บนไดอารี่มีร่องรอยคราบน้ำตาที่แห้งแล้ว
คงจะเพราะเฉิงเฉิงพลางเขียนพลางร้องไห้ ทำให้ไดอารี่เปียก
อ่านเนื้อหาในไดอารี่แล้ว เล่อเล่อกับเสี่ยวหลินเองก็น้ำตาไหลพรากลงมาเช่นกัน
นี่เด็กอายุเท่าไรเอง
เด็กอายุแปดขวบก็รู้ความจนน่ากลัวเสียจริง!
ระหว่างบรรทัดมีการระลึกถึงแม่ แสดงถึงความเข้มแข็งของตนเอง ความห่วงใยและดูแลเอาใจใส่แม่
คำพูดที่ไร้เดียงสา ทำให้พวกผู้หญิงร้องไห้เสียใจอย่างหนัก
นี่คือความอาลัยอาวรณ์ของลูกคนหนึ่งที่มีต่อแม่!
หัวหน้าพยาบาลบังเอิญผ่านมาเห็นทั้งสามร้องไห้อย่างหนักพอดี ก็พลันงุนงง หยิบไดอารี่ขึ้นมาพลิกดู เธอเองที่ก็เป็นแม่คนยิ่งอดน้ำตาไหลไม่ได้
ไดอารี่เล่มหนึ่ง มีพลังทำลายล้างต่อผู้หญิงมากจริงๆ
ครู่ใหญ่
ตั้งนานกว่าทุกคนจะปลอบลู่เจี๋ยสำเร็จ
“พี่ลู่ ไปรอหน้าห้องผ่าตัดเถอะ เผื่อมีอะไรต้องเซ็น…” เล่อเล่อพูดกับลู่เจี๋ยพร้อมดวงตาแดงก่ำ
ลู่เจี๋ยพยักหน้า สูดจมูกทีหนึ่ง ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ
……
……
ในห้องผ่าตัด
จู่ๆ หวังฉีก็ถามเฉินชาง “วัดค่า McGoon[1] และค่าสัมประสิทธิ์ของหลอดเลือดแดงในปอด[2]หรือยังครับ”
เฉิงชางพยักหน้า “เรียบร้อยแล้วครับ การบันทึกภาพรังสีหลอดเลือดหัวใจแสดงให้เห็นว่า ค่า McGoon ≥ 1.5 ค่าสัมประสิทธิ์ของหลอดเลือดแดงในปอด ≥ 180mm2/㎡”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง หวังฉีถอนหายใจ
แม้เป็นแค่ประโยคง่ายๆ แต่กลับทดสอบได้หลายด้าน
แม้หวังฉีประหลาดใจว่าเฉินชางเริ่มเรียนการผ่าตัดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร ทว่า ณ ตอนนี้ เขาทำได้เพียงดูไปทีละก้าวก่อน!
เฉินชางมองใบหน้าของเฉิงเฉิงแวบหนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง!
การผ่าตัดเคสนี้ เขาจะต้องทำอย่างสุดความสามารถ!
เด็กผู้หญิงที่รู้ความจนชวนให้ปวดใจคนนี้ เธอควรมีชีวิตที่ไร้กังวลเหมือนคนอื่นๆ
การจากไปของพ่อไม่ได้ทำให้เธอล้ม กลับทำให้เธอเผชิญหน้ากับชีวิตอย่างกระตือรือร้นและมองโลกในแง่ดี
เฉินชางหันไปพูดกับพยาบาล “มีด”
ย่วนย่วนพยักหน้า ยื่นมีดผ่าตัดมา
พูดตามตรง การผ่าตัดแบบนี้ ย่วนย่วนเจอเป็นครั้งแรก
การผ่าตัดใหญ่นี้ ไม่เพียงแค่ทดสอบฝีมือของแพทย์ผู้นำทีม กับผู้เข้าร่วมทุกคนก็มีเงื่อนไข!
จะต้องสามัคคีกัน ช่วยเหลือและให้ความร่วมมือกัน
หวังฉียืนอยู่ตรงข้ามเฉินชาง
ผ่านไปสี่ปี ตอนที่ทั้งสองได้พบกันอีกครั้ง คิดไม่ถึงว่าจะเป็นในห้องผ่าตัด
เพียงแต่วันนี้ ทั้งสองเปลี่ยนตำแหน่งกัน
คนหนึ่งยืนอยู่บนตำแหน่งแพทย์ผู้นำทีม อีกคนยืนอยู่บนตำแหน่งผู้ช่วยหลัก
เฉินชางส่งสายตาที่คุ้นเคยให้หวังฉี หวังฉีอึ้งไปทันที!
เขารีบหยิบแหนบสามด้ามมา ตะลึงไปทันที!
หรือการผ่าตัดของเฉินชางจะเรียนรู้มาจากตนจริงๆ
เพราะสายตานี้เขาคุ้นเคยมากจริงๆ คนที่คุ้นชินกับเขาล้วนรู้!
เพราะนี่คือสายตาที่เขามักจะใช้ในการผ่าตัดหัวใจ และไม่เคยมีใครใช้
หรือเฉินชางเรียนจากตนจริงๆ
ตอนนี้ เฉินชางผ่าหัวใจห้องขวาและร่องหัวใจห้องซ้ายตรงตำแหน่ง 1.0-1.5 เซนติเมตรหน้ากล้ามเนื้อหัวใจ!
การผ่าตัดเด็กไม่เหมือนผู้ใหญ่ ต้องเลือกระยะและระดับแรงให้ดี
หลังจากเปิดแผลแล้ว ทุกคนตาเป็นประกายทันที!
ในมุมมองการผ่าตัด: ปลายด้านบนและด้านล่างถึงหลอดเลือดดำปอดด้านขวาบน ขอบล่างเรียบ สามารถดำเนินการผ่าตัดได้พอดี!
เป็นการเริ่มต้นที่น่าทึ่งมาก!
ชั่วขณะนี้ พวกฉินเย่วหมิงต่างโล่งอกไปที
ที่แท้เฉินชางก็เชี่ยวชาญการผ่าตัดนี้มากจริงๆ!
ทว่า หวังฉีกลับตาโต
เจ้าหมอนี่ ถือว่ามีฝีมือ!
ส่วนเฉินชางเลิกคิ้ว ถลึงตาใส่หวังฉีทีหนึ่ง
หวังฉีอึ้งไปทันที จู่ๆ ก็ตอบสนอง หน้าแดงขึ้นมา รีบหยิบแหนบมาหนีบสองฝั่งไว้ แหนบสามด้ามค้ำไว้ได้พอดี
หวังฉีนึกถึงสายตาเมื่อครู่นี้ของเฉินชางแล้ว ในใจซับซ้อนขึ้นมาทันที
ส่วนเฉินชางสะใจมาก ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น เพียงเพราะสายตานี้เขาคุ้นเคยมากจริงๆ
เขาถูกหวังฉีจ้องมานานมาก
ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็คืนสายตานี้กลับไปแล้ว
เฉินชางพลันรู้สึกว่าสภาพจิตใจตนดีมาก การผ่าตัดเคสนี้ คาดว่าตนจะทำได้ดีมากอย่างที่ในนิยายเขียนว่า สติมาปัญญาเกิด!
การผ่าตัดเพิ่งจะเริ่มขึ้น ก่อนอื่นเฉินชางต้องซ่อมแซมความบกพร่องระหว่างห้องหัวใจและหลอดเลือดแดงหัวใจก่อน
กระบวนการนี้เป็นกระบวนการที่ประณีตและละเอียดอ่อนจะให้เกิดอุบัติเหตุใดๆ ไม่ได้ และจะเกิดข้อผิดพลาดไม่ได้แม้แต่น้อยเช่นกัน
ความบกพร่องของผนังกั้นหัวใจเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้โครงสร้างภายในหัวใจของเฉิงเฉิงผิดรูป
การหมุนเวียนที่ผิดตำแหน่งในตอนแรกจำเป็นต้องอาศัยโครงสร้างที่ไม่ถูกต้องเหล่านี้ แต่ตอนนี้จะมีการแก้ไขแล้ว จึงจำเป็นต้องซ่อมและเสริมโครงสร้างที่ผิดพลาดเหล่านี้ให้สมบูรณ์
กระบวนการนี้ ต้องดำเนินการภายใต้เครื่องช่วยพยุงการทำงานของหัวใจและปอด ต้องดำเนินการตอนที่หัวใจหยุดนิ่งไม่มีคลื่นใดๆ
เถามี่หันไปสั่งการ “ตั้งเครื่องช่วยพยุงการทำงานของหัวใจและปอด!”
เฉินชางหยักหน้า เตรียมเริ่มการผ่าตัด!
กล่าวไปแล้วการผ่าตัดจำเป็นต้องเป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไปจริงๆ
การแก้ไขการเคลื่อนตัวของหลอดเลือดแดงใหญ่แต่กำเนิดร่วมกับการผ่าตัดแก้ไขความผิดปกติของหัวใจดูเหมือนซับซ้อน แต่ถ้าแยกอย่างละเอียด ความจริงเป็นสองส่วนใหญ่!
ส่วนแรกคือต้องดำเนินการสลับขั้วหัวใจหลอดเลือดใหญ่ แก้ไขการสลับของหลอดเลือดแดงใหญ่ให้สมบูรณ์
ส่วนที่สองคือซ่อมแซมผนังกั้นช่องหัวใจที่บกพร่องกลับคืนสู่สภาพปกติ
ความจริงแล้วนี่คือ ‘ศัลยกรรมตกแต่งหัวใจ’ คลาสสิกอย่างหนึ่ง!
ถ้าเป็นเมื่อก่อน แม้เฉินชางมีทักษะที่สมบูรณ์แบบนี้ก็อาจจะหยั่งถึงเนื้อหาแก่นแท้ของการผ่าตัดอย่างแท้จริงไม่ได้
ทว่าเขาในตอนนี้แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว!
เพราะตอนนี้เฉินชางไม่เพียงแค่มีการผ่าตัดซ่อมหลอดเลือดใหญ่ในระดับที่สมบูรณ์แบบ การผ่าตัดเชื่อมต่อหลอดเลือดเขาก็มีความรู้ความสามารถในระดับที่สมบูรณ์เช่นกัน นอกจากนี้ ยังมีการผ่าตัดซ่อมผนังกั้นหัวใจก็เป็นถึงระดับปรมาจารย์
รวมทั้งสองเป็นหนึ่ง เฉินชางรู้สึกว่าหลังจากครบเดือน การแก้ไขการเคลื่อนตัวของหลอดเลือดแดงใหญ่แต่กำเนิดร่วมกับการผ่าตัดแก้ไขความผิดปกติของหัวใจของเฉินชางอย่างน้อยก็จะถึงระดับปรมาจารย์!
แต่!
อุดมคตินั้นเต็มเปี่ยม
แต่เห็นได้ชัดว่าความเป็นจริง…เต็มเปี่ยมยิ่งกว่าอุดมคติ
เฉินชางค้นพบเรื่องที่หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเรื่องหนึ่ง
เขาเจอสถานการณ์ที่เจอตอนผ่าตัดศัลยกรรมตกแต่ง
ตอนที่กำลังจะดำเนินการซ่อมความเสียหายของผนังกั้นหัวใจตรงปากแผลหัวใจห้องบนขวาและปากลิ้นไบคัสปิด เขาก็พบสิ่งที่น่าประหลาดใจว่าตนมองเห็นเงาแสงสีเหลือง
หลังจากดวงตาแห่งความงามของเฉินชางเปิดขึ้น ช่องที่ไม่ประสานกันเหล่านั้นเริ่มจำลองและปรับอย่างต่อเนื่อง…
ผ่านไปประมาณครึ่งนาที ในที่สุดเฉินชางก็เจอตำแหน่งที่ไม่เลว และชื่อ ‘ผนังกั้นหัวใจ’ บนตำแหน่งนี้ เงาแสงสีเหลืองก็หายไป!
เห็นได้ชัดว่า นี่หมายความว่าการซ่อมแบบนี้จะประสบความสำเร็จมาก!
เฉินชางดีใจขึ้นมาทันที ใบหน้าเผยรอยยิ้ม
ส่วนพวกหัวหน้าที่อยู่รอบๆ เห็นเฉินชางจ้องผนังกั้นหัวใจของห้องหัวใจที่เปิดออกพร้อมรอยยิ้มแปลกประหลาด ก็ตกใจ
“เสี่ยวเฉิน…มีอะไรตลกเหรอ” หวังฉีกลืนน้ำลาย กลัวว่าจะทำให้เฉินชางโกรธ…ถ้าเจ้าหมอนี่มีความชอบอะไรแปลกๆ จะต้องหยุดเขา ไม่ว่ายังไงก็ต้องหยุดเขาให้ได้
จู่ๆ เฉินชางก็ยิ้ม “พวกคุณไม่รู้สึกว่า หัวใจดวงนี้สวยมากเหรอครับ”
หวังฉี “???”
ฉินเย่วหมิง “???”
เถามี่ “???”
หยางเจี้ยนซู่ “ผม…ผมขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะครับ ขอโทรศัพท์หน่อยครับ”
เฉินชางอึ้งไปทันที “หัวหน้าหยางกลับมาก่อนครับ มาดูการผ่าตัดครับ! ดูสิผนังกั้นหัวใจนี้สวยแค่ไหน”
หยางเจี้ยนซู่ส่ายหน้า “ไม่ๆๆ ผมไปแจ้งความ ไม่สิ ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนครับ!”
[1] McGoon คือ ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน
