ตอนที่ 76 『การไลฟ์สดพูดคุยไร้สาระครั้งแรกของฮารุจัง』２
【ไม่รู้ว่าเป็นข่าวร้ายหรือข่าวดี、แต่พักจากการกำเนิดของโนเนมจัง】
【สงสัยจังว่าจะทางไหน……】
【จะทางไหนก็ช่างมันเถอะ】
【ฉันไม่คิดว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงแม้ว่าจะเป็นข่าวด่วนก็ตาม】
【PVอาจจะเริ่มต้นขึ้นด้วยคำว่า「ฮารุจัง」เท่านั้นก็ได้น๊า】
【สมกับเป็นฮารุจังเน๊！】
【แต่ไม่ได้คาดหวังเลยว่าหัวข้อแรกที่พูดถึงคือการแฮ็กของเว็บไซต์ไลฟ์สด】
【โนเนมซามะกลายเป็นโนเนมจัง】
【ซู๊ดยอดดดด】
【เธอมีอะไรสักอย่างที่เป็นธรรมชาติน๊า、ฮารุจัง】
【ป่านนี้แล้วเนี่ยนะ？】
【ฮารุจัง、มีสิ่งผิดปกติมากมายขนาดไหน……】
【เอ๊ーตโตะ、สาวน้อยผู้น่าสงสาร、สกิลเรนเจอร์อยู่ในเลเวลที่แปลกเล็กน้อย】
【สกิลของฮารุจังเองก็ด้วย、เธอเชี่ยวชาญสกิลมากมายจนแปลก ๆ นิดหน่อย】
【ปิกนิกสุดสัปดาห์ในดันเจี้ยน、นั้นแสนสนุก หรือควรจะพูดว่าสบายใจดี】
【ความรู้สึกแสนวิเศษของฮารุจังก็ดี、ถึงจะค่อนข้างแปลกนิดหน่อย】
【ทั้งเสริมพลังเวทมนตร์ให้กับสกิลสไนเปอร์、สกิลค้นหาศัตรูกับสกิลปกปิดตัวตนก็อยู่ในเลเวลมี่แปลกนิดหน่อย……ทั้งที่ปกติจะทำได้แค่ทีล่ะ１อย่างเท่านั้น】
【เก่งมาก ฮารุจัง】
【กะ、ก็เป็นสาวน้อยไง……】
【นอกจากนี้ยังเป็นธรรมชาติ】
【นั่นก็เพราะว่าเธอเป็นสาวน้อย……】
【นอกจากนี้ยังมีจิตใจแข็งแกร่งสุด ๆ สามารถทำอะไรก็ได้ตามใจแม้จะโดนโนเนมซามะสิง】
【เรื่องนั้น……วิญญาณสตอล์กเกอร์ตามติดแบบนั้น ถ้าเป็นสาวน้อยธรรมดา ๆ คงจะร้องไห้ไปแล้วหว๊า！！】
【คุสะ】
ก่อนที่จะทันรู้ตัว ก็เป็นเวลา ３０ นาทีแล้วตั้งแต่เริ่มไลฟ์สด
หัวข้อส่วนใหญ่เกี่ยวกับเงินและคำสาปซามะเน๊ะ
「แต่ ผมสงสัยจังว่าทำไมการไลฟ์สดถึงเริ่มต้นขึ้นได้เน๊ะ」
ผม、ไม่ได้ทำอะไรที่ควรจะทำให้เป็นอย่างงี้เลยน๊าぁ
【สงสัยจังว่าเพราะอะไรเน๊ะ】
【คุสะ】
【โนเนมจัง？】
【ไม่รบกวน】
【ไหงงั้น】
【คุสะ】
【เอ๊ぇ……】
【โนเนมจัง、กลายเป็นผู้ฟังประจำแล้ว คุสะ】
【เขียนได้ตามปกติและตอบตามปกติ คุสะ】
【ฮารุจังซู๊ดยอด……ฝึกให้เชื่องได้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้……】
【นี่ไม่ใช่การเตรียมการล่วงหน้าจริง ๆ？】
【ฉันเข้าใจว่าคุณไม่อยากจะเชื่อมัน แต่โปรดยอมรับมัน】
【บางทีถ้าคิดแบบนั้นจะง่ายกว่า】
【ใช่แล้วล่ะน๊า……รู้สึกเหมือนจะต้องอธิบายทุกอย่างอยู่ดี……】
【นี่ม๊านอะไรก๊าน……（เห็นด้วย】
ผมหมายถึง……ผมไม่ได้แตะต้องอะไรเลย、ผมเกือบจะถูกบดขยี้ ดังนั้นผมจึงไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้
แล้วทำไมกัน
……ม๊า、ยังไงก็ได้……ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเป็นพิเศษจริง ๆ
「……เอ๊ะ、เอ๊ตะโต้……ความคืบหน้าของวันนี้ที่ส่งมอบให้กับเมเนเจอร์จัง、ไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้วเน๊ะ……」
「เกิดขึ้นเหรอครับ、รุรุซัง」
「ก็นั่นไง……ฮารุจังทำไมถึงจำไม่ได้กัน……」
【คุสะ】
【ไม่ควรไปล้อเลียนพลังสมาธิของสาวน้อยเน๊ะ】
【ฮารุจัง……ควรจะน่าทึ่งมาก แล้วทำไมล่ะ……】
เสียงพลิกหน้ากระดาษ
อะ、ลองคิดดูสิ เรื่องราวนั้นก็เข้าข่ายเช่นกันเน๊ะ……ผมคิดว่าตัวเองคิดว่าตัวเองง่วงมากเลยไม่ได้ฟัง
「อืม……แต่ดีแล้วเหรอ、นั่นคงเป็นเรื่องยากสำหรับฮารุจัง……อะ、ไม่ใช่สิ！ ฮารุจัง、ม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน」
「นั่นสิเน๊ะ、นี่เป็นครั้งแรกของผมเลยเน๊」
【พวกรุรุจังยอมแพ้ คุสะ】
【แต่、ครั้งแรก】
【ครั้งแรก……】
【ครั้งแรกของฮารุจัง】
【เว็บไซต์สำหรับหนุ่ม ๆ】
【อย่ากังวลไป、แม้แต่เด็กผู้ชายก็มีครั้งแรกเหมือนกัน โดยเฉพาะ】
【โอ๊ะโตะลูกพี่หญิง、บางทีคุณควรงดเว้นการพูดสิ่งที่จะทำให้คุณถูกBANน้า？】
【แต่ฉันคิดว่าคำตอบที่ถูกต้องคือปล่อยให้ฮารุจังอยู่คนเดียว】
【เห็นด้วยเน๊ะ】
【ยังไงก็ตาม อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับสาวน้อยคนนี้มันก็จะแปลก ๆ นิดหน่อยเน๊ะ】
【จบไปแล้ว】
【ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว】
【แน่นอน】
【เอ๊ะโตะ、ว่าไปไลฟ์นี่เริ่ม １０นาทีก่อนกำหนดเริ่มไลฟ์สดจริง ๆ ใช่ไหม、ได้เงินคืนกันจริง ๆ ใช่ไหม】
【โอ๊ะโตะ、ข้อเท็จจริงคือ ตอนนั้นเธอขอให้โนเนมจังแฮ็คให้เธอด้วยน๊า】
【นอกจากนี้โนเนมจังก็ได้รับอัพเกรดจากโนเนมซามะขึ้นมาด้วยใช่ไหม】
【ไอ้แบบนั้นเรียกอัพเกรดเรอะ？】
【เอ๊ะ？ ก็น่ารักออก？】
【ใช่แล้วล่ะ、เรื่องนั้นถูกต้องเลย】
【อืมอืม、ความน่ารักคือความยุติธรรมเน๊】
【หรือก็คือ ฮารุจังคือความยุติธรรม】
【คุสะ】
【อ้า……ความน่าจะเป็นมาบรรจบกันแล้วเน๊ะ……】
ก่อนที่ผมจะรู้ตัว รุรุซังก็มานั่งข้างผมตามที่วางแผนไว้ และพวกผมก็กำลังเข้ากล้องเรียบร้อยแล้ว
……ลิลี่ซังเองก็เข้ามาในจอด้วยตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว、แต่เท่าที่ผมเห็นคอมเม้นต์จากคนในสำนักงานลองเลือกมาอ่าน、ดูเหมือนหัวข้อส่วนใหญ่ในตอนนี้จะมุ่งไปที่คำสาปซามะ……ที่โดนเรียกว่าโนเนมจังเป็นหลัก จนเธอถูกลืมไปสนิทเลย
「ซ้า！ จากตอนนั้นก็ผ่านมา １ สัปดาห์แล้วค๊า！」
「ค่อนข้างกะทันหันเลยนะครับ」
「เมเนเจอร์จังบอกว่า ถ้าฉันไม่ทำอย่างงี้ ก็จะมีคนที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นไงล๊า」
「นั่นสินะครับ」
【อืม……】
【คิดว่าแบบนี้ก็ดี】
【อย่าปล่อยให้ฮารุจังทำตามใจชอบ】
【แม้ว่าจะมีสคริปต์ แต่เธอก็ดูเหมือนจะเพิกเฉย……】
【ต้องบังคับด้วยกำลังเน๊ะ】
【นี่ม๊านอะไรก๊าน……？（รอ】
【ใจเย็น ๆ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก】
【จะจริงรึ？】
รุรุซังมีกระดาษสำเนาอยู่ในมือ แต่ส่วนใหญ่เธอพูดขณะมองหน้าจออยู่
เห้ー、สมกับที่เป็นไอดอลซังเลย
「แล้ว！ ฮารุจัง、สภาพร่างกายเป็นยังไงบ้างค๊า？」
「ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเป็นพิเศษครับ」
「ไม่ใช่อย่างงั้นสิค๊า！ โฮร่า、ดันเจี้ยน、มันคงเป็นเรื่องยากที่ต้องดำดิ่งลงไปในพื้นที่ที่คุณไม่ได้วางแผนไว้ใช่ไหมล๊า？」
「……อ้า、หมายถึงพลังเวทมนตร์สินะครับ？ อืมー ……ไม่มากครับ？」
【งั้นเหรอค๊าー、ไม่มากสิน๊าค๊าー】
【การตอบสนองดูเหมือนหลุดออกมาในการแสดงออกหมดแล้วนะครับ】
【ดูเหมือนอัจฉริยะเลยน๊าค๊า！】
【อ้า……！】
【ม๊าแต่ว่า、ตามปกติแล้วหากใช้พลังเวทมนตร์จนว่างเปล่า ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย １ เดือน、กว่าที่จะกลับมาน๊า】
【โดยปกติแล้วถ้าใช้จนถึงระดับหมดเกลี้ยงมันก็ทำให้ลุกไม่ขึ้นเอาเลยน๊า】
【แต่ ฮารุจังในตอนนั้น】
【ฮารุจังค่อนข้างจะแปลกนิดหน่อย……】
【คุสะ】
【อ้าอืม、ก็น่าเป็นอย่างงั้นเน๊ะ……】
「แต่ถึงจะไม่มีพลังเวทมนตร์ ผมคนเดียวก็」
「พวกเราทุกคนจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ฮารุจังลงไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้นโปรดอย่าออกไปหรือหนีออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาตเน๊」
「อะ、ครับ」
【คุสะ】
【รุรุจังน่ากลัว】
【รุนแรงแต่ยุติธรรม】
【แต่ก็อย่างที่คิด รุรุจังพูดถูก】
ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องมีคนมากเกินไป……แต่ยังไงก็ลึกตั้ง ５００ ชั้นเลยเน๊
มันจะค่อนข้างง่ายเลย ถ้าผมสามารถใช้หลุมกับดักเหมือนครั้งที่แล้วได้ แต่กับคนจำนวนมาก มันคงเป็นไปไม่ได้
อย่างแรกเลย ผมต้องใช้พลังเวทมนตร์เล็กน้อยเพื่อลงจอด แล้วในสถานการณ์ที่คุณไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จึงมีความเสี่ยงที่จะใช้มัน
「ใน ２ สัปดาห์เนื่องจากความแข็งแกร่งทางร่างกายของฮารุจัง……ที่จริงก็มีตารางงานที่ค่อนข้างแน่น 、แต่ฉันวางแผนที่จะเคลียร์จากนี้แล้วค๊า」
「อย่างงั้นเหรอครับ มีคนสนับสนุนเรามากมาย、ความก้าวหน้าของการพิชิตนั้นก็ช้าลงเน๊ะ」
「……ฮารุจัง？ ขออธิบายให้ชัดเจนหน่อยน่ะ、หมายถึงการบังคับเดินขบวนซึ่งแทบจะไม่สามารถทำได้กับคนจำนวนเท่านี้เน๊ะ……？ เป็นกลยุทธ์ที่บังคับให้ผู้คนในแนวหน้าต้องใช้อุปกรณ์และความแข็งแกร่งทางกายไปต่อไปจนกว่าจะไม่สามารถทำอะไรได้อีก、ถึงจะได้ถอยกลับมาก่อนส่งคนอื่นไปแทนที่……」
「เป็นอย่างงั้นเหรอครับ」
ถ้ามีแค่ผม ผมก็คงไม่สนใจอะไรเป็นพิเศษ
ย้า、ครั้งนี้คงจะยากจริงล่ะมั้ง？
【ดูเหมือนฮารุจังจะไม่เข้าใจ】
【เหมือนจะไม่พอใจ】
【ก็จนถึงตอนนี้ก็เป็นโซโล่เพลย์มาตลอดล่ะน๊า】
【ความร่วมมือ……ต้องให้ความร่วมมือ……？】
【เป็นไปไม่ได้เหรอ？】
【มะ、ม๊า、คงไม่ใช่เพราะอย่างนั้นหรอก ไม่งั้นก็คงไม่สามารถนั่งอยู่ที่นี่ได้……】
【ฮารุจังได้รับคำชมเพียงเพราะสามารถนั่งลงได้ คุสะ】
「แต่ว่าถ้ามีพลังเวทมนตร์เพียงพอล่ะก็、ผมคิดว่าผมสามารถลงไปถึงด้วยตัวคนเดียวได้ภายในไม่ถึง １ วันครับ ยังไง――ถ้าคุณคิดแต่จะบรรลุเป้าหมาย」
【เอ๊ะっ】
【５００ ชั้นเลยนะ……？】
【หนึ่ง……วัน……？】
【ฮารุจังพูดว่าอะไรน่ะ】
【ฉันไม่สามารถพูดแบบนั้นได้อย่างแน่นอน……เป็นไปไม่ได้ทางกายภาพเน๊ะ……】
【ดูสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้สิ……】
【เธอคงจะไม่พูดอะไรแบบนั้นถ้าไม่ใช่ว่ามีอาวุธลับซ่อนไว้อยู่น๊า……】
【ได้โปรดพิชิตตามปกติทีเถิด……ขอร้องล่ะ……】
【ฮารุจังได้โปรด、บางครั้งทำอะไรปกติก็ดีน๊า……】
【ผู้ชมกำลังร้องขอความเมตตา】
「……ทุกคนค่ะ、ได้โปรดวางใจได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น ฉันจึงได้เชิญคนที่ชื่อลิลี่มา ซึ่งเป็นคนที่ฮารุช่วยเอาไว้เองมาด้วยค่ะ」
「เอ๊ะっ」
【คุสะ】
【มองไปที่เอมิจังด้วยแรงผลักดันมหาศาล คุสะ】
【ผมยุ่งไปหมดเลย】
【เปิดช่องให้รุรุจัง】
【รุรุจังดีใจมาก】
【ยูริ】
【โอเน๊โชตะ】
【จะทางไหนก็ดีย์】
【แต่ก็สมกับเป็นโอก้าซังเลย】
【นักยุทธศาสตร์……！】
【เป็นไปตามคาด ฮารุจังเอง、คงไม่ต้องการให้เด็กที่ช่วยเหลือไว้ต้องตกอยู่ในอันตรายใช่ไหมเน๊？】
【สามารถเชื่อได้ใช่ไหมเน๊ะ？】
【คิดอย่างนั้นกันจริง ๆ หรือ？】
【สิ้นหวังแล้ว】
【อ้า……】
【ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของฮารุจัง……】
【คุสะ】
【เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง คุสะ】
ผม、ไม่เคยได้ยินเรื่องนั้นมาก่อนเลย
ย้า、พวกเธอคงซ่อนไว้เน๊……เพื่อป้องกันไม่ให้ผมรำคาญเกินไปจนแอบพยายามไปพิชิตด้วยตัวเอง
เพราะเด็กผู้หญิงชอบทำอะไรแบบนั้นน๊าぁ……ที่ชอบเปิดเผยข้อมูลในภายหลัง
โฮร่า、ที่ถูกพูดถึงกันบ่อยใช่ไหม？
อย่างเรื่องที่ชอบบอกหลังหมั้นหมายกัน、หรือแต่งงานกัน
ม๊า เรื่องพวกนั้นก็ไม่เกี่ยวกับผมในตอนนี้ล่ะเน๊
「อะ、ในวันนี้ลิลี่ซังมีอุปกรณ์แปลอัตโนมัติมาด้วย ดังนั้นเธอจึงพูดตามปกติครับ」
【อืม】
【เข้าใจแล้ว ฮารุจัง】
【แต่ข้อมูลนั้น、ไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากว่ามันเป็นจุดเริ่มต้น……】
「ตอนที่ไม่มีสิ่งนั้น ผมรู้สึกรำคาญทุกครั้งที่ต้องแปล、ดังนั้นรู้สึกสบายมาก」
【เอ๊ะっ】
【นั่นคืออะไร ฉันอยากเห็นมันจริง ๆ】
【ฉันอยากจะถามเหมือนกัน】
【ฉันอยากจะเห็นฮารุจังที่กลายเป็น bot「……ก็อย่างที่พูดไป」โดนแซนวิชอยู่ระหว่างรุรุจังกับลิลี่จังอีกครั้ง】
【อ้า……！】
【ฉันแน่ใจว่าเธอจะทำมันด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า】
【ดีจังน๊าぁ】
พูดตามตรงผมไม่รู้ว่าจะเรียกมันว่าพลังของร่างกายนี้ดีหรือเปล่า……แต่ว่าหากผมมีสติอยู่ล่ะก็ก็จะสามารถใช้ภาษาต่างประเทศได้ ……สำหรับตอนนี้มีภาษาอังกฤษ อิตาลี ฝรั่งเศส และภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ ได้มากเท่าที่ต้องการ
การมีบางอย่างแต่ไม่ได้ใช้ มันไม่ใช่เรื่องเสียเปล่าหรอกจริงไหม？
【น๊าぁ。 คิดมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว、นี่เป็นไลฟ์สดพูดคุยสินะ？】
【ก็น่าจะเป็นไลฟ์สดพูดคุยล่ะ……สำหรับฮารุจัง】
【ว่าไปแล้วสาเหตุของความพ่ายแพ้อาจไม่ใช่แค่เพราะฮารุจังก็ได้】
【อ้า……สิ่งนี้เกิดขึ้นเพราะการพยายามดูแลในทางที่ไม่ดี……】
【เห็นพ้อง】
【คุสะ】
【โนเนมจังก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน！！】
【ยุ่งเหยิงกันไปหมดแล้ว】
【ป่านนี้แล้ว】
【อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามันยุ่งเหยิงตั้งแต่แรกน๊า】
【เน๊เน๊ โนเนมจังโนเนมจัง、ส่งคำขอเรื่องรูปร่างหน้าตาได้ไหม？ ฉันอยากวาดรูปของคนที่สิงฮารุจังล่ะ】
【เน๊เน๊ โนเนมจังโนเนมจัง、คุณอยากได้ผมยาวสีดำไหม？ หรือว่าบางทีอยากจะมีผมสีบลอนด์ยาวที่เข้ากับฮารุจัง？】
【กำลังคิด】
【พิจารณา】
【รอ】
【ค๊าー】
【คุสะ】
【ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกลัวอีกต่อไป คุสะ】
【ตรงกันข้าม เขากลายเป็นเป้าหมายแห่งความชื่นชมทันที……】
【อ้า、ถ้าคิดว่าคนที่ชอบทำให้ปวดหัวอย่างฮารุจังน่ารักได้ อะไรก็คิดว่าน่ารักได้เน๊……】
【ทำให้เป็นมนุษย์ดีที่สุดน๊า】
【อ้า……！】
【ฉันคิดว่าฉันอยากจะสร้างให้มีร่างกายเพื่อแฟนอาร์ตไงล่ะ……】
【อ้า……（สิ้นหวัง】
【อ้า……（ดีใจ】
【พวกเราจะรอเน๊、โนเนมจัง】
【รูปคู่ระหว่างฮารุจังกับโนเนมจัง……ฉันจะรอตลอดไป……】
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 76
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/76/
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ
{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ
ขอบคุณงับ
