เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 845-846
เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ ตอนที่ 845 เปิดโปงเวินรั่ว 1
หลังจากการแข่งขันออกแบบเครื่องประดับ เวินรั่วก็กลับไปทํางานที่เซียงตั๋วลี่ ท่าทางของเอด้าทีปฏิบัติต่อเธอดีขึ้นกว่าแต่ก่อน
“ฉันรู้ว่าเธอท่าได้” เอด้ามีท่าทางที่ดีเป็นพิเศษต่อเวินรั่ว
“เป็นเพราะพี่เอด้าที่ให้โอกาสฉันด้วย”
“ไม่เลย เธอชนะการแข่งขันด้วยตัวเธอเอง และฉันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ตอนนี้เธอทํางานได้ดีมาก และถ้าเธอเรียนจบเมื่อไร ฉันจะให้เธอเป็นพนักงานประจํา”
“ขอบคุณค่ะพี่เอด้า
“ยังไงก็เถอะ ถ้าเธอต้องการย้ายไปแผนกจิวเวลรี่ ฉันจะไม่ห้ามเพราะเธอเพิ่งได้รับรางวัลการออกแบบเครื่องประดับมา เป็นเรื่องดีที่จะทํางานด้านนี้ต่อไป”หวัง”
“ไม่หรอก พี่เอด้า ฉันคิดว่าการออกแบบแฟชั่นเหมาะกับฉันมากกว่า และฉันจะไม่ทําให้พี่ผิด เอด้ารู้สึกยินดีอย่างยิ่งที่ได้ยินแบบนี้ “ยังรู้สินะว่าต้องขอบคุณด้วยวิธีไหน”
จากนั้นเอด้าก็แนะนําเพื่อนของพวกเธอในแวดวงการออกแบบให้รู้จักเงินรั่ว บอกกับเวินรั่วในการอยู่ในแวดวงนี้ การมีเส้นสายเป็นสิ่งสําคัญมาก
เวินรั่วรู้สึกมีความสุขมาก นี่คือสิ่งที่เธอต้องการ
ด้วยคําแนะนําของเอด้า เวินรั่วไม่เพียงพบเพื่อนใหม่เท่านั้น แต่ยังได้รับคําสั่งซื้อใหม่อีกด้วย
เวินรั่วทางานในบริษัทในช่วงกลางวัน และเมื่อเธอกลับบ้านในตอนกลางคืน เธอยุ่งอยู่กับคำสั่งของบริษัทที่เธอและแม่เปิดไว้
ยังไงก็ตามเธอทําความเร็วได้เร็วมาก ไม่ถึงสองวัน ภาพวาดการออกแบบก็เสร็จแล้ว และยังประสิทธิภาพสูงมาก
ส่วนเรื่องการผลิตนั้น เวินรั่วไม่ค่อยถนัดและไม่มีเวลาเลยฝากไว้ให้ไช่ชิงเยว่ชวนท่าแทนการเลือกวัตถุดิบนั้นเวินรั่วไม่ได้เข้ามาแทรกแซง และมอบหมายให้ไช่ชิงเยว่อย่างเต็มที่ เมื่อไช่ชิงเยว่เห็นภาพวาดการออกแบบของลูกสาว เธอรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง “รั่วรั่วของแม่น่าทึ่งจริงๆ ใช้เวลานานแค่ไหนเนี่ยในการออกแบบเครื่องประดับที่สวยงามมากมายพวกนี้”
“แม่หาผู้เชี่ยวชาญและวัสดุที่ดีกว่า อย่าท่าแบบร่างพวกนี้เสียหายนี้”
“แม่รู้ แม่จะทําลายการออกแบบดีๆแบบนี้ลูกสาวของแม่ได้ยังไงกัน”
ไช่ชิงเยว่ชื่นชอบการออกแบบของลูกสาวมาก
นอกจากนี้เธอยังดูแลงานอย่างระมัดระวังด้วยตัวเองเพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องประดับที่ทําขึ้น
สามารถเป็นไปตามการออกแบบได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
ได้ผลผลิตตามแผนที่วางไว้ สวยงามตามแบบร่าง
ไช่ชิงเยว่ส่งของตามคําสั่งซื้อทีละรายการและได้รับการชําระเงินครั้งสุดท้ายทั้งหมด
เป็นเรื่องดีที่บริษัทได้รับคําสั่งซื้อจํานวนมากตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง
ด้วยเหตุนี้ไช่ชิงเยว่จึงให้เวินเฉิงจัดงานเลี้ยงฉลองเป็นพิเศษ
ญาติและเพื่อนๆได้รับเชิญให้เข้าร่วม โดยเฉพาะเวินน่วนที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษ
เวินเฉิงคิดว่าไช่ชิงเยว่ต้องการพักผ่อนและต้องการคลายความไม่เข้าใจกันระหว่างเวินวนเขาเลยเห็นด้วย
เวินเฉิงเชิญเวินน่วนแต่ถูกเว้นน่วนปฏิเสธเพราะเธอไม่ว่าง
ไช่ชิงเยว่กล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่ารั่วรั่วของเราดีเกินไปจนทําให้เธอรู้สึกไม่สบายใจงั้นเหรอ เธอถึง
ปฏิเสธที่จะมาที่งานเลี้ยงฉลองให้กับรั่วรั่วของเรา”
เวินเฉิงมีสีหน้าไม่ดี “อย่าคิดมากเลย อาน่วนไม่ใช่คนอย่างนั้น”
วันรุ่งขึ้นหลังงานเลี้ยงฉลอง บางสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นกับไช่ชิงเยว่และเงินรั่ว
หมายศาลและทนายความจากบริษัทเครื่องประดับมาถึงตระกูลเวินพร้อมๆกัน โดยบอกว่าพวกเธอลอกเลียนแบบเครื่องประดับ
“นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน? ใครลอกเลียนแบบ? เครื่องประดับเหล่านี้ลูกสาวฉันเป็นคนออกแบบเองทั้งนั้น!”
ไช่ชิงเยว่โกรธจัด เธอคิดว่าคนพวกนี้จงใจจับผิด
เวินเฉิงที่รีบกลับหลังจากได้รับข่าวก็โกรธเช่นเดียวกัน “ลูกสาวฉันได้รับรางวัลในการแข่งขัน
ออกแบบเครื่องประดับ ความสามารถเธอเป็นที่ยอมรับ เธอจะลอกเลียนแบบได้ยังไง นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน?”
บทที่ 846 เปิดโปงเวินรั่ว 2
ทนายความตอบกลับ “เครื่องประดับหลายชิ้นที่บริษัทของคุณที่ขายไปเมื่อเร็วๆนี้ เพิ่งเปิดตัวโดยบริษัทอื่นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว นี่คือหลักฐาน”
จากนั้นทนายเปิดเอกสารที่เขาถืออยู่ และข้อความบนนั้นแสดงให้เห็นว่าบริษัทของโจทก์ได้ เปิดตัวเครื่องประดับหลายชิ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และมีหลายชิ้นที่เหมือนกับเครื่องประดับของบริษัทเวินรั่วและไช่ชิงเยว่ที่ได้ส่งมอบให้กับลูกค้าในสองวันที่ผ่านมาเขา
เวินเฉิงและไช่ชิงเยว่เบิกตากว้าง และปฏิเสธที่จะเชื่อสิ่งที่เรียกว่าหลักฐานที่อยู่ตรงหน้าพวก
ไช่ชิงเยว่ปฏิเสธที่จะเชื่อ “คงจะอิจฉาธุรกิจของรั่วรั่วสินะ ถึงจงใจใส่ร้ายเธออย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าหลักฐานที่บันทึกไว้สามารถปลอมแปลงได๋”
เวินเฉิงก็ไม่เชื่อเช่นเดียวกัน “เป็นไปไม่ได้ นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ”
“ถูกใส่ร้ายจริงรึไม่ คุณจะรู้เองเมื่อศาลตัดสิน” ทนายความไม่แสดงอารมณ์ใดๆ
ไช่ชิงเยว่หงุดหงิด “รอก่อนเถอะ ถ้าศาลยืนยันว่ารั่วรั่วของฉันบริสุทธิ์ ฉันจะฟ้องเธอข้อหาที่กล้าใส่ร้ายรั่วรั่วของฉัน”อึ้ง
ไชชิงเยว่ขับทนายออกไปอย่างโกรธจัด
ปล่อยให้เงินเฉิงและไช่ชิงเยว่เต็มไปด้วยความโกรธ
ในตอนเย็น เมื่อเงินรั่วกลับจากเลิกงาน เธอก็เห็นพ่อแม่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยใบหน้าที่หนัก
“พ่อแม่เกิดอะไร น?”
“รั่วรั่วกลับมาแล้วเหรอ” ไช่ชิงเยว่ลุกขึ้น “ไม่รู้สิ วันนี้มีศาลมาที่บ้าน แจ้งว่าบริษัทเครื่องประดับแห่งหนึ่งฟ้องบริษัทของเราเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ โดยอ้างว่าเราได้ลอกเลียนแบบของบริษัทของพวกเขา”
“อะไร?” ได้ยินที่ไช่ชิงเยว่พูดเวินรั่วรู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นมาในทันที
เป็นไปได้ยังไง?
เป็นไปได้ไหมว่า…
เป็นไปไม่ได้ ต้นฉบับเหล่านั้นมีอายุสามสิบกว่าปีแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะรู้
แม้แต่เวินน่วนก็ไม่สามารถแสดงหลักฐานได้
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้เงินรั่วก็กลับมาผ่อนคลายอีกครั้ง
“แม่ ต้องมีอะไรผิดพลาดใช่ไหม?” เวินรั่วถาม
“มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ! หรือไม่ก็มีคนอิจฉาลูกและจงใจใส่ร้ายลูกแน่!”
“แม่อย่ากังวลไป มีคนพยายามจะใส่ร้ายฉัน ขอดูหมายศาลนั่นหน่อย”
ไชชิงเยว่ยื่นหมายศาลให้เงินรั่ว
เวินรั่วกล่าวว่าหลังจากที่ได้อ่านแล้วว่า “บริษัทเครื่องประดับแห่งนี้ไม่ค่อยมีใครรู้จัก จะเป็นพวกหลอกลวงเอาเงินหรือเปล่า”
เวินเฉิงตบโต๊ะอย่างโกรธเคือง “พ่อเดาว่าน่าจะใช่ แต่มากล่าวหาว่ารั่วรั่วลอกเลียนแบบนั้นมันเกินไป รั่วรั่วไม่ต้องห่วงพ่อจะช่วยหาทนายที่เก่งที่สุด พ่อจะไม่ปล่อยให้ลูกถูกใส่ร้าย” ไช่ชิงเยว่ปลอบเวินรั่ว “รั่วรั่วไม่ต้องกลัว พ่อและแม่จะปกป้องลูกเอง แม่จะไม่ปล่อยให้ให้ใครรังแกลูก”
เวินรั่ว “ขอบคุณนะคะพ่อแม่”
เวินเฉิงพูดกับเวินรั่ว “รั่วรั่ว สิ่งแรกที่เธอต้องทําคือหาช่องโหว่ในหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความ
บริสุทธิ์ของลูก”
“ค่ะ หนูจะไปดูสิ่งที่พวกเขาเรียกมันว่าหลักฐานสักหน่อย”
เวินรั่วตรวจสอบข้อมูลออนไลน์อย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกตกใจมากที่พบว่าอีกฝ่ายหนึ่งปล่อย
เครื่องประดับออกมาจริงๆเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
หากมีการผลิตออกมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แสดงว่าร่างการออกแบบต้องมีมาก่อนหน้านี้
เป็นไปได้ยังไง?
เห็นได้ชัดว่าต้นฉบับเหล่านั้น…
## ประคับประคองกันไปด้วยนะครับ ผู้แปลจะได้อยู่จนจบเรื่อง
ใบหน้าของเงินรั่วค่อยๆเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีขาวซีด และความนิ่งสงบก่อนหน้านี้ก็หายไปจนหมดสิ้น
เวินเฉิงถามด้วยความเป็นห่วง “รั่วรั่วลูกพบช่องโหว่อะไรแล้วรึยัง ว่าพวกเขาปลอมแปลงหลักฐานนี้?”
สีหน้าของเวินรั่วดูแย่ลงมาก
ไช่ชิงเยว่ “รั่วรั่วเป็นอะไรไป? ทําไมลูกถึงไม่พูด หากไม่พบช่องโหว่ ก็ไม่เป็นไร พ่อกับแม่จะจ้างคนอื่นมาช่วยหาให้