เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 841-842

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 841 การแข่งขันออกแบบเครื่องประดับ 1

“ฉันจะลองดู”

เวินรั่วไม่มั่นใจว่าจะทําได้หรือเปล่า แต่มันไม่สําคัญหรอกถ้าเธอพยายาม แม้ว่าพวกเขาจะไม่ ได้เขียนจดหมายรับรองตัวของเธอก็ตาม เธอก็ไม่มีอะไรจะเสีย

ความพยายามนี้ได้ผลจริงๆ เมื่ออีกฝ่ายหนึ่งเห็นความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเวินน่วน พวกเขาจึงพร้อมใจที่จะช่วยเหลือทันที

ด้วยเหตุนี้ เวินรั่วจึงได้รับจดหมายรับรองโดยไม่มีปัญหาใดๆ หลังจากกลับถึงบ้าน เวินรั่วรีบบอกข่าวดีกับไช่ชิงเยว่

ไช่ชิงเยว่ก็มีความสุขเช่นเดียวกับลูกสาว “เมื่อลูกได้ตําแหน่งในการแข่งขัน ในอนาคตก็จะไม่มีใครถามถึงมาตรฐานของลูก”

“อือ”

“ให้ผู้หญิงพวกนั้นรู้ว่าตระกูลเวินของเรา รั่วรั่วของฉันเป็นคนที่มีความสามารถมากที่สุด”

เวินรั่วบอกไช่ชิงเยว่ว่าเธอกําลังขึ้นไปชั้นบนเพื่อตรวจสอบเนื้อหาของการออกแบบเครื่องประดับ

การออกแบบเครื่องประดับไม่ใช่สิ่งที่เวินรั่วเชี่ยวชาญ แต่เธอได้เรียนรู้ในแง่มุมนี้อยู่บ้าง เวินรั่วเริ่มเบื่อหน่ายกับการอยู่ในห้องแล้ว เธอวาดรูปหลายๆรูปติดๆกัน

วาดหนึ่งแผ่น ขว้างทิ้งหนึ่งแผ่น

เมื่อไช่ชิงเยว่เข้ามา พื้นห้องทํางานของเวินรั่วก็เต็มไปด้วยกระดาษที่ถูกขย่า

“เกิดอะไรขึ้น?” ไช่ชิงเยว่เห็นลูกสาวซึ่งดูเหมือนว่าอารมณ์ไม่ค่อยดี

“เปล่า” เวินรั่วไม่ได้อธิบายให้แม่ฟังว่าเธอวาดภาพหลายภาพติดต่อกัน เธอไม่มีแรงบันดาลใจที่ดีเลย

“แม่ หนูจะไปที่ห้องใต้หลังคาเพื่อหาแรงบันดาลใจ”

ในห้องใต้หลังคาของตระกูลเวินมีวัตถุโบราณมากมาย ซึ่งหลายชิ้นได้รับการสืบทอดจาก

บรรพบุรุษและสืบทอดมาเป็นเวลาร้อยปี

เวินรั่วต้องการหาแรงบันดาลใจในการออกแบบจากของเก่าเหล่านี้

“ดี แม่จะไปเอากุญแจในลิ้นชักมาให้”

ไช่ชิงเยว่มอบกุญแจห้องใต้หลังคาให้เป็นรั่ว เพื่อให้เวิ่นรั่วเข้าไปในห้องใต้หลังคา

มีหลายสิ่งที่ล็อคไว้ที่นั่น และไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปทําความสะอาด เพราะในวันธรรม
ดาเวินเฉิงจะทําความสะอาดเอง

ขณะที่พลิกดูของเก่า ในที่สุดเวินรั่วได้พลิกไปเจอต้นฉบับเก่าอย่างกระทันหัน

หลังจากดูผ่านๆไป เธอรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าทั้งหมดนี้เป็นงานศิลปะสําหรับการออกแบบเครื่องประดับ

เป็นการออกแบบร่างบางส่วนของเวินน่วนที่จะก่อนแต่งงาน

ย้อนกลับไปในปีนั้นเป็นน่วนได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่ยอดเยี่ยมในเรื่องนี้

เมื่ออยู่ในบ้านตระกูลเวิน เวินน่วนจะวาดแบบร่างในเวลาว่าง

ร่างการออกแบบเหล่านี้ไม่ได้ถูกนําออกไปเผยแพร่เมื่อเธอแต่งงาน แต่มันถูกเก็บไว้ในกล่อง
เก่าในห้องใต้หลังคา

มันเป็นของเก่าหลายสิบปีที่ผ่านมา

แต่ถึงแม้จะผ่านไปหลายปี แบบร่างการออกแบบเหล่านี้ก็ยังคงไม่ล้าสมัย

เวินรั่วอยู่ห้องใต้หลังคาจนดึก จนกระทั่งไช่ชิงเยว่โทรมาหาเธอ

“รั่วรั่วได้เวลาพักผ่อนแล้ว”

เมื่อเห็นไช่ชิงเยว่ เวินรั่วได้ซ่อนร่างการออกแบบไว้ด้านหลังของตัวเอง

“โอเค”

เวินรั่วลุกขึ้น ซ่อนแบบร่างไว้ในหนังสือเล่มเก่า แล้วนํามันออกจากห้องใต้หลังคา

เวินน่วนได้รับจดหมายเชิญเข้าร่วมการแข่งขันการออกแบบเครื่องประดับระดับนานาชาติ

เจี่ยนหยุ่นน่าวรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยหลังจากเห็นจดหมายเชิญ “แม่ ผมได้ยินมาว่าการแข่งขันนี้ มีแต่ดีไซเนอร์ชื่อดังเท่านั้นที่จะสามารถเข้าร่วมการแข่งขันนี้ได้”

เสียง

หลังจากที่เวินน่วนปรากฏตัวในงานแฟชั่นโชว์ครั้งล่าสุด ในตอนนี้ก็ถือว่าเป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อ

เวินน่วนคิดอยู่สักพัก แล้วจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขัน

ไม่ว่าในตอนท้ายจะได้อันดับหรือไม่ก็ตาม สิ่งที่สําคัญที่สุดคือการได้มีส่วนร่วม

เจี่ยนหยุ่นน่าวกับเวินน่วนไปยังสถานที่แข่งขัน

ในการแข่งขันระดับนานาชาติที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ ผู้ที่จะมาตัดสินทั้งหมดก็คือนักออกแบบที่มีชื่อ

เสียงระดับนานาชาติ

นอกจากนี้ยังมีแบรนด์หลักๆเช่นเดียวกับสื่อต่างๆ

ในสถานที่จัดการแข่งขันเงินน่วนพบกับเวินรั่ว

เวินรั่วมาพร้อมกับไช่ชิงเยว่

ไช่ชิงเยว่พูดกับเวินน่วนอย่างท้าทาย “ที่แท้อาน่วนเธอก็มาด้วย ใครเป็นคนเขียนจดหมายรับรองให้เธอ? ”

ใบหน้าที่สดใสและรอยยิ้มท้าทายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเวินน่วน “ฉันไม่จําเป็นต้องใช้

จดหมายรับรอง”

บทที่ 842 การแข่งขันออกแบบเครื่องประดับ 2

ไช่ชิงเยว่ไม่เชื่อในคําพูดของเวินน่วน แต่ก็ไม่สนใจที่จะโต้เถียง เธอบอกว่าไม่ใช้ก็คือไม่ใช้

ไช่ชิงเยว่ “ถ้าอย่างนั้นฉันขออวยพรให้อาน่วมประสบความสําเร็จ”

เวินน่วนไม่มีอารมณ์จะพูดคุยกับไช่ชิงเยว่และเงินรั่ว จึงเดินจากไปพร้อมกับเจี่ยนหยุ่นน่าว

ไช่ชิงเยว่มองไปที่หลังเวินน่วนและลูกชาย รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปทันที

“อาเธอที่เคยสุภาพกับเรามาก่อน ตอนนี้ตระกูลเจี่ยนได้ฟื้นตัวแล้ว เธอเริ่มที่จะหยิ่งผยอง”

เวินรั่วมองไปที่ด้านหลังของเวินน่วนและเจี่ยนหยุ่นน่าว แล้วไม่พูดอะไร

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นและผู้เข้าแข่งขันเข้าสู่เวที

ในระหว่างการแข่งขัน ไม่อนุญาตให้ผู้อื่นเข้าไปในสถานที่จัดแข่งขัน และสถานที่จัดงานนั้นจึงเงียบสนิท

และห้ามน่าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เข้ามา

หลังจากเข้าสู่การแข่งขันแล้ว ผู้เข้าแข่งขันจะออกแบบตามธีมที่ผู้ตัดสินกําหนด

ชุดรูปแบบที่กําหนดโดยคณะกรรมการในปีนี้คือ: บูรณาการ

แล้ว เธอก็ได้ร่างการออกแบบที่รู้สึกพึงพอใจ

รูปแบบดังกล่าวไม่ใช่เรื่องยากสําหรับเวินน่วน หลังจากที่เวินน่วนได้ไอเดียในการทําแบบร่าง

เวินรั่วก็ดูเหมือนจะไปได้ดีเช่นเดียวกัน เมื่อได้รับต้นฉบับของเวินน่วน รอยยิ้มที่พึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอ

แต่มันไม่สําคัญหรอกว่าเธอจะวาดได้ดีแค่ไหน เพราะยังไงมันก็ไม่มีผลอะไรกับเวินน่วน

ผลการแข่งขันออกจะมาในวันรุ่งขึ้น

ผลงานทั้งหมดจะถูกเผยแพร่สู่สาธารณะ ไม่ว่าจะได้รับรางวัลหรือไม่ก็ตาม

ผลงานของเวินน่วนรับรางวัลชนะเลิศอันดับ 2

นี้เป็นผลดีเลยทีเดียว ในฐานะมือใหม่ที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติประเภทนี้เป็น

ครั้งแรก เธอก็ได้รับรางวัล Top 3

เวินรั่วก็อยู่ในอันดับที่สาม รองลงมาจากเวินน่วน

เมื่อเวินน่วนเห็นผลงานของเวินรั่ว เธอก็สัมผัสได้ถึงความคุ้นเคย

แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี แต่ผลงานที่เวินน่วนออกแบบเองก็ยังน่าประทับใจ

“แม่ เป็นอะไรไปเหรอครับ?” เจี่ยนหยุ่นน่าวพบว่าท่าทางของแม่ผิดปกติไป

“งานนี้ของเวินรั่วดูคล้ายกับสิ่งที่ฉันออกแบบร่างไว้ก่อนที่จะแต่งงานเมื่อ 30 กว่าปีที่แล้วมาก…

“จริงเหรอครับ?” ถ้าจริงก็เท่ากับว่าเวินรั่วลอกเลียนแบบ!

“ไม่ผิดหรอก สิ่งที่ฉันวาดด้วยมือของฉันเองฉันค่อนข้างน่าประทับใจ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนาน
ฉันก็ไม่ลืมมันอย่างแน่นอน”

“แบบร่างที่แม่วาดไว้ก่อนหน้านี้อยู่ที่ไหน?”

“ฉันน่าจะไม่ได้นํามันติดตัวมาที่นี่ด้วยเมื่อแต่งงาน แต่ฉันไม่รู้ว่าตอนหลังเอาไปไว้ที่ไหน”

แบบร่างทั้งหมดของเวินน่วน เก็บไว้พร้อมกับของเก่ามากมายก่อนที่เวินน่วนจะทิ้งไว้ในบ้านตระกูลเวิน

หลังจากนั้นเวินน่วนไม่เคยนึกถึงร่างการออกแบบเหล่านี้เลย

จนกระทั่งวันนี้ เธอก็ได้เห็นผลงานของเงินรั่ว

“อาจเป็นเพราะเวินรั่วเจอแบบร่างที่แม่ทิ้งไว้บ้านตระกูลเวินในก่อนหน้านี้ แล้วนําผลงานของแม่เข้าร่วมการแข่งขันงั้นเหรอ?”

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ สีหน้าของเจี่ยนหยุนน่าวก็แสดงท่าทางความโกรธ

เจี่ยนหยุ่นน่าวโกรธแค้นมากอยากจะไปหาผู้จัดงาน “ฉันต้องการไปหาผู้จัดงาน เพื่อเปิดเผย

พฤติกรรมที่ไร้ยางอายของเงินรั่ว”

เวินรั่วเวินน่วนดึงเจี่ยนหยุ่นน่าว “เราไม่มีหลักฐาน”

เป็นไปได้มากที่เวินรั่วขโมยร่างการออกแบบที่เวินน่วนได้ออกแบบก่อนหน้านี้ แต่พวกเขาไม่สามารถแสดงหลักฐานใดๆได้

เมื่อเวินน่วนวาดแบบร่างการออกแบบเหล่านั้น ก็ไม่มีหลักฐานและไม่มีบันทึก

“แล้วปล่อยให้เธอใช้ผลงานของแม่แบบนี้เหรอ?” เจี่ยนหยุ่นน่าวรู้สึกโกรธมาก

แม้ว่าเงินรั่วจะอยู่อันดับที่ 3 และไม่ได้ส่งผลต่องานของแม่ แต่มันก็ยังคงเป็นผลงานของแม่ ทําไมถึงให้คนอื่นยึดครองผลงาน และชื่นชมในเกียรติที่แม่นํามาให้?

เวินน่วนกล่าวว่า “แต่ไม่มีหลักฐาน และผู้จัดคงจะไม่เห็นด้วยกับคําพูดของพวกเรา แล้วลุงของเธอ เขา…”