ตอนที่ 89 『ไลฟ์สด RTA ５００ชั้น：ชั้นระดับกลาง』１
【ซ้า】
【１สัปดาห์ที่ผ่านมา、มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นเน๊】
【มากมายเน๊】
【เหล่าแร๊งเกอร์ภายใต้การนำของเอมิจังทำการพิชิตผ่านไปด้วยความเร็วสูงสุด】
【น่าทึ่งมากเน๊ะ】
【น่าทึ่งมาก】
【ทั้งความร่วมมือและพลังการต่อสู้ของแต่ละคนก็น่าทึ่งมากเน๊ะ】
【เพียงแค่นั้นก็อยู่ในเลเวลที่น่าประทับใจแล้วเน๊ะ】
【แต่การแสดงที่แท้จริงคือฮารุจังล่ะเน๊ะ】
【ฮารุจังนั่นเองเน๊ะ】
【กลุ่มแนวหน้าจะเริ่มพิชิตต่อในตอนเช้า】
【กลุ่มกองหลังก็จะติดตามไป】
【นอกจากนี้ฮารุจังก็หลับอยู่ที่ด้านหลัง】
【ทำไมกันฮารุจัง、ไหงถึงนอนหลับอีกครั้งหลังอาหารเช้าทันที？】
【ก็ง่วงนอนไง】
【งั้นเร๊อออ】
【ถ้าง่วงนอนขนาดนั้นก็ช่วยไม่ได้เน๊】
【แล้วก็มีคนพยายามปลุกฮารุจังให้ตื่นตอนเที่ยง】
【โดนปลุก】
【ให้กินข้าวเที่ยง】
【จะมีรุรุจังorลิลี่จังอยู่ข้าง ๆ เสมอ】
【เป็นดังการได้เห็นสิ่งที่สวยงามเน๊】
【เป็นสวรรค์เน๊】
【ทุกคนก็ทำงานอย่างหนักนับตั้งแต่นั้นจนถึงค่ำ】
【ทุกคนพยายามอย่างเต็มที่】
【พยายามเข้า】
【แต่ฮารุจังยังหลับต่อไป】
【ก็ง่วงนอนเน๊】
【ง่วงง่วงเน๊】
【อาบน้ำตอนเย็น】
【อาบน้ำ！】
【แต่พวกเราไม่ได้รับอนุญาต】
【เศร้า】
【พวกข้าก็เสียใจ】
【ปฐมกาลเองก็เสียใจ】
【ปฐมกาล……】
【เศร้า】
【โนเนมจังเองก็เสียใจ】
【คุสะ】
【คิดว่าโนเนมจังเศร้ามากเน๊……】
【โนเนมจังผู้เรียนรู้มากกว่าอารมณ์】
【แล้ว、ความสงสัยที่ว่าฮารุจังแอบตื่นขึ้นมากลางดึกเพื่ออ่านหนังสือถูกกล้องของฮารุจังปฏิเสธโดยสิ้นเชิง】
【หลับอย่างเดียวเน๊ะ】
【เก่งมากฮารุจัง】
【ทุกคนถูกฆ่าตายขณะเธอหลับเน๊ะ】
【เป็นASMRไงเน๊ะ】
【เช่นนั้น ฮารุจังเป็นคนเดียวที่มี１ สัปดาห์อันเงียบสงบ】
【แนวหน้าเต็มไปด้วยศพ】
【อิย๊า ม๊า ทั้งหมดนี่คือ อุปกรณ์ เสบียง และบุคลากรที่อยู่ในกลุ่มที่ดีที่สุดในประเทศแล้ว】
【แต่ระดับความยากของดันเจี้ยนคือ……】
【เป็นระดับความยากตามมาตรฐานของฮารุจังเน๊ะ、เดาว่าโนเนมจังเองก็เสริมความแข็งแกร่งให้มากเกินไปใช่ไหมเน๊】
【เฉิดฉาย】
【น่าร๊าก】
【คุสะ】
【ม๊า、อืม……ก็น่ารักเน๊ะ แต่……】
【สิ่งที่คุณทำอยู่มันทำให้แย่ลงมากเน๊ะ】
【มีคนจำนวนไม่น้อย、ต้องกลับบ้านโดยสายรัดข้อมือเน๊ะ……】
อาー
รู้สึกเหมือนผิวของผมรู้สึกดีขึ้นมากเลย
นั่นไง、กำลังจะบอกว่าผิวของผมรู้สึกชุ่มชื้นและผ่อนคลาย เพราะถูกขังอยู่ในดันเจี้ยนมานานใช่ไหม？
ความชื้นสูง แต่อุณหภูมิต่ำ
พูดอีกอย่าง มันเป็นสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบสำหรับผมที่ชอบอาศัยอยู่กับเห็ดตรงมุมห้อง
นี่นะ、ยิ่งลึกลงไปมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเกิดความรู้สึกเช่นนี้มากขึ้น แต่มันเพราะอะไรกันน่ะ？
อะ、พอลองคิดดูแล้ว บางทีอาจจะเริ่มเป็นแบบนี้ ตั้งแต่ตอนที่ผมเคยไปถึง「น้ำพุอธิษฐาน」เมื่อ １ ปีที่แล้วก็ได้？
ที่นั่น、ผมสามารถลงไปถึงที่นั่นได้ด้วยการใช้กับดักวาร์ปมากมายซึ่งสะดวกมากเลยล่ะ แต่มันรู้สึกยังไงกันแน่――――
「……แย่แล้วเน๊ะ」
เสียงของคุชิมะซังทำให้ผมลืมส่วนที่สำคัญที่สุดไป
เอ๊ะ？
แย่แล้ว？
「มุ、เห็ดนี้เหรอครับ」
อร่อยใช่ไหม？
เหนือสิ่งอื่นใดผมแนะนำแล้วจริงไหม？
「ไม่ใช่ค่ะ……เป็นเรื่องการพิชิตค่ะ ฮารุซัง」
「งั้นเหรอครับ งั้นก็แล้วไป」
ผมรู้สึกหดหู่เมื่อมีคนบอกให้ผมไม่ชอบในสิ่งที่ผมชอบเน๊ะ
ผมเกือบจะเกลียดคุชิมะซังอยู่พักหนึ่งแล้ว、แต่เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพูดอย่างอื่นอยู่ ผมก็เลยใจเย็นลง
……ร่างกายนี้……เป็นเรื่องน่าหนักใจที่จะมีอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ที่รุนแรงแบบนี้
ผมพยายามไม่แสดงมันให้เห็นผ่านทางสีหน้า เลยคิดว่าน่าจะไม่มีใครสังเกตเห็น
【คุสะ】
【ฮารุจังเริ่มโกรธขณะเคี้ยวอาหารเย็น】
【คิชิม๊าจ๊างก็โชคไม่มีเลยเน๊】
【คุชิมะ จิโฮะจ๊าง！】
【เธอกลายเป็นคนมีชื่อเสียงเรียบร้อยแล้วเน๊】
【ก็แบบเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะของฮารุจัง……】
【มันเข้าใจได้ง่ายมาก เพราะฮารุจังจะดูหน้าบูดบึ้งเล็กน้อย และพองแก้มยุ้ย ๆ ให้บวมขึ้น、ขณะที่เธอไล่ตามสิ่งต่าง ๆ จนกว่าเธอจะพอใจเน๊】
【แค่ทำหน้ามุ่ยและประท้วงเน๊ะ】
【น่ารักมากเน๊ะ】
【อ้า……！】
【ฮารุจังอาจดูทำตัวเป็นผู้ใหญ่ แต่เธอก็ยังเป็นแค่เด็ก】
【บางครั้งให้ความรู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็ยังเป็นแค่เด็ก……】
【ดีย์……】
【แต่จังหวะเวลามันแย่นิดหน่อยเน๊ะ、หางม้าจิโฮะจัง】
【ดันเป็นเวลาที่ฮารุจังกำลังยัดเห็ดแสนอร่อยจากดันเจี้ยนเข้าปากเน๊ะ】
【ถึงแม้ว่าลิลี่จังจะเป็นคนทำมาให้ก็ตาม】
【ลิลี่จังเตรียมอาหารเย็นให้ฮารุจังและคนอื่น ๆ ทุกวัน】
【รุรุจังทำหน้าซับซ้อนทุกครั้งที่ได้ลิ้มรส】
【รู้สึกประมาณว่า「มันอร่อย แต่ฉันอยากจะเตรียมมันเอง……」ล่ะ】
【ความหึงหวงของยูริน่ากลัว】
【อ้า……】
【ความอดทนอันขุ่นมัวสไตล์โชโจมังงะ】
【ไม่เป็นไรหรอก、นั่นคือรุรุจังจริงไหม？】
【ใช่เลย ถูกต้องแล้ว】
【เอมิจังกับคุชิมะจังมองด้วยสายตาอบอุ่น ๆ】
【ฮารุจังเรียกเธอว่า「คุชิมะซัง」＆รุรุจังเรียกเธอว่า「จิโฮะจัง」เท่ากับชื่อของเธอโดนบัซ(เปิดเผย)ซะแล้ว คุสะ】
【มะ、ม๊า、ความจริงที่ว่าเสียงไม่ได้ถูกโมเสคก็มีความหมายความว่าอย่างนั้นแหละ、คุชิมะ จิโฮะจัง OK กับการถูกเปิดเผย、แถมตั้งแต่แรกก็โชว์หน้าออกมาแล้วด้วย……】
【พะ、เพราะเธอเป็นผู้พิทักษ์ของฮารุจัง……】
【ถ้าไม่มีปัญหากับงานในฐานะทีมกู้ภัยก็พอ……】
【เหนือสิ่งอื่นใดคือน่ารัก……】
【ฉันอยากถูกประธานนักเรียนคุชิมะดุ】
【เข้าใจเลย】
【อยากโดนดุอย่างใจเย็น……】
【ฉันต้องการถูกสอบสวนอย่างมีเหตุผลและใจเย็น】
ผมรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะผมเพลิดเพลินกับผัดเห็ดที่แสนอร่อยนั่นจริง ๆ、แต่ว่าพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นทุกคนมีสีหน้าแปลก ๆ
「อะแอ่ม……ณ วันนี้、เรายังไปไม่ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้เท่าที่ควรค่ะ」
「ใช่ค่ะ……เป้าหมายในตอนแรกคือ５０ชั้นต่อ １ วันเพื่อที่ให้มีเหลือเพียงพอ」
「เอ๊ะโตะ、หลังจากทะลุชั้นที่２００ไปแล้วจะดำเนินการยังไงดี」
「ค่ะ、เรื่องนั้นคงพูดได้แค่ว่าทุกคนต้องเอาชนะบอสชั้นที่ ２００ให้ได้ก่อน……นั่นแหละค่ะ」
「อ้าー、ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดมีคนถูกส่งกลับไปแล้วประมาณ ２คนสินะ」
คุชิมะซังกับเอมิซังไม่กินเห็ดของผมอย่างแน่นอน
รุรุซังกับลิลี่ซังจะกินเห็ดของผมแน่นอน
แต่ดูเหมือนทุกคนกำลังคุยกันอย่งจริงจังอยู่
ขอโทษเน๊、ผม、มักจะไม่ฟังอะไรเลยเวลากินข้าว
「งั่มงั่มงั่มงั่มงั่มงั่มงั่ม」
【ฮารุจังกำลังยัดเข้าปากอย่างจริงจัง……】
【นี่แหละสาวน้อย】
【ว่าแต่ทำไมฮารุจังถึงได้ชอบเห็ดมากขนาดนั้นล่ะ？】
【คิดว่าบางทีอาจจะคิดว่านั่นเป็นความสำเร็จของตัวเอง】
【อ้า……】
【คุสะ】
【น่ารัก】
【คลุ้มคลั่งหวังที่จะได้กินจนน่ารัก】
【เหมือนกับเหยื่อที่จับมาได้เองน๊า……】
【กะแล้วว่าเป็นแมวจริง ๆ สินะ？】
【หมา แมว แฮมสเตอร์ ฯลฯ ก็เป็นแบบนี้เน๊ะ……】
【ลูก ๆ ก็น่าประทับใจเช่นนี้แหละ？ เพราะว่าพวกเขาน่ารัก】
【 】
【 】
【 】
【 】
【โปรดหยุดเถอะ、มันได้ผลกับคนโสด】
【ข้า、เมื่อฮารุจังกลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจะเริ่มมองหาการแต่งงาน……】
【ฉันไม่สนใจรายได้ต่อปีหรือหน้าตา ตราบใดที่นิสัยตรงกัน……】
【ใช่แล้วล่ะน๊า、ฉันจะไม่สนใจความคิดเห็นของคนรอบข้าง……】
【ฟังคำแนะนำเพิ่มเติม รู้จักตัวเอง และหาคู่……】
【ใช่แล้ว、ลดเครื่องกีดขวางลงตามอายุให้เหมาะสมกับวัย ……】
【คงจะดีถ้าสามารถหาคุยกับคนที่อายุบวกลบสัก ２、３ กับตูข้าได้……】
【ฉันจะยังคงทำงานแม้ว่าจะมีลูกก็ตาม และฉันตระหนักได้ว่าถ้าเราทั้งคู่ทำงาน ฉันก็ไม่ต้องกังวลกับรายได้ต่อปีของฝั่งชายมากนัก……】
【อย่างแรก โปร์ไฟล์ทุกคนที่ปรากฏใน SNS ทุกวันนี้ได้รับการตบแต่งแล้ว……ฉันเองก็ทำ……】
【ต้องขอบคุณฮารุจังที่ทำให้คนโสดมีทัศนคติเชิงบวกมากขึ้น】
【ใช่เลยถูกต้อง、แค่นี้ก็ทำให้เกิดความปรารถนาที่อยากจะคุ้มครองมากมาย】
【น่ารักจังเลยน๊า……】
【อยากไปคิ๊ว ๆ ด้วยเลย……ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นผู้ชาย แต่ก็เข้าใจ……】
【เข้าใจเลย】
【ความเข้าใจ】
【เข้าใจไหม โนเนมจัง นั่นคือความรักยังไงล่ะ】
【ความรัก】
【ใช่】
【โนเนมจังที่เข้าใจเรื่องนั่น……เป็นตัวตนที่ชาญฉลาดเหมือนมนุษย์แล้ว】
【สหาย】
【ใช่แล้ว】
【คุสะ】
【โนเนมจังกับพวกเรากำลังสื่อสารกันอย่างเต็มที่】
【นี่คือการสื่อสารข้ามสายพันธุ์……！】
【จ๊า โนเนมจัง、ขอร้องในฐานะเพื่อน ช่วยปล่อยฮารุจังที♥】
【ศัตรู】
【เรื่องนั้นยังโหดร้ายตามที่คาดไว้！？】
【คุสะ】
【ปฏิกิริยาของโนเนมจังตอบสนองมากเกินไปแล้ว】
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 89
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/89/
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ
{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ
ขอบคุณงับ
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
วันนี้ไปขายของช่วงบ่ายแล้วเจอความร้อนอบอ้าว กลับมานี้ตัวร้อนรุ่มไปหมดเลย พอกินยาดันรู้สึกแย่หนักกว่าเดิมด้วย ฮา…………
