บทที่ 448 คุณดีใจเร็วเกินไปแล้ว
ซุนเซี่ยงเฉิงนั่งอยู่ตรงนั้น มีลูกชายนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างๆ เป็นเพื่อนกัน ทั้งสองกำลังนั่งรอปาฏิหาริย์อยู่นอกห้องผ่าตัด!
เมื่อครู่เขาเห็นชายที่ประสบอุบัติเหตุเดียวกันออกมาแล้ว หมอบอกว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จดีและรักษาขาเอาไว้ได้! ครอบครัวผู้ป่วยดีใจจนน้ำตาไหล จากนั้นผู้ป่วยก็ถูกเข็นไปยังห้องพักคนไข้
ตอนนี้เด็กชายก็คาดหวังว่ามารดาของตนจะโชคดีเช่นเดียวกัน!
ยิ่งเวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า สองพ่อลูกก็ยิ่งร้อนรน!
พวกเขาสองคนซื้อขนมปังมาตอนเที่ยง แต่กลับไม่ได้กินแม้แต่คำเดียว น้ำก็ดื่มไปเพียงสองสามขวด
ซุนเซี่ยงเฉิงกำมือแน่น คิดอะไรมากมายจนรู้สึกไม่สบายใจ จึงรีบสะบัดหัวไล่ความคิดเลวร้ายและน่ากลัวเหล่านั้นออกจากสมอง แต่ว่า…จะทำอย่างไรความหวาดกลัวเหล่านั้นก็ยังคงไม่หายไป
เขายอมรับว่าเขากลัวมากจนสองมือสั่นระริก
ขณะนั้นเอง จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีมืออันอบอุ่นคู่หนึ่งกุมมือเขาเอาไว้ เมื่อหันไปก็พบว่าลูกชายกำลังเบิกตากว้างจ้องมองมาที่ตนอย่างเด็ดเดี่ยวพลางบอกว่า “พ่อครับ แม่ต้องไม่เป็นอะไรแน่! จริงๆ นะครับ!”
คำพูดประโยคนี้ของลูกชายทำให้ซุนเซี่ยงเฉิงรู้สึกแสบจมูก กระบอกตามีน้ำตาคลอ เขารีบสูดหายใจลึกครั้งหนึ่งแล้วเงยหน้าขึ้น กะพริบตาไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมา ไม่ยอมให้ลูกชายเห็นความอ่อนแอของตน…
จากนั้นเขาก็ได้ยินลูกชายพูดขึ้นอีกครั้งว่า “พ่อครับ ต่อให้แม่ไม่อยู่แล้ว ผมก็จะดูแลพ่อให้ดี…”
เด็กที่ยังไม่เติบโตเป็นผู้ใหญ่คนนี้คิดไปไกลมาก เขาพยายามเลียนแบบท่าทางของผู้ใหญ่ เลียนแบบคำพูดคำจาและน้ำเสียงของผู้เป็นมารดา กล่าวแต่ละคำออกมาอย่างจริงจัง
แม้น้ำตาของเขาจะไหลจนเข้าไปในปากแล้ว แต่สายตากลับเด็ดเดี่ยวแน่วแน่หาใดเปรียบ ท่าทางเช่นนี้ทำให้ซุนเซี่ยงเฉิงที่อายุสามสิบกว่าปีถึงกับโผเข้ากอดลูกชายแล้วร้องไห้ออกมา
เขาไม่คิดเลยว่าลูกชายที่ปกติเป็นเด็กซุกซนจะกล่าวคำที่ทำให้เขาอบอุ่นหัวใจเช่นนี้ออกมาได้ แม้กระนั้น ซุนเซี่ยงเฉิงยินดีเห็นท่าทางซุกซนไม่รู้ความของลูกมากกว่าจะอยากเห็นท่าทางราวกับผู้ใหญ่ตัวน้อยเช่นนี้
ซุนเซี่ยงเฉิงที่เป็นคนเข้มแข็งมาตลอดร้องไห้จนน้ำหูน้ำตาไหล ส่งเสียงสะอึกสะอื้นออกมา
ในตอนที่นาฬิกาแขวนผนังตีบอกเวลาสิบเจ็ดนาฬิกา ประตูห้องก็เปิดออก สองพ่อลูกรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปอย่างร้อนรน
“หมอ หมอครับ! ภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับ!”
“คุณอา คุณลุง แม่ผม…เป็นยังไงบ้างครับ…”
เมื่อทุกคนเห็นสายตาร้อนอกร้อนใจของทั้งสองก็ยิ้มออกมา หลี่เป่าซานพูดขึ้นว่า “การผ่าตัดประสบความสำเร็จมากครับ พวกคุณวางใจได้เลย”
ประโยคนี้ทำให้ซุนเซี่ยงเฉิงถึงกับใจสั่น! เข้าไปกอดหลี่เป่าซานแล้วพูดว่า “ขอบคุณมากครับคุณหมอ!”
โปโปตัวน้อยที่อยู่ข้างๆ ก็โค้งตัวลงแล้วพูดขึ้นว่า “ขอบคุณครับคุณลุง!”
หลี่เป่าซานตบซุนเซี่ยงเฉิงเบาๆ “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรครับ ไปห้องพักผู้ป่วยเถอะ ตอนนี้ผู้ป่วยถูกส่งตัวไปที่ห้องพักแล้วครับ”
……
……
เมื่อมาถึงห้องพักผู้ป่วยแล้ว พวกเขาก็เพิ่งทราบว่าผู้ป่วยต้องถูกส่งตัวไปที่ห้อง ICU เพื่อสังเกตอาการต่อไป เพราะผู้ป่วยได้รับการถ่ายเลือดไปถึงสองในสามของร่างกาย ยังไม่ทราบว่าจะมีปฏิกิริยาอะไรหรือไม่ ทั้งยังมีเรื่องการฟื้นฟูอวัยวะต่างๆ ให้ต้องจัดการอีกมากมาย หลังจากนี้ยังมีปัญหาอีกมาก!
แต่เพื่อให้เธอได้พบกับสามีและลูกชาย ทางโรงพยาบาลจึงจัดแจงให้อยู่ในห้องสังเกตอาการไปก่อนชั่วคราว
ซุนเซี่ยงเฉิงพาลูกชายเดินเข้ามาในห้อง ในที่สุดครอบครัวก็ได้พบหน้ากันแล้ว
ซุนเซี่ยงเฉิงไม่กล้าแตะต้องภรรยา เพราะตอนนี้ทั่วทั้งตัวของเธอเต็มไปด้วยบาดแผล คิดแล้วเขาก็ปวดใจจริงๆ
ขณะเดียวกัน ลูกชายก็ยืนมองผู้เป็นมารดาอยู่ข้างๆ ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “แม่ครับ ผมสาบานกับพระเจ้าไว้แล้วว่าถ้าแม่ตื่นขึ้นมา ต่อไปผมจะไม่ซนอีก จะไม่ดื้ออีก จะเชื่อฟังคำพูดของแม่ จะตั้งใจกินข้าว…”
จู่ๆ ลูกชายก็รู้ความขึ้นมาเช่นนี้ ทำให้เธอยิ้มออกมาพร้อมน้ำตา ซุนเซี่ยงเฉิงจึงรีบเช็ดน้ำตาให้ภรรยา แล้วพูดด้วยอารมณ์ซับซ้อนว่า “ที่รัก โปโปโตแล้ว!”
เธอกะพริบตาใส่
เฉินชางยืนมองดูภาพบรรยากาศอันอบอุ่นอยู่ตรงนั้น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมาคุ้มค่าแล้ว
รางวัลการแข่งขันประกวดวิดีโอการผ่าตัดของสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีประจำมณฑลตงหยางอะไรกัน!
ตำแหน่งคณะกรรมการสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีประจำมณฑลตงหยางอะไรกัน…
สิ่งเหล่านี้เมื่อมาอยู่ต่อหน้าชีวิตอันสดใหม่ จะมีน้ำหนักแค่ไหนกันเชียว
หน้าที่ของหมอคือช่วยชีวิตผู้ป่วยช่วยและรักษาผู้คนไม่ใช่หรือ
เฉินชางปลอบใจตัวเอง…
เมื่อดูโทรศัพท์มือถือก็พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับร้อยกว่าสาย ส่วนใหญ่คือฉินเยว่ จางโหย่วฝู เฉียนเลี่ยง จางจื้อซิน และเฉินปิ่งเซิง กระทั่งโจวหงกวงก็ยังโทรมาสองสาย
คิดแล้วเฉินชางก็อดทนไม่ไหว!
ตอนนี้เอง เด็กชายก็พูดกับพ่อและแม่ว่า “เป็นคุณอาคนนี้ที่ช่วยคุณแม่ไว้ครับ!”
พูดจบก็ชี้มาที่เฉินชาง จากนั้นเด็กชายก็เดินเข้ามา “คุณอา ขอบคุณที่ช่วยแม่ผมนะครับ! คุณคือฮีโร่”
เฉินชางชะงักไปก่อนยิ้มออกมา “อาเป็นหมอครับ”
เด็กชายได้ยินดังนั้น ในดวงตาก็มีประกายบางอย่างที่เรียกว่าความคาดหวังแผ่ออกมา จากนั้นก็พูดกับเฉินชางด้วยท่าทางจริงจังว่า “ต่อไปผมจะเป็นหมอ จะเป็นหมอที่เก่งเหมือนคุณอาให้ได้!”
เฉินชางชะงักไป มองดูเด็กชายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงบันดาลใจตรงหน้า อดก้มตัวลงแล้วพูดกับเขาไม่ได้ว่า “ถ้างั้นก็พยายามเข้านะครับ!”
เด็กชายตอบอืมแล้วเน้นย้ำอีกครั้ง “ผมจะต้องเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่เหมือนคุณอาให้ได้เลยครับ!”
เฉินชางยิ้มบางๆ “เราชื่ออะไรครับ”
เด็กชายตอบ “ผมชื่อซุนจิ้งโป”
เฉินชางค่อนข้างประทับใจเด็กชายมากทีเดียว เขาชอบเด็กชายที่กล้าหาญเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยๆ คนนี้จริงๆ
คิดแล้วเฉินชางก็ถอดหูฟังแพทย์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ของตนออกแล้วส่งให้อีกฝ่าย “อาให้เราครับ”
ซุนจิ้งโปท่าทางตื่นเต้นจนหน้าแดงระเรื่อ “ผมจะต้องเป็นหมอที่ยิ่งใหญ่ให้ได้เลยครับ!”
เฉินชางพยักหน้า “อาเชื่อเรานะครับ!”
……
……
เฉินชางออกมาจากห้องสังเกตอาการ เดินไปนั่งบนเก้าอี้ เขาลังเลอยู่นานว่าจะโทรกลับดีหรือไม่ ทว่าคิดไปคิดมาก็ได้แต่ทอดถอนใจ
ช่างมันเถอะ…
ยังไงซะการประชุมก็ใกล้จบแล้ว ไปแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ ไปกินข้าวด้วยกันหรือไง ถึงร้านบุฟเฟ่ต์ร้านนั้นจะไม่เลวก็เถอะ…
เฉินชางเดินกลับไปที่ห้องหมอ เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเปิดหน้าจอเสมือนของระบบขึ้นมาแล้วมองดูภารกิจของระบบ
“เข้าร่วมการแข่งขันประกวดวิดีโอการผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีประจำมณฑลตงหยาง รางวัลที่จะได้รับ: ใบรับรองการเปลี่ยนอาชีพเป็นศัลยแพทย์ตับและถุงน้ำดี ภารกิจล้มเหลว!”
เฉินชางทอดถอนใจออกมา
ช่างเถอะ ไม่เป็นไร…
เฉินชางปลอบใจตัวเอง
ส่วนเรื่องคณะกรรมการ…ก็ช่างมันเถอะ!
[ติ๊ง! ภารกิจทดสอบคุณธรรมแพทย์สำเร็จ ยินดีด้วย คุณยอมละทิ้งผลประโยชน์ของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตผู้ป่วย ได้รับรางวัลพิเศษ: บัตรฝึกอบรมพิเศษ 1 ใบ]
เฉินชางชะงักไปทันที!
เขารีบมองไปที่บัตรฝึกอบรมพิเศษอย่างเหลือเชื่อ!
บัตรฝึกอบรมพิเศษหมายถึงอะไรน่ะหรือ มันก็คือทักษะระดับสมบูรณ์แบบไงล่ะ!
เฉินชางเคยโชคดีได้รับมาครั้งหนึ่งแล้ว เพียงแต่…ตอนนั้นเขายังไม่ทราบถึงความล้ำค่าของมัน จึงใช้ไปกับการฝึกอบรมทักษะการผ่าตัดไส้ติ่ง ภายหลังก็รู้สึกเสียใจแทบตาย ตอนนี้เขาได้ตั๋วฝึกอบรมพิเศษมาอีกแล้ว
เพียงแต่เฉินชางเพิ่งรู้ตัวว่าตนดีใจเร็วเกินไป…
[ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณช่วยชีวิตผู้ป่วยสำเร็จ ได้รับรางวัลต่อไปนี้:
1. เสื้อกาวน์ประณีต (ไอเทมสีม่วง)
2. เลือกรับทักษะอย่างใดอย่างหนึ่งที่ใช้ในการผ่าตัดนี้
3. ได้รับหินเสริมแกร่ง 1 ก้อน (ถาวร)]
เฉินชางยิ้มออกมาทันที
