บทที่ 423 จัดการไอเทม
ต่งเฉียงเซิงเห็นพ่อถูกส่งตัวออกมาก็รู้ได้ทันทีว่าการผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่น ทำให้เขาผ่อนคลายลงได้แล้ว!
แต่ทำไมผ่านไปนานแล้วยังไม่เห็นหัวหน้าโจวและหัวหน้าแผนกคนอื่นๆ กลับมาอีกล่ะ ด้วยเหตุนี้จึงเดินไปถามพยาบาลว่า “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่า…พวกหัวหน้าโจวล่ะครับ”
พยาบาลยิ้มตอบ “หัวหน้าแผนกมีผ่าตัดเคสอื่นต่อค่ะ อีกเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว”
เวลาประมาณสิบเอ็ดโมง ในที่สุดทุกคนก็กลับมา
โจวหงกวงอธิบายกับต่งเฉียงเซิงอยู่นาน สุดท้ายก็พูดว่า “ท่านรองต่ง อาการของพ่อคุณค่อนข้างพิเศษนะครับ เป็นโรคถุงน้ำดีอักเสบโดยมีภาวะท่อน้ำดีผิดปกติร่วมด้วย นี่ทำให้อาการหนักยิ่งขึ้น ผมแนะนำให้คุณดูแลคุณพ่อให้ดีและจัดหาที่พักดีๆ ให้ท่านสักหน่อย ถึงตอนนี้อาการของคุณพ่อจะทรงตัวแล้ว แต่หลังจากนี้ก็ยังต้องรักษาตัวกันต่อไป…”
ต่งเฉียงเซิงพยักหน้า รับคำหนักแน่นแล้วเดินไปรับตัวบิดา
โจวหงกวงไม่ได้คิดปิดบังความจริง เขาเล่าเรื่องการกระทำทั้งหมดของเฉินชางให้ต่งเฉียงเซิงฟังรอบหนึ่งแล้วพูดว่า “คุณต้องขอบคุณเขานะครับ ขอบคุณหมอเฉินชางคนนี้ให้ดี โชคดีที่มีเขาอยู่ ไม่อย่างนั้นคุณพ่อของคุณคงอันตรายมาก”
ต่งเฉียงเซิงได้ยินดังนั้น แม้จะไม่เข้าใจรายละเอียดปลีกย่อยของเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่ก็พอสัมผัสได้จากความนัยที่แสดงผ่านน้ำเสียงของโจวหงกวง ทำให้รู้ว่ามันอันตรายเพียงใด
สุดท้ายเขาจึงมองเฉินชางแล้วพูดว่า “หมอเฉิน ขอบคุณมากนะครับ ต่อไปถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็บอกมาได้เลย”
ต่งเฉียงเซิงแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับเฉินชางแล้วกล่าวอย่างจริงใจ
เฉินชางพยักหน้ายิ้มๆ
การเป็นหมอก็มีข้อดีอยู่บ้าง ได้รู้จักกับผู้คนอย่างกว้างขวาง ได้สัมผัสกับผู้คนมากมาย ในส่วนนี้เรื่องของเจิ้งกั๋วถานเป็นตัวอย่างที่ดีเลยทีเดียว
คอนเนคชันดีๆ เช่นนี้เฉินชางย่อมไม่ปฏิเสธ ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นสังคมมนุษย์ แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเปลี่ยนแปลง ขอเพียงทำตามกฎระเบียบและไม่ต่อต้านกระแส เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
มีชีวิตอยู่ในโลกธรรมดาเช่นนี้ เฉินชางไม่ใช่นักบวช จึงละเลยแนวคิดนี้ไม่ได้เป็นธรรมดา
……
……
ตอนเที่ยง ต่งเฉียงเซิงเชิญเฉินชางไปกินข้าวด้วยกันและเชิญหวังหย่งไปด้วย เขาที่มีฐานะเป็นถึงรองหัวหน้าเขตถึงกับยกน้ำชาขออภัยหวังหย่ง นี่ทำให้หวังหย่งอึดอัดเล็กน้อย
ตอนบ่ายมีธุระกันต่อจึงไม่ได้ดื่มสุรา การกินข้าวร่วมกันมื้อนี้ทำให้ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น
ทุกคนพูดคุยสนทนา เฉินชางนั่งว่างไม่มีอะไรทำจึงตรวจดูแจ้งเตือนของระบบ กดเปิดหน้าจอเสมือนขึ้นมาดู
เฉินชางแปลกใจเล็กน้อย เขาพบว่าทักษะการผ่าตัดซ่อมแซมตับที่เสียหายเวอร์ชันไม่สมบูรณ์ของตนมีรายละเอียดแจ้งอยู่ด้วย
[ติ๊ง! คุณมีส่วนร่วมในการสังหารมอนสเตอร์บอสกลายพันธุ์ นับเป็นการสังหารร่วมกัน ได้รับรางวัลดังต่อไปนี้:
1. แคปซูลความจำ
2. ตำราทักษะหายาก 1 เล่ม!]
ใบหน้าของเฉินชางพลันเต็มไปด้วยความยินดี!
ตอนแรกยังกังวลคิดว่าตนเป็นแค่ผู้ช่วย ไม่นึกเลยว่าจะนับเป็นการสังหารร่วมกันด้วย แถมยังดรอปไอเทมให้อีก
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็กระตือรือร้นขึ้นมาแล้ว
[แคปซูลความจำ: ความจำ +3 (ถาวร)]
เฉินชางดวงตาเป็นประกาย นี่เป็นของดี!
ความจำ +3 ถาวร สำหรับคนเป็นหมอแล้ว นับเป็นตัวช่วยที่ยอดเยี่ยมไปเลย เพราะหมอต้องอ่านหนังสือหนาๆ มากมาย ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเท่าไรในการอ่าน ยังไม่ต้องพูดถึงพวกระบบเส้นเลือดและเส้นประสาททั่วทั้งร่างกายเลย แค่ ‘ประสาทวิทยา’ เล่มเดียวก็ทำให้เฉินชางปวดหัวแล้ว
เฉินชางเก็บตำราทักษะหายากเอาไว้แล้วกดเปิดดูรายละเอียดทักษะที่ขโมยเรียนมาได้
[ทักษะการผ่าตัดซ่อมแซมตับที่เสียหาย (เวอร์ชันไม่สมบูรณ์): ระดับปรมาจารย์
รายละเอียด: การผ่าตัดซ่อมแซมตับที่เสียหายเป็นการผ่าตัดระดับสี่ ในที่นี้หมายรวมถึงวิธีการเย็บซ่อมแซมตับ การทำความสะอาด การเย็บเชื่อมหลอดเลือดแดงต่ำ การตัดตับ และการห้ามเลือด ทักษะการผ่าตัดซ่อมแซมตับที่เสียหายเวอร์ชันไม่สมบูรณ์จะไม่มีทักษะการตัดตับส่วนบนที่ติดกับหัวใจ ระดับการผ่าตัดจึงกลายเป็นระดับสาม สามารถเรียนรู้ได้! (ตั้งแต่เลเวล 40 ขึ้นไป สามารถจ่ายคะแนนทักษะเพื่อทำให้ทักษะสมบูรณ์ได้)]
หลังอ่านการแจ้งเตือนของระบบเสร็จแล้ว เฉินชางก็เข้าใจกระจ่างขึ้นมาทันที นี่…บางทีอาจไม่เลวร้ายอะไรก็ได้
อย่างน้อยก็เรียนรู้ได้เอง!
ไม่ว่าทักษะจะยอดเยี่ยมเพียงใด แต่หากไม่มีประโยชน์ก็ไม่ได้ใช้
ถึงตอนนี้แม้ทักษะจะเป็นทักษะเวอร์ชันไม่สมบูรณ์ แต่ก็เพิ่งใช้ไปเมื่อสักครู่!
เมื่อเห็นรางวัลที่ได้รับ จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่าอาหารมื้อนี้ช่างหอมหวานจริงๆ เขาโยนแคปซูลความจำเข้าปาก อืม…รสชาติไม่เลวเลย!
แต่…ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยนะ
เฉินชางบ่นกับตัวเอง ทำไมไม่มีเอฟเฟคอะไรเลยล่ะ ส่องแสงสว่างประกายเจิดจ้าอะไรก็ไม่มี แค่รู้สึกสมองโล่งเองอะ หรือจะเป็นของปลอมหว่า
……
……
ระหว่างที่เฉินชางนิ่งไป จู่ๆ เฉียนเลี่ยงก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมากะทันหัน นึกถึงบางเรื่องขึ้นมาได้!
สุดสัปดาห์นี้มีงานสัมมนาประจำปีของสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีแห่งมณฑลตงหยาง ซึ่งงานนี้จะเชิญคนใหญ่คนโตในวงการมาบรรยายหลายคน แล้วโจวหงกวงที่อยู่ข้างหน้าไม่ใช่ตัวอย่างที่จับต้องได้หรือ
คิดถึงตรงนี้เฉียนเลี่ยงก็พูดว่า “หัวหน้าโจว วันเสาร์นี้คุณว่างหรือเปล่าครับ”
โจวหงกวงชะงักไปเล็กน้อย “หัวหน้าเฉียนมีอะไรหรือเปล่าครับ”
เฉียนเลี่ยงยิ้ม “งานสัมมนาประจำปีของสมาคมศัลยกรรมแห่งมณฑลตงหยางน่ะครับ งานจะจัดขึ้นสุดสัปดาห์นี้แล้ว ผมอยากเชิญหัวหน้าโจวไปร่วมงานด้วยกัน และถือโอกาสให้คุณขึ้นบรรยายด้วยเลย”
โจวหงกวงยุ่งมาก โดยเฉพาะปลายปีที่ต้องเตรียมการเรื่องตำแหน่งนักวิชาการ
โจวหงกวงใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง “หัวหน้าเฉียน ผมไม่กล้ารับประกันเลยครับ เอาแบบนี้แล้วกัน เดี๋ยวผมขอกลับไปดูตารางก่อนว่ามีธุระอะไรหรือเปล่า แล้วผมจะให้คำตอบคุณอย่างช้าคืนพรุ่งนี้!”
วันนี้เป็นวันอังคาร พรุ่งนี้ก็คือวันพุธ เฉียนเลี่ยงพิจารณาดูแล้วพบว่ายังทันเวลาจึงรีบยิ้มตอบไปว่า “ได้ครับ ลำบากหัวหน้าโจวแล้ว”
จะอย่างไรระหว่างโจวหงกวงและเฉียนเลี่ยงก็ยังมีระยะห่างกันอยู่ แม้เฉียนเลี่ยงจะมีหน้ามีตาในสมาคมตับและถุงน้ำดีของมณฑลตงหยาง แต่เวทีที่ได้แสดงความสามารถนั้นแตกต่างกันแน่นอน นั่นเป็นเพราะว่าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีของโรงพยาบาล 301 และโรงพยาบาลตงต้าห่างชั้นกันมาก
ความจริงเฉียนเลี่ยงเห็นโจวหงกวงชิงได้รับตำแหน่งนักวิชาการไปก่อนเช่นนี้ ในใจก็อิจฉาจนทนไม่ไหว แต่ตำแหน่งนักวิชาการยังห่างจากเขาอีกไกล สิ่งที่ต้องมีก็คือวิทยานิพนธ์และหัวข้อการวิจัย ที่สำคัญที่สุดก็คือรางวัลหนึ่งชิ้น แต่เพราะขอบเขตและเวทีสำหรับแสดงผลงานมีจำกัด เขาจึงจนปัญญา
คิดถึงตรงนี้ เฉียนเลี่ยงก็ถอนใจยาว อยู่ดีๆ ก็รู้สึกท้อแท้
ในตอนนี้เอง จางโหย่วฝูพูดขึ้นว่า “หัวหน้าเฉียน ผมลืมบอกคุณไปเลยครับ คราวนี้เสี่ยวเฉินอยากเข้าร่วมสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีด้วย”
เฉียนเลี่ยงได้ยินดังนั้น ดวงตาพลันเปล่งประกาย “เป็นข่าวดีจริงๆ! ยินดีต้อนรับเลยครับ”
เฉินชางยิ้ม “ขอบคุณครับ”
จางโหย่วฝูกล่าวต่อไป “หัวหน้าเฉียน เอ่อ…เสี่ยวเฉินอยากเป็นคณะกรรมการของสมาคม เขาเตรียมวิทยานิพนธ์ไว้แล้วสองเล่ม เล่มหนึ่งส่งตีพิมพ์กับวารสาร ‘การปลูกถ่ายตับ’ อีกเล่มหนึ่งส่งตีพิมพ์กับ ‘นิตยสารศัลยกรรมแห่งประเทศอังกฤษ’ ใช่หรือเปล่าเสี่ยวเฉิน เล่มสองมีข่าวมาหรือยัง”
เฉินชางส่ายหน้า “ยังเลยครับ!”
แต่วารสาร ‘การปลูกถ่ายตับ’ มีชื่อเสียงโด่งดัง กระทั่งโจวหงกวงก็ยังต้องเหลือบตามอง “อ้อ เสี่ยวเฉินส่งผลงานไปที่วารสารการปลูกถ่ายตับหรือครับ”
เฉียนเลี่ยงตะลึงพรึงเพริด วารสารการปลูกถ่ายตับเลยหรือ!
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ ได้รับการรับรองแล้ว พรุ่งนี้คงส่งไปรษณีย์มา”
เฉียนเลี่ยงพิจารณา “แค่วิทยานิพนธ์ที่ส่งไปวารสารการปลูกถ่ายตับก็คงพอแล้วละครับ ถึงตอนนั้นผมจะช่วยพูดให้คุณเอง จริงสิ มีการแข่งขันประกวดผ่าตัดด้วย คุณก็ไปร่วมแข่งด้วยนะครับ ทางที่ดีเอาให้ได้รางวัลสักรางวัลหนึ่ง แบบนี้ผมจะได้มีอะไรไปพูด”
เฉินชางดีใจขึ้นมาโดยพลัน “ได้ครับ ขอบคุณมากครับหัวหน้าเฉียน”
โจวหงกวงที่อยู่ข้างๆ ถามด้วยท่าทีครุ่นคิด “เสี่ยวเฉิน คุณจะบรรยายการผ่าตัดอะไรครับ”
เฉินชาง “ผมเตรียมไว้สองเคสครับ โดยจะอิงตามวิทยานิพนธ์ทั้งสองของผม จะเอาวิธีพวกนั้นไปใช้ผ่าตัด หนึ่งก็คือการผ่าตัดไส้ติ่งแบบแผลเล็กฉบับปรับปรุง อีกหนึ่งก็คืองานวิจัยวิธีการผ่าตัดแผลเล็กแบบบาดเจ็บน้อย เป็นการผ่าตัดสองอย่างนี้ครับ”
โจวหงกวงพิจารณาครู่หนึ่งแล้วจึงเงยหน้ามองเฉียนเลี่ยง “หัวหน้าเฉียน คุณนับโควต้าผมไปด้วยเลยครับ วันเสาร์ผมจะไปแน่นอน ถึงตอนนั้นผมจะพานักเรียนของผมไปด้วย ให้พวกเขาไปดูงานด้วยกัน ผมว่าความคิดของเสี่ยวเฉินเป็นความคิดที่ดีเยี่ยม ควรให้พวกเขาเรียนรู้บ้าง! ทางที่ดีให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาพัฒนาความสามารถทางนวัตกรรมและความคิดทางคลินิกใหม่ๆ ด้วย”
เฉียนเลี่ยงได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก คิดไม่ถึงว่าเฉินชางจะสร้างผลงานอีกแล้ว!
