ตอนที่ 708 แนวคิดการตลาด (1)
อีกไม่นานก็จะถึงวันเสาร์แล้ว และช่วงที่สองของการประกวดนางแบบของห้องเสื้อจิ่นซิ่วก็จะเริ่มตามกำหนดการ
เนื่องจากออกอากาศในวันหยุดสุดสัปดาห์ และรายการนี้ร่วมมือกับสถานี CCTV
ทุกอย่างแทบจะอยู่ในการดูแลของเธอ
สถานี CCTV ฉายซีรีส์ฮิตหลังประกวดนางแบบโดยตรง
ด้วยข้อตกลงดังกล่าว เรทติ้งของรายการประกวดนางแบบจึงเพิ่มขึ้นหลายเปอร์เซ็นต์
เมื่อตอนที่สามออกอากาศในวันอาทิตย์ เรทติ้งก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งหรือสองเปอร์เซ็นต์
เรทติ้งสูงมากจนนักธุรกิจหลายสิบรายต้องการลงโฆษณาในรายการวาไรตี้ของหลินม่าย
ด้วยมีนักธุรกิจจำนวนมากที่ต้องการโฆษณา เงื่อนไขการเสนอราคาจึงถูกเปิดเผย
จากนั้นผู้อำนวยการอิ่นจึงได้จัดการประมูลโฆษณาชุดที่สอง และประมูลตำแหน่งโฆษณาที่เหลืออีกสิบตำแหน่งได้สำเร็จในราคามากกว่าหนึ่งล้านหยวน
ไม่เพียงตอบสนองความคาดหวังของหลินม่ายเท่านั้น แต่ยังเกินเป้าหมายอีกด้วย
ผู้อำนวยการอิ่นมีความสุขมากที่ตัดสินใจร่วมมือกับหลินม่าย
นักธุรกิจที่ชนะการประมูลในชุดแรกก็มีความสุขเช่นกัน พวกเขาขอบคุณตัวเองสำหรับการมองการณ์ไกลและกล้าหาญ
เมื่อนักธุรกิจรายอื่นไม่กล้าเข้าร่วมประมูล พวกเขาก็ชนะการประมูลด้วยเงินเพียงเจ็ดแสนหยวน
เมื่อเทียบกับราคาประมูลที่ชนะของชุดที่สอง พวกเขาประหยัดไปกว่าสามแสนหยวน ซึ่งไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย~
สถานีโทรทัศน์ทำเงินได้มหาศาลจากการประมูลโฆษณาในครั้งนี้ ยังไม่นับรวมผลประโยชน์แอบแฝงที่เกิดจากเรทติ้งสูง
แม้ว่ารายการการประกวดนี้จะออกอากาศเพียงสามตอน แต่ก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อห้องเสื้อจิ่นซิ่ว
อย่างไรก็ตาม อิทธิพลมหาศาลนี้มุ่งเป้าไปที่ร้านค้าโดยตรง ร้านค้าแบบเครือข่าย และร้านแฟรนไชส์ของห้องเสื้อจิ่นซิ่วเป็นหลัก
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ยังไม่มีร้านค้าแฟรนไชส์ ดังนั้นจึงมุ่งเป้าไปที่ร้านค้าที่ดำเนินการโดยตรงและร้านค้าในเครือเท่านั้น
เนื่องจากโฆษณาที่แทรกอยู่ในรายการโดยห้องเสื้อจิ่นซิ่วเน้นย้ำว่า มีมีเพียงการซื้อเสื้อผ้าของห้องเสื้อจิ่นซิ่วจากร้านค้าที่ดำเนินการโดยตรง ร้านค้าในเครือ และร้านแฟรนไชส์เท่านั้นที่จะได้รับการรับประกันของแท้
ความหมายคือ เสื้อผ้าจากห้องเสื้อจิ่นซิ่วที่ซื้อจากช่องทางอื่นอาจเป็นของปลอมและสินค้าคุณภาพต่ำ
ร้านค้าแฟรนไชส์จากห้องเสื้อจิ่นซิ่วสิบแห่งถูกเปิดขึ้นโดยผู้จัดการทั่วไปของสำนักงานในกรุงปักกิ่ง ซึ่งเป็นผู้ได้รับประโยชน์สูงสุดจากการโฆษณาระลอกนี้
ยอดขายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนดอกงาที่ผุดขึ้นตามสองข้างทางอย่างรวดเร็วอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่เหรินเป่าจูมาจากเจียงเฉิงเพื่อดูแล มิฉะนั้นจะเป็นการยากที่จะควบคุมสถานการณ์ปัจจุบันด้วยทักษะของผู้จัดการทั่วไปของสำนักงานเพียงอย่างเดียว
การออกแบบของเถาจื่ออวิ๋นนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่ต้องพูดถึงรูปแบบเสื้อ เพราะตอนนี้แนวเสื้อผ้าร้อนแรงกำลังจะถูกปล่อยออกมา
ในการแสดงความสามารถ ตราบใดที่ผู้เข้าแข่งขันที่เป็นที่ชื่นชอบของผู้ชม สวมเสื้อผ้าที่สวยงามมีสไตล์ ผู้บริโภคจำนวนมากจะติดตามและซื้อทันที
แต่ละตอนของรายการได้รับการวางแผนโดยแผนกวางแผนของบริษัทและสถานีโทรทัศน์ และเหรินเป่าจูรับผิดชอบดูแลร้านสาขาที่เพิ่งเปิดใหม่
หลินม่ายไม่มีอะไรต้องกังวล เธอจึงใช้เวลาว่างไปกับร้านแฟรนไชส์เปาห่าวชืออีกห้าร้านที่เพิ่งเปิดใหม่
ร้านแฟรนไชส์เปาห่าวชือทั้งห้าแห่งในปักกิ่งนั้นเหมือนกันทุกประการกับร้านในเจียงเฉิง
นอกจากการตกแต่งร้านในเครือทั้งห้าแห่งแล้ว จางเหวินปิงนำทีมของเขาเองเพื่ออำนวยความสะดวกอื่น ๆ ให้เสร็จ ส่วนเจิ้งซวี่ตงนำทีมตั้งแต่การสรรหาบุคลากรไปจนถึงการเปิดร้านทั้งหมด
แม้ว่าร้านซาลาเปาขนาดเล็กของหลินม่ายจะเป็นที่รู้จักในเขตชิงหวา แต่หลายคนในเมืองหลวงทั้งหมดไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน
ทศวรรษที่ 1980 เป็นยุคที่ข้อมูลยังถูกบดบัง
เพื่อให้ได้รับความนิยม ภายใต้การแนะนำของหลินม่าย เจิ้งซวี่ตงได้แจกแผ่นพับโฆษณาก่อนเปิดร้านสาขาทั้งห้าแห่ง
ในขณะเดียวกันก็โฆษณาทางสถานี CCTV
ในโฆษณาเป็นคืนฤดูหนาวที่มีลมพัดแรง พ่อค้าแม่ค้าตัวน้อยกำลังนวดบะหมี่และทำซาลาเปาภายใต้แสงไฟสลัวตามท้องถนน
คนพเนจรที่ออกไปหาเลี้ยงชีพข้างนอกนั่งที่โต๊ะธรรมดา ๆ ของเจ้าของร้าน กินซาลาเปา และจุดประกายความหวังสำหรับอนาคต
ในเวลานี้เสียงพากย์ก็ดังขึ้น ‘รสชาติเหมือนฝีมือแม่เลย~’
ใช้เวลาโฆษณาไม่นาน แต่เน้นให้เห็นความเป็นจริงที่มองเห็นได้ของซาลาเปาที่แป้งบางอร่อยและไส้แน่น
บวกกับใบหน้าที่อิ่มเอมใจในการกินของนักแสดง คนดูก็อยากชิมด้วยตาตัวเอง
ก่อนจบโฆษณา สาวงามตัวน้อยแสนน่ารักถือแก้วรูปแอปเปิ้ลแล้วพูดกับกล้อง
“ร้านสาขาของเปาห่าวชือจะเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ในวันเปิดทำการ หากคุณซื้อซาลาเปารสใดก็ได้จนครบสิบแปดหยวน คุณจะได้รับถ้วยรุ่นลิมิเต็ดมูลค่าสิบแปดหยวน แต่ละสาขามีเพียงหนึ่งร้อยใบเท่านั้น รีบมากันเลย”
แม้ว่าโฆษณาจะน่าดึงดูดใจมาก แต่ทุกครั้งที่เจิ้งซวี่ตงได้ยินคำพูดในตอนท้ายของโฆษณา สายตาของเขาก็ราวกับจะพังทลายเสมอ
หลินม่ายยืนกรานที่จะตั้งราคาไว้ที่สิบแปดหยวน แม้ว่ามันจะเป็นของขวัญแต่ใครจะรู้ว่าถ้วยนั้นไม่มีมูลค่าถึงสิบแปดหยวน เลย นี่คือการปฏิบัติและเห็นว่าผู้บริโภคว่าโง่เขลาใช่หรือไม่?
เขากลัวว่าผู้บริโภคจะรังเกียจราคาถ้วยที่ไม่คุ้มกับราคาสิบแปดหยวน ดังนั้นเธอจึงคว่ำบาตรบรรจุภัณฑ์ดังกล่าว
แต่หลินม่ายกล่าวว่าแบรนด์หรูจากต่างประเทศจำนวนมากมีราคาต้นทุนต่ำ แต่ราคาขายนั้นสูงจนน่าตกใจ และผู้บริโภคก็แห่กันไปที่แบรนด์เหล่านี้
เหตุผลส่วนใหญ่มาจากการวางตำแหน่งทางการตลาด
มูลค่าของสินค้าฟุ่มเฟือยไม่ได้มาจากวัตถุดิบ แต่มาจากมูลค่าของแบรนด์
หลินม่ายตั้งราคาถ้วยไว้สูงมากและมีจำกัด ร้านค้าในเครือร้านซาลาเปาก็สูงขึ้นในทันที
มันสามารถกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเยาวชนได้เป็นอย่างดี ออกไปใช้เงินเพื่อซื้อซาลาเปาเพียงสิบแปดหยวนก็ได้รับถ้วยกลับบ้านแล้ว นี่ถือเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ดีอย่างมาก
วิธีการทำการตลาดของหลินม่ายมาจากรูปแบบการตลาดการการแจกแก้วของสตาร์บัคส์ในชีวิตที่แล้ว
ในชีวิตที่แล้ว สถาบันลงทุนไปเพียง 149 หยวน แต่ได้รับกลับมา 1,390 หยวน ซึ่งเป็นกรณีที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
แนวคิดทาสการตลาดชัด ๆ ออกของที่รุ่นลิมิตเต็ดมาให้คนแห่ไปซื้อ
ไหหม่า(海馬)
