เฮดโฟนของผมเชื่อมต่อกับอนาคตได้! My Headphones Can Connect to the Future - ตอนที่ 32

เมื่อเห็นการแสดงออกที่ดูโดดเดี่ยวของชูเทียนฉี แต่ในฐานะพ่อซูฟ่านก็ดูเหมือนจะไม่เกลียดเขามากขนาดนั้น

 

“ผมพูดทุกอย่างที่ควรพูดแล้วถ้าคุณรักลูกสาวของคุณจริงก็เปลี่ยนตัวเองเถอะ”

 

“สิ่งที่เธอพูดฉันจะแก้ไขมันเอง ฉันขอโทษเธอสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้และฉันหวังว่าเธอจะไม่พูดถึงเรื่องนี้กับหยุนซี…”

 

หลังจากได้รับการบอกกล่าวชูเทียนฉีก็กลัวซูฟ่านจะฟ้องเรื่องของเขา

 

ถ้าชูหยุนซีรู้เรื่องนี้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองมีแต่จะแย่ลงเท่านั้น

 

“ไม่ต้องกังวล ผมจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องของวันนี้ ถ้าคุณอยากแก้ไขจริง ๆ ผมจะบอกคำพูดของคุณกับหยุนซีเอง”

 

ชูเทียนฉีมองไปที่ซูฟ่านอย่างซาบซึ้ง

 

เขาเคยพยายามปรองดองกับลูกสาวมาหลายปีแล้ว แต่พวกเขาไม่เคยมีโอกาส

 

หากซูฟ่านเต็มใจที่จะช่วยก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

 

“อย่างไรก็ตามฉันอยากขอประธานชูเรื่องหนึ่งด้วย”

 

“อะไรหรือ?”

 

“เกี่ยวกับความลับของฉัน ฉันไม่ต้องการให้ใครอื่นนอกจากคุณค้นพบอีกแล้วคุณสามารถช่วยฉันได้ไหม?”

 

ซูฟ่านยื่นคำขอของเขาอย่างไม่เกรงใจ

 

ชูเทียนฉียิ้ม

 

“มันเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเธอสามารถมาหาฉันในอนาคตได้ สำหรับเรื่องของเธอฉันจะไม่อนุญาตให้ใครสืบเรื่องของเธอไม่ว่าในนามใด ๆ รวมถึงเจ้าหน้าที่ด้วย”

 

คำพูดของเขาทำให้ซูฟ่านตกใจ

 

เขารู้แค่ว่าชูเทียนฉีน่ะน่าทึ่ง แต่เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะสามารถปกปิดผืนฟ้าได้ด้วยมือเดียว

 

“ถ้าอย่างนั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมจะกลับแล้ว”

 

“เดี๋ยวก่อน”

 

หลังจากที่ชูเทียนฉีพูดจบ จ้าวเมิ่งก็ยื่นนามบัตรของชูเทียนฉีให้ซูฟ่าน

 

“ผมขอรับนามบัตรของคุณไป ส่วนสำหรับข้อมูลติดต่อของผม ผมคิดว่าประธานชูสามารถหาได้อย่างง่ายดาย”

 

หลังจากพูดจบซูฟ่านก็ยิ้มแล้วเดินผ่านฉูหมิงยุนที่ล้มหมดสติอยู่บนพื้นและออกจากวิลล่าไป

 

“ถ้าหยุนซีเป็นอะไร โปรดปกป้องเธอด้วย”

 

เมื่อซูฟ่านกำลังออกจากบ้านไป ชูเทียนฉีก็พูดด้วยอ่อนแรง

 

ซูฟ่านตกตะลึงและหันไปมองดูความอ่อนโยนและความจริงใจบนใบหน้าของชูเทียนฉี

 

“ไม่ต้องห่วง!”

 

คนรับใช้เปิดประตูวิลล่าและรถของซูฟ่านก็จอดอยู่ที่สนาม ฉูหมิงนุรคงขับรถมาเมื่อครู่นี้

 

คืนนี้ใกล้จบลงท้องฟ้าก็เริ่มสว่างแล้ว

 

ซูฟ่านตัดสินใจขับรถตรงไปที่โรงเรียนและเขาก็สามารถกลับหอพักได้ภายในหนึ่งชั่วโมง

 

ในอีกสองวันข้างหน้าระหว่างชั้นเรียนและอาหารเย็น ฉันจะศึกษาวิธีการช่วยเหลือฉินเสี่ยวหยุน

 

ในวันหวยออก ซูฟ่านได้ซื้อหวยเดิมพันตามตัวเลขในข่าว

 

การเดิมพันหนึ่งครั้งสามารถตีได้ถึง 5 ล้านหยวนและจะมีการเปลี่ยนแปลงไม่มากเกินไปแถมจะปลอดภัยกว่า

 

ทันทีที่ซื้อหวยในตอนเย็นซูฟ่านก็ปเิดการถ่ายทอดสดขึ้นมาดู

 

“เลขสลากเด็ดวันนี้รหัสแดง: 070916232931 รหัสสีน้ำเงิน: 05”

 

ห้าล้านมาแล้ว! ซูฟ่านรีบเช็ครหัสตั๋วลอตเตอรีที่เขาซื้ออย่างตื่นเต้น

 

อย่างไรก็ตามความสุขบนใบหน้าของซูฟ่านก็หายไปเมื่อเขาเห็นรหัสลอตเตอรีของเขา

 

ทำไม? ทำไมการรายงานข่าวถึงคลาดเคลื่อนในครั้งนี้

 

สลากกินแบ่งรัฐบาลแม่งปลอมหรือเปล่า? ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ชนะเลยเหรอ?

 

ซูฟ่านนึกไม่ออก

 

“การตรวจจับจากระบบ โฮสต์ได้เปลี่ยนแปลงอนาคตโดยไม่อิงอัตวิสัยและไม่มีรางวัลสำหรับการเปลี่ยนแปลงอนาคตครั้งนี้”

 

(เนียนแปล : อัตวิสัย คือ มุมมองหรือความคิดเห็นของบุคคล โดยเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก ความเชื่อ หรือความต้องการ แล้วทำไมถึงใช้คำว่า อัตวิสัยน่ะเหรอ? ก็คำมันสวยไง!)

 

การแจ้งเตือนของระบบทำให้ซูฟ่านสับสนมากยิ่งขึ้น

 

เพราะไปยุ่งเกี่ยวกับอนาคตที่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวหรือเปล่า?

 

หมายความว่าเพราะเขาไปยุ่งเกี่ยวกับหมายเลขที่ควรจะชนะในวันนี้ เพราะเขาซื้อตัวเลขที่ถูกรางวัลมาหรือเปล่า?

 

ดูเหมือนว่าหากเขาต้องการยืนยันว่ารหัสที่ชนะได้รับการดัดแปลงหรือไม่ เขาคงต้องรอข่าวในวันพรุ่งนี้เพื่อดูว่าผู้ชนะคือคนขายเนื้อหมูหรือเปล่า

 

เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อซูฟ่านตื่นขึ้นมาเขาก็จ้องไปที่การอัปเดตข่าวบนโทรศัพท์มือถือของเขา

 

จนกระทั่งเวลาสิบโมงเช้าข่าวเรื่องผู้ชนะลอตเตอรี่บอลสองสีก็มาในที่สุด

 

“ลอตเตอรี่บอลมอบรางวัลใหญ่ 10 ล้านบาทและผู้ได้รับรางวัลคือครูจากโรงเรียนประถมในหลิวโจวค่ะ!”

 

อะไร? ข่าวนี้แตกต่างจากสิ่งที่จะออกอากาศทางวิทยุในอนาคตนี่!

 

ตอนนี้ซูฟ่านเข้าใจแล้วว่าลอตเตอรีเป็นเรื่องไร้สาระจริง ๆ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกมันและเขาจะไม่แตะมันอีกในครั้งต่อไป!

 

“คิดถึงเรื่องลอตเตอรีบอลสองสีเมื่อวานเหรอ?”

 

ซูฟ่านที่กำลังนั่งเงียบ ๆ ในหอพัก จู่ ๆ หลี่หนานก็ปรากฏตัวขึ้นและกระโดดไปที่ซูฟ่าน

 

เขาเหงื่อออกอย่างล้นเหลือ เขาน่าจะเพิ่งกลับมาจากการออกกำลังกาย

 

จากนั้นเหอต้าก็เปิดประตูเข้ามา

 

“เปล่าหรอก ฉันซื้อมาแค่สองหยวนแค่ซื้อเพื่อความสนุกเท่านั้นเอง”

 

ซูฟ่านไม่กังวลอีกต่อไปเกี่ยวกับความจริงที่ว่าเขาไม่ถูกล็อตเตอรี่ เพราะเขาเสียเงินไปแค่สองหยวน

 

“อ๋อใช่ เหอต้าฉันลืมถามนายเมื่อกี้นี้ นายซื้อมาเมื่อวานนี่ นายซื้อไปเยอะไหม?”

 

คำพูดของหลี่หนานดึงดูดความสนใจของซูฟ่านและเขาก็มองไปที่เหอต้า

 

เหอต้ามองอย่างรู้สึกผิดหวัง

 

“อ๋อ…ใช่…ซื้อมาน่ะ แต่ซื้อมาห้าครั้งแล้วเลขที่ฝันก็ไม่เคยตรง”

 

หลี่หนานมองไปที่เหอต้าด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาเอนตัวเข้าใกล้เหอต้าและโอบแขนของเขาไว้ที่ไหล่ของเหอต้า

 

“ฉันบอกไรให้นะเหอต้า อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนาย นายเป็นคนแบบที่ฝันเรื่องซื้อหวยเหรอ? นายไม่ได้บอกเหรอว่าหวยเป็นเรื่องหลอกลวง? หรือนายศึกษาหวยและพบกฎรูปแบบตัวเลขของหวย? พบใช่มะ?”

 

หลี่หนานมองไปที่เหอต้าอย่างคาดหวัง

 

เขาให้ความสนใจกับลอตเตอรีมานานแล้วและผู้ใหญ่ในครอบครัวของเขาก็เล่นลอตเตอรีด้วยเช่นกัน

 

หลี่หนานสรุปประสบการณ์นี้ว่าลอตเตอรีสามารถถูกได้จริงด้วยการค้นคว้าข้อมูล

 

นอกจากนี้เขายังได้ยินข่าวลือว่าพี่สาวของญาติเพื่อนของเพื่อนของเขาเป็นอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์

 

เธอถูกรางวัลที่ 1 สองครั้งจากการศึกษากฎตัวเลขของลอตเตอรี!

 

หลี่หนานจึงตั้งหน้าตั้งตารอหวยมาโดยตลอด

 

แต่เขาไม่มีพรสวรรค์ด้านคณิตศาสตร์

 

ไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาเพิ่งศึกษาอัตราต่อรองของลอตเตอรีฟุตบอลอย่างพิถีพิถันแต่ไม่เข้าใจผลลัพธ์เลยแต่เขาก็ไม่ได้สูญเสียอะไรเลยเหมือนกัน

 

เป็นความโชคดีอย่างแท้จริงที่ได้เข้าเรียนในมหาลัยที่ดีแห่งนี้

 

เมื่อเขาทำแบบทดสอบคณิตศาสตร์ในปีนั้น เหอต้าก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาและหลี่หนานก็ลอกเขาจนได้คะแนนสูงถึง 130 คะแนน

 

วิชาอื่น ๆ ของเหอต้านั้นอยู่ในระดับปานกลาง แต่เขามีความสามารถด้านคณิตศาสตร์สูงมาก

 

หลี่หนานเฝ้าดูการวิจัยหุ้นและหลักทรัพย์ของเหอต้ามาโดยตลอด แต่เขาไม่เข้าใจ

 

หากเหอต้าสามารถศึกษากฎของลอตเตอรีได้จริง ๆ หลี่หนานก็จะติดตามเหอต้าเพื่อซื้อมันซึ่งอาจมีโอกาสถูกมากกว่าการซื้อมั่ว

 

“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันจะอดตายแล้วไปกินข้าวเร็ว ๆ”

 

เหอต้ารีบเปลี่ยนเรื่องผลักหลี่น่านออกไป เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไป

 

“รอฉันด้วย!”

 

หลี่หนานตะโกนจากด้านหลัง

 

ทันทีที่เหอต้าออกไปซูฟ่านก็ลุกขึ้นยืน

 

เขารู้สึกว่าเหอต้าพูดไม่หมด

 

เขาเดินไปที่โต๊ะของเหอต้า ข้าวของบนโต๊ะทำงานเป็นระเบียบเรียบร้อยและไม่มีร่องรอยของลอตเตอรีเลย

 

ซูฟ่านมองไปที่เสื้อผ้าและกางเกงที่เหอต้าเปลี่ยนที่กองอยู่บนเก้าอี้

 

ทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นมุมกระดาษสีชมพูในกระเป๋ากางเกงของเหอต้า

 

หวยหรือเปล่า?

 

ซูฟ่านมองไปที่ประตูและหลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครกลับมาเขาก็ยื่นมือออกมาและหยิบลอตเตอรีออกมาดู

 

ตัวเลขข้างบนกระดาษทำให้ซูฟ่านตกตะลึง

 

ตัวเลขเหมือนที่ซูฟ่านซื้อเลย และเหอต้าซื้อมัน 250 ใบ!

 

ถ้าถูกจริง ๆ เหอต้าได้เงินไปมูลค่ากว่า 100 ล้านหยวนแน่!

 

ไม่น่าแปลกใจที่การคาดการณ์จะไม่ถูกต้องและระบบยังแจ้งว่ามีการเปลี่ยนแปลงอนาคต

 

คงแปลกล่ะถ้าศูนย์สลากกินแบ่งไม่ทำอะไรเลยหลังจากลอตเตอรี่ใบที่ถูกมีการซื้อจำนวนมาก!