เฮดโฟนของผมเชื่อมต่อกับอนาคตได้! My Headphones Can Connect to the Future - ตอนที่ 5

ชายคนนี้มีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีนักในแวดวงคนดัง ด้วยการอยู่ในวงการมาหลายปีเขาจึงมักทำตัวเป็นคนพาลต่อหน้าเด็กใหม่ และเพื่อที่จะได้รับเงินเขาถึงกับบังคับให้ศิลปินยอมรับงานที่พวกเขาไม่ชอบหรือไม่เหมาะสมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตอนนี้เขาเป็นผู้ช่วยและตัวแทนของชูหยุนซีเนื่องจากชูหยุนซียังเด็กและดูไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง แม้ว่าชูหยุนซีจะเป็นนักร้องที่ดังมากแล้วแต่จางเฟินเฟินคนนี้ก็ยังคงเอาเปรียบชูหยุนซีอยู่เสมอ

ครั้งนี้จางเฟินเฟินบอกกับเธอว่าการมากินข้าวกับคนในวงการจะเพิ่มชื่อเสียงของชูหยุนซีและเป็นทรัพยากรที่ดีสำหรับเธอและถึงบริษัทจะช่วยค้นหาให้แต่มันก็จะเป็นเครดิตทั้งหมดของเธอ ชูหยุนซีควรจะขอบคุณเขาไปตลอดชีวิต นั่นคือความคิดของจางเฟินเฟินที่เหมือนเป็นมะเร็งร้ายของวงการ

ในสายตาแฟน ๆ ของชูหยุนซีบริษัทที่ชูหยุนซี กำลังเซ็นสัญญาด้วยนั้นดูไม่ได้ปฏิบัติต่อศิลปินในฐานะมนุษย์ พวกเขาปฏิบัติต่อศิลปินเหมือนเป็นเครื่องมือในการทำเงิน ทั้งบริษัทและจางเฟินเฟินทำให้ทุกคนไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“อืม..เดี๋ยวก่อนนะ…คืนนี้คุณมีอะไรหรือเปล่าถึงขอให้ผมไปหลังเวที”

ซูฟ่านหยุดเธออย่างรวดเร็ว

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ชูหยุนซีถึงกับผงะและขอโทษซูฟานด้วยสีหน้ารู้สึกผิด

“ขอโทษค่ะ ตอนแรกฉันอยากจะเชิญคุณมาดูรายการ แต่เนื่องจากมีธุระด่วนฉันจึงต้องรีบออกไป”

“ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมันหรอก”

ซูฟ่านตอบกลับ

ซูฟ่านไม่ได้ตำหนิชูหยุนซีเลย แต่เธอกลับโทษตัวเองมาก

“เอาล่ะฉันจะคุยกับคุณก่อน พี่เฟิงไปอธิบายกับคุณหวังก่อนนะแล้วฉันจะไปหาคุณกับคุณหวังหลังจากที่ฉันได้คุยกับสุภาพบุรุษคนนี้แล้ว”

ชูหยุนซีกล่าว

ในความเป็นจริงแทนที่จะต้องพบกับหวังถังผู้เลวร้าย ชูหยุนซียินดีที่จะอยู่กับซูฟ่านมากกว่าเพราะเธอรู้สึกคุ้นเคยกับเขาและเขาร้องเพลงได้ดี

“นี่…เราอยู่ที่ประตูแล้วแต่เธอจะไม่เข้าไปอีกเหรอ นอกจากนี้คุณหวังรอมานานแล้ว”

จางเฟินเฟินพูดอย่างไม่เต็มใจ

ชูหยุนซีมองไปที่จางเฟินเฟินอย่างอ้อนวอน

“พี่เฟินฉันใช้เวลาอย่างน้อยก็สิบนาที ได้โปรด ฉันรู้ผิดที่ปล่อยให้เขามาหาฉันแต่ฉันกลับไม่อยู่”

เมื่อเห็นท่าทางของชูหยุนซี จางเฟินเฟินก็ไม่สามารถบังคับชูหยุนซีได้

เขาตกลงกับชูหยุนซีแล้วบอกให้เธอเข้าไปในห้องส่วนตัวด้วยตัวเองทีหลัง

ซูฟ่านพาชูหยุนซีไปที่ห้องส่วนตัวหมายเลข 2007

ฉันอยู่ห้องเดียวกับคนดังที่ฉันชอบมาตลอดและกลิ่นน้ำหอมของชูหยุนซีก็อบอวลไปทั่วห้องส่วนตัว ฝ่ามือของซูฟ่านมีเหงื่อออกจากความประหม่าและการหายใจของเขาก็เร็วขึ้นเล็กน้อย

“คืออย่างนี้ค่ะคุณซู ฉันเพิ่งได้รับเชิญให้เข้าร่วมรายการออดิชั่นเพลง ฉันเป็นติวเตอร์ในนั้น หลังจากฟังการร้องเพลงของคุณคืนนี้ฉันรู้สึกดีมาก ถ้าคุณมีความสามารถนี้โปรดอย่าเก็บมันไว้ ฉันหวังว่าคุณจะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันนี้ได้ นี่คือนามบัตรของรายการฉันจะคุยกับทางรายการ หากคุณต้องการติดต่อหมายเลขโทรศัพท์ข้างต้นก็ได้ค่ะ”

หลังจากพูดจบชูหยุนซีก็ยื่นนามบัตรของผู้รับผิดชอบรายการให้ซูฟ่านด้วยมือทั้งสองข้าง

หลังจากได้รับนามบัตรซูฟ่านพบว่ารายการที่ชูหยุนซีกำลังพูดถึงคือ “The Voice of China” ที่โด่งดังมากในช่วงสองปีที่ผ่านมา ติวเตอร์ในนั้นล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีและผู้เข้าแข่งขันก็มารวมตัวกันในแต่ละพื้นที่ สามอันดับแรกและผู้เข้าแข่งขันเฉพาะที่อยู่ภายในจะได้รับความนิยมอย่างมาก เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าชูหยุนซีจะได้รับเชิญให้เข้าร่วมรายการนี้ นี่เป็นสัญญาณที่ดีสำหรับเธออย่างไม่ต้องสงสัย ซูฟ่านมีความสุขกับความสำเร็จของชูหยุนซีในใจของเขา

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมีความสุขกับเรื่องนี้ ถ้าเขาไม่หยุดชูหยุนซีตอนนี้ชีวิตของเธอจะหายไป

ซูฟ่านพยักหน้าและบอกว่าเขาจะพิจารณาเรื่องนี้จากนั้นก็ใส่นามบัตรลงในกระเป๋าของเขา

“ถ้าคุณไม่มีข้อสงสัยอะไร ฉันขอตัวก่อน”

ชูหยุนซีกล่าวเบา ๆ

“อย่าไป…”

ซูฟ่านหยุดชูหยุนซี

“เอ้ะ?”

ชูหยุนซีมองไปที่ซูฟ่านอย่างสงสัย เธอรู้สึกว่าซูฟ่านแปลกเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะรู้จักเขาแต่เธอจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร

“อย่าไปดินเนอร์กับหวังถัง”

ซูฟ่านกล่าวอย่างหนักแน่น

“อะไรนะ?”

ชูหยุนซีมองไปที่ซูฟ่านด้วยความประหลาดใจและสงสัยว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น

ซูฟ่านกัดฟันและวางแผนที่จะบอกความจริงกับชูหยุนซี

“ฉันได้ยินว่าเขาตกลงกับผู้ช่วยของคุณ หวังถังไม่ใช่คนดีและผู้ช่วยของคุณก็จะขายคุณ ถ้าคุณไปที่นั่นจะมีบางอย่างเกิดขึ้น…บางอย่างที่เลวร้าย”

ดวงตาของชูหยุนซีเบิกกว้างหลังจากได้ยินคำพูดของซูฟ่าน

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าจางเฟินเฟินผู้ช่วยของเธอมีบุคลิกที่ไม่ดีและมีชื่อเสียงที่ไม่ดีในวงการ แต่เธอก็ไม่สนใจมันมากนักเพราะชูหยุนซีเป็นคนใจดีและไม่ได้สนใจจางเฟินเฟิน

จางเฟินเฟินมีความสามารถในการทำงานและช่วยเหลือเธอได้มาก นอกจากนี้จางเฟินเฟินจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้จริงหรือ?

แต่ซูฟ่านที่อยู่ต่อหน้าเธอก็ไม่จำเป็นต้องโกหกโง่ ๆ แบบนี้ เธอยังคงประทับใจซูฟ่านเป็นอย่างดีดังนั้นชูหยุนซีจึงเชื่อในสิ่งที่เขาพูด

“ฉันจะใส่ใจกับสิ่งที่คุณพูดไว้ค่ะ แต่เมื่อมาถึงที่นี่แล้ววันนี้มันคงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าฉันไม่ได้พบกับคุณหวัง…เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า? คุณดูคุ้นมาก”

ชูหยุนซีกล่าวอย่างกะทันหัน

“บางทีเราอาจจะเคยพบกัน…แต่ช่างมันเถอะ อย่าไปกินข้าวเย็นกับหวังถัง สิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง ฉันขอร้องฉันไม่อยากให้คุณเป็นอะไร!”

ซูฟ่านขอร้องโดยตรงนี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเขาที่จะช่วยชูหยุนซี

ขณะที่คุยกันประตูก็ถูกผลักให้เปิดออก

จางเฟินเฟินยืนอยู่ที่ประตูด้วยความไม่พอใจ

“หยุนซีเธอกำลังทำอะไรอยู่ ประธานหวังโกรธแล้ว”

ชูหยุนซีมองไปที่จางเฟินเฟินและซูฟ่าน แม้ว่าเธอจะเชื่อในสิ่งที่ซูฟ่านพูด แต่ตอนนี้เธออยู่ที่สถานที่ของหวังถังและหวังถังก็รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ ถ้าเธอไม่ไปเจอหวังถังมันคงจะไม่ดีแน่

เธอพยักหน้าและเดินตามจางเฟินเฟินไป

ก่อนจากไปเธอกระซิบขอบคุณซูฟ่านแล้วบอกว่าเธอจะระวังตัว

เมื่อเห็นชูหยุนซีไปพบหวังถัง ซูฟ่านก็ตื่นตระหนกอย่างมาก

เขาเดินไปที่ประตูห้องส่วนตัวหมายเลข 2006 อีกครั้งและมองเข้าไปข้างใน

หวังถังจ้องมองไปที่ชูหยุนซีอย่างไม่ละสายตาและแม้ว่าชูหยุนซีจะยิ้ม แต่เธอก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะป้องกันพื้นที่ส่วนตัวของเธอเพราะกลัวว่าหวังถังจะแอบดูตัวเธอ

เมื่อเห็นฉากนี้ซูฟ่านอยากจะเข้าไปตบหวังถังสักสองสามที แต่เมื่อเขาเห็นผู้คุ้มกันที่อยู่ข้างหลังเขา ซูฟ่านก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรผลีผลาม แขนของคู่ต่อสู้มีความหนาเท่ากับต้นขาของเขาเลย ซูฟ่านคงโดนต่อยกระเด็นทันทีในการต่อสู้จริง

แต่โชคดีที่พวกเขากินอาหารที่ชั้น 20 และชูหยุนซีประสบอุบัติเหตุที่ชั้น 23

“คุณเสี่ยวทำอะไรเหรอคะ?”

บริกรมองเห็นซูฟ่านที่แอบฟังอยู่ที่ประตูและเดินเข้ามาด้วยใบหน้างงงวย

คนที่มาที่โรงแรมนี้มีทั้งคนรวยหรือไฮโซ หลายคนจึงมักมาคุยธุรกิจโรงแรมมีภาระผูกพันที่ต้องปกป้องความเป็นส่วนตัวของแขก

พฤติกรรมแอบฟังของซูฟ่านที่ทำมากกว่าหนึ่งครั้งทำให้เธอสงสัย เธอต้องการพาซูฟ่านกลับไปที่ห้องส่วนตัวของเขา

“ไม่เป็นไร ไม่มีอะไร”

ซูฟ่านกลับไปที่ห้องส่วนตัวของเขาอย่างไม่เต็มใจ

“ขอโทษนะคะ คุณต้องการอาหารไหม?”

บริกรสาวมองไปที่ซูฟ่านด้วยรอยยิ้มและถามขึ้น

ด้วยความสิ้นหวังซูฟ่านจึงต้องสั่งอาหารสองจาน

“อาหารของคุณจะถูกเสิร์ฟให้คุณภายใน 20 นาทีระหว่างนี้โปรดรอในห้องส่วนตัวหากคุณต้องการอะไรกรุณากดกริ่งไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกเพื่อมองหาเรา โปรดเรียกหาเราได้ทุกเมื่อค่ะ”

บริกรสาวยิ้มแต่ระหว่างคำพูดเธอก็เตือนซูฟ่านไม่ให้ทำอะไร มิฉะนั้นเธอจะรายงานพฤติกรรมแปลก ๆ นี้กับโรงแรม

ฉันจะทำอย่างไรถ้าฉันออกไปข้างนอกไม่ได้

ซูฟ่านนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวด้วยความหงุดหงิดแต่ระบบก็แจ้งเตือนมาอีกครั้ง

“ระบบเสริมถูกเปิดใช้งานและโฮสต์ได้รับทักษะ ‘สอดแนม’ เมื่อใช้ทักษะนี้ความสามารถในการได้ยินของโฮสต์จะดีขึ้นและสามารถได้ยินเสียงภายในระยะ 100 เมตรได้อย่างชัดเจนโดยไม่สนสิ่งกีดขวางและขนาดของเสียง (หมายเหตุ: ทักษะนี้ต้องใช้หูฟัง)”