ตอนที่ 62 สำรวจโรงพยาบาล feat.ปฐมกาล
ผมปรากฎตัวในพื้นที่ที่มีผู้คนจำนวนมากหลังจากเวลานาน
ยังไงดี เป็นเวลานานมากแล้วจริง ๆ
ถ้าตัดเลเวลที่เป็นการซ่อนตัวออกไป……อาจจะเป็นตั้งแต่ผมมาอยู่ในร่างนี้ก็ได้？
แต่แบบว่าทุกอย่างดูใหญ่ไปมากเลยน๊าー
“โหเห้ー”
【กุっ……】
【อุっ（ตายอย่างสมเกียรติ】
【「โหเห้ー」ในชีวิจริง……อ้าอืม、เป็นสาวน้อยจริงเน๊……】
【พลังทำลายล้างตามธรรมชาติ】
【นี่คือ……เนื้อในสินะ……】
【ก็ดีแล้วนิ？】
【อ้า、ดีมากกกก……】
【ดียิ่งขึ้นไปอีก……】
【พวกเราไม่ได้เป็นสตอล์กเกอร์ที่ดีหรอกเหรอเน๊ะ？】
【ตอนนี้มันสายไปแล้ว】
【พูดไปแล้ว ฉันก็ไม่สามารถหยุดไลฟ์สดจากทางนี้ได้เลยน๊า……】
【ก็แบบโนเนมซามะต้องการให้ดูล่ะมั้ง】
【ใช่แล้ว、เป็นความผิ……ขอบคุณโนเนมซามะ！】
【ฮารุจังมีแนวโน้มที่จะออกไปข้างนอกด้วยตัวเอง ก็เลยจำเป็นต้องคอยจับตาดูเธอไว้เน๊ะ、ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ล่ะ】
【ใช่แล้ว、เป็นเรื่องช่วยไม่ได้】
【จะได้รับอนุญาตในภายหลังแน่นอน ถ้าเป็นคน ๆ นั้น】
【ฉันคิดว่าเขาจะยกโทษให้ล่ะ】
【เอาจริง ๆ นะ、เธอม่สนใจตัวเองเลยเน๊ะ、ฮารุจังน่ะ……】
【ก็เป็นเรื่องปกติไปแล้วจริงไหม】
【ใช่เลยล่ะ】
【คุสะ】
【สาวน้อยคนนี้、ถูกเข้าใจอย่างสมบูรณ์แบบ】
ผมออกไปที่โถงทางเดินโดยสวมรองเท้าแตะส้นแบนคู่ใหญ่ แล้วเดินไปรอบ ๆ อย่างตั้งใจ
ตอนนี้ที่พอมาลองคิดดูแล้ว ลิลี่ซังที่ถึงจะปลดอุปกรณ์ออกจนหมดแล้ว แต่รูปร่างของเธอก็เหมือนกับที่เห็นในดันเจี้ยนเลย
แต่ผมสวมชุดที่ดูเหมือนคนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจะสวมมัน
เป็นชุดที่ออกแบบมาเพื่อการนั้นเน๊？
ม๊า ช่างเถอะ ไม่สำคัญหรอก
【ฮารุจัง、แอบหนีออกมาได้อีกแล้วสินะ……】
【นอกจากเอมิจังแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนอื่น ๆ ล่ะ】
【รุรุจังปัจจุบันอยู่ที่สาขาจิตเวช คุชิมะด้วย】
【โอ้ย、มีความเป็นไปได้ที่จะกลับสู่การไลฟ์สดโดยไม่คาดคิด】
【คอมเมนต์ที่นี่จะลบด้วยตัวเองหลังจากผ่านไป 1 นาที、แต่ก็ควรระวังไว้】
【แย่……พวกทีมกู้ภัยเองก็กำลังมุ่งหน้าไปยังขั้นตอนดังกล่าวด้วยเหมือนกัน เพราะยังไงก็ตาม ฮารุจัง、หลังเข้ารับการตรวจร่างกายอย่างละเอียด จากนั้นก็นอนหลับไปหลายชั่วโมงเลยล่ะน๊า】
“โฮー”
【อั๊กっอั๊กっ】
【อั๊กっ……（ขึ้นสวรรค์】
【ฮารุจังนิสัยพึมพำกับตัวเอง……หรือพูดไปแล้วก็เหมือนนิสัยชอบพูดกับตัวเองเหมือนเด็ก ๆ……】
คนที่ใช้ไม้เท้า คนที่ใช้รถเข็น
คนที่พันผ้าพันแผล
แล้วก็คุณพยาบาลในชุดขาว
ดีจังเน๊、อะไรแบบนี้น่ะ
ไม่ ผมรู้สึกไม่ควรจะพูดอะไรแบบนั้นกับคนเหล่านั้น แต่ผมมีสุขภาพแข็งแรงตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
จะช่วยยกโทษให้ผมได้ไหมที่ตื่นเต้นขนาดนี้？
โฮร่า ตอนนี้ผมเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จริงไหมล่ะ？
ไม่ได้เหรอ？
“……………………………………”
สมกับที่เป็นในโรงพยาบาล ถึงจะเจอได้ยาก แต่ผมไม่คิดว่าตัวเองจะดึงดูดความสนใจ สกิลปกปิดตัวตนส่วนใหญ่ถูกยกเลิกไปแล้ว ดังนั้นทุกคนก็น่าจะมองเห็นรูปร่างหน้าตาของผมได้ตามปกติ
เพราะผมปกปิดในระดับที่ไม่สามารถจำใบหน้าได้เลย ถ้าไม่มีใครที่รู้จักผมอยู่แล้ว พวกเขาก็คงไม่รู้ว่าผมเป็นใคร และถึงแม้พวกเขาจะรู้ พวกเขาก็จะไม่สามารถจดจำได้ในภายหลัง ดังนั้นมันจึงเซฟ
แต่ก็เป็นอีกครั้งที่สิ่งที่ผมได้รับจากดันเจี้ยนนั้นน่าทึ่งมากเน๊
แล้วเมื่อเร็ว ๆ นี้ผมเริ่มคุ้นชินกับความจริงที่ว่าจะถูกพิจารณาเป็นสาวน้อย
【ต๊อกแต๊ก ฮารุจัง】
【เลียเลีย】
【เป็นประเภทที่นอนหลับตลอดเวลา แต่พลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างรุนแรงสิเน๊……】
【รู้สึกเหมือนเกือบจะถูกBAN ห้ามใช้กล้องแล้วน๊า】
【กางเกงใ……ซู๊ด】
【อุว๊าぁ……】
【อย่ามองไปที่ตรงนั้น。 เพราะไม่งั้นจะกลายเป็นการกำหนดเพศให้ได้รับการยืนยันทันที หากไม่เห็นก็จะไม่ยืนยัน】
【อ้า จริงด้วย、คุณสามารถบอกได้จากเสื้อผ้าที่เห็นว่าเป็นโชตะหรือโลลิ……】
【โชตะค่อนเองก็จริงจังจังน๊า】
【เพราะมันเป็นปัญหาที่ส่งผลต่ออัตลักษณ์ตัวตนชั่วชีวิตเน๊ะ！】
【พอแค่นั้นเลย】
【คุสะ】
【ถึงแม้ฉันจะรู้อยู่แล้ว……แต่ฉันไม่ได้รังเกียจ นั่นคือสิ่งที่เป็นอยู่】
ผมกำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่มีผู้คนมากมายและจบลงที่ห้องรอ
โห๊ー。
ตั้งแต่ที่ผมมีรูปร่างแบบนี้ ผมก็หลีกเลี่ยงฝูงชนมาตลอด……ไม่สิ ตั้งแต่ที่ยังเป็นผู้ชายแล้ว ผมหลีกเลี่ยงฝูงชน เพราะมันทำให้รู้สึกเหนื่อย งั้นอาจจะตั้งแต่ที่ผมยังเป็นเด็กเลยก็ได้นะสิ？
ตอนนี้ผมกลับมาเป็นเด็กอีกครั้งเป็นครั้งแรกตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ความรู้สึกเหมือนมันผสมปนเปกัน
ความรู้สึกแบบนั้น
“……เน๊、เด็กคนนั้น……”
“……ถ้าจำไม่ผิดหลังจากไลฟ์สดจบ……”
【JKที่ดูเหมือนกำลังกลับจากโรงเรียนต่างหลงใหลในตัวฮารุจัง】
【ม๊า เข้าใจเลยเน๊……】
【มีลักษณะเฉพาะที่ดูโดดเด่นเกินไปเน๊ะ……】
【แต่ฮารุจังก็ไม่สนใจโดยสิ้นเชิง】
【จะบอกว่าไม่สนใจโดยสิ้นเชิง หรือแค่ไม่รู้สึกตัวดีล่ะ】
【อ้า、พูดได้ว่าฮารุจังเป็นธรรมชาติมากสินะ】
【เธอจะมองเฉพาะสิ่งที่ตัวเองสนใจเท่านั้นเน๊……】
【แบบนี้、เหมือนกับจะมองเพียงแค่จุดเดียวที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้นน๊า】
【นั่นจะไม่เป็นไร ม๊า ก็เป็นเรนเจอร์……】
【นั่นก็เป็นธรรมชาติที่เหมาะสมกับการเป็นสไนเบอร์จริงไหม？】
มีเด็ก ๆ ที่อยู่ตรงนั้นตรงนี้เหมือนกันกับผม ที่มีรูปลักษณ์แบบเดียวกันกับผมอยู่
ทำให้ผมสามารถเดินช้า ๆ เนียนเข้าไปได้อย่างดีไม่มีปัญหาอะไร
ผมเห็นคนที่มีเลือดต่างชาติที่นี่และที่นั่น แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่โดดเด่น
แต่ดีจังน๊า
ทำไมนะเหรอ เพราะหมายความว่าผมกำลังถูกนับอยู่ในฐานะมนุษย์อย่างเหมาะสม
……จริงอยู่ว่าจะถูกนับอย่างเหมาะสมตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นผู้ชายแล้วก็ตาม แต่ผมรู้สึกเหมือนทิ้งมันไว้ข้างหลัง ตั้งแต่วันที่ผมได้รับรูปร่างนี้มา มันทำให้ผมมักจะซ่อนตัวอยู่เกือบตลอดเวลาล่ะ……。
ยังไงดี ผมเริ่มมีอารมณ์ลึกซึ้ง
“ฟู๊ว――……”
【อั๊กっอั๊กっ】
【ฮารุจังถอนหายใจบ่อย ๆ เน๊……】
【แต่นั่นคือ？】
【ฉันรักคุณมาก♥】
【ฉันกำลังดูชายชราในชุดสูทเขียนข้อความแบบนั้นต่อหน้าฉัน】
【ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย！ ตราบใดที่ฉันดูแค่ฮารุจังเท่านั้น……อืม……พอไม่ต้องคิดถึงเรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับประเทศอย่างจริงจังแล้ว、มันก็ทำให้ท้องไส้ของฉันรู้สึกดีขึ้น……】
【บุว๊าっ】
【จริงจังเน๊】
【แต่สาเหตุของเรื่องนี้、ส่วนใหญ่ล่าสุดก็อยู่ที่นี่……】
【ฮารุจัง】
【เข้าใจแล้ว、นี่สินะที่เรียกว่าการก่อปัญหาเพื่อให้ได้เครดิตจากการแก้ปัญหา】
【ฉันมีช่วงเวลาที่ยากลำบากเพราะฮารุจัง แต่ก็ต้องขอบคุณฮารุจังที่ทำให้ฉันรู้สึกสงบเช่นกัน】
“ผมสีบลอนด์ยาว ดวงตาสีฟ้า……”
“เราต้องคุยกับที่บริษัทก่อนหรือเปล่าน๊า”
“หืม――……สงสัยจังว่าไม่ได้เขียนอย่างเป็นทางการโดยเฉพาะไว้สิน๊า”
【เด็กดีที่รู้จักตรวจสอบไว้ก่อน】
【ยอดเยี่ยม】
อะ
ผมไม่ได้เอาเงินมาด้วยสิ
ว่าไปแล้วก็ทิ้งสมาร์ทโฟนไว้ในห้องด้วยล่ะมั้ง？
ผมไม่รู้ แต่ตอนนี้ผมไม่มีเงินเลย
พูดอีกอย่างก็คือ ผมไม่สามารถช้อปปิ้งที่ร้านค้าดี ๆ ได้เลยใช่ไหม？
“……มุー”
【ดูเหมือนว่าฮารุจังจะหายจากอาการหงุดหงิดแล้ว แต่เธอก็ยังดูขุ่นเคืองอยู่อย่างเห็นได้ชัดเลย】
【น่าร๊าก】
【แม้ว่าฮารุจังจะมีปฏิกิริยาตอบสนองที่ดี แต่ดูเหมือนว่าเธอไม่สนใจเรื่องส่วนใหญ่เลย】
【ฮารุจังขุ่นเคือง……เรื่องอะไรล่ะ？】
【ซ้าぁ？】
【ความไร้สาระของโลกนี้？】
【อ้า、เพราะเธอเป็นนางฟ้า กระบวนการคิดของเธอจึงแตกต่างจากปกติไง……】
【ฉันรู้สึกอยากจะไปที่นั่นตอนนี้และดูแลเธอจัง】
【ข้าด้วย】
【ฉันด้วย】
【พวกเราปฐมกาลที่อยู่ที่นี่、ทุกคนก็รู้สึกแบบเดียวกัน】
【บางทีก็คงเหมือนกันกับเด็กเหล่านั้น】
【ฉันหลงรักฮารุจังตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันสบตาเธอ……】
【ขณะนี้ วิดีโอที่เหมือนถ้ำมองฮารุจังนี่、ไม่ปรากฏบนเครือข่ายปกติ。 น่าจะไม่เหลือค้างอยู่ในไฟล์ไลฟ์เก็บถาวรเหมือนตอนที่ลงไปอยู่ที่ชั้นล่างสุดเมื่อไม่นานมานี้ด้วยล่ะมั้ง……？】
【กล้องวงจรปิด、ถูกเปลี่ยนให้ตามติดฮารุจังล่ะน๊า……】
【เพราะยังมีอะไรไม่เข้าใจอีกมากมาย ดังนั้นระวังคำNGเอาไว้ด้วยล่ะ】
【และไม่รู้ด้วยว่าเมื่อไหร่จะมีคนใหม่มาร่วมงานกับเรา】
【หน้าใหม่（４ล้านคน】
【ปฐมกาล（１０คน】
【ปฐมกาล（＋２คน】
【เพราะอย่างงั้นพวกเราจะเป็นปฐมกาลตลอดไป……】
【อะ、สุดท้ายพวกสาว ๆ ก็คือฮารุจัง……！】
“……อะ อาโน๊ บางทีคุณอาจจะ――”
อะ คันจมูกจัง
“ฮัจจิ้ว”
【คุสะ】
【ทำไมถึงไปจามตรงนั้นกัน ฮารุจัง คุสะ】
【จามน่ารัก】
【มีประโยชน์】
【บันทึกไว้แล้ว】
อาー、ทำไมถึงรู้สึกคันขนาดนี้……เกสรดอกไม้？
ม๊ายน๊า、ผมนึกว่าพอเป็นร่างกายนี้แล้ว อาการแพ้เกสรดอกไม้จะหายไปด้วยเหมือนกัน
【อะ、พวกJK、กำลังจะตายอยู่ข้างหลังฮารุจัง】
【การทำลายล้างโดยไม่ตั้งใจ……】
【เข้าใจเลย】
【ฉันหวังว่าจะได้ยินมันตรงหน้าฉันเน๊ぇ……】
【เพราะพวกเราครึ่งหนึ่งก็เจ็บปวดเช่นกันน๊า】
【สำหรับตอนนี้、ฮารุจังไม่ได้คิดอะไรเลยจริง ๆ น่าแปลกใจไหมที่เธอไม่สังเกตเห็นอะไรเลย？】
【ก็ฮารุจังล่ะนะ】
【ก็ฮารุจังไง？】
【อ้า อืม ใช่แล้วล่ะ……】
【บางทีในระดับจิตใต้สำนึก เดาว่าเขาไม่อยากถูกรบกวนเน๊ะ……】
กลับดีกว่า
ในสังคมยุคใหม่ คุณไม่สามารถทำอะไรได้หากไม่มีเงิน
ไม่ว่าจะมีสิ่งที่น่าสนุกหรือน่าอร่อยอยู่ตรงหน้าคุณมากแค่ไหน ถ้าคุณไม่มีเงิน คุณจะถูกปฏิเสธ
“โลกนี้ไม่ยุติธรรม”
【「ม๊ายยุติธรรม」น่าร๊าก】
【คุสะ】
【ฮารุจังจู่ ๆ ก็เป็นอะไรไป】
【ทำไมจู่ ๆ ถึงเทศนาเรื่องความไร้เหตุผลของโลกล่ะ……？】
【ไม่สามารถเข้าใจได้】
【ฉันไม่เข้าใจกระบวนการคิดของฮารุจังเลย】
【มันเป็นจะเรื่องใหญ่ถ้าคุณเข้าใจ】
“……กะแล้วนางฟ้าล๊า……”
“เป็นเรื่องจริง――……”
【อาโน、เหล่าJKที่หวาดกลัว、กำลังจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งแล้ว……】
【ม๊า、ก็เป็นอย่างงั้นล่ะน๊า】
【ทุกคนก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ、ตูข้าเองก็คงเป็นแบบนั้นเหมือนกัน、มันกำลังเกิดขึ้นแล้ว】
【ฮารุจัง、เป็นมนุษย์จริง ๆ เหรอ？ ไม่ใช่นางฟ้าที่มาจากดันเจี้ยนใช่ไหม？？】
【ความเป็นไปได้บินลงไปพร้อมกับจรวดนั่นแล้ว】
【คุสะ】
ผมมองดูร้านค้าไปเรื่อย ๆ แต่ผมยอมแพ้และหันหลังกลับ
“？”
“เห้――……”
“………………”
เด็กผู้หญิง２ คน
【！！！】
【ฮารุจัง！ ฮารุจังตอนนี้แหละ！！】
【เธอควรตระหนักได้แล้วว่าไม่เพียงแค่เด็ก ๆ พวกนี้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนรอบข้างด้วย】
【ทุกคนยืนนิ่งงั่นกันหมดเลยน๊า】
【แต่มี……แค่２คนนั้นเท่านั้นที่กล้าเข้ามาใกล้ฮารุจัง】
【มี（รูปอดีต】
【มี（ตายทันทีหากเข้าใกล้】
【กะแล้วนางฟ้าแห่งความตาย……】
【ได้เชื่อมต่อกันอีกครั้งเน๊……】
“……………………………………”
……การมาเยี่ยมใครสักคน สามารถทำให้เหนื่อยมากจนเผลอหลับไปในห้องรอได้
เด็กเหล่านี้ยอดเยี่ยมเน๊ะ
เป็นใครกันที่บอกว่า เด็กน้อยสมัยนี้ใช้ไม่ได้เลย
ถ้าพูดแบบนั้นล่ะก็ ผมตอนนี้ก็กลายเป็นคนที่ใช้ไม่ได้สิเน๊ะ？
【ข่าวร้าย・ฮารุจังไม่รู้ตัวเลย】
【ฉันบังเอิญผ่านไปโดยไม่คาดคิด คุสะ】
【เอ๋ぇ……】
【ฮารุจังไม่ได้คิดอะไรเลยเมื่อเห็นเหล่าเด็กสาวจ้องมองแทบละลายมาที่ตัวเอง 】
【ฮารุจังไม่สนใจคนอื่นเลยจริง ๆ……】
【อยากให้เป็นกันเองมากขึ้นอีกหน่อย……ไม่สิ、อยากแต่ก็……】
【ความสามารถในการพูดคุยกับผู้คนและการเข้าสังคมนั้นไม่เหมือนกันน๊า】
【ฮารุจัง、เป็นคนประเภทที่ไม่สนใจคนธรรมดา……】
ผมเดินโดยสวมรองเท้าสลิปเปอร์
“……？”
ลองคิดดูแล้ว ตอนนี้ที่นี่เงียบลงมากเน๊ะ
ผมรู้สึกว่าเหมือนมีเพียงเสียงประกาศเท่านั้นที่ยังดังมาก
“……………………………………”
【มองไปรอบ ๆ ฮารุจัง】
【ในที่สุดก็รู้สึกตัวสินะ……？】
【ยังไงกันน๊า、แม้ว่าทุกคนจะมองอยู่ก็ตาม】
【อาจเป็นเพราะบุคลิกของฮารุจังแน่นอน】
“？”
ผมหันกลับไป แต่สิ่งที่อยู่ข้างหลังผมก็เป็นเพียงแค่โถงทางเดิน
มันยังไงกัน ทุกคนกำลังทำอะไร……ม๊า ช่างเถอะ
【นั่นไงเล่า！】
【ทำไมถึงได้ไม่เข้าใจก๊าน……？】
【คุสะ】
【ฮารุจัง！ ทุกคนกำลังมองฮารุจังอยู่ไง！】
【ไม่ใช่คนที่อยู่ข้างหลังคุณ……】
【กะแล้วไม่เข้าใจอะไรเลยเน๊】
【สมเป็นสาวน้อยล่ะมั้งเน๊ะ】
【สมเป็นฮารุจังไง……】
【อะ、เริ่มมีสกีนช็อตปรากฏขึ้นทีละนิดบนSNS】
【ลบ？】
【รอก่อน……ฮารุจัง、บางทีอาจกำลังใช้สกิลปกปิดตัวตนอยู่รึเปล่า、ใบหน้าเบลอเล็กน้อยกันหมดเลย、ไม่ว่ารูปไหนก็ตาม】
【ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรสินะ】
【อ้า、ข้อมูลที่พูดถึงมีแค่「เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ผมสีบลอนด์ยาว ในเสื้อผ้าของโรงพยาบาล」เท่านั้น】
【จ้า ช่างเถอะ】
【ทันเวลาพอดี、คุชิ――ทีมกู้ภัย、รีบไปที่ห้องผู้ป่วยทีได้ไหม？ น่าจะได้เวลาต้องรีบปลุกลิลี่จังเร็ว ๆ ได้แล้ว】
【อ้า、รู้สึกเหมือนจะล้มลงไปอย่างไม่สิ้นสุดอีกครั้ง】
【ผู้ที่สัมผัสกับฮารุจังในระยะใกล้จะเป็นลมน๊า】
【มีเพียง３คนเท่านั้นเท่านั้นที่ต้านทานได้สินะ】
【ตำนานใหม่อีกแล้ว แต่……】
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 62
งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง
ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）
“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”
“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”
หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ
https://ncode.syosetu.com/n1479ik/62/
ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー
คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ
{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}
ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ
ขอบคุณงับ
