เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 899-900

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 899 เวินเหยียนแก้แค้นเวินรั่ว 3

ระหว่างทางกลับบ้าน ไช่ชิงเยว่ร้องไห้อยู่พักหนึ่งแล้วก็ทุบตีเวินเฉิง

เมื่อเห็นพ่อแม่ของตัวเองทะเลาะกันแบบนี้เวินรั่วทําได้แค่ร้องไห้ไม่หยุด

ในที่สุดก็ถึงบ้าน

ไช่ชิงเยว่ขว้างปาสิ่งของและสาปแช่งอีกครั้ง ทั้งครอบครัวมีแต่ปัญหา เวินรั่วพยายามเกลี้ยกล่อมแม่ของเธอ “แม่คะ อย่าโกรธพ่อเลยนะ พ่อคงสับสนไปชั่วครู่ ยกโทษให้พ่อด้วยนะคะ!”

เวินรั่วกําลังทุกข์ทรมานอยู่ตอนนี้ ครอบครัวที่เธอคิดว่ามีความสุขเริ่มจะแตกแยกแล้ว ทําไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น?

ทําไมกลายเป็นแบบนี้!

เมื่อไช่ชิงเยว่ได้ยินแบบนี้ “ชั่วครู่? เขาสามารถนอนกับผู้หญิงเพราะสับสนไปชั่วครู่ได้งั้นเหรอ? ฉันไช่ชิงเยว่ไม่เคยได้รับความอับอายขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต! เวินเฉิงถึงยังไงแกก็มาจากตระกูลบัณฑิต แต่แกกลับทําสิ่งที่น่าละอายที่สุด! แกมันเหมือนสัตว์เดรัจฉาน!” ไช่ชิงเยว่ลืมไปว่าไม่นานมานี้เธอใช้ “ความสับสนชั่วครู่” มาเพื่อปกป้องตัวเองและเวินรั่ว เวินเฉิงพยายามอธิบาย “ชิงเยว่ เธอจะให้ฉันพูดกี่ครั้ง ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันดื่มมากเกินไปและ ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เธอ!”

ไช่ชิงเยว่ “ไม่ใช่ฉัน จะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจงั้นเหรอ? ไอ้สารเลว!” เวินเฉิง “แล้วเธออยากให้ฉันท่าอะไร?! ตอนนี้ฉันจะต้องทํายังไง?”

สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วและไม่มีทางย้อนเวลากลับไปได้อีก

เวินเฉิงคุกเข่าด้วยความเจ็บปวดและกุมศีรษะของตัวเอง

เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองควรจะทําอย่างไร

เขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

ครูสอนพิเศษตระกูลเวินไม่อนุญาตให้เขาออกไปยุ่งเกี่ยวกับดอกไม้และหญ้านอกบ้านและเขาก็รักษาตัวให้ดีมาตลอดในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

นอกจากภรรยาของเขาไช่ชิงเยว่ เขาก็รักษาระยะห่างจากผู้หญิงคนอื่น

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตอนที่อายุเท่านี้ เขาจะ…

เวินเฉิงเอาหัวซุกอยู่ระหว่างแขนของตัวเองด้วยความหงุดหงิด

ผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์กับเขาในครั้งนี้เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างคล้ายกับภรรยาของเขาเมื่อตอนที่เธออายุยังน้อย

เวินเฉิงนึกถึงภรรยาของตัวเองเมื่อยามอดีต

ในตอนที่เขาได้พบกับภรรยาของเขาครั้งแรก เขาถูกดึงดูดด้วยคําพูดและพฤติกรรมของภรรยา และทั้งสองก็ใช้เวลาร่วมกันอย่างมีความสุข

หลังจากผ่านไปหลายปี ถึงแม้ว่าทั้งสองจะเข้ากันได้ดี แต่พวกเขาไม่ได้มีความรู้สึกเหมือนกับตอนที่พวกเขาคบกันแรกๆ

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเขามักจะทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อยที่เขาคิดว่ามันไม่สําคัญ

แต่เขาไม่เคยคิดที่จะหย่ากับภรรยาเพราะเหตุนี้

แม้ว่าเรื่องทะเลาะเบาะแว้งแบบนี้จะเกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ เขาก็ไม่เคยคิดเกี่ยวกับมันเลย

ในหัวใจของเขา การแต่งงานคือสิ่งสําคัญตลอดชีวิต

แต่วันนี้เขาได้ทําบางอย่างที่ทรยศภรรยาของเขา…

เวินเฉิงเสียใจมาก แต่เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นได้

เป็นไปได้ไหมว่า การแต่งงานเขา ครอบครัวเขา…

บนชั้นสอง เวินเหยียนฟังการทะเลาะวิวาทจากชั้นล่างอย่างเฉยเมย

ไม่มีสีหน้าที่มีความสุขหรือเจ็บปวดปรากฏบนใบหน้าเขา

เขารู้ว่าลุงของตัวเองเป็นคนแบบไหน และถ้าเขาต้องการให้ลุงของเขาหย่าครั้งนี้เขาต้องทําลายมุมมองเกี่ยวกับการแต่งงานในเบื้องต้น

แน่นอนว่าวิธีการนี้จะทําให้ครอบครัวนี้เจ็บปวดไม่น้อย

เวินเหยียนโทรหาชายวัยกลางคนก่อน “คุณบอกผู้หญิงที่คุณจัดหามาทีว่า ให้เธอทํายังไงก็ได้ให้ไชชิงเยว่โกรธ ถ้าเธอทําให้ไช่ชิงเยว่โกรธได้ ผมจะให้รางวัลเธอเพิ่มอีก 10 ล้าน”

“รับทราบครับนายน้อยเหยียน”

“นอกจากนี้ ผมยังมีอีกเรื่องที่อยากให้คุณ…….”

“นายน้อยเหยียนหมายความว่า…ทําให้ไชชิงเยว่เป็นคนริเริ่มเรื่องหย่าแต่ไม่สามารถรับเงินแบ่งมรดกได้งั้นเหรอครับ?”

บทที่ 900 เป็นพ่อครั้งแรกก็จะกังวลอยู่บ้าง

หลังจากที่หลัวซิ่วเอินลาออก เธอก็พักผ่อนที่บ้านอย่างสบายใจ

ยังไงก็ตามเธอก็มีเงินเก็บมากพอที่เธอจะใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มอยู่บ้านไปได้นาน

นอกจากนี้ก็ยังมีลูกและพ่อของลูกด้วย

หลัวซิ่วเอินและเจี่ยนหยู่หมินได้รับใบรับรองแล้ว

เพียงแค่ทั้งสองคนยังไม่ได้จัดงานแต่ง ก็เลยไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แม้ว่าเจี่ยนหยู่หมินจะเป็นคนตรงๆแต่เขาจะไม่พูดคําว่ารัก หรือทําอะไรที่โรแมนติก

แต่หลังจากที่เรื่องของเด็กได้รับการรับรอง เขาก็เผยแพร่ข่าวการแต่งงานของตัวเองทาง

อินเทอร์เน็ตทันที

และเป็นครั้งแรกที่เขาและหลัวซิ่วเอินได้รับใบรับรอง ทําให้หลัวซิ่วเฉินและเด็กมีตัวตน

เจี่ยนหยู่หมินมาหาหลัวซิ่วเอินพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่เหมือนเดิม

ของฝากมากมายสําหรับสาวน้อยสีชมพู

ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะยอมรับว่าเด็กที่อยู่ในท้องของหลัวซิ่วเอินเป็นเด็กผู้หญิง

เพราะทั้งคู่ชอบผู้หญิง

ตระกูลเจี่ยนคนอื่นๆก็ตั้งตารอการกําเนิดของเด็กหญิงอีกคนหนึ่งเช่นเดียวกัน

แต่ในความเป็นจริง ทุกคนรู้ดีอยู่แก่ใจว่าความน่าจะเป็นที่ตระกูลเจี่ยนของพวกเขาจะให้กําเนิดเด็กผู้หญิงต่ํากว่าเด็กผู้ชายมาก

ไม่รู้จริงๆว่าโครโมโซม Y ที่สืบทอดกันมาของตระกูลเจี่ยนนั้นรุนแรงเกินไปหรือเปล่า
“เธอออกกาลังกายทําไม?”

เจี่ยนหยู่หมินที่เปิดประตูเข้ามาเห็นว่าหลัวซิ่วเฉินอยู่บนลู่วิ่ง เขารู้สึกกลัวมากจนโยนสิ่งของที่ถืออยู่ในมือออกทันที และรีบไปหยุดหลัวซิ่วเอิน
ได้

“ไม่เป็นไรหรอก” หลัวซิ่วเอินอธิบายว่า “ลูกของฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นนะ”

“ไม่ได้ ระวังตัวไว้ดีกว่า ลูกสาวของเรายิ่งขี้โมโหอยู่ด้วย ถ้าเกิดบาดเจ็บขึ้นมาจะทํายังไง?” “ไม่เป็นไร ตอนที่ลูกอยู่ในท้องแม่ ถ้าแม่ออกกําลังกายอย่างเหมาะสมก็จะมีประโยชน์” เป็นไปไม่ได้ที่หลัวซิ่วเอินจะอยู่เฉยๆได้ตลอดเวลา มันอาจจะทําให้เธอป่วยและเป็นอัมพาต

“จะไม่เป็นไรจริงๆใช่ไหม?”

“จริงสิ!”

หลัวซิ่วเอินยืนยันกับเจี่ยนหยู่หมินซ้ําแล้วซ้ําเล่า และเจี่ยนหยู่หมินก็โล่งใจ

การเป็นพ่อครั้งแรกก็จะรู้สึกกังวลอยู่บ้าง!

“จริงสิ เสี่ยวหลิงอยากให้ฉันถามเธอว่าอยากไปดูโรงพยาบาลลั่วไห่เซินไหม?”

“ไปได้งั้นเหรอ?” หลัวซิ่วเอินตาเป็นประกาย

หลัวซิ่วเอินเคยพูดกับเจี่ยนอีหลังว่าเธออยากไปที่โรงพยาบาลลั่วไห่เซินเพื่อดูว่าโรงพยาบาลลึกลับในเขตหลูซานนั้นจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร

เพราะทุกคนเคยได้ยินว่าไม่มีใครได้เห็นด้วยตาตัวเองยกเว้นผู้ป่วยและครอบครัวที่อาศัยอยู่บนเกาะ

“เสี่ยวหลิงบอกว่าถ้าเธออยากไป เสี่ยวหลิงจะมารับเธอวันจันทร์หน้า ดูเหมือนว่าเสี่ยวหลิงจะไปที่นั่นพร้อมกับจ่ายหวินเชิ่งเพื่อทําอะไรสักอย่าง”
เจี่ยนหยู่หมินไม่ได้ถามเจาะจง

“ต้องไปสิ!” หลัวซิ่วเอินอยู่ว่างๆก็เบื่อจะตายอยู่แล้ว เธออยากจะไปเดี๋ยวนี้เสียด้วยซ้ํา

เจี่ยนหยู่หมินมองหลัวซิ่วเฉินแบบนี้ “ฉันจะบอกเสี่ยวหลิงอีกที ว่าฉันจะไปด้วย!”

“นายจะไปด้วยงั้นเหรอ?”

“ถ้าฉันไม่ไปดูเธอ ฉันรู้สึกเหมือนว่าเธอจะทําอะไรบ้าบิ่นน่ะ”

หลัวซิ่วเอินยิ้มอย่างอายๆ

เธอไม่ได้ทําอะไรบ้าบิ่น…

ในตอนเช้า จ่ายหวินเชิ่งกําลังนอนอยู่บนเตียงในห้องของตัวเองและเขาได้ยินเสียงประตูถูกเปิดออก

จากนั้นก็มีเสียงฝีเท้าเล็กๆ

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า จ่ายหวินเชิ่งก็รู้ว่าใครคือ”โจรตัวน้อย”ที่แอบเข้ามาในห้องของตัวเอง

จ่ายหวินเชิ่งหลับตา แกล้งท่าเป็นว่าตัวเองยังหลับอยู่

เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้เตียงของเขาทีละก้าว

จ่ายหวินเชิ่งกําลังเดาว่าวันนี้กระต่ายน้อยต้องการจะทําอะไร

ขณะที่กําลังคิดอยู่นั้น เขาก็รู้สึกว่าคนตัวเล็กปีนขึ้นมาบนเตียงแล้ว

ใกล้เข้ามาแล้ว

เธอกําลังจะหาอะไร?

เส้นประสาทจ่ายหวินเชิ่งตึงเครียดขึ้นมาทันที

ร่างกายที่บอบบางและอ่อนนุ่มก็นอนทับลงบนหน้าอกของเขาทันที