เศรษฐีกองขยะ - บทที่ 12
บทที่ 12 ใครเห็นบ้าง
แม้ว่าหลิวฟานจะพูดเช่นนั้น แต่ไม่มีใครคิดในใจพวกเขาได้
กับภูมิหลังของครอบครัวหลิวฟาน สามแสนหยวนสําหรับงานแต่งงานจริง ๆ แล้วไม่ถือว่ามีราคาแพงในเมือง แต่มันแพงมากสําหรับหลิวฟาน
“ไม่เป็นไรคุณฟาน คนอย่างเราไม่กลัวที่จะหาภรรยาไม่ได้!” ลียูถอนหายใจในใจ แต่เขาก็ยังอยากฟื้นหน้าให้พี่ชายอีกครั้ง
“ลียู เขาหยิบรองเท้าฉันขึ้นมาด้วย เขายังอยากหาภรรยาอยู่อีกเหรอ? พวกคุณไม่มีเงินเหลือใช่ไหม? “
เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งนี้พวกเขาโกรธ แต่ไม่กล้าพูดอะไรอย่างไรก็ตามบางคนก็แสดงความเสียใจบนใบหน้าของพวกเขา
“ถ้าเรารู้ก่อนหน้านี้ เราจะไม่ให้เขายืมเงิน”
มีคนพูดด้วยเสียงต่า
เมื่อหลิวฟานได้ยินสิ่งนี้เขาก็พูดว่า: “หวังเม้งอย่าประมาทคนอื่น ลียู มานี่สิ!”
ลียเดินมา
“บอกหมายเลขบัตรธนาคารมา!”
“คุณฟานคุณจะทํายังไงต่อไป” ลียูสับสน
สามวินาทีต่อมาลียมองไปที่ 1,000,000 ในโทรศัพท์ของเขา เขาตกใจมาก
หลิวฟานตบไหล่เขาและยิ้ม “พวกคุณแบ่งหนึ่งล้านนี้อย่างเท่าเทียมกัน ฉันไม่ได้ให้ทุกคนมาร่วมงานแต่งเงินเล็กน้อยนี้จะถูกพิจารณาว่าเป็นค่าตอบแทน “
มือของลียซึ่งถือโทรศัพท์สั่น “นายฟาน คุณไปเอาเงินหนึ่งล้านมาจากไหน”
เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งนี้พวกเขาทั้งหมดตกตะลึง ในวินาทีถัดไปพวกเขาทั้งหมดมาที่ด้านข้างของลียและมองไปที่ตัวเลขในโทรศัพท์
“คุณฟานคุณใจกว้างเกินไป!”
ขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ คุณฟานของขวัญของคุณมีค่าเกินไป “
“เอาเงินทั้งหมดนี่มาให้เรา ฉันฝันเหรอ?”
หลิวฟานยิ้ม “เราทุกคนเป็นเพื่อนกัน ลียู ฉันจะโอนให้อีกห้าหมื่นให้คุณช่วยฉันคืนไฟแนนซ์ที “
ลียูพูดด้วยการแสดงออกอย่างจริงจังทันทีว่า “โอเค!”
หลิวฟานไม่พูดสิ่งใดต่อ
หวังเม้งเกือบสงสัยว่าเขาตาบอดหนึ่งล้านนั่นคือหนึ่งล้าน!
เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหลิวฟานซึ่งมักจะดูยากจนสามารถนําเงินออกได้มากขนาดนี้!
เขามองหลิวฟานแจกเงินหนึ่งล้านหยวนแบบสบาย ๆ เขาอิจฉามาก แต่เขาไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น “หลิวฟานนี่เงินหนึ่งล้านสําหรับสินสอดของนายใช่หรือเปล่า”
ก่อนที่หวังเม้งจะพูดจบหลิวฟานก็ก้าวไปข้างหน้าและชกเขาที่ท้อง หวังเม้งเกือบอาเจียนมื้อกลางวัน!
“แกกล้าที่จะชกฉัน? แกเชื่อไหมว่าฉันจะให้ผู้อํานวยการจัดการกับแก.” หวังเม้งจับท้องและกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
“มีใครเห็นนี่ไหม”
หลิวฟานพูดด้วยรอยยิ้มดวงตาเขาเย็นชา
ลียส่ายหัวทันที “ฉันไม่เห็นมัน”
“ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน!”
“เมื่อวานผมยังทํางานไม่เสร็จ”
หลิวฟานพูดอย่างเย็นชา “ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นสมาชิกของบริษัท นี้ ถ้านายพูดเหลวไหลมันจะเป็นผลเสียกับตัวนายเอง”
ดวงตาของหลิวฟานทําให้หวังเบ้งตื่นตระหนก เมื่อเขากลับมามีสติหลิวฟานก็จากไปแล้ว
หลังจากออกจาก บริษัท หลิวฟานรู้สึกเหมือนเขาได้รับการปลดปล่อยจากความอัดอั้นตันใจของเขา
เขาหยิบถุงผ้าสมบัติขึ้นมาและหลิวฟานยังคงเก็บขยะต่อไป
ไม่มีสิ่งของเบ็ดเตล็ดบนถนนที่สะอาดและสะอาดไม่มีแม้แต่ถุงขยะ ในอดีตฉากนี้น่าดู แต่วันนี้ดูเหมือนว่าจะทําให้หลิวฟานพูดไม่ออก
พนักงานสุขาภิบาลมาทํางานดีเกินไปแล้ว!
หลิวฟานเดินไปรอบ ๆ เขาเชื่อว่าต้องมีขยะอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ทันใดนั้น เด็กที่อยู่ตรงหน้าเขาทิ้งขยะ
YOU MAY ALSO LIKE
