เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 847-848

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 847 เปิดโปงเวินรั่ว 3

ไช่ชิงเยว่เชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าลูกสาวเธอเป็นผู้บริสุทธิ์ และตราบใดที่ลูกสาวเธอบริสุทธิ์ จะต้องมีหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์แน่นอน

เวินรั่วกัดริมฝีปาก ความหวาดกลัวในใจเริ่มแผ่ซ่าน

เธอไม่เข้าใจว่าทําไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้นได้

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เวินรั่วมั่นใจได้ นั่นคือ เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเวินน่วนแน่นอน

เวินรั่วเงยหน้าขึ้นมองพ่อเธอ “พ่อคะ ช่วยพาอามาหน่อยได้ไหม?”

“ทําไมเหรอ? ลูกมีไรจะถามอางั้นเหรอ?” เฉินเฉิงถามด้วยความงุนงง

เวินรั่วให้เหตุผลว่า “อารู้จักมิสเตอร์เควิน เธอมีความเกี่ยวข้องอยู่ในแวดวงนี้ เธอน่าจะช่วยได้” “พูดถูก ทําไมพ่อถึงคิดไม่ได้นะ เดี๋ยวพ่อจะโทรหาเธอตอนนี้เลย”

เวินเฉิงตอบเวินรั่วและโทรหาเวินน่วนทันที

เวินเฉิง “อาน่วน รั่วรั่วมีปัญหานิดหน่อย ฉันอยากถามเธอว่าช่วยอะไรหน่อยได้ไหม?” เวินน่วน “รั่วรั่วมีปัญหาอะไรงั้นเหรอพี่?”

เวินเฉิง “บริษัทเครื่องประดับเล็กๆแห่งหนึ่งยื่นฟ้องโดยแจ้งว่ารั่วรั่วลอกแบบการออกแบบเครื่องประดับของพวกเขา เธอก็รู้ว่ารั่วรั่วเพิ่งได้รับรางวัลจากการประกวดออกแบบเครื่องประดับนั้น เธอคงมีคนอิจฉามากมายเลยสร้างปัญหาให้เธอ”

เวินน่วน “จริงเหรอ? พี่ให้เธอคิดดีๆว่าเธอมีปัญหากับคนอื่นหรือเธอกําลังมีปัญหากับตัวเอง”

เวินเฉิงงงเล็กน้อย “อาน่วม เธอหมายถึงอะไร…”

เวินน่วน “พี่ คราวที่แล้วที่โรงพยาบาล ตามที่อีหลิงบอก ต่อไปนี้เราจะไม่ช่วยอะไรอีกแล้ว” ก่อนที่เวินเฉิงจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่เป็นน่วนก็วางสายไปแล้ว

เวินเฉิงดูมึนงงและถามเป็นรั่วว่า “รั่วรั่วมีอะไรที่ลูกไม่ได้บอกพ่องั้นเหรอ?” ไช่ชิงเยว่ไม่พอใจเมื่อได้ยินอย่างนี้ “เวินเฉิงคุณหมายความว่ายังไง คุณสงสัยว่ารั่วรั่วโกหกงั้นเหรอ เวินน่วนถ้าเธอไม่อยากช่วยก็ไม่ต้องช่วย ทําไมต้องทําให้เข้าใจรั่วรั่วผิดด้วย” เวินเฉิง “เธอกําลังพูดอะไร อาน่วนคือน้องสาวของฉัน เธอไม่มีทางพูดอะไรไร้สาระ” ไช่ชิงเยว่ “เธอไม่พูดไร้สาระ แต่รั่วรั่วของเราพูดอย่างนั้นเหรอ?”

เวินเฉิงไม่สามารถเถียงกับไช่ชิงเยว่ได้เขาเลยหันไปถามเวินรั่ว “รั่วรั่วบอกพ่อมา ลูกมีเรื่องอะไรที่ปิดบังพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ใช่ไหม?”

เวินรั่วเมื่อรู้ว่าเธอปกปิดมันต่อไปไม่ได้แล้วและพ่อคือคนเดียวที่ปกป้องเธอได๋ในตอนนี้“พริบ!”

เวินรั่วคุกเข่าลง

การคุกเข่านี้ทําให้เวินเฉิงและไช่ชิงเยว่เริ่มหวาดกลัว

ไช่ชิงเยวรีบไปช่วยเวินรั่วลุกขึ้น “รั่วรั่วทําอะไรของลูก? ลุกขึ้นเร็ว ลุกขึ้นแล้วบอกแม่มา” เวินเฉิงก็เป็นกังวลเช่นเดียวกัน “รั่วรั่วถ้าลูกมีบางอย่างที่จะพูด ลุกขึ้นและพูดมา คุกเข่าต่อไปก็ไม่ช่วยอะไรเดี๋ยวเข่าจะแตกได้นะ?”

เวินรั่วไม่ยอมลุก “พ่อคะ หนูขอโทษ หนูรู้ว่าหนูผิด หนูรู้ว่าหนูคิดผิดจริงๆ” ไชชิงเยว่ “รั่วรั่วมันเกิดอะไรขึ้น?”

เวินรั่ว “ช่วงนี้หนูยุ่งกับงานมากเกินกว่าจะวาดแบบได้ หนูบังเอิญเห็นแบบเก่าๆของอาที่บ้าน เลยยืมแบบมันมา…”

เวินเฉิงหน้าเปลี่ยนทันที “แกขโมยแบบของอาแกงั้นเหรอ?!”

เวินรั่วก้มหน้าลง “ใช่…พ่อ หนูรู้ว่าหนูคิดผิด หนูไม่ควรขโมย แต่เพราะงานมันยุ่งมาก หนูไม่มีทางเลือก…”

เวินเฉิงทั้งโกรธและเจ็บปวด “แกไม่ควรทําแบบนั้นเลย! ไม่ควรจริงๆ!”

ไช่ชิงเยว่รีบพูดช่วยลูกสาวเธอ “อย่าดุลูกเลยลูกยังเด็ก เพราะต้องทํางานทําให้ยุ่งเกิดไป คงจะไม่มีเวลาในการวาดแบบ ลูกคงจะสับสนและทําอะไรผิดไป

บทที่ 848 เปิดโปงเวินรั่ว 4

เวินรั่วน้ําตาซึม “พ่อคะ หนูรู้ว่าหนูคิดผิด หนูขอให้พ่อบอกอาให้ยุติคดีได้ไหม ถ้ามีคนรู้ว่าหนูมีความผิดฐานลอกเลียนแบบจริงๆ หนูคงจะไม่สามารถให้อยู่ในแวดวงนี้ได้อีก”

เธอไม่รู้ว่าเป็นน่วนทําแบบนี้ได้ยังไง แต่เป็นรั่วรู้ว่าคดีนี้ต้องมีความเกี่ยวข้องกับเวินน่วนแน่นอน

ไช่ชิงเยว่ก็รีบพูดเช่นเดียวกันว่า “ใช่ สามี อนาคตของลูกสาวเราจะถูกทําลายไม่ได้

เวินเฉิงนั่งลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรงและมองลูกสาวด้วยสายตาที่เจ็บปวด

นี่มันเกี่ยวกับอนาคตของลูกสาวเขา แล้วเขาจะทนได้ยังไง?

แต่ลูกสาวของเขาทําผิดจริงๆ

ไช่ชิงเยว่เห็นแบบนี้จึงคุกเข่าลง “ฉันขอร้องล่ะช่วยลูกสาวของฉันด้วย หรือจะให้เวินน่วนฟ้องฉันก็ได้ ยังไงฉันก็แก่แล้ว จะทําอะไรก็ได้ ขอแค่ให้รั่วรั่วไม่เป็นไร”

เขาหันหน้าไปทางภรรยาและลูกสาวของเขา เวินเฉิงรู้สึกหมดหนทาง

นี่คือส่วนที่อ่อนไหวที่สุดในหัวใจเขา

เวินเฉิงครุ่นคิดอยู่นานว่า “ความผิดพลาดของลูกเป็นความผิดของพ่อแม่ ลูกทําผิดพลาด ฉันเป็นพ่อก็มีความรับผิดชอบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ รั่วรั่วลูกไปหาอากับพ่อตอนนี้ และสารภาพความผิดของลูกด้วยความจริงใจ เพื่อขอให้เธอยกโทษให้ลูก”

เวินรั่วรีบพยักหน้า “หนูจะทํา ตราบใดที่อายอมให้อภัยหนู หนูยอมทําทุกอย่าง”

อีกด้านหนึ่งเวินน่วนที่วางสายโทรศัพท์แล้ว ตอนนี้เธออยู่ในสํานักงานลูกชายคนโตของเธอ

เรื่องทั้งหมดนี้ถูกจัดขึ้นโดยเจี่ยนหยุ่นเฉิง

ในวันที่ผลการแข่งขันออกแบบเครื่องประดับออกมา เจี่ยนหยุ่นน่าวบอกเจี่ยนหยุ่นเฉิงว่าเวินรั่วขโมยต้นฉบับของเวินน่วนไป

เมื่อรู้ว่าแม่เขาทิ้งต้นฉบับไว้มากกว่าหนึ่งฉบับที่ตระกูลเวิน เจี่ยนหยุ่นเฉิงเดาว่าถ้าเวินรั่วสามารถขโมยต้นฉบับได้หนึ่งฉบับ ที่เหลือคงไม่ยากที่จะขโมย

พวกเขาสายเกินไปที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน แต่ก็ยังมีโอกาสสําหรับส่วนที่เหลือ

ดังนั้นเจี่ยนหยุ่นเฉิงจึงขอให้เป็นน่วนวาดต้นฉบับใหม่ทั้งหมดที่เธอเคยวาดก่อนหน้านี้

เวินน่วนรู้สึกประทับใจต้นฉบับส่วนใหญ่ที่เธอออกแบบ

ดังนั้นเธอจึงวาดต้นฉบับเกือบทั้งหมดที่เธอวาดก่อนแต่งงาน

เจี่ยนหยุ่นเฉิงอัปโหลดภาพวาดเหล่านี้สู่สาธารณะ และจงใจเลือกเว็บไซต์ที่ไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น

และก็ได้ไปพบบริษัทเครื่องประดับเร็วที่สุด และขอให้พวกเขาทําเครื่องประดับตามแบบร่างเหล่านี้

หลังจากทําแบบนี้ เจี่ยนหยุ่นเฉิงก็รอสินค้าของเวินรั่วและไช่ชิงเยว่ผลิตออกมา

เขาคิดว่าอีกฝ่ายจะทําเพียงหนึ่งหรือสองชิ้น แต่ไม่คิดว่าเวินรั่วจะง่ายขนาดนี้ เธอทําตามแบบร่างทั้งหมดที่ถูกขโมยไปผลิตจากต้นฉบับที่เวินน่วนทิ้งไว้

ทันทีที่ผลิตออกมา ก็มีหลักฐานพร้อมและมั่นคง

ทั้งแบบร่างและผลิตภัณฑ์สําเร็จรูปของเวินรั่วออกช้ากว่าบริษัทเครื่องประดับที่ติดต่อโดยเจี่ยนหยุ่นเฉิง

เจี่ยนหยุ่นเฉิงสามารถขอให้บริษัทเครื่องประดับแห่งนี้ฟ้องเวินรั่วได้

หลังจากได้รับสายจากเฉินเฉิงแล้ว เวินน่วนก็อารมณ์ไม่ดี

สุดท้ายก็เป็นพี่ชายเขาเองที่มาถึงจุดนี้ เป็นน่วนไม่เคยต้องการให้เป็นแบบนี้

เจี่ยนหยุ่นเฉิงเหลือบมองแม่ของเขา และรู้ว่าท่าทางของแม่เขาที่เข้มแข็งนั้นไม่ใช่ความจริง

เจี่ยนหยุ่นเฉิงพูดกับเวินน่วนด้วยน้ําเสียงหนักแน่นว่า “แม่ครับ อีกสักพัก ถ้าลุงมาถึงแม่ก็ไปอยู่ที่ห้องรับรอง ผมจะเป็นคนคุยกับลุงเอง”

เวินน่วนเหลือบมองเจี่ยนหยุ่นเฉิงและพยักหน้า “หยุ่นเฉิง เขาก็เป็นลุงของลูก อย่าใจร้ายกับเขาเกินไป”

ความรักที่มีต่อเวินรั่วกับไช่ชิงเยว่หายไปนานแล้ว มีเพียงเวินเฉิงเท่านั้นที่เวินน่วนที่ไม่เต็มใจ

เจี่ยนหยุ่นเฉิงไม่แสดงอารมณ์ใดๆ “เมื่อมาถึงตอนนี้แล้ว ไม่มีใครหนีความเจ็บปวดได้ การเผชิญหน้ากับมันดีกว่าการหนี”