เฮดโฟนของผมเชื่อมต่อกับอนาคตได้! My Headphones Can Connect to the Future - ตอนที่ 20
ชูหยุนซีไม่ลังเลที่จะเซ็นชื่อบนเสื้อของหลินอี้ตง
หลินอี้ตงแทบเป็นลมด้วยความตื่นเต้น เธอวางแผนที่จะแขวนชุดนี้ที่บ้านโดยไม่ซักหรือใส่อีกต่อไป!
หลังจากเซ็นลายเซ็นหลินอี้ตงก็บังคับให้ซูฟ่านถ่ายรูปเธอกับชูหยุนซีซึ่งทำให้เธอพอใจมาก
ลายเซ็นและรูปถ่ายเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอที่จะคุยอวดเพื่อนร่วมชั้นเรียน!
“ทำไมพี่ซูฟ่านถึงพาพี่สาวชูหยุนซีมาทานอาหารเย็น…พี่…พี่กำลังเดทกันเหรอ?”
จู่ ๆ หลินอี้ตงก็ถามออกมา
ซูฟ่านแทบจะถลึงตาใส่หลินอี้ตง
“อย่าพูดเรื่องไร้สาระ! เธอเป็นดาราดังพี่ชายของเธอจะคู่ควรกับคนระดับนั้นได้ยังไง”
“ไม่นะ ในสายตาของฉันพี่ซูฟ่านหล่อที่สุดและดีที่สุด! แม้ว่าฉันจะชอบพี่มากเหมือนกัน แต่ถ้าพี่อยู่กับพี่ชูหยุนซีฉันจะไม่ขวางพี่จากพี่ชูหยุนซี ฉันจะขอให้พี่สองคนมีความสุข!”
น้ำเสียงของหลินอี้ตงเต็มไปด้วยความจริงใจ
ซูฟ่านตกใจกับคำพูดของหลินอี้ตงแล้ว
เขาโบกมืออย่างรีบร้อน
“ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันขอเตือนเธอว่าอย่าพูดเรื่องไร้สาระกับเพื่อนร่วมชั้นของเธอเชียว หรือว่าเธอต้องการทำลายชื่อเสียงของชูหยุนซี?”
ซูฟ่านพูดขู่หลินอี้ตง
หลินอี้ตงสูดลมหายใจและปิดปากของเธอ
“ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันจะไม่พูดเรื่องไร้สาระ ฉันจะบอกว่าชูหยุนซีมาที่บ้านฉันเพื่อทานอาหารเย็นแล้วฉันจะไม่พูดอะไรอีก!”
หลังจากพูดเสร็จหลินอี้ตงก็กลอกตาและแสดงรอยยิ้มเขินอายบนใบหน้าของเธอ
“แล้วพี่ซูฟ่านฉันมีโอกาสไล่ตามคุณอีกไหม? คุณบอกว่าเมื่อฉันอายุสิบแปดเราจะพิจารณาเรื่องหมั้นกันและเมื่อเราบรรลุนิติภาวะเราจะได้แต่งงานกันจากนั้นก็ให้กำเนิดเด็กชายและเด็กหญิง……”
“หลินอี้ตงไม่ต้องพูดถึงมันแล้ว! เธอทำการบ้านของเธอหรือยัง?”
ซูฟ่านหน้าแดงเหมือนก้นลิง
หลินอี้ตงผงะเมื่อเขาพูดถึงการบ้านจากนั้นเธอก็ตอบเบา ๆ ว่าเธอเขียนเสร็จแล้วพร้อมหลบตา
ซูฟ่านสามารถมองเห็นความคิดของเธอได้อย่างชัดเจน
เขาจับเอวเหมือนพี่ชายกำลังดุน้องสาว
“ไปทำการบ้านเดี๋ยวนี้ไม่งั้นฉันจะบอกป้าทันที!”
ใบหน้าของหลินอี้ตงเปลี่ยนเป็นซีดเมื่อเธอถูกซูฟ่านขู่
ต้องรู้ก่อนว่าแม่ของเธอเป็นคนที่มีอารมณ์ฉุนเฉียวและชอบพูดเสียงดัง คุณจะได้ยินเสียงเธอทั่วทั้งตึกทุกครั้งที่เธอดุหลินอี้ตง เธอไม่อยากพบกับความลำบากใจแบบนี้โดยเฉพาะต่อหน้าไอดอลของเธอ
“โอ้ ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันจะไปทำตอนนี้เลย! แล้วพี่ต้องหาพี่สาวชูหยุนซีมาอีกนะ!”
“ฉันจะเรียกแม่เธอถ้าเธอยังไม่ไป! 3 2…”
“ฉันจะไป! ฉันจะไปแล้ว!”
หลินอี้ตงรีบวิ่งออกจากห้องส่วนตัวของซูฟ่านไป
ในที่สุดซูฟ่านก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เขาเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากและนั่งลง
“กินเถอะ……”
เมื่อเขาจะบอกให้ชูหยุนซีกินเขาก็เห็นชูหยุนซีวางเนื้อสองสามชิ้นลงบนถาดอบจากนั้นก็มองดูตัวเองอย่างมีนัยยะ
“ทำไม…ทำไมมองผมแบบนั้น…”
ซูฟ่านถูกจ้องมองก็ลนลาน
ชูหยุนซีปิดปากของเธอ
“จุจุ พ่อเสือร้าย ฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นคนล่อลวงเด็กผู้หญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ฃมองไม่เห็นจริง ๆ ว่าคุณซูจะเป็นอันธพาลปล้นสวาท”
ชูหยุนซีพูดด้วยท่าทางแปลก ๆ
ซูฟ่านรีบอธิบายกับชูหยุนซี
“มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะ ที่จริงหลินอี้ตงกับฉันเป็นเพื่อนเล่นที่สนิทกันมากเมื่อเรายังเด็ก ส่วนที่เธอบอกว่าผมจะแต่งงานกับเธอและมีลูกกันในอนาคต อันนั้นผมพูดตอนที่ผมยังเป็นแค่เด็ก ตอนที่ผมอยู่กับคุณ คุณคิดว่าผมดูเหมือนอันธพสลหรือเปล่า?”
“ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ตอนนี้คุณดูเหมือนหมาป่าห่มหนังแกะเลยล่ะ”
ชูหยุนซียังคงพูดประชดประชัน
ซูฟ่านเหงื่อออกมากอีกครั้ง เขาอยากจะอธิบายแต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
ท่าทางของเขาทำให้ชูหยุนซีรู้สึกขบขันอีกครั้ง
ทันใดนั้นชูหยุนซีก็ยื่นตะเกียบออกและจับชิ้นเนื้อที่เพิ่งย่างแล้วใส่ลงในชามของซูฟ่าน
“ทานอาหารเถอะคุณอันธพาลและคุณจะต้องรับการสอบสวนเมื่อคุณอิ่ม”
หลังจากพูดจบชูหยุนซีแลบลิ้นออกมาอย่างดูซุกซน
ซูฟ่านก็สนใจปฏิกิริยานี้เช่นกัน ชูหยุนซีคนนี้ดูเป็นคนเย็นชาแต่จริง ๆ แล้วเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ซุกซนและตอนนี้เธอก็ตั้งใจที่จะแกล้งเขาเพื่อที่จะดูความลำบากใจของเขา
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ซูฟ่านก็รู้สึกว่าเนื้อชิ้นนี้หวานมาก!
หลังจากกินและดื่มเสร็จซูฟ่านก็ขับรถพาชูหยุนซีกลับบ้าน
“ขอบคุณคุณซูสำหรับการดูแลวันนี้ ฉันมีความสุขมากที่ได้ทานที่นั่น!”
ชูหยุนซีพูด
“มันไม่มีอะไรเลย ควรจะเป็นผมที่ต้องขอโทษที่ให้คุณรอนาน!”
ซูฟ่านพูดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
ชูหยุนซีโค้งริมฝีปากของเธอ
“ถ้าคุณพูดแบบนั้นฉันก็ยังคงเป็นหนี้อาหารขอบคุณคุณ แต่ฉันจะคืนให้คุณแน่เมื่อฉันมีเวลา!”
“ดีดี!”
ซูฟ่านดีใจมาก
ชูหยุนซีพยักหน้าและลงจากรถ
“ถ้าอย่างนั้นคุณซูฉันพอใจกับเดทนี้มากในวันนี้และฉันหวังว่าจะได้พบคุณอีกในครั้งต่อไปนะ!”
ชูหยุนซียิ้มและปิดประตูรถอย่างเบามือ
…เดท?
ชูหยุนซีบอกว่าเธอเดทกับเขาจริงเหรอ?!
ซูฟ่านจ้องมองไปที่ด้านหลังของชูหยุนซีที่กำลังเดินเข้าบ้าน เขาขยี้ตาแรง ๆ เพราะตอนรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่
ชูหยุนซีหมายถึงอะไร? เดท? เธอชอบเขาเหรอ?
นี่เป็นเวลาดึกแล้วซูฟ่านไม่สามารถกลับไปมหาลัยได้ ดังนั้นเขาจึงต้องกลับไปที่โรงแรมอีกครั้ง
เขาถือโทรศัพท์และดูรูปถ่ายของชูหยุนซีและ WeChat ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและคิดถึงสิ่งที่ชูหยุนซีพูดอยู่ในใจ
“กลับมหาลัยแล้วเหรอ”
ชูหยุนซีส่งข้อความ WeChat มาอย่างกะทันหัน
ซูฟ่านตัวสั่น “ไม่มันดึกไปแล้ววันนี้ผมจะอยู่ข้างนอก”
“อ๋อ เป็นโรงแรมที่ดีใช่ไหมคุณจะไม่ไปเล่นเจ้าชู้ที่ไหนใช่ไหม?”
ชูหยุนซีส่งอิโมจิยิ้มเยาะมาหลังจากเห็นมันซูฟานก็รู้สึกขบขัน
“ผมอยู่โรงแรมจริง ๆ หรือคุณจะมาดู?”
“โอเคคุณนักเลง ฉันจะไปพักแล้ว ราตรีสวัสดิ์”
หลังจากแลกเปลี่ยนราตรีสวัสดิ์ซูฟ่านก็มองดูประวัติการแชททางโทรศัพท์ แต่ไม่สามารถสงบลงได้เป็นเวลานาน
ซูฟ่านไม่เคยรักหรือคุยกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน
เขากับชูหยุนซีแบบนี้แล้วเรียกว่ารักหรือเปล่า? แบบนี้มันคลุมเครือหรือเปล่า?
แต่ชูหยุนซีเป็นดาราดังเธอจะชอบตัวเขาที่เป็นแค่นักเรียนที่น่าสงสารได้อย่างไร?
เมื่อเขากลับไปมหาลัยในวันรุ่งขึ้นซูฟ่านไม่สามารถหลุดออกมาจากคำพูดของชูหยุนซีได้และร่างกายของเขาก็เหมือนตกอยู่ในภวังค์
เฮต้าและหลี่หนานสังเกตเห็นความแปลกประหลาดของซูฟ่าน เฮต้าจึงยื่นมือออกมาและส่ายมันต่อหน้าซูฟ่าน
“เป็นอะไรไป เมื่อคืนถูกปฏิเสธมาเหรอ?”
เฮต้าถามอย่างสงสัย
ซูฟ่านส่ายหัว ทันใดนั้นเขาก็เกิดความคิดหนึ่งและตั้งเป้าไปที่เฮต้าและหลี่หนานที่เคยมีความรัก
“ฉันขอถามหน่อย…”
ซูฟ่านเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกับทั้งสองคน แต่ไม่ได้บอกว่าผู้หญิงคนนั้นคือชูหยุนซี
หลังจากได้ยินคำอธิบายทั้งสองก็ตบต้นขาของพวกเขาและพูดพร้อมเพรียงกัน “พวก! ผู้หญิงคนนี้สนใจนายอย่างแน่นอน!”
น้ำลายจากความตื่นเต้นของทั้งสองคนบินออกมาใส่ใบหน้าของซูฟ่านเต็ม ๆ
YOU MAY ALSO LIKE
