เฮดโฟนของผมเชื่อมต่อกับอนาคตได้! My Headphones Can Connect to the Future - ตอนที่ 26
เมื่อซูฟ่านกำลังตรวจสอบข้อมูลเพิ่มเติมของฉินเสี่ยวหยุน ชูหยุนซีก็ได้ส่งข้อความมา
“เจอกันที่ร้านอาหารตะวันตกตอนหกโมงเย็นนะคะ”
โอ้วันนี้ฉันมีเดทกับชูหยุนซีนี่นะ!
ด้วยความรู้สึกผิดที่มาสายครั้งที่แล้ว ซูฟ่านจึงไปถึงประตูร้านอาหารตะวันตกก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
เขาคิดว่าเขามาถึงเร็วพอแล้ว แต่เขาก็เห็นชูหยุนซีทันทีที่เขาเข้าไปในร้านอาหาร
เธอน่าจะเพิ่งดึงเก้าอี้เพื่อนั่งลงเมื่อครู่นี้เอง
เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองของเขา ชูหยุนซีจึงเงยหน้าขึ้นมาสบตาซูฟ่าน
ไม่มีใครคิดว่าอีกฝ่ายจะมาถึงก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงสำหรับเดทนี้
ชูหยุนซีโบกมือให้ซูฟ่านด้วยรอยยิ้มแสนหวาน
ซูฟ่านหน้าแดงและเดินไปที่โต๊ะอาหารเพื่อนั่งลง
“ผมคิดว่าผมมาเร็วแล้วแท้ ๆ”
ซูฟ่านยิ้มอย่างเชื่องช้า
“ฉันไม่ได้ตั้งใจมาก่อนเวลา ฉันแค่ไม่ได้คำนวณเวลาน่ะ”
ชูหยุนซีพูดได้เท่านี้เพราะต้องรักษาหน้าไว้บ้าง
“ดูเหมือนว่าครั้งต่อไปผมควรจะมาถึงเร็วกว่านี้อีกสักครึ่งชั่วโมงไม่งั้นทุกครั้งผมคงมาช้ากว่าคุณแน่ แบบนั้นมันดูไม่จริงใจเลย”
“เนื่องจากฉันรู้สึกว่าคุณยังไม่จริงใจ เพราะงั้นโปรดหาโอกาสเชิญฉันไปทานบาร์บีคิวแบบนั้นอีกด้วยนะ”
ชูหยุนซีวางมือบนแก้มของเธอแล้วมองไปที่ซูฟ่าน
ซูฟ่านรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก ดูเหมือนว่าชูหยุนซีก็ติดที่จะพบกับเขาอีกครั้ง
เหอต้า (ขอเปลี่ยนจาก เฮต้า เป็น เหอต้า ครับ ขอบคุณ คุณ Jirat ที่แนะนำครับ) และหลี่หนานบอกว่าชูหยุนซีสนใจตัวของเขา แต่ซูฟ่านก็ไม่อยากจะเชื่อเลยในตอนนั้น
แต่ตอนนี้ซูฟ่านมีความมั่นใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
“โอเคครับ รอจนกว่าคุณจะมีเวลาว่างนะ”
ซูฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลังจากสั่งอาหารแล้วทั้งสองก็คุยกัน
“บทของคุณตัดสินแล้วใช่ไหม?”
“ห๊ะ? คุณรู้ได้ยังไรว่าฉันกังวลเรื่องนี้?”
“เอ่อ ก็ถามไปเรื่อย ผมแค่คิดว่ามันแปลกนิดหน่อยที่เห็นรายชื่อนักแสดงของรายการนี้ยังไม่เปิดเผยออกมา”
ซูฟ่านรีบอธิบาย
ชูหยุนซีเม้มปากของเธอ
อันที่จริงในสองวันที่ผ่านมาเธอยังคงกังวลว่าทางทีมจะไม่ให้เธอเล่นเป็นนางเอก
คุณสามารถพบเจอเรื่องแปลก ๆ ได้ทุกอย่างในวงการบันเทิงและมีหลายครั้งที่เปลี่ยนตัวเอกก่อนถ่ายทำ
แม้ว่าจะมีบางกรณีที่ตัวเอกถูกเปลี่ยนแปลงหลังจากการประกาศ แต่ความน่าจะเป็นก็ต่ำมาก
ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้มีการส่งเรื่องไปที่ข่าวบันเทิงที่เชื่อถือได้มากที่สุดนั่นทำให้ชูหยุนซีรู้สึกโล่งใจขึ้น
“ข่าวออกมาเมื่อบ่ายวันนี้ ดูเหมือนว่าคุณซูจะไม่สนใจข่าวของฉันเลยทั้ง ๆ ที่บอกว่าเป็นแฟนคลับอันดับหนึ่ง!”
ชูหยุนซีหน้ามุ่ย
ซูฟ่านยิ้ม ตราบใดที่ชูหยุนซีสามารถแสดงในบทละครเรื่องนี้ได้อย่างสบายใจเขาไม่ต้องการให้ชูหยุนซีรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นผลงานของเขา
สำหรับคนที่เขาชอบ ซูฟ่านก็แค่หวังว่าเธอจะมีความสุข
“โอ้! นี่หยุนซีไม่ใช่เหรอ”
สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลังซูฟ่าน
เมื่อมองย้อนกลับไปมีชายร่างอ้วนที่มีใบหน้าที่..แหม ก็นะ และมีรูปร่างที่ดูแข็งแรง
ชายร่างอ้วนตะโกนเรียกชูหยุนซีด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเลี่ยนสุด ๆ จากนั้นก็ยิ้มโชว์ฟันสีน้ำตาลที่คดเป็นแถว
เมื่อเห็นชายอ้วนคนนี้ชูหยุนซีก็ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจบนใบหน้าของเธอ
“ช่างบังเอิญอะไรแบบนี้”
ชูหยุนซีไม่ต้องการเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยซ้ำ
ชายอ้วนไม่ได้โกรธที่ชูหยุนซีเป็นแบบนี้ แต่จ้องไปที่หน้าอกของชูหยุนซีด้วยใบหน้าที่น่ารังเกียจ
ชูหยุนซีป้องกันหน้าอกของเธอโดยไม่รู้ตัว
“ทำไมไม่แนะนำให้ผมรู้จักหน่อยล่ะ”
เมื่อเห็นว่าชายร่างอ้วนไม่สุภาพ ซูฟ่านจึงขัดจังหวะทันที
ชายอ้วนไม่สังเกตเห็นการมีอยู่ของเขาจนกว่าเขาจะพูดด้วยซ้ำ
“โอ้ นี่เป็นลูกชายของประธานจากเหลียนเจียงกรุ๊ป หวัง…หวังฟู่กุย และนี่คือเพื่อนของฉันซูฟ่าน”
ชูหยุนซีแนะนำอย่างไม่เต็มใจ
เหลียนเจียงกรุ๊ป?
ไม่ใช่ บริษัทของหวังฉางเจียงที่ถูกกล่าวถึงในข่าวเหรอ?
ตามข่าวหวังฉางเจียงจะถูกตำรวจจับกุมในเวลาประมาณ 06.30 น.
และหวังฟู่กุยคนนี้ก็จะกลายเป็นอาชญากรที่ต้องการตัวเช่นกัน
ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะจบอนาคตซะแล้ว
นอกจากนี้ยังหมายความว่าถ้าผู้ชายคนนี้ทำอะไรผิดกับชูหยุนซี ซูฟ่านก็สามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้อย่างไร้ความปรานี
“สวัสดี”
ซูฟ่านยื่นมือออกไปและหวังฟู่กุยก็ยื่นมือออกมาอย่างไม่เต็มใจ
ทันใดนั้นมือของหวังฟู่กุยก็เริ่มออกแรงบีบมากขึ้น
เมื่อพิจารณาจากขนาดของเขา ความแข็งแกร่งของเขานั้นต้องมากกว่าซูฟ่านมาก ถ้าเขาออกแรงมากขึ้นมือของซูฟ่านก็อาจหักได้
ซูฟ่านตกตะลึง ไอเวรนี่เริ่มก่อนแล้ว
เขาสวนกลับหวังฟู่กุยทันที
หลังจากนั้นผ่านไปสามวินาทีใบหน้าของหวังฟู่กุยก็ซีดลงและเขาก็ดึงมือออกพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่บูดบึ้ง
“สวัสดีครับคุณซู”
หวังฟู่กุยขบฟันขณะถูมือ
“สวัสดี”
ซูฟ่านยิ้มอย่างสุภาพ แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความยั่วยุ
หวังฟู่กุยไม่ได้คุยกับซูฟ่านอีกต่อไป แต่นั่งตรงข้ามชูหยุนซีแทน
เมื่อนั่งลงเขาก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจและแตะไหล่ของชูหยุนซี
รูปลักษณ์ที่น่าขยะแขยงมาพร้อมกับใบหน้าหื่นอย่างสุดจะพรรณนา
“หยุนซีคุณอยากไปเที่ยวกับฉันคืนพรุ่งนี้ไหม?”
“ไม่ค่ะคุณหวัง”
“หยุนซีลองคิดดู ถ้าคุณสามารถออกเดทกับผู้ชายแบบนี้ได้ ทำไมคุณตะไม่สามารถเดทกับฉันได้ล่ะ?”
หลังจากพูดจบหวังฟู่กุยก็มองไปที่ซูฟ่านด้วยความรังเกียจ
ในสายตาของเขาไม่มีนักแสดงหญิงคนไหนที่ไม่นอนกับเขาและชูหยุนซีเป็นคนแรกที่ปฏิเสธเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
ยิ่งเธอทำแบบนี้เขาก็ยิ่งอยากได้เธอมากขึ้นไปอีก เขาไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรเพราะพ่อของเขาน่าทึ่งมาก!
และซูฟ่านก็ไม่น่าสนใจ ไอ้ไก่ตัวเหม็นนี่เขาไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน
การจับมือกันตอนนั้นเขาก็แค่ต้องการบีบซูฟ่าน แต่เขาก็รู้ว่ามือของซูฟ่านนั้นแข็งแกร่งมาก
จริง ๆ แล้วเขาค่อนข้างโกรธ ทำไมชูหยุนซีจึงออกเดทกับคนที่น่ารังเกียจนี้ได้ แต่ไม่ยอมใช้เวลากลางคืนกับเขาที่ร่ำรวย?
ตราบเท่าที่เธอนอนกับเขาหนึ่งคืน ทรัพยากรทั้งหมดในมือของเขาก็เต็มใจที่จะมอบให้กับชูหยุนซี
“คุณหวังโปรดระวังคำพูดด้วย นี่คือเพื่อนของฉัน”
ชูหยุนซีพูดด้วยความไม่พอใจ
ตอนนี้หวังฟู่กุยโกรธมากยิ่งขึ้น มันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะไม่ให้หน้าใคร แต่วันนี้เธอไม่ยอมให้เขาทำไอตัวเหม็นนี่เสียหน้าเหรอ?
“ฉันไม่ได้เห็นคุณมาสองสามวันแล้ว อารมณ์ของหยุนซีเติบโตขึ้นมาก”
หวังฟู่กุ้ยเดินตรงไปข้างหน้าและวางแขนของเขาไว้รอบไหล่ของชูหยุนซี
“ได้โปรดเอามือออกไปด้วยค่ะ”
ใบหน้าของชูหยุนซีแดงขึ้นทันที
หวังฟู่กุยไม่สนใจและกอดแน่นกว่าเดิม
“เอามือนั่นออกไป”
ซูฟ่านพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ
หวังฟู่กุยไม่ได้มองไปที่ซูฟ่าน
“อะไรนะ รู้สึกอึดอัดเวลาฉันกอดเทพธิดาของนายหรือไง”
“ฉันบอกให้เอามือออกไปไอ้หมูตอน”
“แกว่าอะไรนะ?”
ตะลึง!
และโกรธ!
หวังฟู่กุยไม่เคยเสียหน้าแบบนี้ต่อหน้าบุคคลภายนอก
มิหนำซ้ำไอ้วรนี่ยังเรียกเขาว่าไอ้หมูตอน?!
“แกว่ายังไงนะ!?”
หวังฟู่กุยสั่นสะท้านไปทั้งตัวและไขมันบนใบหน้าของเขาก็กระเพื่อม
ชูหยุนซีรู้เกี่ยวกับภูมิหลังของหวังฟู่กุยและกลัวว่าเขาจะตอบโต้ซูฟ่าน ดังนั้นเธอจึงส่ายหัวไปที่ซูฟ่านและต้องการให้เขาหยุดพูด
แต่ซูฟ่านมองไปที่หวังฟู่กุยด้วยความดูถูก
“ไอ้หมูตอนแกมีอะไรเหรอ ขนลายัดอยู่ในหูหรือไงถึงไม่ได้ยินที่ฉันพูด? หรือแกไม่มีเงินซื้อกระจกส่องดูหนังหน้าตัวเองล่ะ?”
“ถ้าแกเกิดเร็วกว่านี้นะ บทตือโป๊ยก่าย (ปีศาจหมูในวรรณกรรมเรื่องไซอิ๋ว) แกได้ไปแสดงแน่นอนว่ะ”
คำพูดของซูฟ่านทำให้หวังฟู่กุยโกรธและลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นบอดี้การ์ดทั้งสี่ก็รีบวิ่งเข้ามาจากด้านข้าง
“ตีมัน ตัดลิ้นมันให้ฉัน!”
“และเธอหยุนซีจะต้องตามฉันไปคืนนี้!”
หลังจากพูดจบหวังฟู่กุยก็จับแขนชูหยุนซีแล้วลากเธอออกไป
ชูหยุนซีกังวลเกี่ยวกับซูฟ่านในขณะที่พยายามแยกตัวออกมาจากหวังฟู่กุย ใบหน้าของเธอซีดลงด้วยความตกใจ
พนักงานในร้านอาหารและลูกค้าที่รับประทานอาหารต่างหวาดกลัวและไม่มีใครกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าและบางคนถึงกับวิ่งออกไปราวกับวิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด
หลังจากฟังคำสั่งของเขาแล้วบอดี้การ์ดทั้งสี่ก็เริ่มโจมตีซูฟ่าน
ตูม!
ตุบ!
ปัง!
“อั่ก!”
ด้วยเสียงสนั่นสามครั้งบอดี้การ์ดทั้งสามคนก็ล้มลงกับพื้น
หวังฟู่กุยได้ยินเสียงกรีดร้องของบอดี้การ์ดของเขาก่อนที่เขาจะออกไป
เขาหันศีรษะไปมองด้วยความประหลาดใจ
ซูฟ่านกำลังจัดการบอดี้การ์ดคนสุดท้ายอย่างง่ายดาย
‘ภารกิจในการเปลี่ยนแปลงอนาคต ‘จับกุมหวังฟู่กุย’ ได้ถูกเปิดขึ้นแล้วและยังไม่พบว่าโฮสต์ต้องการทักษะสนับสนุน’
YOU MAY ALSO LIKE
