“ประธานเชี่ยน ทำไมผู้ชายต้องนอกใจด้วย ทำไมเปอร์เซ็นต์ที่ผู้ชายจะนอกใจตอนเมียตั้งท้องถึงได้เยอะแบบนั้น?”
“เอกสารที่ฉันให้เธออ่านไปถึงไหนแล้ว อ่านถึงผู้ชายเป็นโรคซึมเศร้าตอนเมียตั้งท้องหรือยัง?”
ต้าอีส่ายหน้า “ฉันยังอ่านไม่ถึงตรงนั้น เอกสารที่เธอให้ฉันมาเนื้อหามันแน่นมาก มีหลายจุดที่ฉันต้องทำความเข้าใจอย่างละเอียด เลยอ่านช้า”
“กลับไปลองเปิดอ่านตรงส่วนที่เกี่ยวกับโรคซึมเศร้าของผู้ชายตอนเมียตั้งท้อง แล้วเธอจะเข้าใจว่าทำไมผู้ชายบางคนถึงได้นอกใจเมียตอนท้อง”
“โรคซึมเศร้าตอนท้องไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่จะเป็นได้เหรอ?”
“สิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ชายก็เป็นได้ ช่วงเวลาก็ตั้งแต่เมียตั้งท้องไปจนถึงหลังคลอดหนึ่งปี”
“เธอหมายถึงอาการแพ้ท้องอย่างพวก อาเจียน คลื่นไส้ อะไรพวกนั้นเหรอ?” ต้าอีจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นพวกงานวิจัยแนวๆนี้อยู่
บอกว่ามีผู้ชายส่วนหนึ่งจะมีอาการอาเจียน คลื่นไส้ ปวดเอว เป็นต้น ตอนที่ภรรยาตัวเองตั้งครรภ์
เสี่ยวเชี่ยนส่ายหน้า “อาการที่เธอพูดคือผู้ชายแพ้ท้องแทนเมีย ไม่เหมือนกับโรคที่ฉันพูดถึง อันนั้นมีสาเหตุมาจากฮอร์โมนเพศชายลดลงต่ำ ฮอร์โมนเพศหญิงเพิ่มขึ้น เลยทำให้เกิดอาการแบบนั้น แตกต่างกับโรคซึมเศร้าระหว่างตั้งภรรค์ที่เกิดในผู้ชาย”
“ฉันยังต้องหาความรู้เพิ่มอีกเยอะเลย” ต้าอีรู้สึกว่าตัวเองตามยังไงก็ตามเสี่ยวเชี่ยนไม่ทัน ความรู้เยอะมาก
“ฉันเองก็เหมือนกัน ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ พยายามด้วยกันแหละ”
“เอ๋?! ทำไมเธอพูดแบบนี้ล่ะ?” เป็นครั้งแรกที่ต้าอีได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนี้
“เพราะเมื่อก่อนพบเจออะไรมาน้อยก็เลยคิดว่าตัวเองรู้ทุกอย่างแล้ว แต่พอปีนขึ้นไปจนถึงยอดเขากลับพบว่าข้างนอกยังมีเส้นทางอีกยาวไกล มีภูเขาให้ปีนต่อ”
หลังจากที่ต้องยอมรับความช่วยเหลือจากชีอวี่เซวียนสองครั้ง เสี่ยวเชี่ยนก็รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว และก็ค่อยๆยอมรับความเป็นจริงเรื่องระดับความสามารถของตัวเอง
“เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า ฉันพูดเรื่องโรคซึมเศร้าในผู้ชายระหว่างที่เมียตั้งท้องให้ฟังแล้วกัน เวลาที่ผู้หญิงตั้งครรภ์นิสัยขอจะเปลี่ยนไปตามฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลง บางครั้งก็จะใส่อารมณ์กับผู้ชาย แถมยังอารมณ์อ่อนไหว ร้องไห้ง่าย เรื่องพวกนี้เธอน่าจะได้เจอแล้วไหม?”
ต้าอีพยักหน้า พอเธอตั้งท้องเองแล้วถึงเข้าใจว่าที่เคยเห็นในละครไม่ได้ดูเกินจริงเลยสักนิด การเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงช่วงตั้งท้องไม่ได้เกิดจากการเอาแต่ใจ แต่เป็นพฤติกรรมที่ควบคุมไม่ได้ต่างหาก บางครั้งเธอก็ร้องไห้ออกมาได้ง่ายๆ ดีที่ลูกชายกับสามีเข้าใจเธอ เอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี
“อารมณ์ที่เปลี่ยนไปของคนท้องเมื่อเอาไปลงกับสามี สามีไม่มีที่ให้ระบาย บวกกับผู้ชายหลายคนต้องระงับอารมณ์ทางเพศ เมื่อความต้องการไม่สามารถถูกเติมเต็มได้ และอีกสารพัดเรื่องที่ทับถมกันเข้าไป ก็เลยนอกใจกันได้ง่ายๆ”
“ฉันเริ่มจะเข้าใจแล้วล่ะ มันดูเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ผู้ชายใช้ความรุนแรงในครอบครัวที่เธอเคยพูดถึงมากเลยนะ เธอเคยบอกว่า ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ถนัดเรื่องแสดงความรู้สึก พอผู้หญิงพูดด้วยเหตุผลจนผู้ชายเถียงไม่ออก พวกผู้ชายก็จะลงไม้ลงมือ! เรื่องนอกใจก็เหมือนกัน พวกเขารู้ดีแก่ใจว่านอกใจตอนเมียตั้งท้องไม่ดี และก็รู้ว่าผู้หญิงต้องเสียสละแค่ไหนตอนตั้งท้อง แต่ก็ยังเลือกที่จะนอกใจเพื่อหนีความจริง หนีความรับผิดชอบของคนเป็นสามีและพ่อ!”
เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า ประมาณนั้นแหละ
ฟังดูโหดร้ายและไร้เหตุผลสิ้นดีใช่ไหมล่ะ?
แต่มันก็คือความจริง!
ผู้หญิงตั้งท้องลำบากขนาดนั้น ต้องอดทนกับความไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว และยังต้องยอมรับบทบาทที่เปลี่ยนไป แต่ผู้ชายกลับหนีครอบครัวไปมีผู้หญิงอื่นเพราะยอมรับการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายและจิตใจนี้ไม่ได้!
แต่หากวิเคราะห์ในมุมวิทยาศาสตร์ ถึงหลายคนจะไม่อยากยอมรับความจริงในเรื่องนี้ มีคนออกมารุมประณามในมุมของศีลธรรม แต่ก็ยังห้ามความจริงที่ว่าผู้ชายที่นอกใจตอนภรรยาตั้งท้องนั้นมีมากขึ้นเรื่อยๆไม่ได้ งานวิจัยของเมืองนอกเผยว่า มีผู้ชายมากถึงเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ที่นอกใจภรรยาระหว่างตั้งครรภ์!
ผู้ชายประเทศนี้ที่นอกใจระหว่างภรรยาตั้งครรภ์มีน้อยหน่อย ซึ่งก็ต้องขอบคุณการกวาดล้างสิ่งลามกอนาจารทั้งหลาย หากยอมให้กลายเป็นสิ่งถูกกฎหมายอย่างในต่างประเทศ เปอร์เซ็นต์เรื่องพวกนี้ก็คงสูงขึ้น
ต้าอีสีหน้าแย่ลง เธอลูบท้องพลางคิด จากนั้นก็พูดกับเสี่ยวเชี่ยนด้วยท่าทางน่าสงสาร
“งั้นทำไงดีล่ะ ฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้นี่นา…ถ้าพี่รองทนอารมณ์ฉันไม่ไหว แล้วเขาไปมี…”
แค่คิดก็รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มแล้ว
“เรื่องนี้เธอไม่ต้องคิดหรอก ถ้าผู้ชายนิสัยอย่างพี่รองนอกใจนะ โลกนี้ก็ไม่เหลือผู้ชายดีๆแล้วล่ะ ดังนั้นผู้หญิงอย่างพวกเราไม่ว่าเวลาไหนก็ต้องดีกับตัวเองให้มากๆ อย่าทำให้ตัวเองดูโทรม ต่อให้ตั้งท้องก็ต้องสวยทุกวัน อยากรู้ไหมว่าทำไงถึงจะไม่ให้ผู้ชายนอกใจตอนท้อง?”
“ทำไงเหรอ?”
“มีเพศสัมพันธ์ที่เหมาะสมในช่วงตั้งท้องไงล่ะ”
“…!!!” ต้าอีหน้าแดง
“ดูจากจำนวนครั้งที่พี่รองมากินเหล้ากับเสี่ยวเฉียง พวกเธอไม่ได้ทำกันนานแล้วใช่ไหมล่ะ?”
“พี่สะใภ้ใหญ่บอกว่า สามเดือนแรกห้าม ห้าม…”
“ใครให้สอดใส่เข้าไปเล่า? มา เดี๋ยวฉันจะสอนเคล็ดลับ!”
เสี่ยวเชี่ยนอธิบายให้ฟังอย่างละเอียด ต้าอีฟังแล้วก็รู้สึกเหมือนได้เปิดโลกใหม่
“แบบนั้นจะดีเหรอ? เขาจะคิดว่าฉันรุกมากไปหรือเปล่า จะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงไม่ดีหรือเปล่า?”
ลองจินตนาการดูก็แอบน่ากลัวนะ ทั้งปาก ทั้ง…
“พอปิดประตู ผู้ชายไม่ชอบผู้หญิงเรียบร้อยแม่บ้านแม่เรือนหรอกนะ ภาพลักษณ์ผู้หญิงเรียบร้อยเอาไว้ให้คนภายนอกเชยชม”
“อีกหน่อยถ้าฉันเจอคนไข้มาปรึกษาเรื่องแบบนี้ก็ต้องบอกแบบนี้ด้วยหรือเปล่า?”
“ก็ดูตามสถานการณ์ ผู้ชายบางคนก็สันดานต่ำเป็นทุนเดิม ต่อให้เธอเลียนแบบในหนังเอวีทุกท่วงท่า คนมันชอบของใหม่ไงก็นอกใจ ให้คำแนะนำตามวิจารณญาณของเธอ ครอบครัวอื่นฉันไม่รู้ แต่ครอบครัวเธอใช้แผนนี้กับพี่รองเอาอยู่แน่”
“จริง…เหรอ?”
เสี่ยวเชี่ยนตบบ่าเพื่อน “เอาจริงๆถึงเธอจะไม่ใช้วิธีนี้เขาก็ไม่นอกใจหรอก แต่ฉันกล้ารับประกันด้วยประสบการณ์ที่มีมาหลายปี ถ้าเธอทำแบบนั้นนะ พี่รองเหมือนขึ้นสวรรค์เลยล่ะ”
ในเมื่อเป็นแบบนี้…ต้าอีก็คิดว่าควรลองสักหน่อย
ความสุขของพี่รองอยู่เหนือทุกสิ่ง เสียสละด้วยภาพลักษณ์ของตัวเองเล็กน้อยใช่ว่าจะไม่ได้
“ประธานเชี่ยน เธอว่าผู้ชายแบบไหนที่ค่อนข้างนอกใจง่ายเหรอ? ผู้ชายรวยๆจะเลวกว่าหรือเปล่า?”
“คำพูดนี้ก็ผิวเผินเกินไป แต่ก็จริง ผู้ชายรวยย่อมมีโอกาสนอกใจได้มากกว่า ผู้ชายจนๆหลายคนไม่นอกใจก็เพราะไม่มีเงิน แต่นั่นก็ไม่ใช่ข้อสรุปที่ว่าผู้ชายรวยจะเลวเสมอไป มันขึ้นอยู่กับศีลธรรมในใจ นิสัย การควบคุมตัวเอง ดูอย่างพี่ใหญ่สิ ออกจะรวยขนาดนั้น พี่ใหญ่นอกใจไหมล่ะ?”
ต้าอีพยักหน้า ก็จริงนะ พี่ใหญ่เป็นผู้ชายดีที่หาได้ยาก
เสี่ยวเชี่ยนแอบพูดเสริมในใจ ผู้ชายดีๆอย่างพี่ใหญ่มีน้อยมากจริงๆ ร้อยคนเจอสักคนก็ไม่เลวแล้ว
ใครใช้ให้ต้าอีเป็นหญิงตั้งครรภ์ล่ะ ต่อหน้าคนท้องก็ต้องพูดแต่สิ่งดีๆ
ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังปลอบต้าอีอยู่นั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“เสี่ยวเชี่ยนอยู่บ้านไหม?”
“พี่ใหญ่เหรอคะ ฉันออกมาซื้อของกับต้าอีค่ะ กำลังกลับ”
“งั้นเดี๋ยวพี่รอ ไม่ต้องพาต้าอีมาด้วยนะ กลับมาคนเดียว”
เสี่ยวเชี่ยนวางสาย ยักไหล่
“เห็นมะ พูดถึงก็โทรมาเลย”
แต่ทำไมพี่ใหญ่ถึงไม่ให้ต้าอีไปด้วยล่ะ? มีเรื่องอะไรที่ต้องพูดกับเธอตามลำพัง?
