Blood Warlock: Succubus Partner in the Apocalypse วอร์ล็อคแห่งเลือด - ตอนที่ 14

ตอนที่ 14: ข้อกำหนดของการวิวัฒนาการ

เมื่อดูจากคำอธิบายของทักษะแล้ว คงเป็นการโกหกที่จะบอกว่าไป่เซหมินไม่แปลกใจ อย่างไรก็ตาม ความประหลาดใจไม่ได้เกิดขึ้นมากนัก หลังจากได้ยินคำอธิบายของลิลิธก่อนหน้านี้

บันทึกวิญญาณสร้างทักษะขึ้นอย่างชัดเจนโดยขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของแต่ละคน ปรับเปลี่ยนบุคคลนั้นเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาและปูทางของเขาหรือเธอ

ความแข็งแกร่งหรือลักษณะบุคลิกภาพใด ๆ ของบุคคลนั้นถูกจัดประเภทเป็นทักษะตราบใดที่ลักษณะนั้นรบกวนผู้ครอบครองในทางใดทางหนึ่งไม่ว่าจะเป็นลักษณะเชิงบวกหรือเชิงลบ

เนื่องจากเหตุการณ์บางอย่างในอดีต บุคลิกภาพของไป่เซหมินจึงกลายเป็นคนเฉยเมยต่อผู้คนอย่างมาก และในระดับหนึ่ง เขาดูแลเฉพาะคนใกล้ชิดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เขายังไม่ถึงจุดที่จะครอบครองหัวใจหินที่แม้แต่หยดน้ำก็ยังพบว่ายากที่จะเข้าไป

เห็นได้ชัดว่าตัวตนแปลก ๆ ที่เรียกว่า สถิติวิญญาณ ยังสามารถปรับปรุงลักษณะของบุคคลและนำพวกเขาไปสู่ระดับที่สูงกว่าปกติ

ไป่เซหมินคาดว่านี่อาจเป็นหนึ่งในผลข้างเคียงของมานา

อย่างไรก็ตาม จากมุมมองปัจจุบันของเขา ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ทักษะที่มีประโยชน์มาก มันไม่ได้เสริมความแข็งแกร่งในทางใดทางหนึ่งและไม่ใช่ทักษะเชิงรุกที่อนุญาตให้เขาใช้พลังเหนือธรรมชาติเช่นการควบคุมเลือดของเขา

หลังจากลังเลอยู่หลายนาที ไป่เซหมินก็ถามขึ้น “ลิลิธ ระหว่างทักษะที่ไม่จำแนกประเภทกับทักษะอันดับ 1 อันไหนดีกว่ากัน?”

“เอ๊ะ?” ลิลิธเงียบไป ประหลาดใจที่ได้ยินเสียงของเขาอีกครั้ง และยิ่งประหลาดใจมากขึ้น เมื่อได้ยินคำถามของเขา อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเธอก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างเมื่อเธออุทานออกมาอย่างแผ่วเบา “อ้า! นายถามเรื่องนี้เพราะทักษะการควบคุมเลือดและทักษะติดตัวของนาย ทหารหน่วยรบพิเศษ ใช่ไหม?”

ไป่เซหมินอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกเสียใจกับมันและพูดง่ายๆ ว่า “ใช่แล้ว”

แม้ว่าลิลิธจะช่วยเหลือเขามามากแล้ว แต่ไป่เซมินก็ไม่สามารถไว้ใจเธอได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าลิลิธแข็งแกร่งแค่ไหน อย่างน้อยเขาก็ควรซ่อน 1 หรือ 2 สิ่งจากเธอ โดยเฉพาะทักษะที่ปรากฏขึ้นโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

เมื่อความไว้วางใจระหว่างพวกเขาเพิ่มขึ้น เขาอาจจะบอกเธอเกี่ยวกับปัญหาส่วนตัวของเขา ถ้าเธอไม่ได้ทำอะไรเพื่อหักหลังเขา สำหรับตอนนี้ ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าเสียใจทีหลัง

“ทักษะถูกแบ่งออกเป็น 5 ระดับ จากระดับ 1 ถึงระดับ 5 ” ลิลิธคิดครู่หนึ่งก่อนจะอธิบายอย่างช้าๆ “เมื่อทักษะที่ไม่จำแนกประเภทไปถึงระดับสูงสุด กล่าวคือ ระดับ 5 ทักษะนั้นได้รับสิทธิ์และความเป็นไปได้ เพื่อพัฒนาให้มีพลังมากขึ้น ไป่ เซหมินนายควรมุ่งเน้นไปที่ทักษะ การควบคุมเลือด ก่อนแล้วลองดูมัน “

ไป่เซหมินรีบทำตามที่เธอบอกเขาและผลลัพธ์ก็แสดงให้เห็นในทันที หน้าต่างที่มีตัวอักษรสีเขียวหลายตัวกะพริบในสายตาของเขา พร้อมแสดงข้อความ

[การควบคุมเลือด (ทักษะสั่งการครั้งแรก) ระดับ 5: ทักษะนี้สามารถพัฒนาไปสู่ระดับถัดไปได้หากตรงตามข้อกำหนดต่อไปนี้]

[ รวบรวมเลือด 100 ลิตรจากศัตรู 50 ตัวที่มีเลเวล 5 ขึ้นไป: 0/100]

[เก็บเลือด 10 ลิตรจากศัตรูอันดับ 1 ทั้งหมด 5 ตัว: 0/10]

[รวบรวมเลือด 1 ลิตรจากศัตรูอันดับ 2: 0/1]

“นี่… นี่คือสิ่งที่กล่าวไว้ มันอยู่ตรงนี้…” ไป่ เซหมิน ประหลาดใจก่อนที่เขาจะเริ่มอธิบายรายละเอียดทุกอย่างที่หน้าต่างสถานะอธิบาย

“…แม้ว่าฉันจะคาดหวังไว้แล้วก็ตาม มันช่างน่ากลัวจริงๆ” ลิลิธกระซิบด้วยรอยยิ้มขมขื่น หลังจากได้ยินความต้องการที่จำเป็นในการพัฒนาทักษะการจัดการเลือด

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอเต็มไปด้วยความขมขื่น หัวใจของไป่เซหมินก็อดไม่ได้ที่จะจมลง เมื่อเขาถามว่า “มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

“ไป่เซหมิน ทักษะการควบคุมเลือดของนายแข็งแกร่งกว่าที่นายคิดไว้มาก” ลิลิธสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หลังจากเอาชนะศัตรูได้เป็นครั้งแรกหลังจากการมาถึงของสถิติวิญญาณ ขึ้นอยู่กับระดับของคุณสมบัติของศัตรูที่พ่ายแพ้ เช่นเดียวกับโชค สกิลจะหมุน ลดลงอย่างแน่นอนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

จากมุมที่เขานั่ง ไป่เซหมินจ้องมองเธอ ดวงตาของเขาจากความมืดดูสว่างเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาจดจ่ออยู่กับปัจจุบันเพียงใด

“คุณสมบัติของมนุษย์ปกติ อย่างสูงสุด ไม่เกิน 10 คะแนนสถานะก่อนการมาถึงของบันทึกสถิติวิญญาณ… อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพลังเวทย์มนตร์สูงของนาย ร่างกายและสภาพร่างกายของนายจึงสูงกว่าปกติเล็กน้อย” ลิลิธเปิดเผยและหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มอนสเตอร์ระดับ 2 ปกติโดยทั่วไปมีพลังเป็น 2 เท่าของคนปกติ ดังนั้น เว้นแต่บุคคลนั้นจะโชคดีมากหรือรู้และมีวิธีป้องกันตัวเอง บุคคลนั้นจะต้องตายอย่างแน่นอน”

“ตอนนี้นายรู้ไหมว่านายโชคดีแค่ไหนที่สามารถฆ่าผึ้งระดับ 5 นั้นได้” เธอจบด้วยคำถามที่จริงจัง

ไป่เซหมินอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ทั้งหมดนั้นโชคดีมากขนาดนั้น เขาก็คงไม่สามารถฆ่าผึ้งยักษ์ระดับ 5 นั้นได้อย่างแน่นอน

“เนื่องจากลักษณะของผึ้งธรรมดามาก เมื่อผึ้งพัฒนาและมันต้องการเลือดเพื่อการวิวัฒนาการ และนายก็เอาชนะมอนสเตอร์ดังกล่าวที่มีระดับต่ำกว่าอย่างเห็นได้ชัด นายจึงได้รับทักษะที่แข็งแกร่งมากโดยธรรมชาติมา” ลิลิธกล่าว

“แม้ว่าฉันจะรู้ว่าการควบคุมเลือดของฉันนั้นแข็งแกร่ง แต่ฉันไม่คิดว่ามันน่ากลัวอย่างที่เธออธิบาย” ไป่เซหมินอดไม่ได้ที่จะชี้ให้เห็น ถ้าทักษะของเขาแข็งแกร่งพอๆ กับลิลิธที่พูดออกมา เขาก็ควรจะอยู่ยงคงกระพันมิใช่หรือ? ท้ายที่สุด น้ำเสียงของลิลิธก็แปลกใจจริงๆ แม้กระทั่งตอนนี้ หลายชั่วโมง หลังจากที่ได้เห็นการเลื่อนทักษะการควบคุมโลหิต

“นายพูดอย่างนั้นเพราะตอนนี้นายก็สามารถใช้ทักษะนั้นเพื่อทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ เมื่อทักษะของนายเริ่มวิวัฒนาการแล้วล่ะก็…” ดวงตาของลิลิธ เป็นประกายด้วยความสุขที่มองไม่เห็นแก่ ไป่เซหมิน ก่อนพูดต่อ “ในตัวฉัน ตลอดชีวิตที่ผ่านมานายเป็นคนแรกที่ฉันรู้ว่าเราก็สามารถได้รับทักษะระดับ 1 ในระดับสูงสุด แม้แต่ผู้นำของฝ่ายต่าง ๆ ที่มีอยู่ในระดับสูง ก็ไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงที่ที่พวกเขาอยู่ตอนนี้”

เมื่อเขาได้ยินเรื่องนี้ ไป่เซหมินก็รู้สึกตื่นเต้นและอดไม่ได้ที่จะถามในขณะที่บ่นว่า “ลิลิธ สิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยและสิ่งมีชีวิตที่สูงกว่านั้นที่เธอพูดถึงมาตลอดนี้คืออะไร พูดตามตรง มันน่ารำคาญนิดหน่อยที่ได้ยิน เธอเรียกฉันว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยอยู่ตลอดเวลา ”

ลิลิธกะพริบตาสวยทั้งสองของเธอด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวและพูดว่า “ฉันขอโทษสำหรับเรื่องนั้น ไม่ผิดหรอก มันเป็นแค่นิสัย ฉันไม่ได้มีเจตนาร้าย หรือไม่ได้ตั้งใจที่จะล้อเลียนนายหรอกนะ… สิ่งมีชีวิตที่สูงกว่าคืออะไร นายไม่จำเป็นต้องรู้มันในตอนนี้หรอก สำหรับตอนนี้ แค่กังวลว่าจะไปถึงระดับ 25 ให้เร็วที่สุดยังไงก่อนก็พอ”

เมื่อได้ยินคำขอโทษอย่างจริงใจของเธอ ไป่ เซหมิน ก็รู้สึกดีขึ้นมาก ในเวลาเดียวกัน เขาอดไม่ได้ที่จะคิดอีกครั้งว่าทักษะหัวใจหินนี้ดูไม่ค่อยมีประโยชน์นัก

เนื่องจากลิลิธไม่ได้พูดอะไรอีก ไป่ เซหมินก็ไม่มีเจตนาที่จะถามคำถามใดๆ อีกเป็นการชั่วคราว แทนที่จะหลับตาลง

อย่างไรก็ตาม จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดที่ขัดขวางไม่ให้เขานอนหลับอย่างสบาย

พูดตามตรง ไป่เซหมินอยากจะรีบไปหาครอบครัวของเขา อย่างไรก็ตาม เรื่องดังกล่าวไม่สมจริงเกินไป เนื่องจากครอบครัวของเขาอยู่อีกฟากหนึ่งของเมือง

ปักกิ่งเป็นเมืองที่ใหญ่มาก ยิ่งใหญ่กว่าบางประเทศในโลก แม้แต่ในเวลาปกติก็ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงโดยรถยนต์เพื่อเดินทางจากมหาวิทยาลัยไปบ้านของเขา ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ว่าโลกภายนอกเต็มไปด้วยความโกลาหล

พระเจ้าเท่านั้นที่ทราบจำนวนถนนที่ถูกปิดกั้นด้วยยานพาหนะทุกประเภท ซอมบี้ และสัตว์เร่ร่อนอื่นๆ ท่ามกลางสภาวะเช่นนี้ แม้แต่การเดินทาง 1 เดือนก็ไม่เพียงพอ เมื่อพิจารณาว่าเขาจะต้องต่อสู้ในการต่อสู้นับไม่ถ้วนเพื่อให้ผ่านไปได้

ดังนั้น ไป่เซหมินจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจำกัดความเร่งด่วนที่เพิ่มขึ้นเพื่อออกไปค้นหาครอบครัวของเขา ท้ายที่สุด ถ้าเขาตายไป ก็ไม่มีอะไรสมเหตุสมผล

เมื่อนึกถึงครอบครัวของเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง และเขาแทบจะกลั้นตัวเองไม่ให้ร้องไห้ได้อีกเป็นครั้งที่ 2 ไป่เซหมินมองดูทักษะหัวใจหินของเขาแล้วอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคร่ำครวญในใจว่า ‘บ้าจริง แกไม่เหมาะกับผู้หญิงเจ้าเสน่ห์คนนี้หรอก’

ขณะที่ฝนเทลงมาราวกับฝนตกหนักและเสียงฟ้าร้องทำให้ผนังของอาคารสั่นไหวเบา ๆ ความอ่อนล้าก็ค่อยๆ ครอบงำเขา และก่อนที่เขาจะรู้ตัวเขาก็ผล็อยหลับไป

…

…

“ฉันจะรอจนกว่านายจะเชื่อใจฉัน เด็กน้อย” ลิลิธกระซิบด้วยรอยยิ้มที่ซับซ้อน ขณะที่เธอมองดูเขานอนอยู่บนพื้น

แม้ว่าเธอไม่รู้ว่าเขาได้รับทักษะประเภทใด แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่ไป่ เซหมิน ผู้ไม่มีประสบการณ์และอายุเพียง 20 ปีเท่านั้นที่จะหลอกลิลิธได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเธอนั้นเคยประสบกับความยากลำบากนับไม่ถ้วนและพบปะผู้คนทุกประเภทมาตลอดชีวิตของเธอ