เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 887-888

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 887 คําขอโทษจอมปลอม

เวินรั่วไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

“พรุ่งนี้ ลูกต้องเชื่อฟังบนโต๊ะอาหาร แสดงท่าทีอ่อนแอเอาใจเวินน่วนและเจี่ยนอีหลิงก็พอแล้ว ไม่ว่าพวกเธอจะพูดอะไรที่ไม่น่าฟังอย่าโต้แย้ง ในสายตาปู่ย่าและพ่อของเธอ เธอจะดูน่าสงสาร และด้านหนึ่งจิตใจของพวกเขาจะเอนเอียงไปทางเธอโดยธรรมชาติ”

ไช่ชิงเยว่รู้ว่าเจี่ยนอีหลิงมีนิสัยตรงไปตรงมา และจะไม่อ่อนข้อให้ง่ายๆ เมื่อเวลานั้นมาถึงสถานการณ์ก็จะน่าอึดอัดใจมาก และไม่ว่าผู้อาวุโสจะคิดว่าเธอมีเหตุผลยังไง เธอก็จะกลายเป็นคนไร้เหตุผล

เวินน่วนขอความคิดเห็นของเจี่ยนอีหลิง เพื่อตอบรับค่าขอของเวินเฉิง

ถ้าหากเจี่ยนอีหลิงไม่เห็นด้วย เธอจะไม่ตอบตกลง

แต่ถ้าเจี่ยนอีหลิงเห็นด้วย และเธอก็จะตอบตกลง

เวินน่วนในใจก็ไม่อยากจะทะเลาะกับพ่อแม่และพี่ชายของตัวเอง

ไม่ว่ายังไง คนๆนั้นก็คือญาติสนิทเธอ

ในตอนเย็น เวินน่วนพร้อมด้วยเจี่ยนชูฉิงไปรับเจี่ยนอีหลิงที่มหาวิทยาลัยแล้วไปที่ตระกูลเวินด้วยกัน

เวินเฉิงเตรียมอาหารให้เพียงพอสําาหรับวันนี้ เมื่อเช้าเขาไปซื้อของกับคนใช้ที่บ้าน และเลือกของที่หลานสาวและน้องสาวเขาชอบกินเป็นพิเศษ

เขาถึงกับเลิกงานตอนบ่ายและไปรอที่ประตูบ้านแต่เช้า

เมื่อเห็นการปรากฏตัวของเวินน่วนและครอบครัว ใบหน้าของเวินเฉิงก็เต็มไปด้วยความสุข “ชูฉิง อาน่วม เสี่ยวหลิงมาถึงแล้ว!”

นายหญิงผู้เฒ่าเวินที่เห็นทั้งสามคนของตระกูลเจี่ยนทั้งดีใจและเป็นกังวล

ดีใจที่พวกเขามาและกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง

“แม่คะ พวกเราไม่ได้ทําอะไรผิด ไม่มีอะไรที่เราไม่กล้ามาหาแม่” เวินน่วนพูด ทันทีที่เธอพูดแบบนี้ รอยยิ้มของนายหญิงผู้เฒ่าเวินก็ดูอึดอัดใจ

เธอรู้ว่าลูกสาวของตัวเองยังระงับความโกรธให้เยือกเย็นลงในเร็ววันคงไม่ได้

“อาน่วมพูดถูก” นายหญิงผู้เฒ่าเวินกล่าว

ขณะพูดไช่ชิงเยว่และเวินรั่วก็ลงมาจากชั้นบนเช่นเดียวกัน

ไช่ชิงเยว่เดินไปที่เวินน่วน “อาน่วน เสี่ยวหลิงดีใจมากที่พวกเธอมาในวันนี้ ฉันคิดว่าเธอจะโกรธฉันและรั่วรั่ว ก่อนหน้านี้รั่วรั่วและฉันไม่ดีเอง ต่อหน้าทุกคน ฉันขอโทษเธออย่างเป็นทางการอีกครั้ง”

ไช่ชิงเยว่พูดพร้อมก้มหัวลง

จากนั้นเธอก็หยิบกล่องผ้าอีกกล่องออกมาแล้วพูดกับเวินน่วนและเจี๋ยนอีหลิงว่า “มีเครื่องประดับชุดหนึ่งซึ่งอาเฉิงมอบให้ฉัน ตอนแต่งงานและตอนนี้ฉันให้มันเป็นของขวัญขอโทษของฉัน ฉันหวังว่าเธอจะให้อภัย”

เมื่อเห็นว่าไช่ชิงเยว่ขอโทษแบบนี้ เธอหยิบของขวัญแต่งงานทั้งหมดที่เวินเฉิงมอบให้เธอออกมาขอโทษ

ทั้งผู้เฒ่าตระกูลเวินและเวินเฉิงต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เวินรั่วเดินตามมาติดๆโค้งคํานับให้เวินน่วนและเจี่ยนอีหลิง

“อา น้องสาว เรื่องก่อนหน้าเป็นความผิดของฉันเอง รู้เท่าไม่ถึงการณ์และยังเด็กไม่ใช่ข้ออ้างที่ฉันทําผิด ผิดก็คือผิด ในตอนนี้ฉันได้รับผลกรรม ก็สมควรแล้ว หวังว่าจะให้อภัยฉัน”

คําขอโทษของเวินรั่วก็จริงใจเช่นเดียวกัน

“ในเมื่อรู้ว่าผิดก็รู้จักแก้ไข อาน่วน เสี่ยวหลิงเธอสามารถให้อภัยพวกเธอได้ไหม” นายหญิงผู้เฒ่าเวินช่วยพูด

เวินน่วนพูดเสียงเรียบว่า “แม่คะ เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลังนะคะ”

ไม่ได้ตั้งใจจะปล่อย แต่ก็ไม่ได้พูดแย่เกินไป

นายหญิงผู้เฒ่าเวินก้มหน้าลงอีกครั้งแล้วถามเจี่ยนอีหลิง “เสี่ยวหลิง หลานยกโทษให้ป้าและญาติของหลานได้ไหม?”

“ไม่” เจี่ยนอีหลิงตอบอย่างเรียบง่ายและตรงไปตรงมาโดยไม่ลังเลใดๆ

ในเวลานี้ บรรยากาศเริ่มอึดอัด และรอยยิ้มบนใบหน้าของคนตระกูลเวินก็แข็งทื่อขึ้น

บทที่ 888 ฉีกใบหน้าจอมปลอมออก 1

หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง นายหญิงผู้เฒ่าเวินก็พยายามเกลี้ยกล่อมเจี่ยนอีหลิงว่า “เสี่ยวหลิง ทุกคนล้วนทําผิดพลาด ครั้งนี้ญาติของหลานผิดไปจริงๆ แต่ย่าหวังว่าหลานจะให้โอกาสเธอได้ เปลี่ยนแปลงตัวเองดีไหม?”

เจี่ยนอีหลิงตอบว่า “ฉันเคยให้โอกาสแล้ว”

เวินน่วนรีบพูดว่า “ใช่ เสี่ยวหลิงได้ให้โอกาสเวินรั่วในการปฏิบัติตัวแล้ว เราสามารถหยุดทะเลาะกับพวกเธอได้ แต่ฉันทําไม่ได้ถ้าฉันต้องการปฏิบัติต่อพวกเธอเหมือนเมื่อก่อน”

สองแม่ลูกมีท่าทีเด็ดเดี่ยว ไม่มีทีท่าว่าจะยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย

สิ่งที่พวกเธอสามารถทําได้คือการอยู่อย่างสงบสุขกับไช่ชิงเยว่และเวินรั่วต่อหน้าตระกูลเวิน

และไม่ทําให้ตระกูลเวินอับอาย

แต่ถ้าต้องการให้พวกเธอสนิทสนมและให้อภัย พวกเธอไม่สามารถทําให้ได้

เวินรั่วก้มหัวขอโทษ “ฉันขอโทษ ฉันไม่ดี ฉันผิดเอง ป้าและญาติมีเหตุผลที่จะไม่ยกโทษให้ฉัน ย่าอย่าบังคับป้าและญาติเลย”

เวินรั่วพูด น้ําตาเริ่มไหลอย่างควบคุมไม่ได้

นายหญิงผู้เฒ่าเวินมองดูเธอ หัวใจของเธอเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด

นายหญิงผู้เฒ่าเวินรู้สึกหงุดหงิดในใจเล็กน้อย

หลานสาวทําผิดจริงถึงสองครั้ง แต่เธอยอมรับผิดและขอโทษแล้ว
จะให้โอกาสเธออีกครั้ง ในการกลับใจและเปลี่ยนแปลงไม่ได้หรือ?

หากเวินน่วนและเจี่ยนอีหลิงเป็นอย่างนี้ บ้านของพวกเขาต้องพังยับเยิน!

ปู่เวินพูดขึ้น “อาน่วน เสี่ยวหลิงเธอช่วยดูหน้าแก่ๆของเราสองคนที่เท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในโลงศพแล้ว ให้โอกาสรั่วรั่วอีกครั้งได้ไหม? ทั้งสองก็ต่างเป็นเลือดเนื้อเดียวกัน อยากให้เราต้องตัดเลือดเนื้อชองตัวเองจริงๆเหรอ?”

เวินน่วมไม่ตอบ

เมื่อเห็นพ่อแม่เธอเป็นแบบนี้ เธอรู้สึกอึดอัดมากในฐานะลูกสาว

แต่เธอก็ไม่สามารถยอมแพ้ในเรื่องนี้ได้ง่ายๆ

เวินเฉิงพูดว่า “อาน่วน ขอร้องล่ะ ช่วยยกโทษให้พี่สะใภ้และรั่วรั่วเถอะ อย่าทําให้พ่อแม่ต้องเจ็บปวด”

ไช่ชิงเยว่พูดว่า “พ่อแม่ ไม่ต้องเสียใจ ทั้งหมดเป็นเพราะฉันและรั่วรั่วที่ผิด เราทําให้เธอต้องอับอายอายและเดือดร้อน”

พร้อมกันนั้น ไช่ชิงเยว่ก็คุกเข่าลงต่อหน้าเวินน่วนและเจี่ยนอีหลิง

“อาน่วน พี่สะใภ้ขอล่ะ เธอตีฉันเถอะ ตีจนกว่าจะหายโกรธ ขอร้องล่ะอย่าทําร้ายจิตใจของพ่อกับแม่อีกเลย”

ไช่ชิงเยว่จับมือเวินน่วนแล้วตบหน้าของตัวเอง

เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว เฉินเฉิงก็ทนไม่ไหวรีบดึงไช่ชิงเยว่ขึ้นมา

“ทําอะไรน่ะ” เวินเฉิงดึงภรรยาขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด “เธอเป็นแบบนี้ เธอ…จะให้ฉันรู้สึกยังไง”
สะใภ้ของลูกเป็นแบบนี้ได้จริงๆเหรอ?”

เมื่อเห็นเช่นนี้ นายหญิงผู้เฒ่าเวินก็ปวดใจและเศร้าใจอย่างมาก “อาน่วน ลูกทนดูพี่ชายและพี่
สถานการณ์เป็นแบบนี้เจี่ยนชูฉิง เวินน่วนและเจี่ยนอีหลิงดูไร้มนุษยธรรมมาก

เวินน่วนหันหน้าหนี สีหน้าเจ็บปวดและตาแดงก่ํา แต่เธอฝืนไม่ยอมให้ของตัวเองร้องไห้ออกมา

เธอซึ่งเป็นน้องสาว บังคับพ่อแม่ของตัวเอง พี่ชายคนโต พี่สะใภ้ และหลานสาวของตัวเองมาจนถึงจุดนี้

ไช่ชิงเยว่ร้องไห้ แต่แอบยิ้มในใจ

ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอคาดไว้

เธอและรั่วรั่วยอมรับผิด แต่กลับกลายเป็นว่าเวินน่วนและเจี่ยนอีหลิงไม่มีเหตุผล

หากเป็นแบบนี้ต่อไป เวินน่วนและเจี่ยนอีหลิงจะเป็นตัวร้ายต่อหน้าผู้เฒ่าทั้งสอง

เจี่ยนอีหลิงมองทั้งหมดนี้อย่างเฉยเมยและใจเย็น

เธอหยิบคอมพิวเตอร์แท็บเล็ตออกจากกระเป๋าเป้สีดําขนาดเล็กของตัวเองอย่างไม่รีบร้อน

เปิดหนึ่งในวิดีโอและเริ่มเล่น