ตอนที่ 69 เพื่อกอดจับกดเอมิซังที่กลับมา ผมจึงตัดสินใจกลับไปเป็นผู้ชาย
「อะ、เอมิจังในที่สุดก็กลับมา！ หายไปนานมากเลยเน๊ะ！ เน๊ぇเน๊ぇเอมิจ๊า――……เป็นอะไรไปเหรอ？」
「ไม่……ไม่มีอะไร……」
เส้นผมของผมยุ่งไปหมดหลังถูกรุรุซังเล่นมาเป็นระยะเวลาพอสมควร
ลิลี่ซังก็กลับมาแล้ว ดังนั้นจึงมีเด็กผู้หญิง２คนอยู่บน ２เตียง
เป็นไปไม่ได้ ไม่มีอะไรที่ควรจะเกิดขึ้นเลยเน๊
อืม
ผมกลายเป็นของเล่น
ผมกลายเป็นของเล่น
「……แต่ว่าทำไมฮารุซั……ฮารุถึงไว้ผมหางม้าล่ะ？」
「กรุณาอย่าถามเลยครับ」
「น่ารักใช่ไหมล๊า！」
「อะ、อ้า……」
ผมบอกแล้วไงว่าอย่าถาม
เอมิซังคนบ้า
「ยังไงดี เอมิจังเองก็ผมยุ่งมากเลยนะ？」
「หืม？ อ้า……มีเรื่องมากมายที่กวนใจฉันน่ะ……」
เอมิซังจัดการสางผมที่เป็นปัญหาและยุ่งเหยิงอย่างหยาบ ๆ
โม๊ว、เป็นเด็กผู้หญิงแท้ ๆ
ทำแบบนั้นไม่ดีเลย รุรุซังสอนผมมาหลายเรื่อง？
แต่นั่นบางทีอาจจะเป็นความผิดของพวกผมเราเน๊ะ……ผมโดนบอกว่าเป็นเพราะผมเอาแต่วิ่งหนีเป็นส่วนใหญ่
พอคิดแบบนั้นก็ทำเอารู้สึกผิดเหมือนกัน
「เอมิซัง」
「อะไรเหรอคะ？」
「หืม」
ผมยื่นมือทั้งสองข้างออกไปให้เอมิซัง
ผมเดาว่าถ้าเป็นโลลิค่อนซังตามปกติคงจะเข้าใจ ซ้าซ้า
「……ไม่ค่ะ、ที่นี่……มีกล้องวงจรปิด……」
「เอ๊ะ？ อ้า 、คือว่ามีแต่รปภ.เท่านั้นที่เห็นใช่ไหมล่ะครับ？」
「ชะ、ใช่แล้ว、ปกติก็เป็นเช่นนั้น แต่ว่า……」
「เป็นอะไรไปเหรอเอมิจัง、เหมือนตอนที่บราน่ารักตัวนั้นที่ฉันอยากซื้อใส่ไม่พอดีเลย」
「รุ、รุรุ！ ฮารุซัง！ ต่อหน้าฮารุซัง！」
「ไม่เป็นไรครับ、ผมคุ้นเคยแล้ว……แต่ทำไมถึงกลับไปเรียกแบบเมื่อก่อนเหรอครับ？」
ผมไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ชาย
อืม ก็รู้อยู่หรอก
ก็นั่นสิเน๊……ไม่มีร่องรอยของความเป็นชายหลงเหลือในร่างกายของเด็กสาวนี้อีกแล้ว……。
ทุกคน、พูดเรื่องชุดชั้นในต่อหน้าผมเน๊ะ……。
「ยังไงก็ตาม เอมิซัง、กรุณามาทางนี้ครับ」
「เอ๊ะ、ไม่、แต่」
「ไม่เป็นไรหรอกครับ」
「……ค่ะ、ค่ะ……」
เอมิซัง
โลลิค่อนซัง。
……เพราะเป็นเด็กผู้หญิงจึงยิ่งอันตรายเป็นพิเศษ
เข้าใจเลย
เข้าใจดีเลย
เป็นรสนิยมทางเพศของชนกลุ่มน้อยใช่ไหมเน๊……นอกจากนี้ เนื่องจากกำลังติดต่อกับเด็กสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่ว่าเขาจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เขาก็จะถูกลงทัณฑ์ในทันที
ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเป็นโลลิถึงได้ชอบ แต่พวกเขาเกิดมาพร้อมกับความรักต่อโลลิ ซึ่งเป็นสิ่งที่โลกนี้ไม่สามารถยอมรับได้
ผมรู้สึกเสียใจแทนโลลิค่อนซังเลยเน๊ะ
ในฐานะผู้ชาย ผมเห็นใจเขา……ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเด็กผู้หญิงแล้วก็ตาม และเอมิซังก็เป็นเด็กผู้หญิงเช่นกัน
ไม่ว่าคุณจะต่อสู้ดิ้นรนแค่ไหน ไม่ว่าเด็กอีกฝั่งจะชอบคุณขึ้นมาจริง ๆ ผู้คนก็จะบอกกับคุณว่าไม่ควรทำอะไรทั้งนั้นจนกว่าเด็กจะโตขึ้นเน๊ะ
อา、ผมเริ่มรู้สึกเสียใจกับเธอจริง ๆ
เพราะงั้นแล้ว บางทีอาจเป็นเพราะผมยังเป็นผู้ชายอยู่ภายใน……นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมบางครั้งเธอถึงได้ดูสุภาพแปลก ๆ แบบนี้ คล้ายกับรุ่นน้องที่ใช้คำให้เกียรติเพียงเพราะเขาอายุน้อยกว่า
อะ
ผมถูกไล่ออกจากงานอย่างไม่เป็นทางการตอนนี้ พอนึกขึ้นได้ก็รู้สึกหดหู่ใจ
แบบนี้ไม่ดี
「หืม」
「โฮร่า、ฮารุจังเองก็ว่าดีไง！」
「……นะ、นั่นสิน๊า……」
เพราะอย่างงั้นด้วยเหตุนี้ผมถึงได้ยื่นแขนออกไป คัมมอนเออะพีล(come on appeal)
โดยปกติแล้ว ผมจะซ่อนความจริงที่ว่าผมยินดีต้อนรับเอมิซัง นั่นเป็นเพราะว่าผมคำนึงถึงอนาคตของเอมิซัง แต่จริง ๆ แล้วผมยินดีต้อนรับเธอเป็นอย่างยิ่ง
แต่โดยพื้นฐานแล้วเอมิซังเป็นคนจริงจัง เธอจึงมักไม่ค่อยยอมโดดขึ้นรับโอกาส
แต่ตอนนี้เธออยู่ภายใต้ความเศร้าโศก
การกอดเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปลอบใจเธอ
ดูเหมือนว่าพวกเด็กผู้หญิงจะเป็นแบบนั้น
รุรุซังเองก็บอกแบบนั้น ดังนั้นบางทีอาจจะเป็นเรื่องจริง
「……คิ๊ว」
「ฮ้าอู๊っ」
「อะ、เอมิจังช่วยลดเสียงลงหน่อยเถอะเน๊ะ ถ้าไม่อย่างงั้นฉันจะต้องทำให้หมดสติเน๊」
「เข้าใจแล้ว！ บอกว่าเข้าใจแล้ว เพราะงั้นหยุดมองฉันแบบนั้นได้แล้ว！」
ขณะที่กำลังคิดอยู่แบบนั้น รุรุซังก็ยังคงมองผมเหมือนกับที่เธอทำเสมอ เวลาที่ผมถูกคนอื่นครอบครอง เอมิซังกอด……ไม่สิ ผมถูกตัวเธอห่อหุ้มไว้
อ้าー。
นุ่มนิ่ม
ใหญ่
เมล่อน
ใช่แล้ว เมล่อนล่ะ
เมล่อนอุ่น
เมล่อนอุ่น ๆ
แรงกดจากเมล่อน、เนื้อสัมผัสที่เหมือนสไลม์
เข้ามาจากทั้งสองด้านจนปิดมิดตาได้
「อ้าー」
「กู๊วっ……」
「เอมิจังพยายาเข้าー」
เวลาผ่านไปนานพอสมควรตั้งแต่พวกผมได้เจอกัน
ยังไงก็ตาม ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ก็ยังไม่ถึง １ เดือนเลยด้วยซ้ำ
แต่พวกเราก็เป็นเพื่อนสนิทที่สามารถลากเข้าห้องกันได้ทุกวัน และรู้จักกันเป็นอย่างดีมาก
เพราะแบบนั้นเอง ผมจึงรู้สึกเหมือนกำลังให้รางวัลกับเอมิซังที่กำลังรู้สึกหดหู่ใจ
ที่จริงผมก็ไม่เข้าใจความรู้สึกนั้นเลย แต่ก็นึกภาพออกว่าการกอดเด็กผู้หญิงรู้สึกยังไง
ใช่แล้วไอ้นั่นไง มั่นใจว่าจะต้องเต็มไปด้วยของนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมเน๊
น่าเสียดายที่ผมไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อนเลยสักครั้งเดียว
อะ น้ำตา
「……ฮารุ。 เกลียดเหรอ」
「คิ๊ว」
「กูฟู๊ววววっ！？」
「เอมิจัง、ยังไงดีเหมือนกับกำลังถูกโจมตีเลย」
อ้าー
อ่อนนุ่ม
……มุ มีส่วนผสมของกลิ่นไวน์ ที่ผสมกับกลิ่นน้ำหอมธรรมดา และกลิ่นเหงื่อตามปกติ
เอมิซังดูจริงจัง แต่จริง ๆ แล้วเธอก็แอบดื่มเหมือนกันหรือเปล่า？
ผมจะเงียบไว้แล้ว คราวหน้าเอามาให้ผมด้วยเน๊ะ？
◇
「……ครั้งนี้จะเป็นการตรวจง่าย ๆ เนื่องจากไม่โดนการโจตมตีอะไรเป็นพิเศษ ไม่มีปัญหานะเซยะซัง」
「อย่างงั้นเหรอครับ、ดีเลย」
คำอธิบายจากคุณหมอที่รักอีกครั้ง
ดูเหมือนว่าผมยังต้องทำการตรวจไว้ก่อน
ม๊าเน๊ะ、ถ้าเกิดเรื่องอะไรแบบนั้นขึ้นมา ผมเดาว่าคงดูไม่ดีหากไม่ทำอะไรเลย……แต่ก็โล่งอกไปทีที่ลิลี่ซังปลอดภัย
ไม่สิ ผมคิดว่าเธออาจจะยังอาการไม่ดีนัก เพราะยังมีอาการหมดสติไปหลายครั้ง……แต่ว่าคงไม่เป็นไรล่ะมั้ง
「คุชิมะซัง」
「คะ？」
「ลิลี่ซัง กำลังตรวจสมองอยู่งั้นเหรอครับ？」
「……เป็นยังไงบ้างครับะ？」
「…………ค่ะ、กำลังรักษาอยู่เน๊ะ ไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ」
「อย่างงั้นเหรอครับ、ขอบคุณมากครับ」
ผมรู้สึกว่าเธอดูสง่างามมากกว่าบอบบาง คุชิมะซังดูเหมือนจะเจ้ากี้เจ้าการแม้ว่าเธอจะไม่ได้ทำก็ตาม และคำพูดรัวเหมือนกับคุณหมอ
ถึงจะบอกว่าพูดรัวแต่ก็เป็นจากมุมมองของผมเท่านั้นเน๊ะ
แต่ใช่แล้ว จ๊า ปลอดภัยเน๊ะ
แต่คนนี้จะดีแล้วเหรอที่บอกข้อมูลเกี่ยวกับลิลี่ซังออกมาง่าย ๆ น่ะ……？
ข้อมูลส่วนบุคคลจะไม่เป็นอันตรายเหรอ？
「ยังไงก็ตาม、MP……แทบไม่มีพลังเวทมนตร์เหลือเลย」
「อะ、นั่น、เป็นมาตั้งแต่ตอนรุรุซังแล้วครับ ดังนั้นไม่มีปัญหาใหญ่อะไร」
ในช่วง２สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมใช้ชีวิตอยู่โดยแทบไม่ได้รับการเสริมพลังจากเวทมนตร์ใด ๆ เลย
……นี่อาจเป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอเหตุการณ์แบบนี้
จริง ๆ แล้ว ผมแทบไม่มีแรงและความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อพอที่จะทำอะไรได้เลยเน๊
ดังนั้นก่อนหน้านี้ที่ผมมีช่วงเวลาสบาย ๆ ก็เพราะได้ความช่วยเหลือของเวทมนตร์เน๊ะ
「แต่、ฮารุจัง……」
「อ้า、ไว้คุยเรื่องนั้นทีหลังนะคะ……」
「อาー、คำสาปซามะเหรอครับ」
พวกรุรุซังอธิบายให้ผมฟังว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะคำสาปซามะ ……ตอนนี้ใคร ๆ ก็เรียกเขาด้วยชื่อเก๋ ๆ อย่างโนเนมซามะแทน……แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังบอกให้ผมดำดิ่งอีกครั้ง
และรางวัลตอบแทน
「ได้รับ『อิซึมิ』เป็นรางวัล……และอาจารย์ ฮารุซังอาจจะสามารถกลับไปเป็นร่างผู้ชายได้ค่ะ」
「นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ในทางการแพทย์ หากมีบางอย่างในดันเจี้ยนอธิบายไว้อย่างนั้น、ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้สูง」
อะ、จะว่าไปแล้ว คุณหมอคนนี้ก็เป็นแรกที่ตรวจผมหลังจากถูกพวกรุรุซังจู่โจมพรากครั้งแรกไป
ม๊า ถ้าเป็นในกรณีนั้นก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับผมล่ะเน๊ะ
「หรือก็คือ、ถึงจะบอกว่าเป็นการบังคับก็ตาม、ก็จำเป็นต้องเดินตามทางที่คำสาปซามะต้องการสินะ」
「ฮารุซังจะสามารถกลับไปมีร่างกายผู้ชายแบบเดิมได้――มีความเป็นไปได้สูงเน๊ะ」
แม้แต่คุณหมอยังพูดแบบนั้น
……นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ในทางการแพทย์โดยสิ้นเชิง เดาว่าไม่มีแม้แต่ข้อมูลขั้นพื้นฐาน
「……ฮารุจัง……」
「ผม อยากกลับไปเป็นผู้ชายครับ」
ผมพูดอย่างแน่วแน่ กับรุรุซังที่มีความปรารถนาที่จะเอ็นดูผมเหมือนเป็นน้องสาวของเธอ
「ผมอยากกลับเป็นผู้ชายอีกครั้ง、อยากจะเคลื่อนไหวได้อย่างใจตามเดิม」
「……งั้นเหรอ、เข้าใจแล้วเน๊ะ ฮารุจัง、ร่างกายเล็ก……」
「แต่ว่าฮารุซั……ฮารุ、ตั้งแต่ที่อยู่ในร่างนี้มาก็ทนต่อฤทธิ์แอลกอฮอล์ได้มากกว่าเมื่อก่อนเน๊ะ」
「อะ、บางทีอาจจะไม่ต้องกลับไปก็ได้ครับ」
ผมรู้สึกอ่อนแอต่อเรื่องที่พูดมา
ม๊า ก็เห็นได้ชัดว่าผมในร่างกายนี้แข็งแกร่งขึ้น โดยเฉพาะในเรื่องแอลกอฮอล์
ยิ่งไปกว่านั้น จากนักดื่มที่เมาได้ในทันที ก็กลายเป็นไม่ค่อยเมาได้ง่าย ๆ เป็นการตั้งค่าที่สะดวกเกินไปแล้ว
มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้นที่ดีจริง ๆ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเน๊ะ
「……ฮารุจ๊าง……」
「ในฐานะหมอ ฉันไม่แนะนำให้คุณดื่มเหล้าหรอกนะ……แต่มีข้อยกเว้นพิเศษบ้างจากเบื้องบน、ทำให้ฉันทำได้แค่ขอให้คุณช่วยงดบ้าง……」
ผมจะไม่ยอมแพ้เรื่องนี้
ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ ผมจะไม่ยอมแพ้อย่างเด็ดเดี่ยวไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขาบอกว่าไม่？
ผมจะขังตัวเองอยู่ในดันเจี้ยนไงล่ะ
พร้อมกับขนเหล้าไปเยอะ ๆ เลย
「แต่ว่า、เรื่องนั้นไม่มีทางเลือกนอกจากต้องดำดิ่งลงไป ไม่ว่าผมจะกลับไปเป็นแบบเดิมได้ไหม ยังไงก็ตามการปล่อยเรื่องนี้ทิ้งไว้、คำสาปซามะที่ทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมาอาจจะโกรธแล้วไปลงกับรุรุซังก็ได้ครับ」
「……ขอโทษเน๊ะ」
「เอ๊ะ？」
เสียงของรุรุซังฟังดูเหมือนเธอกำลังจะร้องไห้อีกครั้ง
「ไม่สิ、ก็เรื่องนั้น」
「เป็นความผิดของฉันเอง ฮารุจัง」
「คำสาปซามะของรุรุซัง、กำลังครอบงำผมอยู่ใช่ไหมครับ？」
「……ใช่แล้ว、บางที」
「นั่นหมายความว่า『บางสิ่งที่เคลื่อนไหวเพื่อค้นหาโฮสต์』อย่างงั้นสินะครับ、จ๊า แบบนั้นไม่ใช่ว่ารุรุซังแย่แล้วเหรอครับ、เท่ากับว่ารุรุซังเป็นเหยื่อที่ถูกมนต์สะกด และถูกครอบงำมาหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอครับ」
「…………………………อืม」
「นั่นสิน๊า ฮารุพูดถูกแล้ว」
「ใช่แล้วค่ะ รุรุซังเองก็ตกเป็นเหยื่อเหมือนกัน」
ตอนที่ถามเธออย่างละเอียดก็เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว
ดังนั้น ไม่กี่ปีก่อนหน้านั้น คำสาปซามะที่เจอกับรุรุซังก็ย้ายไปอยู่กับเธอโดยคิดว่า「อะ、นี่แหละโฮสต์ที่ใช่เลย」、และจากนั้นตอนนี้ก็เป็นผม
「จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่ที่ผมได้เจอกับรุรุซัง、ผมก็ถูกระเบิดพัดกระหน่ำ กระโดดข้ามบันได、รับคำขอความช่วยเหลือที่ใกล้ที่สุด ตกลงจากชั้นล่างสุด แล้วก็ทำRTAเน๊ะ」
「……มีแต่เรื่องน่าทึ่งเลยเน๊……」
「เรื่องพวกนั้นไม่เป็นไรหรอกครับ、อยากให้รู้สึกตื่นเต้นมากแบบนี้มานานแล้ว……」
「ฮารุจัง……」
ใช่แล้ว
แม้จะมองไม่เห็น และไม่อาจรู้สึกได้、แต่อาจเป็นคำสาปซามะที่กำลังครอบงำหลอกหลอนผมอยู่จริง ๆ ก็ได้
โม๊ว、ไม่ใช่รุรุซังอีกต่อไปแล้ว
「เพราะอย่างงั้นแล้ว、รุรุซังก็เป็นอิสระแล้วนะครับ ม๊า ถึงแม้ด้วยเหตุผลบางอย่าง จะยังลงเอยด้วยการติดกับดักเสมอ、แต่ว่าตราบใดที่เอมิซังอยู่ข้าง ๆ ผมมั่นใจว่ารุรุซังจะไม่เป็นอะไรครับ」
「แต่、แล้วฮารุจังล่ะ！」
「ย้า、ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นสักหน่อยครับ……ผมไม่เคยได้รับบาดเจ็บอะไรเลยใช่ไหมล่ะครับ？ อย่างมากที่สุดก็มีแค่ใช้พลังเวทมนตร์จนหมดเอง？」
น่าจะใช่เน๊ะ？
「……ก็เป็นตามที่พูดนั่นล่ะ、รุรุ ไม่จำเป็นต้องคิดว่าเป็นความผิดของตัวเองหรอกนะ」
「ใช่แล้วล่ะค่ะ รุรุซัง、คุณดูแลฮารุซังด้วยความเอาใจใส่เป็นอย่างดีเสมอจริงไหมล่ะคะ」
เอ๊ะ、ไม่สิ อันนั้นไม่จำเป็นหรอกนะครับ？
「……อึก ขอบคุณนะ、ทุกคน……ฮารุจัง」
รุรุซังที่ดูเหมือนจะสงบลงเล็กน้อยกำลังร้องไห้
「……………………………………」
แต่ ตามความคิดของผม
เด็กผู้หญิงคนนี้――ไม่กี่ปีก่อนที่จะเป็นJKซัง ตอนที่ยังเป็นช่วงJSซังที่ไม่ใช่JCซัง
ตอนที่ยังเป็นเด็กขนาดนั้น เธอก็ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่ต้องเข้าโรงพยาบาล
(JK (Joshi Kousei – สาวนักเรียนมัธยมปลาย) JC (Joshi Chuugakusei – นักเรียนสาวมัธยมต้น) JS (Joshi Shougakusei– นักเรียนโลลิประถม))
ถึงกระนั้น คำสาปซามะก็ยังจะไล่ตามกลั่นแกล้ง และหัวเราะชอบใจใส่เด็กคนนี้ที่อุตส่าห์ค้นพบความสามารถของตัวเองในการเป็นสตรีมเมอร์ดันเจี้ยน และพยายามอย่างเต็มที่
――ผม、ไม่ชอบอะไรแบบนั้นเลยเน๊ะ
「เพราะอย่างงั้นแล้ว、คุณสามารถทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้ด้วยการขอพรที่น้ำพุ」
ผมจะไม่พูดเรื่องนี้ให้รุรุซังฟัง แต่
――ผมจะกำจัดคำสาปซามะให้ได้
หากให้ผมต้องเลือกระหว่างการเอาร่างกายกับคืนมา ผมจะเลือกช่วยรุรุซัง
ก็แบบ เด็กคนนี้เป็นแค่เด็กผู้หญิงที่ยังเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมปลายเอง
ลำบากมาจนถึงตอนนี้แน่ ๆ ผมรู้สึกเสียใจกับเธอ หากเธอไม่สามารถสนุกกับมันได้
ผมไม่รู้ว่าของอย่าง น้ำพุแห่งความปรารถนานั้นทรงพลังแค่ไหน แต่ถ้าสามารถเปลี่ยนผู้ชายให้กลายเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แบบนี้ได้ ก็อาจจะสามารถกำจัดวิญญาณอาฆาตได้เน๊ะ
นั่นคือเหตุผล――รุรุซัง、กลับเป็นเด็กผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
นั่นคือความปรารถนาของผม
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 69
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/69/
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ
{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}
ขอบคุณ คุณพันธวงศ์ กสิกรไทย X-2186 มาก ๆ ครับ
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ
ขอบคุณงับ
