Almighty Coach – โค้ชอหังการ - ตอนที่ 145

จากประสบการณ์ของหลี่ไต้นั้น เมื่อคนที่บาดเจ็บได้รับการนวดฟื้นฟูศักยภาพเเล้ว พวกเขาจะรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดเเบบเหมือนระเบิดออกมา เเต่เมื่อความเจ็บปวดนั้นหายไปเเล้ว คนที่โดนนวดจะรู้สึกสบายตัว

เเต่วันนี้หลังจากการนวด10กว่านาทีเเล้วหลินฉงก็ยังคงไม่รู้เจ็บอะไรเลย

นี้มันแปลกมาก ทำไมเขาไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลยละ? หรือว่ามันมีอะไรผิดพลาดกับวิชาของฉันกันเนี่ย การนวดฟื้นฟูนี้มันได้ผลกับคนที่ไม่ใช่นักกีฬาด้วยนี้  แล้วทำไมถึงไม่มีผลกับเขาละ? เกิดอะไรขึ้นกับขาเขากันเนี่ย

พอคิดแบบนี้แล้ว หลี่ไต้ก็อดไม่ได้ เลยหยิกหลินฉงไป1ที

“โอ้ย เจ็บนะ ทำไมมาหยิกฉันเนี่ย!”หลินฉงพูด

ก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่นี้ว่า แสดงว่าต้องมีปัญหาที่การนวดของฉันเหรอ? หลี่ไต้ส่ายหัวเบาๆ ไม่น่าใช่นะ ฉันฝึกนวดมาตั้งเยอะแล้วอีกอย่า งระบบยังไม่ผิดพลาดเลยซักครั้ง!

พอเห็นหน้าของหลี่ไต้เปลี่ยนสีไป หลินฉงก็ถาม “เป็นอะไรรึเปล่า? หรือเพราะว่าขาฉันมันเกินเยียวยาจริงๆแล้วใช่ไหม? ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเป็นอย่างนี้มาเป็นปีแล้ว ฉันยอมรับความจริงได้ ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก”

หลี่ไต้เข้าไปในระบบทันที เขากังวลว่าระบบจะล่ม แต่หลังจากที่คุยกับหัวทองคำของระบบแล้ว มันก็บอกว่าระบบยังใช้งานได้ปรกติ

“ข้ารู้ว่าแกก็คงไม่เข้าใจอยู่ซินะ ลองดูที่ค่าประสบการณ์ของแกซิ”ระบบบอก

มันไม่เปลี่ยน หลี่ไต้นึก เขานึกถึงปัญหาสำคัญที่เคยเจอมาทันที

ค่าประสบการณ์ของฉันไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยถึงแม้ฉันจะนวดมาได้10นาทีแล้วก็ตาม ทำไมมันถึงไม่เปลี่ยนละ ตราบใดที่การนวดฟื้นฟูทำงาน ฉันก็ต้องได้ค่าประสบการณ์ซิ หรือมันหมายความว่าการนวดฟื้นฟูนี้ไม่ได้ผลกับหลินฉงเหรอ?

หลี่ไต้พยายามนึกคิดสาเหตุของปัญหา แล้วจู่ๆก็มีความคิดนึงเข้ามาในหัว

“ขาของนายหายดีแล้ว!”หลี่ไต้พูด

การนวดฟื้นฟูนั้นจะช่วยฟื้นฟูการทำงานของร่างกายที่เคยทำงานปรกติ แต่กลับมาทำงานไม่ปรกติหรือพังด้วยสาเหตุจากปัจจัยภายนอกอย่างเช่นการป่วย อาการบาดเจ็บ หรือพิการ อื่นๆ การนวดฟื้นฟูนี้จะช่วยเร่งความสามารถในการรักษาแล้วก็ช่วยให้คนป่วยนั้น รักษาตัวเองให้หายดีได้ในเวลาอันสั้น

ในขณะเดียวกัน ถ้าคนป่วย ไม่ได้ป่วยหรือหายดีแล้วการนวดฟื้นฟูจะไม่ส่งผลใดๆทั้งสิ้น ถ้าหลี่ไต้นวดฟื้นฟูให้กับคนที่หายดีแล้ว เขาก็จะไม่ได้ค่าประสบการณ์ใดๆ

ในเมื่อหลี่ไต้นวดให้หลินฉงแล้วเขาไม่ได้ค่าประสบการณ์งั้นก็หมายความได้อย่างเดียวว่าหลินฉงนั้นหายดีแล้ว

“นายหมายความว่าขาของฉันหายดีแล้วอย่างงั้นเหรอ? ล้อเล่นปะเนี่ย?”หลินฉงส่ายหัว”ฉันรู้ว่านายอาจจะพยายามเรียกกำลังใจแล้วก็ปลอบใจฉันอยู่ ขอบใจนะ แต่ขาฉันมันเดี้ยงไปแล้ว รักษาไม่หายหรอก”

“หมอก็บอกอย่างนั้นเหรอ? นายฟังอาการผิดเปล่า?”หลี่ไต้ถาม

“หมอก็บอกแบบนั้นละ ฉันไปหามาหลายหมอแล้วนะ รวมไปถึงศาสตราจารย์จากมหาลัยดังในฮั่วจิงด้วย หลังจากที่เช็คแผ่นCTแล้ว พวกเขาก็บอกฉันเป็ยเสียงเดียวกันว่า อาการแบบนี้จะเป็นไปถาวรแล้วก็รักษาไม่หาย”หลินฉงพูดอย่างสิ้นหวัง

แต่หลี่ไต้ดึงดันที่จะเชื่อในระบบต่อไป “ฉันไม่ได้ปรอบใจนายนะ ฉันหมายความอย่างงั้นจริงๆ เพราะตามประสบการณ์ที่ฉันนวดฟื้นฟูร่างกายมา ขานายโอเคแล้ว นายบอกว่านายไปหาหมอนี้ มันนานแค่ไหนแล้ว มันอาจจะเป็นไปได้ว่าตอนนั้นนายยังไม่หาย แต่ตอนนี้นายหายแล้วก็ได้นะ”

“ฉันไม่คิดอย่างงั้นอะ หมอบอกว่าอาการบาดเจ็บของฉันมันไม่มีทางรักศสให้หายได้”หลินฉงส่ายหัวอีกรอบ”อีกอย่าง เมื่อไรก็ตามที่ฉันลงน้ำหนักที่ขาเยอะๆ ฉันก็จะรู้สึกไม่โอเคเลย”

“บางทีมันอาจจะเป็นเพราะเหตุผลอื่นก็ได้ไหม? ฉันว่านายควรจะไปให้หมอตรวจดูขาอีกรอบ เพราะว่าวิทยาการทางการแพทย์สมัยใหม่เนี่ยมันพัฒนาการไปได้เร็วมากหลายปีมานี้ บางทีปัญหาของนายอาจจะรักษาไม่ได้เมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนี้รักษาได้แล้วก็ได้นะ!”หลี่ไต้พูด

“มันจำเป็นไหมอะ?”หลินฉงส่ายหัว แน่นอนละว่าเขาไม่เชื่อที่หลี่ไต้พูด

หลินฉงต้องได้รับการตรวจขาเขาอีกรอบ แต่ถ้าฉันบอกแบบนั้นไปตรงๆ มันอาจจะทำให้เขารู้สึกเหมือนฉันไม่เชื่อเขาก็ได้ หลี่ไต้คิดอย่างลับๆ

ความเชื่อใจเป็นสิ่งที่จำเป็นระหว่างคนเรา โดยเฉพาะในวงการกีฬา ถ้าผู้ฝึกไม่เชื่อใจโค้ช ผลการฝึกก็จะตกต่ำลงอย่างมาก

ฉันต้องหาเหตุผลดีๆมาเกลี้ยกล่อมเขาให้ไปตรวจร่างกายอีกรอบ หลี่ไต้คิดอยู่หลายวิก่อนจะได้ไอเดีย

หลี่ไต้พูด “สถานการณ์ที่นายเจออยู่นั้นมันซับซ้อนกว่าคนอื่นเขามาก เพราะว่าพวกนั้นไม่ได้โดนยิงที่ขาเหมือนนาย ดังนั้นปัญหาของพวกเขาเลยแก้ง่าย แต่สำหรับนายมันต่างออกไป ขานายไม่ได้ให้ความร่วมมือด้วย นั้นหมายความว่าฉันต้องวางแผนการฝึกพิเศษให้นาย แล้วฉันก็ต้องระวังเรื่องความเข้มข้นการฝึกด้วย”

หลินฉงพยักหน้า หลี่ไต้พูดต่อ “แต่ฉันคงต้องลงรายละเอียดเจาะลึกลงไปในเรื่องความเข้าใจในขานาย ไม่งั้นฉันคงออกแบบแผนการฝึกให้เข้ากับนายไม่ได้ อย่าว่าแต่ปรับความเข้มข้นการฝึกเลย เอางี้เป็นไง เดี๋ยวฉันจะให้นายออกไปแล้วไปรับการตรวจร่างกายรอบ2 แล้วฉันก็จะไปด้วยกันกับนายเพื่อให้ฉันได้มีข้อมูลมากพอเกี่ยวกับขานาย เป็นไง”

“ฉันว่านี้ไม่ใช่แผนที่ดีเท่าไร ถ้าฉันขอออกไป ทุกคนก็ต้องรู้เกี่ยวกับเรื่องอาการบาดเจ็บที่ขาฉันหมดซิ ใช่ไหม?”หลินฉงถาม เขาไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องของเขา

“เราหาข้ออ้างได้นี้ บอกว่านายขาแพลงก็ได้ เดี๋ยวฉันจะช่วยนายเอง”หลี่ไต้พูด “นายเป็นตำรวจที่ดี ฉันจะช่วยนายอย่างสุดความสามารถ แต่ฉันต้องรู้ถึงอาการของนายให้แน่ชัดก่อน มันเป็นขั้นพื้นฐานของการฝึก ไม่งั้นเราก็ไปต่อไม่ได้”

“งั้นก็ได้ ทำตามก็ได้”หลินฉงตกลงในที่สุด

…

หลินฉงกับหลี่ไต้ใช้เวลาตลอดทั้งวันในโรงพยาบาล

มันเป็นเรื่องยากกว่าจะลงทะเบียนในโรงพยาบาลของเมืองฮัวจิงได้ แม้แต่คนที่จองมา6เดือนก่อนหน้ายังไม่รับประกันเลยว่าจะหาหมอเฉพาะทางได้ อาชีพรับจ้างซื้อคิวพบหมอนั้นเป็นอาชีพที่ทำเงินได้ดีทีเดียว

แต่โชคดีที่หลินฉงนั้นเป็นตำรวจมานาน เขาเลยมีเส้นสายอยู่ในโรงพยาบาลอยู่บ้าง อีกอย่าง มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วที่จะหาหมอผ่านทางเส้นสาย หลินฉงนั้นไปหมอที่สนิทกัน เขาเลยได้เข้าตรวจโดยที่ไม่ต้องรอเลย

หลี่ไต้กับหลินฉงนั่งรอผลตรวจกัน โดยปรกติแล้ว ตอนที่คนโดนตรวจด้วยเครื่องCT scan มันต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าจะได้ผลตรวจมา เผลอๆบางทีอาจจะ2วันด้วย ขึ้นอยู่กับจำนวนของคนไข้ในตอนนั้น แต่เอาจริงๆแล้วการวินิจฉันนั้นใช้เวลาเพียงแค่10นาทีเท่านั้น แต่ในโรงพยาบาลระดับ3ที่เขาอยู่นั้นการตรวจCTใช้เวลาวินิจฉัยประมาณครึ่งชั่วโมงได้

“ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าอาการเจ็บปวดของฉันจะแย่ลงกว่าเดิมจัง”หลินฉงพูดอย่างเศร้าสร้อย

“หรือไม่ก็หายดีไปเลย”หลี่ไต้หยิบโทรศัพท์มาดูเวลาแล้วบอก “หมอที่นายรู้จักบอกมาว่าเขาแจ้งทางแผนกทำภาพให้จัดการผลCTของนายก่อน ดั่งนั้นเราควรจะได้ผลในครึ่งชั่วโมง แล้วนี้ก็ครึ่งชั่วโมงแล้ว เราไปเอาผลตรวจกันเลยดีกว่า!”