Assassin’s Chronicle - ตอนที่ 89

AC 89: ประเทศของทหารรับจ้าง

ประเทศของทหารรับจ้างเป็นประเทศเดียวที่ไม่มีทหารในทวีปแพน อย่างไรก็ตามความสามารถในการป้องกันของมันไม่สามารถละเลยได้ เมื่อจักรวรรดิเอลลิเซนรุ่งเรืองถึงขีดสุด จักรวรรดิเอลลิเซนต้องการยึดครองดินแดนบางส่วนในประเทศของทหารรับจ้าง การทดสอบจักรวรรดิเอลลิเซนโจมตีประเทศของทหารรับจ้าง ทหารในจักรวรรดิเอลลิเซนมีประวัติที่ยอดเยี่ยมในสนามรบกับทหารรับจ้าง ทหารรับจ้างไม่กล้าเผชิญหน้ากับพวกเขาในสนามรบ ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ได้รับการจัดระเบียบและไม่มีกองกำลังทหารที่เป็นเอกภาพ ในเดือนแรกจักรวรรดิเอลลิเซนเข้าครอบครองหนึ่งในสามของดินแดนในประเทศทหารรับจ้าง

ทหารในจักรวรรดิเอลลิเซนตื่นเต้น พวกเขาเขียนคำสาบานต่อจักรพรรดิโดยสาบานว่าจะเข้ายึดครองประเทศของทหารรับจ้างทั้งหมดภายในสามเดือน อย่างไรก็ตามพวกเขาพบว่าพวกเขาถูกล้อมรอบด้วย “สงครามกองโจร” ก่อนที่คำสาบานจะไปถึงโต๊ะทำงานของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเอลลิสัน

ทหารรับจ้างมีอยู่ทั่วไปในประเทศของทหารรับจ้าง บางคนเป็นชาวพื้นเมืองในขณะที่บางคนเป็นผู้อพยพ พวกเขาเป็นพลเรือนในประเทศและกลายเป็นทหารรับจ้างตามความจำเป็น บางครั้งถ้าเคาะประตูใน ประเทศทหารรับจ้าง จะพบว่ามีนักดาบหรือจอมเวทย์อยู่หลายคนในตระกูล มันไม่มีอะไรน่าแปลกใจ

ทหารรับจ้างสามารถจัดได้หลายวิธี อาจเป็นเพื่อนที่มีความสนใจเหมือนกันทั้งครอบครัวเพื่อนบ้านหรือแม้แต่ในหมู่บ้านเองในฐานะกลุ่มทหารรับจ้างขนาดใหญ่ ไม่ว่าทหารรับจ้างจะถูกจัดขึ้นอย่างไร ความสำนึกในคุณธรรมความภักดีและความรับผิดชอบของพวกเขาก็ดีกว่าทหารมาก

แม้ว่าทหารรับจ้างที่มีขนาดต่างกันจะต่อสู้ด้วยตัวเอง แต่พวกเขาก็ยังสร้างปัญหาให้กับกองทหารจักรวรรดิเอลลิเซน การส่งกำลังบำรุง หน่วยทหารพรานขนาดเล็กและหน่วยสอดแนมในจักรวรรดิเอลลิเซนได้รับการโจมตีอย่างต่อเนื่อง กล่าวอีกนัยหนึ่งเว้นแต่ทหารในจักรวรรดิเอลลิเซนจะอยู่รวมกันในค่ายของพวกเขา ทหารกลุ่มใดก็ตามที่ถูกส่งออกไปปฏิบัติภารกิจไม่ว่าจะเป็นกลุ่มหลายกลุ่มมากกว่าสิบคนหรือหลายร้อยคนพวกเขาทั้งหมดได้รับการโจมตีร้ายแรงจากทหารรับจ้าง เมื่อกองกำลังหลักเข้ามาช่วยก็จะเห็น แต่ศพทหารของตนเท่านั้น เมื่อพวกเขาทำการสืบสวนในหมู่บ้านพวกเขาไม่พบอะไรเลย พลเรือนหรือคนที่ดูเหมือนจะเป็นพลเรือนเหล่านั้นเป็นศัตรูกับทหารในจักรวรรดิเอลลิเซนและปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ

การส่งกำลังบำรุงได้รับความเดือดร้อนมากที่สุด เพื่อที่จะยึดครองดินแดนในประเทศของทหารรับจ้างได้อย่างรวดเร็วกองทัพในจักรวรรดิเอลลิเซนมักจะเหลือทหารเพียงร้อยหรือสองสามพันคนไว้เป็นองครักษ์หลังจากที่พวกเขาเข้ายึดพื้นที่ในขณะนั้นกองกำลังหลักก็จะรุกคืบไปเรื่อย ๆ ทหารรับจ้างต่อสู้กลับและทำลายล้างกองกำลังของผู้คุมทีละคน ทหารของจักรวรรดิเอลลิเซนพบว่าพวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่พวกเขาถูกฝ่ายตรงข้ามล้อม

ทหารในจักรวรรดิเอลลิเซนไม่สามารถแยกออกจากกันได้ว่าพลเรือนผู้รักสันติและนักฆ่าที่สังหารเพื่อนร่วมงาน พวกเขาไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ คำว่า “ฆ่า” เป็นสิ่งต้องห้าม ในการต่อสู้ของมนุษย์กับเผ่าพันธุ์อื่นผู้ฆ่ากลายเป็นวีรบุรุษของมนุษย์มาโดยตลอด แต่คนฆ่าอาจถูกมนุษย์ทุกคนปฏิเสธในสงครามกลางเมือง แน่นอนว่ายังสามารถสังหาร ประเทศทหารรับจ้าง ได้ ขึ้นอยู่กับการกำหนดของชนชั้นสูงในจักรวรรดิเอลลิเซน

ประการแรก ประเทศทหารรับจ้าง เป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์การต่อสู้ ความตายจะไม่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวเนื่องจากพวกเขามีประวัติการต่อสู้กับผู้เก็บเกี่ยวที่น่ากลัว การสังหารจะทำให้ทหารรับจ้างหลงระเริงกับการแก้แค้นอย่างฟุ่มเฟือยเท่านั้น กองทหารของจักรวรรดิเอลลิเซนจำเป็นต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้เพียงลำพังเนื่องจากประเทศอื่น ๆ ในทวีปแพนอาจรวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับจักรวรรดิเอลลิเซน การส่งมอบโลหะคริสตัลเวทมนตร์และอุปกรณ์ทางทหารอื่น ๆ จะถูกขัดขวาง จากนั้นก็ยากที่จะได้รับเสบียงจากประเทศอื่น ๆ ในขณะที่สินค้าท้องถิ่นในจักรวรรดิเอลลิเซนจะหาได้น้อยลง พวกเขาจะประสบกับความโดดเดี่ยวและการโจมตีทางการเมืองและเศรษฐกิจ หาก ประเทศทหารรับจ้าง พยายามเรียกร้องให้ประเทศอื่น ๆ ร่วมกันต่อสู้เพื่อต่อต้านจักรวรรดิเอลลิเซนในนามของความยุติธรรม

ความเป็นไปได้ที่หายนะเหล่านี้ ทำให้ชนชั้นสูงในจักรวรรดิเอลลิเซนตัดสินใจในที่สุดหลังจากการไตร่ตรองเป็นเวลานานเพื่อระลึกถึงกองทัพของพวกเขา แผนการรุกของพวกเขาในการก้าวไปข้างหน้าในสามสาขาถูกทำลาย กองทัพในสามสาขานี้รวมตัวกันและถอยกลับไปที่จักรวรรดิเอลลิเซนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ทหารสองนายเสียชีวิตที่นี่และทหารกว่าสิบนายเสียชีวิตที่นั่น ดูเหมือนจะไม่ได้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก อย่างไรก็ตามมันเกิดขึ้นบ่อยครั้งมากจนเมื่อมีการเพิ่มผู้เสียชีวิตบวกกับผู้คุ้มกันที่หายไปชนชั้นสูงในจักรวรรดิเอลลิเซนพบว่าจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดสูงถึง 40,000 คน

สงครามสิ้นสุดลงโดยการสูญเสียผู้รุกราน จักรวรรดิเอลลิเซน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาประเทศอื่น ๆ มักจะพิจารณากลยุทธ์ทางทหารของ ประเทศทหารรับจ้าง โดยให้ทุกคนมีส่วนร่วมในสงคราม ประเทศของทหารรับจ้างและสหภาพการค้าตูเมนเป็นรัฐบาลพิเศษสองแห่งทางตอนใต้และทางเหนือของทวีปแพนตามลำดับ เมื่อเทียบกับ สหภาพการค้าตูเมน แล้วประเทศของ ทหารรับจ้าง มีเอกราชเต็มรูปแบบในขณะที่ สหภาพการค้าตูเมน ขึ้นอยู่กับ จักรวรรดิมาโฮ สหภาพการค้าตูเมนสามารถพัฒนาได้จนถึงขนาดนี้เนื่องจากนโยบายเปิดกว้างของจักรวรรดิมาโฮ หากจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิมาโฮโหดร้ายและละโมบ สหภาพการค้าตูเมน ก็จะไม่อยู่ในตำแหน่งที่ดีเช่นนี้

เมืองแบล็กวอเตอร์ เป็นหนึ่งในสองเมืองที่สำคัญที่สุดใน ประเทศทหารรับจ้าง นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กระจายคริสตัลเวทมนตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปแพน ในโลกเวทมนตร์ความต้องการและการสึกหรอของคริสตัลเวทมนตร์มีมาก ใครก็ตามที่สามารถควบคุมคริสตัลเวทมนตร์ได้จะสามารถควบคุมเส้นเลือดชีวิตของ ทวีปแพน ได้ จักรวรรดิเอลลิเซนเคยมีอำนาจมาก แต่ก็เสื่อมถอยในเวลาต่อมา จักรวรรดิเอลลิเซนถูกครอบงำโดยจักรวรรดิมาโฮ นโยบายการปฏิเสธ พ่อค้าจากจักรวรรดิเอลลิเซนเข้าสู่ประเทศของทหารรับจ้างมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ หลังจากการรุกรานโดยจักรวรรดิเอลลิเซนนโยบายนี้ได้ดำเนินการมาเป็นเวลาร้อยปีซึ่งทำให้เศรษฐกิจของจักรวรรดิเอลลิเซนเสียหายอย่างมาก จักรวรรดิเอลลิเซนต้องซื้อคริสตัลเวทมนตร์ในราคาสูงจากประเทศที่มีความสัมพันธ์เป็นมิตรแทน การสูญเสียในร้อยปีที่ผ่านมาไม่สามารถคำนวณได้ นี่เป็นตัวอย่างเก่าแก่ของกรรมในทวีปแพน

หนึ่งร้อยปีต่อมาการแก้แค้นไม่ได้หยุดลงจนกระทั่งเจ้าหญิงที่สวยงามแห่งจักรวรรดิเอลลิเซนแต่งงานกับผู้บัญชาการกองทหารจากกลุ่มทหารรับจ้างระดับสูงในประเทศของทหารรับจ้าง อายุต่างกันมาก การแต่งงานเป็นผลมาจากความกังวลทางการเมืองหรือไม่ ที่ไม่สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้

ลูกชายสองคนของผู้บัญชาการกรมทหารคนนั้นเสียชีวิตจากอุบัติเหตุและหลานชายวัยสองขวบเสียชีวิตด้วยโรคร้ายในอีกหนึ่งปีต่อมา ลูกชายของเจ้าหญิงแสนสวยคนนั้นสืบทอดตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหาร ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในครอบครัวนี้จะเป็นเรื่องบังเอิญหรือวางแผนไว้จะเป็นเพียงตำนาน มันไม่คุ้มที่จะมองมันต่อไปเนื่องจากผู้คนรู้ว่าจักรวรรดิเอลลิเซนกำลังฟื้นตัวเพื่อกอบกู้ความแข็งแกร่งในอดีต

จักรพรรดิคนอื่น ๆ ในทวีปแพนได้เรียนรู้จากจักรวรรดิเอลลิเซนเกี่ยวกับภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นจากประเทศของทหารรับจ้าง พวกเขาพยายามรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับ ประเทศทหารรับจ้าง ในขณะที่พวกเขาจับตาดูมัน พวกเขาสามารถทนได้ที่จะมีทรัพยากรหลักภายใต้การควบคุมของประเทศที่ไม่มีการรวบรวม แต่ไม่สามารถปล่อยให้รัฐบาลเผด็จการที่มีอำนาจปรากฏตัวได้เพราะมันจะกลายเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อทุกประเทศ

คนชั้นสูงในประเทศของทหารรับจ้างดูเหมือนจะเข้าใจหลักการนี้ กลุ่มทหารรับจ้างระดับสูงสี่กลุ่มเข้ามามีอำนาจโดยผลัดกัน ทุก่วงมีระยะเวลาเพียงหนึ่งปี ไม่ว่ากลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มใดจะพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มทหารรับจ้างอื่น ๆ ก็จะร่วมมือกันเพื่อลดอำนาจของตนลง มีความขัดแย้งภายในอย่างมากในหมู่ทหารรับจ้าง พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องมีความขัดแย้งภายในเพื่อลดอำนาจของตนเพื่อหลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าหมายของประเทศอื่น ๆ

อันเฟย์ เรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้จาก คริสเตียน และ ซูซานนา มีคำกล่าวที่ว่า“ ต้องดูถึงจะเชื่อ” เมื่อ อันเฟย์ เข้าสู่ เมืองแบล็กวอเตอร์ เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงใน เมืองแบล็กวอเตอร์ มากกว่าใน จักรวรรดิมาโฮ และ สหภาพการค้าตูเมน

กำแพงเมืองในเมืองแบล็กวอเตอร์ต่ำมาก ประเทศของทหารรับจ้างเป็นประเทศที่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการป้องกัน แต่มีระบบป้องกันที่แข็งแกร่ง กำแพงเมืองไม่เคยมีประโยชน์ คนเดินถนนหลายคนสวมป้ายนักดาบและนักเวทย์ อัตรานักดาบและนักเวทย์ในเมืองแบล็กวอเตอร์สูงกว่าจักรวรรดิมาโฮมาก ดูเหมือนว่าอาคารบนถนนจะเก่ามาก พวกเขาไม่สูงและยิ่งใหญ่เท่าของจักรวรรดิมาโฮหรือสวนงามเหมือนของสหภาพการค้าตูเมน

ผู้แสวงหาความสุขบนถนนพลิกกระโปรงของผู้หญิงและบีบก้นของนางอย่างแรง ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนนางจะสนุกกับมัน บาร์ดังมากจนคลื่นเสียงมาถึงบาร์ที่ดูเหมือนว่าพวกเขาสามารถทำให้คนบนถนนหูหนวกได้ สิ่งเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นใน จักรวรรดิมาโฮ หรือ สหภาพการค้าตูเมน จักรวรรดิมาโฮ และ สหภาพการค้าตูเมน ดูเหมือนจะเป็นอารยะในขณะที่มันยังคงดุเดือดอยู่ที่นี่ เมืองทั้งสามนี้มักจะทำให้ผู้คนประทับใจที่แตกต่างกัน

อันเฟย์ พบว่าผู้คนบนถนนดูเหมือนจะไม่สนใจคนอื่น ทุกครั้งที่พวกเขาพบคนแปลก ๆ บนถนน คริสเตียนและคนอื่น ๆ ในกองทหารของ อันเฟย์ จะเฝ้าดูอย่างอยากรู้อยากเห็นอยู่พักหนึ่ง แต่ผู้คนในเมืองแบล็กวอเตอร์ ก็ปฏิบัติกับมันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

มีเสรีภาพมากขึ้นในเมืองแบล็กวอเตอร์ สหภาพทหารรับจ้าง จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวเว้นแต่จะก่อให้เกิดปัญหาด้านความปลอดภัยสำหรับผู้อื่น ไม่มีใครสามารถตัดสินได้ว่าคน ๆ หนึ่งกำลังขี่รถม้าของทาสเอลฟ์หญิงหรือแม้กระทั่งฆ่าทาสหญิงที่อยู่ข้างถนนเนื่องจากคน ๆ นั้นเพิ่งทำลายทรัพย์สินของตัวเอง อย่างไรก็ตามเขาต้องจ่ายค่าทำความสะอาดสำหรับมัน แน่นอนว่าคน ๆ นั้นต้องเตรียมพร้อมสำหรับการแก้แค้นจากเหล่าเอลฟ์ผู้หยิ่งผยอง

“ ทาสเอลฟ์หญิง” ฟังดูมีฐานะต่ำ มันจะผิดถ้าคิดแบบนั้น ทาสหญิงเอลฟ์หมายความว่าพวกเขาเพิ่งเข้าสู่สังคมมนุษย์เท่านั้น สถานะของพวกเขาจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา บางคนจะได้รับสถานะทางสังคมที่สูงขึ้นในขณะที่คนอื่น ๆ จะได้รับสถานะทางสังคมที่ต่ำกว่า ภรรยาของผู้บัญชาการทหารรับจ้าง เสือแห่งทาวู ในภูมิภาคคนปัจจุบันเคยเป็นทาสเอลฟ์ แต่นางได้ละทิ้งความเป็นทาสและกลายเป็นสมาชิกที่มีอิทธิพลของชนชั้นสูง นางมีลูกเก้าคนกับสามีของนาง ลูก ๆ ของนางทุกคนมีความโดดเด่น

“ อันเฟย์ ถ้าผู้คนในเมืองแบล็กวอเตอร์ทราบเกี่ยวกับหมายจับที่ฟิลลิปส่งมาความปลอดภัยของเราจะเป็นปัญหาหรือไม่” บลาวี กระซิบขณะที่เขาเฝ้าดูผู้คนบนถนน

“ ไม่ ทหารรับจ้างไม่ใช่นักฆ่า ฟิลลิปเป็นเพียงปรมาจารย์ดาบ เขาไม่ได้มีอิทธิพลขนาดนั้น” ซูซานนาตอบอย่างเงียบ ๆ

“ ไปหาที่พักก่อนเถอะ เราควรเช่าหรือแม้กระทั่งซื้อบ้านในภายหลัง” อันเฟย์ กล่าวพร้อมกับมองไปที่ป้ายสำหรับโรงแรม