เหล่าหยางขับรถกู้ภัยมาทั้งชีวิต จากรถตู้จินเปยในตอนแรกจนถึงรถเบนซ์ 416 การเปลี่ยนแปลงของรถทำให้เห็นการพัฒนาการของเมืองอันหยางในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
การออกเดินทางครั้งนี้ เหล่าหยางขับรถเบนซ์ 416 มีกำลังเพียงพอ ความเร็วสูงสุดสองร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง ในขณะเดียวกันก็สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงก็มากเช่นกัน
รถแบบนี้ไม่ได้ราคาถูกเลย รถเบนซ์กู้ภัยชุดหนึ่ง ราคากว่าหนึ่งล้านสี่แสน นี่เป็นแค่อุปกรณ์มาตรฐาน!
แน่นอนว่าไม่เพียงแค่ราคารถเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอุปกรณ์เฉพาะทางอย่างอุปกรณ์จ่ายออกซิเจน เครื่องช่วยการไหลเวียนฆ่าเชื้ออากาศ เครื่องติดตามสัญญาณชีพ เครื่องช่วยหายใจ เครื่องกระตุ้นหัวใจ…
โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่ผลิตรถกู้ภัยได้ โรงงานผลิตไม่จำเป็นต้องหรูหรา แต่โดยพื้นฐานต้องมีความน่าเชื่อถือ และจินเปยก็เป็นแบรนด์เก่าแก่ของประเทศ
อย่างไรก็ตาม…ข้อบกพร่องของรถเบนซ์ 416 ก็เห็นได้ชัดมาก การลดแรงกระแทกอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง กู้ภัยในเมืองคล่องตัวมาก!
แต่เดินทางบนเส้นทางภูเขาแบบนี้ กลับทำให้เฉินชางรู้สึกว่าตนเองล่องลอยเล็กน้อย…
รถเบนซ์ 416 แสดงประสิทธิภาพออกมาไม่ได้เลย แม้แต่การบังคับเลี้ยวและความยืดหยุ่นก็ยังไม่ดีเท่าจินเปย
การกู้ภัยเส้นทางภูเขาแบบนี้ ความจริงเป็นบททดสอบที่ยากมากสำหรับคนขับรถกู้ภัย!
เสี่ยวหลินที่นั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับค่อยยังชั่ว ส่วนเฉินชางที่นั่งอยู่ด้านหลัง หลังจากลงจากรถ เขาก็รู้สึกฝีเท้าล่องลอยเล็กน้อย
ผู้อำนวยการของศูนย์สุขภาพเมืองหนานเฉียวรออยู่หน้าประตูแล้ว เห็นพวกเฉินชางลงมาก็มีสีหน้าดีใจ รีบเข้าไปต้อนรับ
“สวัสดีครับผู้เชี่ยวชาญ!” ผู้อำนวยการกระตือรือร้นมาก เรียกผู้เชี่ยวชาญไม่ขาดปาก ทำให้เฉินชางไม่ชินนัก
หลังจากทักทายกันแล้ว พวกเขาก็เดินเข้าไปทันที
การพัฒนาของศูนย์สุขภาพที่นี่ถือว่าใช้ได้ ตึกผู้ป่วยในสี่ชั้นดูมีประโยชน์ใช้สอย
เฉินชางขึ้นตึกไปพร้อมผู้อำนวยการ ส่วนเหล่าหยางกลับรถ เตรียมขนย้าย
โดยทั่วไป ถ้าเขาออกไปรักษาคนไข้นอกสถานที่กับเฉินชาง เขาจะคอยช่วยอยู่ข้างหลัง หากในสถานการณ์ที่ไม่ขาดกำลังคน เหล่าหยางเองก็ไม่อยากสอดมือเข้ามายุ่ง
ส่วนเสี่ยวหลินถือกล่องพยาบาลตามหลังเฉินชางไปติดๆ อย่างว่าง่าย
ทำงานแผนกฉุกเฉินมาหลายปี ที่จริงความสามารถของเสี่ยวหลินไม่ใช่เพียงแค่พยาบาลคนหนึ่งแล้ว เผลอๆ ความสามารถในการกู้ชีพของเสี่ยวหลินอาจจะเหนือกว่าผู้อำนวยการที่อยู่ตรงหน้าด้วยซ้ำ
ชั้นสองเป็นแผนกโรคหัวใจ หลังจากคนทั้งกลุ่มเข้าห้องผู้ป่วยไป ในที่สุดเฉินชางก็เจอคนไข้ เป็นหญิงชราอายุเจ็ดสิบเอ็ดปี ตอนนี้เธอนอนอยู่บนเตียง เตียงถูกเขย่าขึ้นมา เธอหายใจถี่ หอบไม่หยุด!
ดวงตาง่วงงุนปิดอยู่ตลอดเวลา เสียงลมหายใจที่ดูถี่และรุนแรงฟังไม่รู้ว่าเป็นเสียงกรนหรือเสียงอาการอื่น
ตรงจมูกมีท่อออกซิเจน ใบหน้าซีดเซียวเจ็บปวด!
แวบแรกเฉินชางก็ดูออกว่าเรื่องราวเหมือนไม่ได้ง่ายอย่างที่จินตนาการไว้!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางนึกถึงความเป็นไปได้ของอาการหัวใจล้มเหลวเป็นอันดับแรก!
คนไข้สูงอายุที่กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ช่วงที่โรคกำเริบอาจจะเกิดอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันได้
หมอผู้ดูแลเป็นชายหนุ่มที่ระดับชั้นต่ำกว่าเฉินชางด้วยซ้ำ แต่จากระดับความอ้วนท้วนสมบูรณ์ คงทำงานมานานแล้ว
แต่แน่นอนว่าเฉินชางไม่จำเป็นต้องมีเงื่อนไขกับเขามากนัก ถึงอย่างไรหากพูดตามตรง สมัยนี้คนที่มาทำงานที่ศูนย์สุขภาพได้มีไม่มาก ยังจะมีเงื่อนไขมากมายอะไรได้
ตอนแรกเฉินชางอยากถามสถานการณ์สักหน่อย คิดไปคิดมาก็เดินนำไปถึงข้างเตียงผู้ป่วยก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นดูน่องและขา
ญาติคนไข้เป็นหญิงชนบทคนหนึ่ง น่าจะเป็นลูกสะใภ้ แต่ดูแลอยู่ข้างๆ เป็นอย่างดี
โดยทั่วไปแล้ว ผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจข้างขวาล้มเหลวจะมีอาการบวมน้ำ แต่หญิงชราไม่มีสัญญาณเลยสักนิด ขาไม่บวม บนใบหน้าก็ไม่มีร่องรอยการบวมน้ำมากนัก
เฉินชางเห็นหญิงชรานั่งตัวตรงหายใจหอบ ความจริงรู้สึกไม่เหมือนคนไข้หัวใจข้างขวาล้มเหลวตั้งแต่แรกแล้ว กลับเหมือนภาวะหัวใจข้างซ้ายล้มเหลวทั่วไปมากกว่า ถึงอย่างไรอาการหายใจลำบาก นั่งตัวตรงหายใจก็เป็นอาการทั่วไปของภาวะนี้
เฉินชางไม่ได้ตรวจดูต่อ ตอนนี้เองผู้ป่วยลืมตาขึ้น พอเห็นเฉินชางก็ยิ้ม
เธอเป็นหญิงชราที่ยิ้มแล้วดูมีเมตตามาก ท่าทางเป็นมิตร
เฉินชางมองหญิงชรา ถามคำถามง่ายๆ หลายคำถาม อย่างเช่นอายุเท่าไร มีปัญหาด้านการนอนหลับหรือไม่ เป็นต้น
คำตอบของหญิงชราชัดเจนมาก
เฉินชางแอบพยักหน้า มีสติดี ความคิดเป็นปกติ จิตแจ่มใส ถือว่าวางใจได้ไม่น้อย
เฉินชางเริ่มซักประวัติต่อ
เมื่อเจ็ดวันก่อน จู่ๆ เธอก็เกิดอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลทันเวลา เมื่อวานตอนเช้าเริ่มมีอาการหายใจลำบาก นอนราบได้ แต่กึ่งนั่งกึ่งนอนแบบนี้สบายกว่า รู้สึกแน่นหน้าอกตลอดทั้งคืน หายใจลำบาก นอนไม่หลับเลย เพราะฉะนั้นหญิงชราจึงดูกระสับกระส่ายเล็กน้อย
เฉินชางปลอบใจผู้ป่วยก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นให้ญาติคนไข้พยุงหญิงชราให้นอนลง
เฉินชางหยิบหูฟังทางการแพทย์ขึ้นมาฟัง!
เขาได้ยินเสียงรบกวนระหว่างการหดตัวบริเวณยอดหัวใจ และตรงฐานปอดก็มีเสียงหวีดเหมือนมีความชื้น!
เฉินชางขมวดคิ้วทันที!
ไม่ใช่สิ นี่ไม่ใช่สัญญาณของภาวะหัวใจล้มเหลว
ตอนแรกจากการอธิบายของหญิงชราและการแสดงออกของญาติคนไข้ สัญญาณทุกอย่างชี้ไปทางภาวะหัวใจล้มเหลว
แต่หลังจากเฉินชางฟังจบ แม้ยังตัดความเป็นไปได้นี้ออกไม่ได้ แต่…นี่อาจจะไม่ใช่สาเหตุหลัก!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางให้เสี่ยวหลินวัดความดันโลหิตและออกซิเจนในเลือด
“ความดัน 120/80 mmHg!”
“อัตราการเต้นของหัวใจหนึ่งร้อยครั้งต่อนาที!”
“ออกซิเจนในเลือดเก้าสิบห้า!”
เฉินชางมองหญิงชรา “คุณเคยเป็นโรคหัวใจไหมครับ หรือพวกความดันโลหิต…”
หญิงชราส่ายหน้า
ลูกสะใภ้ที่อยู่ข้างๆ เองก็พูดว่า “ที่ผ่านมาท่านสุขภาพดีมากมาโดยตลอด มีลูกชายห้าคนลูกสาวสองคน!”
เฉินชางอึ้งงัน ลูกเจ็ดคนแม้จะพิสูจน์อะไรไม่ได้ แต่…ร่างกายน่าจะแข็งแรงใช้ได้เลย!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็หันมองหมอที่ดูแลคนไข้เตียงนี้ “ขอประวัติผู้ป่วยหน่อยครับ”
หมอผู้รับผิดชอบให้ความร่วมมือมาก “ได้ครับๆ รอสักครู่นะครับ!”
ไม่นาน เขาก็หยิบชาร์ตผู้ป่วยมา
เฉินชางเห็นรูปคลื่นไฟฟ้าหัวใจมีประมาณเจ็ดแปดแผ่นที่ทำมาทุกวัน ตอนแรกเข้ารักษาสองครั้ง ล้วนเป็นคลื่นสัญญาณกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันจริงๆ ล้วนเป็นช่วง ST ที่โค้งขึ้นสูง เป็นคลื่นสัญญาณของอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันแบบคลาสสิก
แต่…หลายวันหลังจากนั้นมีการวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจวันละหนึ่งครั้ง แม้อาการเจ็บหน้าอกจะบรรเทาลงบ้าง แต่ช่วง ST ของคนไข้ไม่มีจังหวะที่ต่ำลงเลย
นี่มันอะไรกัน
ตอนนี้ถ้าวินิจฉัยอย่างแม่นยำไม่ได้ จะเคลื่อนย้ายคนไข้ไม่ได้เด็ดขาด!
ตอนนี้เอง ลูกของหญิงชราก็มาถึงแล้ว ชายห้าคนเดินเข้ามา เฉินชางหมุนตัวมองชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่แต่ละคน จู่ๆ ก็รู้สึกว่านี่ก็เป็นความภาคภูมิใจของคนเป็นแม่
“คุณหมอครับ รีบส่งไปที่เมืองอันหยางเถอะครับ” ลูกชายคนโตพูด
เฉินชางส่ายหน้า “รอสักครู่ครับ ตอนนี้สถานการณ์ของคนไข้ไม่มั่นคง ระยะทางค่อนข้างไกล ผมกลัวว่าจะเกิดปัญหา จะต้องทำให้อาการคงที่ หรืออย่างน้อยก็ต้องมีการวินิจฉัยที่แม่นยำก่อน!”
ญาติคนไข้ได้ยินคำพูดของเฉินชางก็ไม่พูดอะไรอีก
สำหรับคนในชุมชน สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญในมณฑลพูด แน่นอนว่าถูกต้องอยู่แล้ว พวกเขาไม่อยากแสร้งทำเป็นฉลาด
ตรงกันข้าม พวกที่รู้เพียงผิวเผินมักหยิบไป่ตู้มาเถียงหมอ น่าปวดหัวมากกว่า!
ตอนนี้เอง เฉินชางวางมือบนตำแหน่งยอดหัวใจที่เต้นแรงที่สุด สัมผัสต่ออีกครู่หนึ่ง มีการสั่นสะเทือน!
สัญญาณนี้ทำให้เฉินชางดีใจขึ้นมาทันที!
