพื่อเพิ่มสถานะความแข็งแกร่งของเขาหรือไม่ แม้ว่าเขาจะไม่เชื่อว่าความแข็งแกร่งของเขาจะอ่อนกว่าแต่อย่างใด และที่จริงแล้วเขามั่นใจว่าเขาจะสามารถแซงหน้าเหลียงเผิงได้  นั่นมันก็จะน่าทึ่งเกินไป ที่เหลียงเผิงสามารถยกและควงค้อนที่หนักกว่า 200 กิโลกรัมได้อย่างชัดเจนในเวลาอันสั้น ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสกิลต่างๆ

ร้านขายยาเป็นอาคารหลายชั้น อย่างไรก็ตาม ไป่เซหมินไม่ได้ตั้งใจจะตรวจสอบอาคารทั้งหลัง

สิ่งแรกที่เขาทำคือเติมยาแก้ไข้ ยาแก้หวัด ยาแก้ปวดท้อง ยาแก้ปวดกล้ามเนื้อ และยาวิตามินบางชนิด และหลังจากนั้น 10 นาทีต่อมา กระเป๋าเป้ของเขาเต็มไปด้วยกล่องบรรจุยาพื้นฐานทุกชนิดที่จำเป็นต่อมนุษย์

ต่อมา เขาพบถุงพลาสติกหลายใบ จากนั้นเขาจึงเริ่มตรวจสอบชั้นวางทีละชั้น

ขณะที่ไป่เซหมินค้นหาผ้าก๊อซ ยาทาแผล แอลกอฮอล์ และอุปกรณ์ปฐมพยาบาลประเภทอื่นๆ ซึ่งเขาได้เก็บเข็มฉีดยาและมอร์ฟีนบางขนาดที่อาจมีประโยชน์ในกรณีฉุกเฉินไว้ด้วย แต่จู่ๆ ความคิดประหลาดๆ ที่เขาเพิกเฉยมาจนถึงตอนนี้ก็แวบเข้ามาในหัวของเขา

“ลิลิธ… อย่าบอกนะว่า… อย่าบอกนะว่าไวรัสวิวัฒนาการจากมานาด้วย…”

หากไวรัสพัฒนาขึ้นด้วย ไม่เพียงแต่ทุกอย่างที่เขาทำอยู่ตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์เท่านั้น แต่ต่อจากนี้ไปผู้คนอีกนับไม่ถ้วนจะต้องเสียชีวิตจากโรคภัยไข้เจ็บ อันที่จริง มีแนวโน้มว่าการเสียชีวิตจะเกิดจากโรคภัยมากกว่า ไม่ใช่โดยสัตว์ประหลาดป่าตัวอื่น

โชคดีที่คำพูดต่อไปของลิลิธช่วยคลายความกังวลของเขา

“นายไม่จำเป็นต้องกังวล สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว เช่น ไวรัสไม่สามารถต้านทานมานาได้ และกระบวนการวิวัฒนาการของพวกมันนั้นจำกัดอย่างมาก ดังนั้นมานาของโลกนี้จึงเพิกเฉยต่อพวกมันโดยตรง”

ไป่เซหมินถอนหายใจด้วยความโล่งอกโดยไม่รู้ตัว หากเป็นอย่างที่เขาคิดไว้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาครอบครัวอย่างรวดเร็วและช่วยให้พวกเขาพัฒนาร่างกายเพื่อให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น

สำหรับคนที่เหลือ ไป่ เซหมิน ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ เขาไม่ได้สังเกตข้อเท็จจริงนี้ด้วยซ้ำและทำราวกับว่าความคิดของเขาเป็นเรื่องปกติ

เขาไม่รู้จักผลของทักษะที่เขาคิดว่าไร้ประโยชน์กำลังเปลี่ยนมุมมองของเขาเกี่ยวกับโลกทีละเล็กทีละน้อย

หลังจากบรรจุสิ่งของที่จำเป็นในการปฐมพยาบาลหลายถุงแล้ว ไป่เซหมินก็หยิบลูกกลมสีแดงออกมาเพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ในนั้น

[ถุงมือเจาะเกราะ (สมบัติระดับทั่วไป): การโจมตีด้วยอาวุธนี้ทำให้ผู้ใช้สามารถเจาะทะลุการป้องกันของศัตรูที่ต่ำกว่าระดับ 25 ได้เกือบทุกชนิด เมื่อสวมใส่ ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น +5]

ถุงมือนี้แปลกตรงที่มีหนามแหลมยาว 30 เซนติเมตรยื่นออกมาจากปลายสนับมือโดยปกติ แม้ว่าคะแนนความแข็งแกร่ง +5 จะไม่น่าทึ่งเท่ากับการเพิ่มไอเท็มอื่นๆ ที่เขาได้รับมาจนถึงตอนนี้ แต่มันก็เป็นการเพิ่มพลังอิสระ ดังนั้นไป่เซหมินจึงสวมถุงมือด้วยความยินดี

ทันใดนั้นพื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนเล็กน้อยและไป่เซหมินก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าสิ่งนี้ไม่ได้เกิดจากพายุ

“นั่นคืออะไร…?”

ขณะที่เขาเดินไปที่หน้าต่าง หมอกดูเหมือนจะหายไปในบางส่วน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุด แทนที่จะเป็นหมอก เมฆไอที่หนาแน่นค่อยๆ ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า นอกจากนี้ ราวกับว่ายักษ์กำลังเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องและอาคารต่างๆ ก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

“ไป่ เซหมิน”

ขณะที่เขามองดูการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมนอกหน้าต่างและเตรียมที่จะออกจากอาคารเพราะกลัวว่าจะพังลง เสียงที่จริงจังของลิลิธก็ดังขึ้นข้างๆ เขา

เมื่อไป่เซหมินหันกลับมามองเธอ และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่เขาพบเธอ เขาเห็นหน้าที่ซีดเผือดและสีหน้ากังวลเล็กน้อยบนใบหน้าของเธอ

ลิลิธมองออกไปนอกหน้าต่างและเตือนว่า “นายควรเตรียมตัวให้พร้อม เพราะนี่อาจเป็นการต่อสู้เพื่อชีวิตและความตายครั้งแรกของนาย… ถ้านายชนะ นายจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย… หากนายแพ้ เส้นทางของนายก็จะจบลงที่นี่”