บทที่ 464 มีเสี่ยวเฉินอยู่ด้วยคงไม่มีปัญหาอะไรมาก!
ถึงแม้ฉินเสี้ยวหยวนจะไม่ใช่หมอที่ประจำแผนกส่องกล้อง แต่ประสบการณ์ด้านคลินิกหลายปีของเขาก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เมื่อได้ยินคำพูดเซียวเหอ เขาก็ขมวดคิ้วทันที
เซียวเหอกล่าวต่อไป “ผู้อำนวยการฉิน ผมกังวลว่าอาจเป็นแผลทะลุที่หลอดอาหาร แต่…ไม่ทราบว่าจะลามไปถึงหลอดเลือดแดงใหญ่หรือเปล่า ดังนั้นกันไว้ก่อนดีกว่า!”
นี่เป็นหนึ่งในอาการเริ่มต้นของเนื้องอก ซึ่งปกติจะมีอาการค่อนข้างซับซ้อนเช่นนี้เอง ยิ่งเป็นฉินเสี้ยวหยวนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกมาตลอดชีวิตก็ยิ่งรู้เรื่องนี้ดี
แรกเริ่มเดิมทีแผนกเนื้องอกวิทยาของโรงพยาบาลอันดับสองถูกเรียกว่า ‘แผนกอายุรศาสตร์ครอบคลุม’ เพราะเนื้องอกเกี่ยวพันกับระบบต่างๆ ค่อนข้างมาก ดังนั้นจึงถูกเรียกว่าเป็นแผนกอายุรศาสตร์ครอบคลุม ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นแผนกเนื้องอกวิทยาอย่างเป็นทางการ และค่อยๆ แตกออกมาเป็นแผนกเนื้องอกหนึ่ง เนื้องอกสอง…
อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องคุยกับผู้ป่วยจะเรียกว่า ‘แผนกอายุรศาสตร์ครอบคลุม’ เช่นเดิม ไม่ใช่ ‘แผนกเนื้องอกวิทยา’ เพราะครอบครัวผู้ป่วยไม่อยากให้ผู้ป่วยรู้ว่าตัวเองเป็นเนื้องอก
ดังนั้นหากเป็นคนวงในของโรงพยาบาลจะเรียกว่าแผนกเนื้องอกวิทยา แต่เมื่อพูดกับผู้ป่วยจะเรียกว่าแผนกอายุรศาสตร์ครอบคลุม
เมื่อฉินเสี้ยวหยวนได้ยินเซียวเหอกล่าวว่าเป็นแผลที่หลอดอาหารก็มีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที เพราะเมื่อหลอดอาหารเป็นแผล หรือเกิดการทะลุขึ้นมา จะส่งผลไปทำลายถึงหลอดเลือดแดงใหญ่ได้ง่ายมาก และอาจทำให้หลอดเลือดแดงเป็นแผลไปด้วย!
หากหลอดเลือดแดงเสียหาย สถานการณ์ก็จะอันตรายขึ้นไปอีก
คิดแล้วฉินเสี้ยวหยวนก็รีบกำชับหวงเหว่ยเหยียนว่า “เหว่ยเหยียน ทำเรื่องแอดมิดก่อนเลย ไปที่แผนกศัลยกรรมหัวใจนะ เดี๋ยวพวกเราจะตรวจอย่างละเอียดอีกครั้ง”
หวงเหว่ยเหยียนเห็นฉินเสี้ยวหยวนกล่าวด้วยท่าทางหนักอึ้งเช่นนั้นก็ปฏิบัติตามอย่างจริงจัง
จะอย่างไรก็คิดไม่ถึงจริงๆ เมื่อครู่นี้ยังสบายๆ อยู่เลย ไม่ทันไรก็ทำท่าว่าจะป่วยเป็นโรคร้ายแรงขึ้นมาเสียแล้ว!
คิดแล้วหวงเหว่ยเหยียนก็ไม่กล้าหย่อนยาน เขารีบพยักหน้ารับแล้วตามฉินเสี้ยวหยวนไปทำตามขั้นตอนทันที ส่วนจี้หรูอวิ๋นก็อยู่เป็นเพื่อนหวงหย่งอี้
ขณะเดินไปทำเรื่อง ฉินเสี้ยวหยวนก็ถือโอกาสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรบอกให้เถามี่และเฉินชางรีบมาที่โรงพยาบาล
เถามี่อาศัยอยู่ที่ตึกพักอาศัยสำหรับบุคลากรจึงไม่ยุ่งยาก ไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงห้องโถงของแผนกฉุกเฉินแล้ว
ส่วนเฉินชางกำลังเล่นมือถือดูทีวีอยู่ด้วยกันกับฉินเยว่ เมื่อได้รับโทรศัพท์จากฉินเสี้ยวหยวนก็รีบเปลี่ยนชุดทันที กระทั่งฉินเยว่ก็ยังตามไปด้วย
ตอนที่เฉินชางมาถึงโรงพยาบาล หวงหย่งอี้ทำเรื่องแอดมิทเสร็จแล้ว และถูกส่งตัวไปตรวจต่อที่แผนกรังสีวิทยาแล้ว
ฉินเยว่เห็นมารดายืนรออยู่นอกแผนกรังสีวิทยาก็เดินเข้าไปหา
ส่วนเฉินชางเมื่อเห็นเซียวเหอก็รีบยื่นหน้าเข้าไปถามทันที “หัวหน้าเซียว อาการเป็นยังไงบ้างครับ”
เซียวเหอมองเฉินชาง เขาพิจารณาครู่หนึ่งก่อนตอบ “อาจบาดเจ็บที่หลอดอาหาร และทะลุไปถึงหลอดเลือดแดงใหญ่ครับ”
เมื่อเขากล่าวออกมาเช่นนี้ กระทั่งเฉินชางก็ยังตกใจ!
นี่ไม่ใช่อาการป่วยเล็กๆ เลย หากถึงขั้นทำให้มีเลือดออกที่ระบบทางเดินอาหารส่วนบนเป็นจำนวนมาก อาจมีอันตรายถึงชีวิต!
ปกติถ้าตรวจเจอจะต้องรีบผ่าตัดทันที ดังนั้นเมื่อเฉินชางได้ยินเช่นนี้จึงให้ความสำคัญขึ้นมาทันที “วินิจฉัยหรือยังครับ”
เซียวเหอส่ายหน้า “ส่งไปเอ็กซเรย์แล้วครับ”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็ตรงไปยังห้องปฏิบัติการของแผนกรังสีวิทยาทันที
หลายวันมานี้เฉินชางคุ้นเคยกับหมอที่แผนกรังสีวิทยาขึ้นมาก เพราะทั้งสองแผนกอยู่ชั้นหนึ่งเหมือนกันจึงเจอหน้ากันบ่อยๆ ดังนั้นเมื่อเห็นเฉินชางเข้ามา หยางหลินผู้เป็นหมอของแผนกรังสีวิทยาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
เฉินชางเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า “เหล่าหยาง รบกวนดูหน่อยครับว่าหลอดเลือดแดงใหญ่เสียหายหรือเปล่า”
หยางหลินพยักหน้า
ภาพเอกซเรย์มีความสำคัญต่อการวินิจฉัยและการตรวจพบอาการบาดเจ็บที่หลอดอาหารจนทะลุไปถึงหลอดเลือดแดงใหญ่เป็นอย่างมาก
เมื่อผลเอกซเรย์ออกมาแล้ว หยางหลินก็ขมวดคิ้ว “โอ้โห ชางเอ๋อร์ คุณอาจจะเดาถูกจริงๆ ก็ได้! ดูสิ ประจันอก[1]บวมมาก ช่องอกด้านซ้ายมือบริเวณระหว่างหัวใจกับกระบังลมหนาขึ้น การไหลเวียนโลหิตที่หลอดเลือดแดงใหญ่ก็หายไป…”
เฉินชางใจเต้นตึกตักขึ้นมาโดยพลัน!
เขามั่นใจถึงแปดเก้าส่วนแล้ว จะต้องรีบผ่าตัดให้เร็วที่สุด!
คิดแล้วเฉินชางก็ยืดตัวขึ้น เพิ่งเดินออกไปก็เจอพวกจี้หรูอวิ๋นทั้งสามคนเข้าพอดี
เฉินชางรีบพูดขึ้นว่า “คุณน้าครับ หลอดอาหารเป็นแผลทะลุไปถึงหลอดเลือดแดง ต้องรีบเตรียมผ่าตัดทันที”
หวงเหว่ยเหยียนเห็นเฉินชางเคร่งเครียดเช่นนั้นก็ตกใจมาก อดถามไม่ได้ว่า “หมอครับ อาการของคุณพ่อผมเป็นยังไงบ้างครับ”
เฉินชางไม่ได้พูดอะไร แต่หันไปมองฉินเยว่ “คุณอธิบายทีนะครับ เดี๋ยวผมจะไปที่แผนกศัลยกรรมหัวใจ จะไปหาหัวหน้าเถา ให้เขาเตรียมผ่าตัดให้เร็วที่สุด”
กล่าวจบก็ไม่สนใจอยู่อธิบาย เดินจากไปทันที ปล่อยให้หวงเหว่ยเหยียนยืนอึ้งอยู่คนเดียว สุดท้ายจึงต้องมองจี้หรูอวิ๋นแล้วถามว่า “พี่จี้ ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
จี้หรูอวิ๋นไม่ได้แตะงานด้านคลินิกมานานหลายปีแล้วจึงไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ฉินเยว่เป็นหมอประจำแผนกฉุกเฉินรู้จักโรคอันตรายอยู่บ้าง เธอรีบพูดขึ้นว่า “อาหวงคะ อันตรายมากค่ะ หากปล่อยให้เวลายืดเยื้อไปหนึ่งนาทีก็อาจมีเลือดออกมากขึ้น พอเลือดออก อาการก็จะ…อันตรายขึ้น”
จี้หรูอวิ๋นหันมามองฉินเยว่ “เกิดขึ้นได้ยังไงน่ะลูก”
ฉินเยว่อธิบายอย่างละเอียด “ภาวะหลอดอาหารทะลุไปถึงหลอดเลือดแดงเป็นอาการที่ต้องอาศัยกระบวนการเกิดอย่างค่อยเป็นค่อยไปค่ะ หลอดอาหารของคนเราอยู่ใกล้หลอดเลือดแดงเอออร์ต้ามาก พอหลอดอาหารมีอาการผิดปกติ จะเริ่มด้วยการเกิดพังผืดที่หลอดอาหาร ทำให้เนื้อเยื่อขาดเลือดและตาย สุดท้ายอาการจะค่อยๆ ขยายไปยังผนังหลอดอาหาร จากนั้นก็จะไปทำลายหลอดเลือดแดงทีละนิด ทำลายเยื่อหุ้มหลอดเลือดแดงจนเสียหาย ถึงตอนนั้นหลอดเลือดแดงก็จะมีเลือดออก”
“หากเป็นระยะแรกเริ่มจะมีเลือดออกน้อย เลือดที่ออกมาปริมาณน้อยพวกนี้ถือเป็นสัญญาณเตือนว่าช่องอกมีบางอย่างผิดปกติ หรืออาจจะไม่มีอาการเตือนเลยก็ได้ แต่เมื่อหลอดเลือดเกิดความเสียหายแล้วก็จะทำให้เลือดออกมากจนส่งผลถึงชีวิต!”
“ดังนั้นตอนนี้จะต้องป้องกันให้ดีที่สุด หากมีเลือดออกเล็กน้อยก็ต้องให้ความสนใจแล้ว!”
เมื่อเธออธิบายออกมาเช่นนี้ ทั้งสองก็หน้าซีดด้วยความหวาดผวา!
ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่า เพราะเหตุใดเฉินชางจึงรีบร้อนและกระวนกระวายถึงเพียงนั้น
……
……
ขณะเดียวกัน ฉินเสี้ยวหยวนและเถามี่ก็อยู่ในห้องหัตถการแล้ว กำลังรอด้วยความกระวนกระวายใจ
เฉินชางถือฟิล์มเอกซเรย์เดินเข้ามาอย่างเร่งร้อน
เมื่อเห็นทั้งสองคน เขาก็รีบเข้าไปทักทาย จากนั้นจึงเดินถือฟิล์มเอกซเรย์เดินไปข้างเถามี่ “หัวหน้าเถา นี่ฟิล์มเอกซเรย์ครับ วินิจฉัยได้ว่าผู้ป่วยอาจเป็นแผลที่หลอดอาหารและทะลุไปถึงหลอดเลือดแดงแล้ว! ต้องรีบเตรียมการผ่าตัดทันที”
เถามี่ได้ยินคำพูดของเฉินชางก็หน้าถอดสี กระทั่งฉินเสี้ยวหยวนก็ยังเครียดตามไปด้วย!
เขารีบรับฟิล์มเอกซเรย์มาตรวจดู ทันใดนั้นก็ต้องขมวดคิ้ว
สถานการณ์ไม่ดีจริงๆ!
สถานการณ์เช่นนี้เรียกได้ว่าเดินอยู่บนขอบเหว มีชีวิตเป็นเดิมพัน! ไม่มีใครรู้ว่าเลือดจะออกมากเมื่อไหร่ เพราะไม่เห็นสภาพหลอดเลือดแดงว่าเสียหายมากแค่ไหน ใครก็รับประกันไม่ได้ว่าอาการของผู้เฒ่าหวงเป็นอย่างไรกันแน่
คิดแล้วเถามี่ก็รีบยืดตัวขึ้น ขณะนั้น พยาบาลและจี้หรูอวิ๋นก็เข็นผู้เฒ่าหวงเข้ามา
เถามี่ออกไปเรียกจางเหวินฟู่ซึ่งเป็นหมอเวรและบอกให้เขาเตรียมการผ่าตัดทันที
ฉินเสี้ยวหยวนมองเถามี่ “หัวหน้าเถา ต้องเชิญผู้เชี่ยวชาญคนอื่นมาหรือเปล่าครับ”
เถามี่ชะงักไปเล็กน้อย เข้าใจคำพูดของฉินเสี้ยวหยวนเป็นอย่างดี “ไม่ต้องหรอกครับ มีผมกับเสี่ยวเฉินอยู่ คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
เมื่อได้ยินเถามี่กล่าวเช่นนี้ ฉินเสี้ยวหยวนก็มองเฉินชางด้วยความแปลกใจ
ไอ้หนูนี่เก่งขนาดนั้นเลยหรือ
[1] ประจันอก อวัยวะที่คั่นอยู่ระหว่างปอดทั้งสองข้าง
