ตอนที่ 74 ลิลี่ซังมาถึง
ผมถูกเกาะติดโดยรุรุซัง
「ฟู๊วーっ……」
「รุรุซัง、เตาะแตะ」
「ฟู่ววววーっ」
「ได้โปรดอย่าทำตัวเป็นแมวสิครับ」
ม๊า ก็จริงที่เธอขี้หวงมากเหมือนแมวเลยเน๊ะ รุรุซัง
แต่ผมเองก็โดนเรียกว่า「แมวจรจัดฮารุจัง」เหมือนกัน、เป็นคุณลักษณะที่คล้ายกันสินะ？
เพื่อทำให้เธอสงบลง、ก็มีแต่ต้องปล่อยตัวแล้วปล่อยให้พวกเธอทำทุกอย่างตามที่ต้องการ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะยากนิดหน่อย
ก็เพราะ
「เอ๊ะ、เอ๊โต๊ะ……หากวันนี้มิสะดวก ฉันจะมาวัน……」
「กรุณาอย่าเป็นห่วงเรื่องของรุรุไปหมดค่ะ……แค่หึงหวงเท่านั้นเอง」
「ไม่ได้หึงสักหน่อย！」
「รุรุ、นี่ทำตัวหยาบคายตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้วใช่ไหม……？」
ไม่สิ หึงเห็น ๆ……เอมิซังพูดถูกจริงไหม？
「แล้วลิลี่ซัง……พอจะสะดวกใจไหมคะ」
คุชิมะซังผู้จริงจังก็เข้ามาจัดการสถานการณ์ที่ละเอียดอ่อนนี่
ผมชอบคุชิมะซังมาก เพราะเวลาที่เธอคอยช่วยเหลือผมอยู่เสมอนั้นน่ารักมากเกินไปแล้ว
「ค่ะ แล้วเนื่องจากสถานการณ์บางอย่าง、ฉันอยากจะใช้ชื่อเล่นนี้ถ้าเป็นไปได้」
「……ขอโทษนะคะ、แต่ทำไมตั้งแต่ไลฟ์สดเริ่มแรกถึงได้ใช้ชื่อลิลลี่ซังล่ะคะ」
「อ้า、เรื่องนั้นสินะคะ」
วันนี้ลิลี่ซังมาอย่างเตรียมพร้อม、เธอกำลังใช้เครื่องมือแปลภาษาอย่างจริงจัง ต่างจากคราวที่แล้วที่ต้องใช้ผมเป็นล่ามเพื่อคุยกับทุกคน
……พอผมไม่ต้องแปลเหมือนก่อนหน้านี้ก็เลยรู้สึกเหมือนจะแอบเหงานิดหน่อยล่ะ
「ฮารุซามะค่ะ」
「ครับ？」
「เพราะฮารุซามะ、เป็นผู้ที่เรียกฉันเช่นนั้นเป็นคนแรกค่ะ」
「ฮ๊าぁ」
พอลองคิดดู ตอนแรกเหมือนเธอจะพูว่าลิลลี่ซังล่ะ
ผมเดาว่าคงเป็นความรู้สึกประทับใจแรกพบที่ส่งผลมาก ๆ เหมือนตอนที่ผมเรียกรุรุซังทำนองนั้นล่ะมั้ง？
「ผม、ถ้าอย่างงั้นจากนี้ผมจะเรียกลิลลี่ซัง」
「ลิลี่ ขอความกรุณาด้วยค่ะ、ฮารุซามะ」
「อะ、ครับ」
แม้ว่าจะถูกผมจำชื่อผิดก็ตาม、แต่ลิลี่ซังก็ยินดีที่จะให้เรียกต่อไป
เด็กคนนี้ก็แปลกเหมือนกันเน๊ะ
「ฮะแอ่ม ดังนั้น、เธอคือ……ลิลี่ซัง」
คุชิมะซังรับหน้าตามปกติ เพราะดูแล้วคงไม่มีอะไรคืบหน้าหากปล่อยให้รุรุซังกับลิลี่ซังทักทายกันตามลำพัง
ผมหางม้าที่จัดไว้อย่างลงตัวของเธอก็ดูดีมากเช่นกันเน๊
「มีสายโทรมาจากเจ้านายของฉันค่ะ……เธอ、อยากจะขอบคุณฮารุซัง」
「ไม่สิครับ、ก็บอกแล้วว่าผมไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ」
「เรื่องแบบนั้นไม่สมเหตุสมผลเลยค่ะ」
「เอาเถอะครับ」
「ด้วยจุดยืนของฉันก็คือจุดยืนค่ะ……แม้ว่าจะต้องเพิกเฉยต่อความรู้สึกของฉันเอง、ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำอยู่ดีค่ะ」
「……หรือว่าบางที、การที่คุณไม่สามารถเปิดเผยชื่อจริงให้ฮารุรู้ได้ก็หมายความว่าอย่างนั้น、เป็นไปได้ที่จะบอกว่าเป็นคนดังสินะคะ……อ้า ไม่สิ、ทุกอย่างเรียบร้อยดีสินะคะ」
「ฉันมีการสนทนาแบบเป็นกันเองกับเพื่อน ๆ ดังนั้นจึงไม่เป็นไรหรอกนะคะ ที่จะพูดคุยกันตามปกติ、เครส」
「อ้าー！！ ก็จริงที่ว่าชื่อของฉันสามารถกลายเป็นเครสเซินท์ได้！ แต่ฉันจะรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมากค่ะหากจะเรียกฉันว่ามิคาสุกิตามภาษาญี่ปุ่น และตอนนี้เราก็กำลังคุยภาษาญี่ปุ่นกันค่ะ！！」
「อะ、ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงด้วยค่ะ！ ต้องขอโทษที่ทำให้มิสบายใจเป็นอย่างมากค่ะ！！ เอมิ・มิคาสุกิซามะเน๊ะ！！」
「อุมุ！ ฉันแค่มิคาสุกิก็พอค่ะ！！」
「มิคาสุกิซามะ！！」
「อุมุ！ มิคาสุกิซามะก็ได้ค่ะ！！」
「？」
「มีอะไรกันเหรอ、เอมิจัง」
ยังไงดี จู่ ๆ เอมิซังกับลิลี่ซังก็ดูลนลานกันแปลก ๆ
อาเร๊ะ？
หรือว่าทั้ง ２คนจะรู้จักกันมาก่อน？
「ชะ、เช่นนั้นทางนี้ก็รุรุ・ฟุคายะซามะ แบะ จิโฮะ・คุชิมะซามะ！」
「……รุรุจังก็ได้」
「ฉันแค่จิโฮะ……ไม่สิ、เป็นคุชิมะจะสบายใจกว่าค่ะ」
ถึงจะแตกต่างไปจากการเปิดใจของเด็กผู้หญิงทั่วไปเล็กน้อย、แต่ดูเหมือนว่าลิลี่ซังจะมีวิธีพูดเปิดใจบางอย่าง ดังนั้นเธอจึงพูดได้อย่างไหลลื่น และราบรื่น
「ผม……เอ๊ะโตะ、คุชิมะซัง」
「เธอ……ฉันไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดให้ได้ค่ะ、แต่เธออยู่ในตำแหน่งของผู้ร่วมงานพิเศษบางอย่างค่ะ」
「จ๊า、ตาผม」
「ชื่อจริงคือฮารุมิ・โซยะซามะ……、ถูกต้องใช่ไหมคะ」
「อะ、ครับ ถ้ารู้อยู๋แล้วก็ง่ายขึ้นเน๊」
ลิลี่ซังเหลือบมองมาทางนี้ขณะที่สางผมสีเงินยาวสวยของตัวเอง
……อ้าー、ปฏิกิริยานี้
ผมเดาว่าเกี่ยวกับเรื่องของผม เธอคงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยหลังจากรู้ว่าจริง ๆ แล้วผมเป็นผู้ชาย
แต่ เป็นเรื่องดีที่ได้รู้เรื่องฐานะผู้ชายของผมเน๊ะ
เรื่องไลฟ์สด ก่อนอื่นเลย ก็ใกล้แล้ว……โฮร่า、ก็ทำให้ลำบากใจไง เมื่อมองเห็นสิ่งต่าง ๆ จากมุมมองที่แตกต่างออกไป
เมื่อคนอื่นคิดว่าผมเป็นเด็กผู้หญิง ก็จะเกิดปัญหาเมื่อพวกเขาลดการ์ดลงเน๊ะ……แต่กับรุรุซังทั้งที่รู้เรื่องของผมเ เธอก็ยังเปลือยโชว์ต่อหน้าต่อตากันได้
「……ให้ฉ๊านสอนไหม」
「ฮี่っ！？」
「เรื่องของฮารุจัง」
「รุ、รุรุ」
「เน๊ぇ、ทำม๊าย」
「รุรุซัง นิ่ง」
「……ฉัน、ไม่ใชเอมิจังซะหน่อย」
ผมส่งเสียงจนทำให้รุรุซังเสียสมาธิได้แล้ว
ความปรารถนาที่จะผูกขาดผม、ไม่รุนแรงเกินไปหน่อยเหนอ？
「……ฉันได้รับคำขอจากสมาคมของญี่ปุ่นค่ะ」
「สมาคม……」
「……ฉันได้ยินมาระหว่างทางแล้วค่ะ และได้ยินมาจากฮารุแล้วเหมือนกันว่าคุณมีเลเวลค่อนข้างสูงด้วยสินะคะ」
「ประมาณ ２５ค่ะ ฉันดำดิ่งลงดันเจี้ยนตั้งแต่ที่ปรากฎขึ้นมาค่ะ」
โห๊ー
ว่าไปแล้ว ดันเจี้ยนปรากฎขึ้นมาครั้งแรกเมื่อสัก １０ปีก่อน……เด็กคนนี้อายุเท่าไหร่กัน？
ต้องเป็นบ้านที่สปาร์ตันมากเน๊
「……แล้วก็ฮารุจังของทางนี้……อาっ」
「ไม่ค่ะ、ฉันทราบ『เรื่องนั้น』อยู่แล้วค่ะ ดังนั้นจึงไม่สำคัญ」
「……ถึงขนาดนั้น……อืม、งั้นเหรอ」
มือของรุรุซังวางลงบนหัวของผม……มั่นใจว่าเธอก็พยายามวางหน้าอกลงบนหัวผมด้วยเหมือนกัน แต่ผมไม่รู้สึกอะไรเลย……เฮ้、รุรุซังค่อย ๆ สงบลง อาจเป็นเพราะได้ผ่อนคลายจากการกลิ้งอยู่ข้างตัวผมไม่ปล่อย
เทคนิคนี้อิงจากความรู้ที่ว่าถ้าคุณแสร้งทำเป็นไม่สนใจแล้วลูบหัวแมว มันจะเชื่องมากขึ้น
ผมในตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นแมวมีปลอกคอและกระดิ่ง
「ขอแสดงความนับถือっ！ ……ฮะแอ่ม」
「ร่างกาย、ไม่เป็นอะไรแล้วจริง ๆ เหรอครับ？」
「เอ๊ะ、ค่ะ……」
เธอส่งเสียงร้องและทำท่าเหมือนรู้สึกเวียนหัวอยู่ครู่หนึ่งอีกครั้ง ผมคิดว่าเธอน่าจะนั่งลงดีกว่าน๊าぁ。
เด็กคนนี้จะส่งเสียงร้องทุกครั้งที่เป็นลมเน๊ะ……สงสัยจังว่าทำไม
แต่วันนี้ลิลี่ซัง、สวมชุดชายกระโปรงยาว จนดูเหมือนเธอจะนั่งลำบากมากล่ะ
ผมสีเงินของเธอ กับชุดสีขาวและสีเงินทำให้เธอดูขาวไปหมด
「……เรื่องนั้น、ถ้าเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับฮารุจังเน๊ะ」
「ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นน๊า」
「ค่ะ เธอ、ดันเจี้ยนครั้งถัดไป――ชั้นที่ ５００、โดยปกติแล้วจะต้องใช้เวลาเตรียมการมากถึง１ หรือ２ เดือนในการประสานงานทั้งบุคลากรและเตรียมสัมภาระ นอกจากนี้ต้องระบุจำนวนวัน、จำนวนคนสูงสุด、แล้วก็……นั่น、ของ、โนเนมซามะ……」
「ฟุๆๆๆっ……ยกโทษให้ไม่ได้、เจ้า……」
「พอพูดแล้วก็ทำให้หัวเราะเลยเน๊ะ、โนเนมซามะ」
「no name……อ้า、ปรากฏการณ์นั้น……」
เหล่าคนที่แสดงความคิดเห็นเองก็คงไม่ได้คาดคิดว่าชื่อแบบนี้จะกลายเป็นชื่อทางการเน๊ะ
นั่นคือความรู้สึกในสถานการณ์ปัจจุบันทุกวันนี้
แต่ก็ยังรู้สึกดีกว่าคำสาปซามะล่ะนะ
「……อาจมีสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเขา นั่นเป็นเหตุผล、ที่พวกเราขอความร่วมมือจากเธอ ซึ่งเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีความสามารถมากที่สุดในโลกค่ะ」
「เรื่องที่เกี่ยวข้องกับฮารุ、กำลังได้รับความสนใจอย่างมาก ไม่เพียงแต่ในประเทศเท่านั้น แต่ยังรวมถึงต่างประเทศด้วย」
「ไลฟ์สดของสัปดาห์ก่อน、ที่เป็นกระแสอยู่แค่สักพักหนึ่ง แต่ในเวลาเดียวกันก็ติดอันดับในอันดับต้น ๆ ของโลกด้วยเน๊ะ……」
「เอ๊ะ、มีคนดูมากขนาดนั้นเลยเหรอครับ」
「ค่ะ ……ฉันแน่ใจว่ามันอยู่บนเว็บไซต์นี้……」
ชื่อของไลฟ์สดซึ่งดูเหมือนว่าจะถูกเขียนขึ้นมาใหม่โดยคำสาปซามะหรือ โนเนมซามะส่องสว่างในการจัดอันดับด้วยภาษาอังกฤษ
บางสิ่งบางอย่างรู้สึกแปลก ๆ
「ฮ๊าぇー」
「กู๊วっ……」
「โอ้ ลอร์ดっ……」
「ยังไงดี รู้สึกยังกับมีเอมิจังเพิ่มมาอีกคนเลย」
「นะ、นั่นสิเน๊ะ……」
◇
「แต่ทำไมถึงเกี่ยวกับผมด้วย？」
「ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปจนจบภารกิจ、เจ้านายของฉันบอกว่าจะเป็นการดีที่สุดหากให้เธออยู่ข้าง ๆ คุณค่ะ เพราะเผื่อว่าคำ、โนเนม……ซามะจะทำอะไรก็ตาม」
「……ลิลี่จัง、จากนี้ไป……」
「แน่นอนที่สุด！ ระยะเวลาการเตรียมการจนถึงเสร็จสิ้นกาวางแผนพิชิตดันเจี้ยนจะใช้เวลา ３ สัปดาห์ค่ะ！ มาพูดคุยกันตั้งแต่ต้นดีกว่าที่จะมารู้สึกอึดอัดใจจากการโดนบัซโดยบังเอิญกันดีกว่า！ ฉันคิดว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด！！」
「เอมิซังเสียงดังไปแล้วครับ」
คุชิมะซังรีบใช้จังหวะนี้เข้ามาดึงรุรุซังซึ่งยังคงส่งเสียงคำรามอยู่ออกไป、รุรุซังยังคงระแวงลิลี่ซังอยู่
อะ、นี่เหมือนแมวเลี้ยงที่อิจฉาแมวตัวใหม่เลย
หรือพูดอีกอย่างก็คือ พวกผมต่างก็เป็นแมว
「แต่ว่า、ผู้คุ้มกันล่ะ」
「……ไม่จำเป็นจริงไหมคะ……？」
「ย้า、จะไม่สร้างปัญหาให้ลิลี่ซังเหรอครับ」
จริง ๆ แล้วก็คงเป็นเรื่องน่ารำคาญหากจำนวนเด็กผู้หญิงเพิ่มขึ้นอีก
ในแง่ที่ว่าส่วนใหญ่จะแสดงความรักต่อผมที่มากเกินไป
เด็กพวกนี้เอง、แม้จะรู้ว่าผมเป็นผู้ชาย แต่ก็ไม่เคยรังเกียจที่จะเอาหน้าอกมากดใส่ผม หรือขึ้นมาขี่บนตัวผมเลย……？
เด็กสมัยนี้เป็นแบบนี้กันหมดเลยหรือเปล่า……？
ไม่ยับยั้งใจเรื่องทางเพศกันเลยเหรอ……？
「ผู้มีพระคุณช่วยชีวิต ไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ ที่จะอุทิศเวลา３สัปดาห์เพื่อจุดประสงค์นั้น」
「ไม่หรอกครับ、ลิลี่ซัง、ในแง่ของเลเวลแล้ว」
「สำหรับฉัน、โอเวอร์เซอร์เบอรัสตัวนั้นเหมือนเป็นสมาชิกในครอบครัวค่ะ……แม้ว่าจะหิวโหยเพียงใด ก็ไม่สามารถโจมตีได้ แม้จะวิ่งหนีก็แปลวว่าต้องโจมตี、อย่างไรก็ตามปริมาณน้ำและอาหารก็มีขีดจำกัดสำหรับการซ่อนตัวต่อไป」
อ้าー、เธอน่าจะเคยบอกว่ามันดูเหมือนสุนัขที่เลี้ยงไว้สิเน๊ะ
「และเราก็รู้สึกขอบคุณเช่นกันค่ะ、ฮารุ แบบว่า……นั่นสิน๊า ……เธอคนนี้มีความสายสัมพันธ์อันดี……อยู่มากมายค่ะ」
「ใช่ค่ะ、ฉันได้ยินมาจากเจ้านายของฉันเหมือนกันว่า จะมีประโยชน์เป็นอย่างมากหากพวกเขาสามารถส่งบุคลากรจากบริษัทรักษาความปลอดภัยในประเทศของเธอมาให้ได้」
เอมิซังพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังเลี่ยงเรื่องบางอย่าง、แต่คุชิมะซังพูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหมือนพึ่งนึกขึ้นได้
「เดิมที ฉันก็มาที่ญี่ปุ่นเพื่อทำธุรกิจอยู่แล้วค่ะ、ดังนั้นฉันจึงบอกกับสมาคมดันเจี้ยนของทางนี้ว่า、ฉันสามารถใช้บุคลากรและอุปกรณ์เพื่อจุดประสงค์นั้นได้……ค่ะ」
「โห๊เห้ー」
「เลอค่าっ……ฮะแอ่ม」
「……อย่างน้อยที่สุด เราก็อยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณจนกว่าฮารุจะพิชิตชั้นที่ ５００ได้สำเร็จค่ะ ใช่แล้ว、แล้วดูเหมือนว่าเบื้องบนระดับสูงจะตัดสินใจแล้วด้วยค่ะ」
「อย่างงั้นเหรอครับ ถึงผมจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่、แต่ถ้าพวกเอมิซังว่ายังงั้น ก็เอาตามนั้นครับ」
ถึงผมจะคิดว่าไม่จำเป็นเลยจริง ๆ น๊าー
แต่เนื่องจากผมได้สร้างปัญหาให้กับผู้คนมากมาย จึงเริ่มคิดว่าแบบนี้น่าจะดีสำหรับลิลี่ซัง
แล้วผมยังทำให้เกิดปัญหาในระหว่างการไลฟ์สดด้วย
ย้า、ถึงผมจะเป็นคนที่ช่วยชีวิตเธอไว้、แต่ว่าความน่ากลัวาในการดำดิ่งลงไปในหลุมที่ไม่มีก้นบึ้งหลังจากนั้น มันเป็นความผิดของโนเนมซามะที่สิงผมอยู่ล่ะ
「ฮารุซามะ」
「แต่ว่า ว่าแล้วผม……อะไรเหรอครับ ลิลี่ซัง」
「สิ่งนี้、คือไวท์ของผู้ปกครองของฉันค่ะ、ฉันนำติดตัวมาจากประเทศบ้านเกิดด้วย」
「เอ๊ะ」
「และหากไม่รังเกียจ、คนที่รออยู่หน้าห้องก็มีตัวเลือกอีกประมาณ ８ ตัวเลือกเตรียมไว้ค่ะ」
ไวน์
แอลกอฮอล์
เหล้า
「เอ๊โต๊ะ、ลิลี่ซัง……ฮารุซังมีร่างกายเหมือนกับเด็กอายุ ６ ขวบในทางการแพทย์อยู่เลยนะคะ」
「อาร๊า、รู้ไหมคะ ในประเทศของฉัน ในทุกครอบครัวจะมีรสชาติเฉพาะที่ชื่นชอบกันที่จะได้รับการแนะนำด้วยพ่อแม่อยู่？ แน่นอนว่าราคาไม่แพงหรอกค่ะ」
ถูกต้องแล้วเน๊、ร่างกายของผม、มีเชื้อชาติเผ่าพันธุ์เดียวกับเด็กคนนี้เน๊
ทุกคนมีความทนทานต่อแอลกอฮอล์สูงขึ้นเน๊
「ยังไงก็ตามเถอะค่ะ、ฮารุ ตามคาดเลย」
「ถ้ามาถึงขั้นนี้แล้วก็ช่วยไม่ได้เน๊、ลิลี่ซัง ตามที่เอมิซังกับคุชิมะซังพูดไว้ โปรดทำตามที่ต้องการได้เลยครับ ลิลี่ซัง ผมขอดูฉลากของขวดนั้นหน่อยได้ไหมครับ ลิลี่ซัง」
「รับทราบค่ะ♥」
คุชิมะซังกับเอมิซังพยายามอย่างยิ่งที่จะหยุดไว้ แต่ผมจะไม่ยอมให้เปลี่ยนกระแสน้ำนี่เด็ดขาด
ดูฉลากแล้ว……เอ๊ะโตะ、１５ ปีเลยไม่ใช่เหรอเนี่ย？
ถ้ามีของขวัญแบบนี้ ผมคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอให้อยู่ด้วยกันในช่วงเวลาจำกัดล๊า
โฮร๊า、ก็ในดันเจี้ยนเป็นที่ลำบากใช่ไหมล่ะ？
การเพิ่มสมาชิกชั่วคราวก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยจริงไหม？
「……ฮารุจัง……」
「รุรุซัง、ผู้ใหญ่จะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเหล้าครับ」
「แต่ว่าฮารุซัง、ตอนนี้เป็นเด็ก」
「ความเครียดของการเป็นผู้ชายแล้วต้องกลายเป็นผู้หญิงนั้นยิ่งใหญ่มากครับ」
「ไม่สิ、ฮารุ、วันก่อนยังสบายดีอยู่เลย」
「พอมองย้อนกลับไปแล้ว ผมก็รู้สึกว่าไม่ได้สบายใจเลยครับ」
「ฮารุซามะ？ อยากจะลองแก้วนี้สักหน่อยไหมคะ？」
「ถ้ามีคนยื่นแก้วให้คุณ การปฏิเสธนั้นช่างหยาบคายเน๊」
ลิลี่ซัง＝เหล้า
เหล้า＝ลิลี่ซัง
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมต้องการให้เด็กคนนี้อยู่ด้วย และต้องดื่มไวน์ทั้งหมดที่เธอนำมาให้ได้
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 74
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/74/
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ
{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ
ขอบคุณงับ
