โลลิเฮดช็อต TS shitakara kakurete danjon ni mogutteta boku ga aidoru-tachi ni mi bare shite yūmei haishin-sha ni naru hanashi - ตอนที่ 50『หลบหนีหมี ２５０ตัว RTA』２ โลลิสงครามปักธง

ตอนที่ 50『หลบหนีดันเจี้ยน ２５０F RTA』２

 

ผมมีความคิดปราดเปรื่อง

 

สถานการณ์ปัจจุบันนี้อาจเป็นเพราะบางสิ่งที่เรียกว่าคำสาปของรุรุซัง

 

ดังนั้น ด้วยเหตุผลบางประการ มีเพียงเหล่าปฐมกาลซังเท่านั้นที่ยังเชื่อมต่อกับไลฟ์สดนี้ ส่วนคนอื่นถูกล็อคออกไป

 

ยิ่งไปกว่านั้น ผมได้ยินว่าสมาร์ทโฟนและPCของเหล่าปฐมกาลซังที่เชื่อมต่อกับการไลฟ์สดนี้ถูกล็อคอยู่ด้วยเช่นกัน

 

ถี่ถ้วนจังเน๊

 

ผมไม่แน่ใจว่าทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ แต่เหมือนว่าไตเติ้ลไลฟ์สดจะเปลี่ยนเป็น「หลบหนีดันเจี้ยน ２５０F RTA」นอกจากนี้ การตั้งค่าทั้งหมดก็ถูกล็อคและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

 

หรือก็คือ？

 

『ถึงจะไม่เข้าใจเลยจริง ๆ 、แต่ดูเหมือนคำสาปซามะจะต้องการให้ผมพิชิตครับ』

 

นี่อาจจะเป็นการเข้าใจที่ถูกต้อง

 

『ถ้าเขาต้องการให้พิชิต จะเป็นการหยาบคายมากถ้าผมไม่พิชิตเน๊ะ』

 

อันที่จริง ครั้งแรกที่คำสาปซามะสร้างความบ้าคลั่งระดับนี้……..ก็ที่ดันเจี้ยนที่ได้เจอกันครั้งแรก ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นในชั้นใกล้เคียงกับผม

 

【ทำไมถึงเกิดเรื่องนี้กัน】

【คุสะ】

【ไม่เข้าใจความคิดสุดท้ายของฮารุจังเลย……】

【ไม่ดีเลย、สาวน้อยคนนี้กล้าหาญเกินไป】

【「นางฟ้าระเบิด」ประสบความสำเร็จในการครองเทรนด์อันดับ 1 ……】

 

【ถูกจับโดยฮารุจัง！？】

【ไม่ยุติธรรม】

【คำสาปซามะไม่ยุติธรรม】

【พวกตูข้าเองก็ถูกจับ……ตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว】

【ในแง่หนึ่ง ไลฟ์สดนี้ก็แบบนั้นแหละ】

【คุสะ】

 

『แบบว่าผมก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เท่าไหร่ครับ、แต่คำสาปซามะ ก็เหมือนกับรุรุซัง……น่าจะสนใจผมมากเลยเน๊ะ？』

 

【สนใจมาก】

【เรื่องนั้นก็จริงล่ะเน๊ะ】

【ปกติแล้วคนเราจะไม่กลัวเวลาถูกสาปเหรอ？】

【ไม่มีความคิดที่จะพูดว่ากลัวเลยสินะ……】

 

【มะ、ม๊าก็ฮารุจังไง？】

【ประเภทผีก็ยังสามารถประหารเจาะทะลุทางกายภาพได้เลยน๊า】

【อ้า……เพราะสามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง……】

 

『คำสาปซามะ……เหรอคะ、ฮารุซามะ』

 

ลิลี่ซังมีท่าทีประหม่าต่อคำพูดของผม……เธอน่าจะรู้สึกกังวลจริง ๆ

 

『ผมเองก็ไม่ได้เข้าใจจริง ๆ แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นครับ。　แนวคิดเรื่องคำสาป、ก็มีในต่างประเทศด้วยจริงไหม。　เป็นมาตรฐานของหนังสยองขวัญ』

 

『เอ๊ะ、เอ๊……』

 

【ลิลี่จังเองก็เจอคำอธิบายระดับอุตตร้า C ที่ทำให้เสียบรรยากาศ】

【แต่ที่พอพูดมาแล้ว ฉันคิดว่ามันอาจจะจริงน๊า】

【อันที่จริง สถานการณ์นี้แย่มาก、แต่ด้านหนึ่งอย่างน้อยก็ยังมีสายรัดข้อมืออันหนึ่งที่ใช้งานได้ และจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ใช่ไหม】

 

【ฮารุจัง？】

【ฮารุจัง……จะกลับมาอย่างปลอดภัยใช่ไหม。　เหมือนอย่างเคย】

【เป็นอย่างงั้นเหรอ。　ถ้าอย่างงั้นฮารุจังพยายามเข้า】

【คุสะ】

【รู้สึกว่าเริ่มจะถูกผู้ชมทิ้งแล้วสิ คุสะ】

 

【ยอมรับ และทำเต็มที่ดีเกินไป】

【แต่ฮารุจังจริงไหม？】

【เป็นอย่างงั้นเหรอ】

【ยังไงก็รู้สึกโล่งใจ】

【ม๊า สำหรับพวกเราที่กลายเป็นปฐมกาล、ก็ทำได้แค่คิดอย่างงั้น】

 

คุณสมบัติใหม่ของอุปกรณ์ไลฟ์สดที่เป็นสินค้าใหม่ คือการแสดงคอมเมนต์แบบโฮโลแกรม

ผมสามารถใช้ฟังก์ชันบรรยายสดได้……เอาไว้ตอนที่อยู่คนเดียวก็แล้วกัน

 

นี่ค่อนข้างสะดวกเน๊ะ

ถ้าเป็นแบบนี้ผมสามารถรายงานสดได้ในขณะที่ดูคอมเมนต์ได้ล่ะ

 

『แต่、ฉัน……เป็นคนที่ขอให้มาช่วย』

 

『แบบนี้ง่ายสำหรับผมครับ』

 

ผมหันไปพูดย้ำกับลิลี่ซังซึ่งถือสายรัดข้อมือที่ผมให้ไว้ในมือทั้งสองข้าง

 

ไม่รู้ว่าคนจะเข้าใจกันหรือเปล่า แต่ผมรู้สึกเหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้นในดันเจี้ยน

 

『ที่นี่สำหรับผมนะ。　เพราะอย่างงั้น……เน๊ะ？』

 

『……………………………………ค่ะ』

 

【ลิลี่จังน่าสงสาร】

【น่าสงสาร】

【คนที่ช่วยฉันคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ、ดูเหมือนว่าจะมีการไม่ยอมรับมากมาย】

【ฉันไม่สามารถพูดอะไรกับคนอื่นได้มากไปกว่าว่าได้รับความช่วยเหลือ 】

 

【ถ้านี่คือชั้นท่ ２５０จริง ๆ……ต่อให้มีเลเวลระดับสูง】

【อ้า、ฮารุจังอาจจะทำอะไรบางอย่างได้ด้วยการซ่อนตัวเอาไว้ แต่、หากคุณเป็นเด็กที่ปกติจะจับกลุ่มปาร์ตี้】

【ฉันรู้สึกแย่ที่มันเป็นข้อโต้แย้งที่ถูกต้อง】

 

ริมฝีปากที่เงียบลงของลิลี่ซังกำลังเม้มแน่น

ผมเดาว่าเธอคงเป็นเด็กจริงจังเน๊ะ……ยิ่งกว่านั้นอีกฝ่ายก็คือผมซึ่งเป็นสาวน้อย

 

แต่、ถึงจะตั้งเป้าไว้、แต่ถ้าผมพูดว่า「แบบนี้ง่ายกว่า」แบบนั้นไปแล้วก็ทำอะไรไม่ได้แล้วจริงไหม

 

แม้ว่าจะขี้ขลาดก็ตาม……แต่ผมก็หวังว่าเธอจะไม่ใช่เด็กก้าวร้าว

 

เธอดูเป็นคนขี้อายนิดหน่อย แต่ผมก็รู้สึกว่าเธอเป็นเด็กดี

 

『……เข้าใจแล้วค่ะ。　แต่、นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย』

 

『ไม่อยู่แล้วครับ。　อะ、ผม、มั่นใจในความสามารถซ่อนตัว、ดังนั้นหากมีอันตรายร้ายแรง ผมจะซ่อนตัวและรอ。　เหมือนกับที่ลิลี่ซังรอผมอยู่แบบนั้นไงครับ』

 

ผมไม่รู้ว่า 250 ชั้นลึกแค่ไหน แต่ก็น่าจะระดับความลึกเดียวกับที่ผมเคยไปมาหลายครั้งจริงไหม？

 

ถ้าเป็นอย่างงั้น ก็น่าจะไม่เป็นไร เพราะว่าผมสามารถผ่านไปได้ด้วยการซ่อนตัวเมื่อการต่อสู้กลายเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมากเกินไป

 

……ถ้าคำสาปของรุรุซังไม่ได้ทำอะไรแปลก ๆ ไปมากกว่านี้

 

『โฮร่า、รีบใช้สิครับ。　ก่อนอื่น ลิลี่ซังกรุณาไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย』

 

【แต่……จะใช้ได้เหรอ？　สายรัดข้อมือ】

【ก็ตกลงมาจากชั้นบนโดยตรง、เหนือสิ่งอื่นใด ยังสามารถดูไลฟ์สดได้】

【อะ、สัญญาณทำงานปกติสินะ】

【ถ้าอย่างงั้นก็ไม่เป็นไรล่ะมั้ง】

 

【ฉันจะติดต่อใครสักคนที่อยู่สูงกว่านี้สักหน่อย】

【อะ、งั้นปรากฏตัวในไลฟ์สดของเอมิรุรุที】

 

【ยังมีข้อบังคับเกี่ยวกับสื่อด้วยนา……แต่ก็น่ารำคาญจริง】

【แต่ไม่ใช่เพื่อใครอื่นนอกจากฮารุจัง、งั้นก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ล่ะนะ】

【โอ๊ย、ฮารุจังดูอยู่ ดังนั้นระวังน้ำเสียงและเนื้อหาของคุณด้วย】

【โอ๊ะโตะ ขออภัย】

 

【ได้เวลาปฐมกาลเริ่มเคลื่อนไหว……】

【อ้า……】

【ตอนนี้กำลังกลายเป็นไลฟ์สดที่รวมปฐมกาลน๊า】

【ลูกพี่หญิงล่ะ？】

【แตะต้องไม่ได้】

【คุสะ】

 

『……เช่นนั้นแล้ว、ขอให้ปลอดภัยค่ะ』

 

『ครับ。　ลิลี่ซังเองก็โปรดพักผ่อนเมื่อกลับไปถึงชั้นบนสุดด้วยนะครับ』

 

ลิลี่ซังสวมสายรัดข้อมือ พร้อมพูดอย่างไม่เต็มใจ

 

……หลังจากนั้นเธอก็จ้องมองมาที่ผม ผมก็เลยจ้องกลับไป

 

เธอมีผมสีเงินและดวงตาสีฟ้า ใบหน้าสมบูรณ์แบบที่มีส่วนหนึ่งเหมือนกัน และส่วนหนึ่งที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับผม 

 

แม้ว่ากับอีกฝ่ายที่เป็นสาวน้อยเหมือนผม……แต่ ม๊า ผมแน่ใจว่าเธออยู่ในตำแหน่งที่จะได้รับการช่วยเหลือ แต่คิ้วของเธอยังคงตกอยู่ เป็นเด็กที่ขี้กังวลนิดหน่อยน๊า

 

อาー、แบบว่าสดใหม่

 

โฮร่า、จะรุรุซังจะเอมิซังก็เป็นประเภทจู้จี้จุกจิกล่ะ、คุชิมะซังเองก็คือคุชิมะซังจริงไหม และเธอเป็นคนที่คอยสังเกตสิ่งต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด

 

ยังไงก็เถอะ นั่นแหละ ไม่เป็นไรหรอกเน๊ะ……และผมเร่งเธอให้เร็วขึ้น

 

『ซ้า』

 

『……ค่ะ』

 

 

ในที่สุดเด็กที่น่าจะมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพวกรุรุซังก็ยอมกดใช้งานสายรัดข้อมือให้เริ่มทำงาน

 

ฟิ้ว……หากเหล่ระหว่างที่บินขึ้นไปจะมองเห็นได้อย่างชัดเจน

 

แต่เพราะมันมืดผมเลยมองไม่เห็นด้านในกระโปรง

น่าผิดหวัง

 

「……………………………………」

 

……เผื่อไว้ไง เพื่อความปลอดภัยไงล่ะ ผมดูว่ามีข้อผิดพลาดจนทำให้ร่วงกลับลงมาเกิดขึ้นไหม และนี่อยู่ชั้นล่างที่อยู่ลึกยิ่งกว่าชั้นล่างสุดของดันเจี้ยนไง

 

……ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไรเน๊ะ

 

เธอไม่ร่วงกลับลงมา แม้ว่าจะผ่านไปแล้ว 1 นาทีหลังจากที่ลับสายตาผมไป อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะต้องไปถึงจุดที่พวกเราอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

 

“ได้โปรดแจ้งให้ผมรู้ด้วยนะครับ หากว่ามีข้อมูลของเด็กคนนั้นเข้ามา ผมจะดูคอมเมนต์เมื่อนึกได้”

 

【ไว้ใจได้เลย】

【เมื่อนึกได้ คุสะ】

【ฮารุจัง、ไม่มองเลยจริง ๆ สินะ、หน้าจอน่ะ……】

 

【แต่ว่าฮารุจัง、เปลี่ยนกลับมาเป็นภาษาญี่ปุ่นปกติแล้ว】

【จริงด้วย、ความรู้สึกอู้อี้นิดหน่อยกลับมาแล้ว】

【ว่าไปแล้วก็เป็นการย้ำอีกครั้งว่าเสียงAIเป็นล่ามแปลที่แม่นยำอย่างไม่น่าเชื่อ……】

【อ้า、ถ้าไม่บอกกัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทางไหนคือปกติล่ะ】

 

ฟ๊น、กะแล้วสมกับที่ราคาแพงเน๊ะ

 

ยังไงก็ตาม พนักงานร้านบอกประมาณว่า「ทางเราพึ่งมี 1 ชิ้นในสต็อกครับ แต่……แต่ว่าจะซื้อจริง ๆ เหรอครับ？　มีเงินพองั้นเหรอครับ？」ออกมา ทำให้ผมเดาว่ายังไม่มีจำหน่ายทั่วไปในตลาดเน๊ะ

 

【แล้ว、ฮารุจังจะทำยังไงต่อล่ะ？　เป็นไปได้ไหมที่จะโซโล่กลับไปชั้นบนสุด？】

【ถ้าชั้นนี้ไม่มีมอนสเตอร์ ก็รออยู่ที่นี่ก็ได้】

【อาー、จะปลอดภัยกว่าถ้ารอรับสายรัดข้อมือจากข้างบน】

 

“ดูเหมือนว่าผมจะไม่ไปไม่ได้แล้วล่ะครับ　เพราะดูเหมือนจะเป็นRTA”

 

【เอ๊ะ？】

 

“RTAแปลว่าเร็วที่สุดใช่ไหมล่ะครับ？」

 

【ฮารุจัง、หมายความว่ายังไง】

 

“――พื้นตรงจุดที่พวกผมตกลงมา　มันเริ่มพังลงไปแล้วล่ะครับ　ต้องวิ่งแล้ว”

 

ตึกๆๆๆๆ ผมเริ่มวิ่ง

 

……ผมโล่งอกจริง ๆ ที่เด็กคนนั้นใช้สายรัดข้อมือในนาทีสุดท้าย

 

【เอ๊ะっ】

【พื้นถล่ม……？】

【นี่คือเกมแอคชั่นประเภทจอสไลด์หรือไงกัน】

【ยังไงดีเหมือนมีเสียงเบสที่หนักสุดยอดมาก……】

【คุณภาพเสียงดีเกินไปจนไร้ประโยชน์】

 

“ผมไม่เข้าใจจริง ๆ แต่ดูเหมือนว่าคำสาปซามะจะต้องการให้ผมทำRTAอย่างเหมาะสม……เน๊ะっ」

 

ผมกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด เล็งมุ่งหน้าไปที่บันไดที่มองเห็น กระโดดโดยการเพิ่มพลังเวทมนตร์ 

 

……มุ、ปริมาณพลังเวทย์ที่เหลืออยู่อาจจะน้อยไปหน่อย

 

เมื่อผมมองกลับไปด้านหลัง ก็เห็นพื้นที่ดำมืดที่ราวกับอ้าปากกว้างอยู่ใต้พื้นที่ที่มีแสงสลัว

 

“เฮ๊~”

 

【เอ๊ะ……น่ากลัว、นี่มันอะไรกัน】

【เอ๋……】

【นี่、ถ้าไม่ใช่ฮารุจังล่ะก็ตอนนี้คงจบไปแล้ว】

 

【ลิลี่จัง、เดาว่าทำไมเธอถึงได้บังคับให้รีบใช้ขนาดนั้นเน๊ะ……】

【ฮารุจังใจดี】

 

ม๊า ได้คำตอบแล้วใช่ไหม……ผมรู้สึกเขินนิดหน่อย เลยเงียบไว้

 

“ผมดีใจที่ไม่มีบอสมอนสเตอร์บนชั้นที่ 250 นี่ จ๊า ผมจะขึ้นไปจากที่นี่ ช่วยผมนับหน่อยได้ไหมครับ”

 

【ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันได้เลย】

【ยังไงก็ตาม เอมิรุรุมาถึงชั้นที่ 40 กันแล้ว　นี่เร็วที่สุดแล้ว……】

【ถ้าใช้เวลาเท่ากัน、ในการไปถึงชั้นที่ 80 ก่อนหน้านี้。　น่าจะสามารถไปถึงชั้นนั้นได้เร็วที่สุดภายในเวลาประมาณ 2 ชั่วโมงรวมช่วงพักด้วย？】

 

“แต่เพราะเรียกว่าRTAดังนั้นมาพยายามให้ดีที่สุดดีกว่าครับ　ผมกำลังถูกท้าทายอยู่”

 

ผมอาจจะลงเอยด้วยการใช้พลังเวทมนตร์เพื่อหลบหลีกครั้งใหญ่อีกครั้ง หวังว่าจะจบเน๊ะ

 

【เอ๊ะ？】

【รอก่อน】

【รอเดี่ยวก่อน ฮารุจัง、อันตรายแน่นอน】

【ประกาศสงครามซะแล้ว】

【คุสะ】

【เอ๋……】

 

แต่ผมรู้ว่าความช่วยเหลือกำลังมา

จ๊า ดังนั้นผมจะทำในสิ่งที่ผมสามารถทำได้

 

“สิ่งที่ผมต้องทำก็คือไปให้ถึงชั้นที่ 80 เองครับ ผมจึงคิดว่าจะใช้ทุกอย่างจนถึงจุดนั้น”

 

【การประกาศเต็มกำลังที่ไม่คาดคิด】

【เดาว่าน่าจะยังไม่เต็มกำลังเน๊ะ……】

【เอ๊ะโตะ……ฉันไม่คิดว่าจะมีอะไรเลวร้ายไปกว่าการโดดระหว่างระเบิดแหละ ……】

 

……อืม、ดี

 

ขนาดผมที่เป็นผู้ชาย แต่การต่อสู้ที่เกิดขึ้นในนาทีสุดท้ายที่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นแบบนี้ ……มันทำให้ใจผมเต้นแรง

 

ผม บางทีที่ดำดิ่งก็เพราะเรื่องแบบนี้มันสนุก

 

 

 

 

 

ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー

 

ขอบคุณมากสำหรับการอ่านตอนที่ 50

 

งานนี้เดิมตั้งใจโพสต์หลายเรื่องพร้อมกัน จากนี้ไปจะโพสต์ประมาณ 3,000 ตัวอักษรวันละครั้ง

ฉันเริ่มเขียนเรื่องนี้เพราะต้องการอ่านเรื่องเด็ก TSไลฟ์สดในดันเจี้ยน（อิทธิพล）

 

“การไลฟ์สดในดันเจี้ยนควรจะได้รับความนิยมมากกว่านี้”

“อะไรก็ได้ อยากเห็นโลลิ TS”

 

หากคุณคิดเช่นนั้น เราจะยินดีอย่างยิ่งหากคุณสามารถเปลี่ยนการให้คะแนนด้านล่างจาก [☆☆☆☆☆] เป็น [★★★★★] และเปิดการแจ้งเตือนสำหรับบทล่าสุดโดยการบุ๊กมาร์ก ฉันยังขอขอบคุณความคิดเห็นที่สนับสนุนและติดตามของคุณ

https://ncode.syosetu.com/n1479ik/50/

 

 

 

 

แปลโลลิคลั่ง 2-3 ตอน ต่อ 1 โลลิเฮดช็อต

 

ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー

 

คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ 

{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}

 

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ

ขอบคุณงับ