ตอนที่เฉินชางเตรียมจะถามคำถามชายวัยกลางคน จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวเฉินชาง!
[ติ๊ง! พบภารกิจลับ: ความจริง
ตอนที่หนึ่ง: กู้ชีพอวี๋อี! เบื้องหลังของอวี๋อีมีเบาะแสเหตุการณ์พิเศษหลายเรื่องซ่อนอยู่ โปรดตรวจอย่างละเอียด! หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจจะได้รับรางวัลมหาศาล ความคืบหน้าปัจจุบัน: 1%]
เฉินชางอึ้งไปทันที
ความจริงเหรอ ความจริงอะไร
เบื้องหลังของอวี๋อีมีเบาะแสเหตุการณ์พิเศษหลายเรื่องซ่อนอยู่งั้นเหรอ
เฉินชางงงกับภารกิจต่อเนื่องที่มาอย่างกะทันหันของระบบ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสับสน สัญญาณชีพของคนไข้ไม่คงที่ ไม่ใช่เวลาที่จะมาสับสน
ทว่าสิ่งที่ทำให้เฉินชางประหลาดใจก็คือ ชายที่บอกว่าเป็นผู้จัดการอวี๋อีกลับเป็นพ่อของเขาด้วยอย่างนั้นเหรอ
เฉินชางพยักหน้า ตอนนี้เอง เล่อเล่อก็หยิบหนังสือแจ้งมา
มือของอวี๋อิงไฉที่ถือปากกาสั่นเล็กน้อย “หัวหน้าเฉิน รุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
เฉินชางพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “ดูเหมือนจะรุนแรงไม่น้อยครับ ตอนนี้การวินิจฉัยยังไม่ชัดเจน สัญญาณชีพของคนไข้ไม่คงที่ การตรวจหาโรคยังไม่สมบูรณ์แบบ ตอนนี้เราได้ยื่นขอปรึกษาเคสกับผู้เชี่ยวชาญแล้ว แต่…เนื่องจากเป็นกรณีพิเศษ คุณต้องเซ็นชื่อครับ”
หลังจากเฉินชางพูดจบ อวี๋อิงไฉเองก็ไม่ได้ลังเล เซ็นชื่ออย่างเด็ดเดี่ยว
และตอนนี้เอง เฉินชางก็ถามว่า “ปกติอวี๋อีมีโรคประจำตัวอะไรไหมครับ”
อวี๋อิงไฉส่ายหน้า “ไม่มีโรคอะไรเลยครับ โรคที่เกิดจากการทำงานก็มีเจ็บคอบ่อย แต่ก็ไม่ได้เพิ่งเป็นวันสองวัน เป็นมาสี่ห้าปีแล้ว”
เฉินชางพยักหน้า ก่อนจะถามอีกคำถามที่สำคัญกว่า “มีประวัติการเสพยาไหมครับ”
อวี๋อิงไฉได้ยินแล้วอึ้งไปทันที พูดพร้อมสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่มีครับ! ไม่มีแน่นอน! ผมกลัวว่าเขาจะติดนิสัยที่ไม่ดีจากวงการนี่แหละ ถึงได้ลาออกมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้เขาด้วยตัวเอง”
เฉินชางพยักหน้า
หลังจากถามอีกหลายคำถาม เขาก็กลับเข้าห้องฉุกเฉิน
ตอนนี้สือน่าตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเสร็จแล้ว
เฉินชางรับผลตรวจมาดูแล้วขมวดคิ้วทันที คลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่ผิดปกติ โดยทั่วไปเรียกได้ว่าไม่มีอาการผิดปกติใดๆ เลย ดังนั้นจึงใช้ในการวินิจฉัยไม่ได้
เฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ ให้ตนใจเย็นลง
หมอแผนกฉุกเฉินควรทำจิตใจให้สงบอยู่ตลอดเวลา วิเคราะห์เบาะแสทุกอย่างอย่างใจเย็น
อาการป่วยเกิดขึ้นกะทันหัน หน้าซีดโดยไม่ทราบสาเหตุ หายใจลำบาก ไอเป็นเลือด ถึงขั้นเป็นลมหมดสติ!
มีอาการชัก ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นโรคลมชัก! อาจเป็นอาการของภาวะสมองขาดออกซิเจน...
ยังมีสาเหตุอะไรที่ทำให้เกิดเป็นลมหมดสติอย่างกะทันหันได้อีก
เฉินชางกลั่นกรองข้อมูลในหัว!
หรือจะเป็นความดันเลือดต่ำขณะเปลี่ยนอิริยาบถ ภาวะฉุกเฉินทางความดันโลหิตสูง แต่ความดันโลหิตผู้ป่วยปกติทั้งหมด เมื่อครู่นี้เพิ่งจะต่ำลงเพราะน้ำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ ดังนั้นตัดออกไปได้เลย!
หรือจะเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะหรือกล้ามเนื้อหัวใจตาย แต่ภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจปกติ โดยพื้นฐานก็ตัดออกได้เลย
หรือจะเป็นเส้นเลือดสมองแข็ง เลือดออกในสมอง การหมดสติชั่วคราว
ถ้าเป็นความเป็นไปได้สามอย่างนี้ เลือดออกในสมองอันตรายที่สุด คงไม่ถึงกับเป็นเส้นเลือดสมองแข็ง แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาตรวจแล้ว
เฉินชางลุกขึ้น หยิบไฟฉายมาตรวจการสะท้อนแสงของรูม่านตา!
ผลการตรวจ Meningeal sign …เป็นลบทั้งหมด!
โดยพื้นฐานแล้วก็ตัดอุบัติเหตุจากหลอดเลือดสมองออกได้แล้ว!
ตอนนี้ได้คำตอบออกมาแล้ว
โรคลิ้นหัวใจเอออร์ติกตีบ?
ภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาด?
หรือจะเป็น…ภาวะที่หลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้น?
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของเฉินชางเปลี่ยนไปทันที
ถ้าเป็นสามโรคนี้ ผู้ป่วยจะมีอันตรายถึงชีวิตและเสียชีวิตได้ตลอดเวลา!
ทว่าตอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็เห็นแสงสว่างขึ้นมาทันที
มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นภาวะที่หลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้น!
เกิดอาการในวัยรุ่น เป็นลมหมดสติ ไอเป็นเลือด มีน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอด น้ำในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ มาพร้อมกับอาการหายใจลำบาก...
อีกอย่าง อาการหายใจลำบากนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที
ถ้าสงสัยว่าเป็นภาวะที่หลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้น ขั้นตอนแรกจะต้องประเมินความเป็นไปได้ของโรค!
เฉินชางรีบหยิบหูฟังทางการแพทย์มาตรวจสิ่งที่เกี่ยวข้องต่อ ตอนนี้เขาได้ยินเสียงกระพือในช่วงหัวใจคลายตัว และมีเสียง S2[1] ตรงพัลโมนารีอาร์เทอรีที่เพิ่มความถี่ขึ้น!
พอเป็นแบบนี้ ความเป็นไปได้ของภาวะที่หลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้นพลันสูงขึ้นร้อยละหกสิบกว่า!
ถ้าต้องการยืนยันผลการวินิจฉัย จำเป็นต้องตรวจสอบและแยกแยะทีละขั้นตอนเพื่อทำการวินิจฉัยที่แน่นอน
ทว่าตอนนี้คนไข้จะยืนหยัดไปบันทึกภาพรังสีได้หรือไม่
ถ้าไม่ทำ ตอนนี้ก็จะยิ่งยุ่งยาก!
ทำอย่างไรดี
เพราะภาวะที่หลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้นเกิดขึ้นฉับพลัน จะต้องจัดการโดยการกู้ชีพ จากนั้นค่อยดำเนินการรักษาโดยยาต้านการแข็งตัวของเลือด ถ้าจำเป็นก็จะต้องรักษาโดยการผ่าตัด!
ตอนนี้เอง จู่ๆ ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก เฉินชางหันมอง หัวหน้าหลายคนพรวดพราดเข้ามา
พวกหลี่เป่าซาน ฉินเสี้ยวยวน เถามี่ หนิวเทียนฝูเดินออกมา!
ช่วงเช้าวันนี้มีการประชุมประจำปีจัดขึ้นในมณฑลข้างๆ พวกเขาออกเดินทางแต่เช้า เพิ่งกลับมาตอนนี้
หลังจากเข้ามา ฉินเสี้ยวยวนก็ถามว่า “เสี่ยวเฉิน เกิดอะไรขึ้น”
เฉินชางกำลังจะตอบ ตอนนี้เอง จู่ๆ คนไข้ก็หายใจแรงขึ้น
คนไข้สีหน้าคล้ำเขียว ตกอยู่ในสภาวะหายใจไม่ออก
จอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจส่งเสียงแจ้งเตือนอีกครั้ง
ฉินเสี้ยวยวนสีหน้าเปลี่ยนไป รีบเข้าไปดูอาการคนไข้ พิจารณาสัญญาณชีพแล้วพูดว่า “ใส่ท่อช่วยหายใจ!”
เฉินชางอึ้ง รีบลุกขึ้นเริ่มเตรียมอุปกรณ์!
ตอนนี้จะเกิดสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไร
เฉินชางไม่เข้าใจ!
ส่วนฉินเสี้ยวยวนพูดกับเล่อเล่อที่อยู่ข้างๆ “เตรียมฉีดเด็กซาเมทาโซน[2] 15mg และยานอร์อิพิเนฟริน [3]1mg เข้ากล้ามเนื้อ”
แม้เฉินชางไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ในใจก็ตะลึง “นี่…แก้อาการภูมิแพ้เหรอ”
คนไข้มีอาการแพ้ตั้งแต่เมื่อไร
ตอนนี้พยาบาลเตรียมกล้องส่องตรวจกล่องเสียงพร้อมแล้ว เฉินชางไม่ทันสนใจอย่างอื่น เตรียมใส่ท่อช่วยหายใจ!
ทันใดนั้นเขาก็พบว่าคนไข้มีผื่นแพ้ตรงคอหอยจริงๆ!
ถึงขั้นปรากฏอาการเสียงแหบ แม้แต่อาการกล่องเสียงบวมน้ำ!
เป็นแบบนี้ต่อไป อาการอุดตันในทางเดินหายใจก็จะเกิดขึ้นไม่เร็วก็ช้า!
เฉินชางหนังหัวชาวาบขึ้นมาทันที!
คนไข้คนนี้เป็นอะไรกันแน่
ถ้าไม่ใช่เพราะผู้อำนวยการมาทันเวลา เฉินชางกำลังคิดว่า…ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าตนจะรู้ตัว
แผนกฉุกเฉินก็แบบนี้ จะต้องเตรียมความพร้อมสำหรับการกู้ชีพอยู่ตลอดเวลา
ตอนนี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่คนไข้จะตกอยู่ภาวะหลอดเลือดบริเวณปอดอุดกั้น มีอาการเป็นลมหมดสติอยู่แล้ว ถ้ายังมีอาการแพ้ ทำให้ทางเดินหายใจเกิดความผิดปกติอีก อัตราการเสียชีวิตจะสูงกว่าร้อยละเก้าสิบ!
หลังจากดำเนินการรักษาฉุกเฉินเสร็จ ผ่านไปประมาณสามนาที การหายใจของคนไข้คงที่แล้ว
เฉินชางมองฉินเสี้ยวยวนอย่างตะลึงแวบหนึ่ง ตกใจกว่าเดิม
นี่ใช่ไหมที่เรียกว่ายอดฝีมือ
ทว่าตอนนี้เอง ฉินเสี้ยวยวนพลันถามเฉินชางว่า “เกิดอะไรขึ้น”
เฉินชางจึงอธิบายอาการของอวี๋อีไป
สุดท้ายพูดว่า “ตอนนี้ผมสงสัยว่าเป็นภาวะหลอดเลือดบริเวณปอดเกิดการอุดกั้น!”
ฉินเสี้ยวยวนหยิบหูฟังการแพทย์ขึ้นมา จากนั้นถือภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าพร้อมพูดว่า “ถ้าบวกกับผื่นแพ้เมื่อครู่นี้ ความเป็นไปได้สูงถึงร้อยละเก้าสิบ!”
[1] เสียงที่เกิดจากการหยุดไหลของโลหิตจากหัวใจห้องล่างไปยังหลอดเลือดแดง
[2] ป็นยาคอร์ติโคสเตอรอยด์ชนิดหนึ่ง มีฤทธิในการลดการอักเสบและกดภูมิคุ้มกัน ใช้ในการรักษาอาการป่วยต่างๆ รวมทั้งปัญหาโรครูมาติก โรคผิวหนัง ภูมิแพ้ โรคหืดโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง กล่องเสียงอักเสบอุดกั้น สมองบวม อาการปวดตาภายหลังการผ่าตัดตา และใช้ควบคู่กับยาปฏิชีวนะในผู้ป่วยวัณโรค
[3] เป็นสารประกอบอินทรีย์ในกลุ่มสารสื่อประสาทแคทีโคลามีน ทำหน้าที่เป็นฮอร์โมนและสารสื่อประสาทในร่างกาย
