ตอนนี้ ในโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวง การประชุมเพิ่ง
จบลง
อู๋ถงฝู่เรียกอวี๋หย่งกังไว้ “หัวหน้าอวี๋ รอเดี๋ยวครับ ผมมีเรื่อง
จะปรึกษา”
อวี๋หย่งกังย้ายมาจากโรงพยาบาลกองทัพก็ถูกอู๋ถงฝู่ดึงตัวมาที่
ศูนย์ฉุกเฉิน เป็นบุคคลเก่าแก่ของที่นี่
เมื่อก่อนอวี๋หย่งกังเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมกระดูกของ
โรงพยาบาลกองทัพ 3162 นับว่าเป็นผู้เก่งกาจคนหนึ่งของ
โรงพยาบาล เขาทำงานที่ศูนย์ฉุกเฉินมาสิบกว่าปีแล้ว เป็นหัว
หน้าใหญ่ของแผนกฉุกเฉินที่หก เชี่ยวชาญการผ่าตัดหลายอย่าง
สิ่งที่แตกต่างกับหัวหน้าคนอื่นๆ คือ อวี๋หย่งกังยังคงรักษา
รูปแบบการทำงานของโรงพยาบาลกองทัพ การรักษาและการจัดการเหมือนของกองทัพ ทั้งแผนกฉุกเฉินที่หกเต็มไปด้วยความ
เคร่งขรึมและมีระเบียบวินัย
อวี๋หย่งกังส่วนสูงปานกลาง ทว่าด้วยความที่ออกกำลังกาย
อย่างสม่ำ เสมอรูปร่างจึงสมส่วน ผมสั้นดูเฉียบแหลมหาที่เปรียบ
ไม่ได้ ทุกอิริยาบถล้วนเด็ดเดี่ยว
หลังจากถูกเรียกก็ยืนตัวตรง “ผู้อำนวยการอู๋ มีเรื่องอะไรเหรอ
ครับ”
อู๋ถงฝู่พูด “เฉินชางจากแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสอง
มณฑลตงหยางจะมาฝึกงานที่โรงพยาบาลของเรา ผมจะให้เขาไปที่
แผนกของพวกคุณนะครับ”
อวี๋หย่งกังได้ยินแล้วเห็นว่าเป็นเรื่องเล็ก “ได้ครับ ให้เขาไป
รายงานตัวที่แผนกได้เลยครับ”
พูดจบ อวี๋หย่งกังก็หมุนตัวเตรียมจะจากไป
อู๋ถงฝู่พูดต่อว่า “ผมอยากให้เขาไปอยู่ทีมกู้ชีพของคุณ”
จู่ๆ อวี๋หย่งกังที่เตรียมจะจากไปก็ชะงักฝีเท้า พูดตามสัญ
ชาตญาณว่า “เป็นไปไม่ได้ครับ!”อู๋ถงฝู่ส่ายหน้า เขารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
อวี๋หย่งกังหวงแหนทีมกู้ชีพของเขามาก สมาชิกแต่ละคนได้รับ
การคัดเลือกมาอย่างดี และปรับตัวกันมาเจ็ดแปดปีแล้ว เชี่ยวชาญ
ด้านเทคนิค ความร่วมมือในการกู้ชีพดีเยี่ยม เป็นทีมที่เก่งกาจของ
โรงพยาบาล
ได้ยินว่าอู๋ถงฝู่จะให้เด็กฝึกงานคนหนึ่งเข้าร่วมทีม อวี๋หย่งกัง
ปฏิเสธตามสัญชาตญาณ
เขาไม่สนใจว่าอู๋ถงฝู่จะเป็นผู้อำนวยการ เขามีหลักการของเขา
อู๋ถงฝู่ยื่นเอกสารชุดหนึ่งให้อวี๋หย่งกัง “นี่คือข้อมูลของเฉินชาง
คุณดูก่อน ปีที่แล้วเขาได้แชมป์ในการแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจ
ตอนนี้เป็นรองหัวหน้าของแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสอง
มณฑลตงหยาง ปีหน้าจะกลับไปรับตำแหน่งหัวหน้า ความสามารถ
ในการกู้ชีพของเขาไร้ข้อกังขา อิงตามข้อมูลที่ได้มา เขาเชี่ยวชาญ
ด้านศัลยกรรมหัวใจ การผ่าตัดทรวงอก มีประสบการณ์ด้านการ
ศัลยกรรมทั่วไป การผ่าตัดศัลยกรรมกระดูกและการศัลยกรรมมือยิ่งได้รับการยอมรับจากพวกศาสตราจารย์ทัง ผมรู้สึกว่าความสา
มารถใช้ได้!”
อวี๋หย่งกังสายตาแน่วแน่ พลันส่ายหน้า “ก็ไม่ได้อยู่ดี”
อู๋ถงฝู่ถอนหายใจ “หัวหน้าอวี๋ ทีมของคุณก็ต้องฝึกคนนะครับ
ปีหน้าเฉินชางจะไปเป็นหัวหน้าที่ตึกแผนกฉุกเฉินแล้ว ผมคิดว่าให้
เขาไปฝึกกับทีมของคุณก็ดีนะครับ จะได้ความรู้มากมายเลยเชียว”
อวี๋หย่งกังหันหลังกลับมามองอู๋ถงฝู่ “ผู้อำนวยการอู๋ ภารกิจ
ของทีมผมคุณก็รู้ ให้คนใหม่เข้ามาโดยพลการแบบนี้ ไม่เพียงแค่จะ
ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น กลับจะส่งผลเสียต่อการขับเคลื่อนของทีม นี่ไม่
ใช่เรื่องดี ผมคิดว่าไปฝากกับหัวหน้าเจี่ยงได้”
อู๋ถงฝู่ขมวดคิ้ว เจี่ยงเหวินรุ่ยจะต้องยอมอยู่แล้ว แต่ทีมของ
พวกเขาธรรมดาเกินไป เฉินชางจะได้ความรู้ไม่มากนัก และทีมของ
อวี๋หย่งกังก็มีการจัดการทีมกู้ชีพที่ดีอยู่แล้ว สำ หรับการผ่าตัด
ส่วนใหญ่ของแผนกฉุกเฉิน พวกเขาทำได้อย่างอิสระ นี่เป็นสิ่งสำ คัญ
ที่สุด!อู๋ถงฝู่ดูออกว่าเส้นทางที่เฉินชางเดินเหมือนกับอวี๋หย่งกังมาก
ถ้าไม่ใช่เพราะตนแก่แล้ว ไม่ได้อยู่แนวหน้าแล้ว ตนก็จะเป็นคนสอน!
อู๋ถงฝู่อดพูดไม่ได้ “เจ้าหมอนี่เก่งมาก เอาอย่างนี้ ภายใน
สามวัน ถ้าคุณไม่พอใจ คุณมาหาผม!”
อวี๋หย่งกังพยักหน้า หมุนตัวจากไป
อู๋ถงฝู่ขมวดคิ้ว ดื้อรั้นจริงๆ เลย!
……
……
ตอนนี้เฉินชางยังไม่คุ้นชินกับถนนหนทางของเมืองหลวง และ
ได้ยินว่าในเมืองหลวงรถติดมาก เฉินชางจึงล้มเลิกความคิดที่จะ
ขับรถเข้าเมืองมา
วันนี้วันศุกร์แล้ว เฉินชางจองโรงแรมไว้ พักที่โรงแรมใกล้ๆ
โรงพยาบาลก่อนสักสองวัน รอวันหยุดสุดสัปดาห์ค่อยไปดูบ้าน
จะว่าไป เฉินชางเองก็เต็มไปด้วยความคาดหวังกับช่วงเวลา
หนึ่งปีหลังจากนี้!
หลังจากลงจากรถไฟฟ้า เดินออกจากสถานีมองท้องฟ้าสีเทาหม่นนี้ ถือว่าเหมือนเมืองอันหยางอยู่บ้าง…
มีความคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก!
หัวเราะไม่ได้ ร้องไห้ไม่ออก
ตอนนี้เอง จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น!
[ติ๊ง! ภารกิจหลักตอนที่หนึ่งสิ้นสุดลง——กระตุ้นภารกิจตอน
ที่สอง: เส้นทางฝึกงาน!]
[เงื่อนไขภารกิจ: ศูนย์ฉุกเฉินเมืองหลวงเคยเป็นฐานศูนย์
ฉุกเฉินที่มีอำนาจมากที่สุดของประเทศ ช่วงเวลาหนึ่งปีหลังจากนี้
ต้องพิชิตที่นี่ เป็นหมอศัลยกรรมที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของที่นี่ อันดับใน
ตอนนี้: 213]
เฉินชางเห็นอันดับแล้วก็รู้สึกไม่เชื่อนัก!
ผมเก่งขนาดนี้ บอกว่าผมอยู่ในอันดับที่ 213 เหรอ
ไม่สมเหตุสมผล!
[ติ๊ง! การจัดอันดับนี้เป็นการจัดอันดับจากความสามารถ
โดยรวม คำนวณตามคะแนนรวม อันดับของคุณในโรงพยาบาล
อันดับสองมณฑลตงหยางคืออันดับที่ 25]เฉินชางเงียบ
เหมือนจะเข้าใจแล้วว่าหมายความว่าอย่างไร
ตอนนี้ตนควบคุมการผ่าตัดสามสิบกว่าอย่าง แต่พวกหัวหน้า
ที่ทำงานมาหลายสิบปีจะน้อยกว่าได้อย่างไร
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางไม่เพียงไม่เสียใจ แต่ยังดีใจเล็กน้อย
ถึงอย่างไรตนก็มาเรียนรู้ ถ้าพวกคุณไม่เก่งกว่าผม ผม
มาจะทำไม
มาเก๊กเหรอ
ที่ตงหยางยังไม่พอให้เก๊กเลย….
เฉินชางคิดอย่างละเอียดรอบคอบแล้วก็ปล่อยวาง
ที่นี่คือเมืองหลวง คือศูนย์กลางทางการแพทย์ของประเทศของ
ประชาชนทั้งประเทศ ที่นี่คือความหวังสุดท้าย ถ้าที่นี่ไม่แข็งแกร่ง
มากพอ จะมาที่นี่ทำไม
[ติ๊ง! อันดับในตอนนี้: 213 เมื่อเข้าสู่อันดับ 200 จะได้รับรางวัล
ที่เกี่ยวข้อง!]เฉินชางมองการแจ้งเตือนจากระบบ แม้ไม่รู้ว่าอันดับที่สอง
ร้อยต้องระดับไหน แต่เรียนทักษะไม่กี่ทักษะก็ได้แล้วมั้ง
หลังจากออกจากชานชาลา เฉินชางเห็นว่าคนเยอะมาก
จึงเดินไปในที่ที่คนน้อย เตรียมจะโบกแท็กซี่ เอาของไปเก็บที่โรงแรม
ก่อนค่อยไปรายงานตัวที่โรงพยาบาล
สัมภาระของเฉินชางไม่เยอะ วางแผนไว้ว่าสองสามวันนี้ลงตัว
แล้ว ได้บ้านเช่าแล้วค่อยว่ากัน
ตอนนี้เอง จู่ๆ เสียงรถกู้ภัยก็ดังขึ้นระลอกหนึ่ง เฉินชางเงยหน้า
ขึ้นเห็นคนกลุ่มหนึ่งล้อมกันอยู่ข้างหน้า
เฉินชางอึ้ง รีบวิ่งเข้าไป!
ผู้คนแน่นขนัด ตอนนี้เอง เจ้าหน้าที่สองคนวิ่งลงจากรถกู้ภัย
พร้อมตะโกนเสียดัง “ทุกคนถอยไปให้หมดครับ”
เฉินชางเดินมาแล้วตะลึงไปทันที
ผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้น เลือดเต็มตัว!
รอบข้างไม่มีร่องรอยของการต่อสู้ อุบัติเหตุ หรืออื่นๆ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นตอนนี้เอง ทุกคนรอบข้างต่างวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมา
“อยู่ดีๆ กระโดดตึกทำไม!”
“ใช่ อายุเพิ่งเท่าไรเอง!”
“อย่างมากก็สามสิบปี!”
เฉินชางเงยหน้าขึ้นมอง กระโดดลงมาจากสะพานลอยเหรอ
น่าจะสูงสิบกว่าเมตรเลยมั้ง
คราบเลือดบริเวณรอบๆ เริ่มแผ่กระจาย เฉินชางขมวดคิ้ว ใน
หัวปรากฏภาพสี่มิติ
ปริมาณเลือดออกประมาณอย่างน้อยหนึ่งพันมิลลิลิตร ดูจาก
สภาพแล้ว แขนและขาน่าจะกระดูกหัก…ตอนนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบ
โดยระบบ ยังไม่รู้ข้อมูลโดยละเอียด
ทว่าก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ถ้าไม่ห้ามเลือด แม้กระโดดลงมาแล้ว
อวัยวะและเนื้อเยื่อที่สำ คัญไม่บาดเจ็บ ก็จะช็อกจากการเสียเลือด
มากจนเสียชีวิตได้
