ตอนที่23 ความแตกต่างของระดับอารยธรรม
“หรูหรา? อันนี้มันแค่ของระดับทั่วไปนะ เดส”
รูดีตอบเรียบๆให้กับนาโอมิที่ตกใจไปกับบ้านที่พวกเขาวางแผนจะสร้าง
“ไม่สิ นี่มันหรูสุดๆไปเลยแหละ ก่อนอื่นเลยมันมีกี่ห้องน่ะ?”
“เออ…ประมาณ 5 LDK เดส”
“แอล ดี เค?”
นาโอมิที่ไม่รู้จักระบบแผนผังของแต่ละชั้นก็เอียงหัวงุนงง
“ที่ชั้นแรกมี2ห้อง บนชั้นสองมี3ห้อง นอกจากนั้นยังมีห้องกินข้าวกับห้องครัว และแน่นอนว่ามีห้องอาบน้ำและห้องส้วมด้วย เดส”
“ฉันจำได้ว่าเธอจะสร้างกระท่อมไม้ซุงไม่ใช่เหรอ?”
จากภาพในหัวของนาโอมินั้น กระท่อมไม้ซุงก็เป็นแค่กระท่อมที่สร้างจากการเอาท่อนไม้มาเรียงต่อกันแต่ภาพที่เธอเห็นบนจอไม่ว่าจะมองอย่างไรมันก็ไม่ใช่อะไรที่เรียกได้ว่ากระท่อมเลยสักนิด
“ถึงแม้ว่าส่วนฐานจะเป็นหินก็ตาม แต่เราจะสร้างตัวบ้านด้วยท่อนซุง เดส”
“จะมีห้องเยอะแยะไปทำไมเหรอ?”
“ผมจะใช้2ห้องบนชั้น2 แล้วที่เหลืออีกห้องหนึ่งก็จะเป็นของคุณ ส่วนชั้นล่างนั้นจะใช้เป็นพื้นที่สำหรับทำงานวิจัย ส่วนห้องที่เหลือนั้นจะเผื่อไว้สำหรับ รับแขก ”
“…………..”
“แบบนั้นไม่ดีเหรอ เดส? นอกจากนั้นห้องเก็บของ จะอยู่ใยชั้นไต้ดิน”
รูดีทัก เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของ นาโอมิ ที่ดูเหมือนจะเวียนหัว
“เราจะสร้างบ้านหลังใหญ่ขนาดนั้นได้ด้วยหรอ?”
“มันขึ้นอยู่กับเวลาในการทำให้ไม้แห้ง เดส ถ้าเรามีวัสดุละก็ รวมทั้งเวลาในการโค่นต้นไม้ด้วยแล้ว จะสามารถสร้างให้เสร็จได้ใน2สัปดาห์ เดส”
“ทำได้จริงๆด้วยสินะ…..”
เมื่อได้ยินถึงสิ่งที่ทำใจเชื่อได้ยาก นาโอมิก็เดินโซซัดโซเซออกไป
“ชิโชว จะไปเหรอ เดส?”
“จะไปเด็ดดอกไม้น่ะ ฉันอยากจะไปสงบสติตัวเองสักหน่อย”
“ถ้างั้นก็รอก่อน เดส”
“……อะไรเหรอ?”
“ตามมาทางนี้เดส”
รูดี้พานาโอมิไปที่ห้องน้ำ
“ที่นี่คือ ส้วม เดส”
“ไม่ใช่อ่างล้างมือหรอกเหรอ?”
ก๊อง! ก๊อง! ก๊อง!
นาโอมิเอียงหัวเมือเห็นโถส้วมอัตโนมัติ รูดี่ที่ตลึงไปกับการตอบสนองของเธอก็โขกหัวตัวเองเข้ากับกำแพง
“มันเป็นความแตกต่างของระดับอารยธรรม มันเป็นความแตกต่างของระดับอารยธรรม เดส”
“…….?”
นาโอมิตกใจต่อการตอบสนองแปลกๆของรูดี้ เมื่อเขาสงบสติตัวเองลงได้ และเริ่มอธิบาย มันก็ยิ่งทำให้เธอตกใจเช้าไปอีก
“มันเป็นแค่โถส้วม!”
“ลองใช้ดูสักครั้งเลย เดส”
เมื่อรูดีว่าแบบนั้นแล้วก็ปล่อยนาโอมิไว้คนเดียว เธอลังเลว่าควรจะทำธุระส่วนตัวลงบนอ่างน้ำพุหรูหราแบบนี้จะไม่เป็นไรเหรอ แต่ว่ารูดี้เป็นคนบอกให้ทำเองนี่นา..คิดได้อย่างนั้นเธอจึงเข้าไปในห้องน้า
…….สิบนาทีต่อมา….
“กลับมาแล้วเหรอ เป็นไงบ้างเดส?”
“…..มันยอดเยี่ยมไปเลยล่ะ”
นาโอมิตอบกลับมาในขณะที่สั่นเทิ้มไปด้วยความปลื้มปิติ
“เธอต้องติดตั้งโถส้วมนั้นไว้ในบ้านใหม่ให้ได้เลยนะ”
“แต่ใช่ของที่โอเวอร์เทคโนโลยีแบบนั้นไม่ได้นะ เดส”
รูดี้ยกมือขึ้นมาไขว้กันพร้อมปฏิเสธนาโอมีที่พยายาม คะยั้นคะยอให้เขาติดตั้งโถส้วมอัตโนมัติในบ้านใหม่อย่ากระตือรือร้น
“ก็มันทำความสะอาดได้ด้วยการกดปุ่มเพียงครั้งเดียวเลยนะ ถ้าไม่ใช้โถส้วมแสนสะดวกแบบนั้นจะทำยังไงล่ะ?”
“แค่ใช้กระดาษเช็ดเอาก็ได้ เดส”
“ถ้าเธอจะบอกว่าจะโอเวอร์เทคุนโนยีไม่ได้ล่ะก็ ไอ้กระดาษพวกนั้นก็ถือว่าเป็นหนึ่งในนั้นด้วยแหละ กระดาษนุ่มๆพวกนั้นมันอะไรกัน? แค่จะเอามาเช็ดก็ยังรู้สึกเสียดาบเลย! ”
“ไม่ใช่ เทคุนโลยี แต่เป็น เทคโนโลยี เดส”
“คนที่ต้องให้แก้คำผิดอยู่เรื่อยๆอย่างเธอ น่ะ ไม่ไต้องมาทำเป็นพูดเลย”
“คุมุมุ…เถียงไม่ออกเลย… มากลับเข้าเรื่องก่อน สรุปว่ากระดาษชำระเองก็ไม่ได้เหรอ เดส?”
“ถ้าพูดถึงกระดาษละก็ สำหรับด่าวดวงนี้มันหมายถึงกระดาษหนังสัตว์หรือไม่ก็เอกสารที่ทำมาจากหนังของก๊อบบลิน น่ะ ไอ้ของอย่างกระดาษนุ่มๆนั่น ในดาวดวงนี้มันไม่มีหรอก”
“ถ้าอย่างนั้นจนถึงตอนนี้คุณเช็ดด้วยอะไรเหรอ เดส?”
“ใบไม้ไง”
“โอ้โน~~*” ∑(ΦдΦlll
การเช็ดด้วยใบไม้นั้นมีความเสียงที่จะทำให้มีการสัมผัสโดยตรงกับปรสิตอย่างไข่พยาธิ
รูดี้หลับตาเอือมระอาเมือได้ยินเกี่ยวกับวิธีการเช็ด ที่ดึกดำบรรพ์นี้
พวกเขาทั้งสองคนจึงตกลงกันว่า ชั้นล่างจะมีห้องสำหรับแขกสองห้อง และพื้นที่สำหรับทำงาน ส่วนห้องวิจัยจะเอาไว้ที่หนึ่งในห้องที่อยู่บนชั้นสอง และติดตั้งห้องน้ำไว้ชั้นละห้อง โยที่ชั้นบนจะเป็นโถส้วมอัตโนมัติ แต่ห้องน้ำที่ชั้นล่างจะเป็นแบบโถส้วมที่เชื่อมต่อกับบ่อเกรอะ ตามรูปแบบของดาวดวงนี้
เมื่อการวางแผนเกี่ยวกับท้องน้ำจบลง รูดี้เสนอว่าให้กลบเกลื่อนว่าอุปกรอำนวยความสะดวกต่างๆภายในบ้านนั้นเป็นอุปกรเวทมนต์ของนาโอมิ
“หรือก็คือ เราจะอ้างว่าของพวกนี้เป็นอุปกรเวทมนต์ที่ฉันสร้างขึ้นมา?”
“ใช่แล้ว เดส ดาวดวงนั้นยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก อย่างถังเก็บน้ำหรือระบบท่อระบายน้ำอยู่เลย จะว่าไปแล้ว มันไม่มีแม้แต่แนวคิดของเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำ ไม่อยากจะเชื่อเลย เดส”
“เอาจริงๆแล้ว ถ้าไปที่เมืองใหญ่ๆละก็มันก็มีอยู่บ้างแหละ แต่ถ้าเป็นหมู่บ้านตามชนบทละก็นอกจากบ่อน้ำแล้วก็ไม่มีอะไรหรอก”
“ถ้าใช้ปั้มน้ำละก็ เราจะสามารถสูบน้ำจากลำธารใกล้ๆข้าไปเก็บไว้ในถังเก็บน้ำที่บ้านของ ชิโชว ได้ เดส”
“ถ้าเป็นแบบนั้นการไปตักน้ำ ก็จะง่ายขึ้นเยอะเลยนะ…..”
“ผมรู้ว่าชิโชวกำลังคิดอะไรอยู่เดส โถส้วมทำความสะอาด อัตโนมัติ น่ะ ห้ามนะ เดส”
นาโอมิยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อรูดี้ตอบแบบนั้น เธอเองก็รู้ตัวว่าทำตัวไร้เหตุผลไปหน่อยเพราะความตื่นเต้น
“เข้าใจละๆ จะว่าไป ที่เธอบอกว่ามีของที่จะกลบเกลื่อนเนี่ย มีตัวอย่างไหม?”
“ตัวอย่างก็ ตู้เย็น เดส”
“อ๋อ ไอ้กล่องที่เอาไว้เก็บอาหารนะเหรอ อันนั้นมันก็สะดวกดีนะ”
“ผมไม่คิดว่าพวกแขกจะมาเปิดตู้เย็นเองโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ดาม แต่ผมคิดว่าจะทิ้งมัน ทิ้ง? ไม่สิ จะวางมันไว้ที่ชั้นไต้ดิน เดส ”
“อย่างอื่นล่ะ?”
“อืม…อุปกรส่องสว่าง?”
รูดี้ชี้ไปที่หลอดไฟบนเพดาน
“มันก็มีราคาสูงอยู่แหละ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีอยู่เลย ถ้าเป็นพวกขุนนางที่มีฐานะในระดับหนึ่งละก็ จะหามาไว้ใช้ก็ไม่ยาก แต่เพราะว่ามันค่อนข้างสินเปลืองเลยไม่ค่อยได้ใช่กันสักเท่าไหร่ น่ะ ”
“ถ้างั้นมันก็ถือว่าพอจะผ่านได้ เดส แต่พอว่าอย่างนั้นแล้วผมก็เริ่มจะสับสนแล้วสิว่า อารยธรรม บนดาวด้วงนี้มันพัฒนาแล้วหรือว่ายังไม่พัฒนากันแน่ เดส”
“จากมุมมองของคนที่อาศัยอยู่ในอวกาศอ่างเธอเนี่ย อารยธรรมแบบไหนมันก็ดูไม่พัฒนาทั้งนั้นแหละ”
นาโอมิยักไหล่ ส่วนรูดี้ก็ส่ายหัวช้าๆ
“มันก็ไม่ใช่แบบนั้นไปซะทีเดียวหรอก จักรวาลนั้นมันช่างกว้างใหญ่ มันมีแม้กระทั่งเผ่าพันธุ์ที่อารยธรรมที่พัฒนาไปไกลมากจนพวกเขากลายเป็นชุมชนชองจิตวิญญาณไปเลยก็มี”
“มันคือ?”
“เผ่าพันธุ์นั้นเข้าถึงความเป็นอมตะ โดยละทิ้งกายหยาบของตัวเองและคงเหลือไว้เพียงแค่จิตวิญญาณเท่านั้น แต่ทว่าในทางกลับกัน จิตวิญญาณของพวกเขาได้หลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน แล้วเสียความเป็นปัจเจกของแต่ละคนไป แล้วมีอยู่วันหนึ่งที่หนึ่งในพวกเขาฆ่าตัวตาย แล้วทุกคนในเผ่าพันธุ์นั้น…ทยอยฆ่าตัวตายตามๆกันจนสูญพันธุ์ไปเลย เดส” ”
“การที่มีอารยธรรมที่ก้าวหน้ามากๆมันก็มีปัญหาในตัวของมันเองเนอะ”
“การที่อารยธรรมพัฒนาอย่างก้าวกระโดดนั้นอันตราย มันนำมาซึ่งความสะดวกสบาย และหายนะ เหมือนอย่างชิโชวในตอนนี้เลย เดส”
นาโอมิ ถึงกับกลืนน้ำลายเมือรูดี้ชี้ให้เห็นถึงเรื่องนั้น
“…..อย่างนี้นี่เอง เข้าใจละ ฉันจะระวังละกัน”
“เพราะฉะนั้น โถส้วมอัตโนมัติน่ะ ห้ามเด็ดขาด เดส ”
“นั่นคือประเด็นหรอกเรอะ!…….”
เมื่อรูดี้ยกมือขึ้นมาไขว้กันอีกครั้ง นาโอมิก็ได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่น
“ชิโชว ข้าวเย็นวันนี้เป็นอาหาร เมดิเตอร์เรเนียน เดส”
เมือยามเย็นมาถึง เขาเห็นว่าน่าจะได้เวลาเตรียมมื้อเย็นแล้ว รูดี้ จึงพูดขึ้นมา
“เมดิเตอร์เรเนียน?”
“ผมเองก็ไม่รู้เกี่ยวกับ เมดิเตอร์เรเนียน หรอก ผมรู้แค่ว่ามันเป็นที่ๆให้กำเนิดอาหารหลายชนิด เดส”
“หืม… มันเป็นอาหารแบบไหนล่ะ?”
“เหมือนอาหารสไตล์กรีก?….ใส่น้ำมันมะกอกเยอะๆ… ใช้ทั้งผักแล้วก็เนื้อ เดส”
“อืม…ฟังดูน่าอร่อยดี เดี๋ยวจะตั้งตารอเลย”
“ตั้งตารอได้เลย เดส”
ว่าแล้วรูดี้ก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในครัว
