เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 839-840

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 839 ตัดสินใจได้แล้ว

เจี่ยนหยู่หมินบอกว่าจะให้เวลากับหลัวซิ่วเอิน แต่เขาก็ยังคงมองไปที่หลัวซิ่วอย่างไม่วางตา

“ฉันคิดไม่ออกหรอกนะ ถ้านายยังมองฉันแบบนี้”

“ถ้าฉันไม่มองเธอ เธออาจจะหนีไปก็ได้”

เจี่ยนหยู่หมินเชื่อว่าหลัวซิ่วเอ็นทําแบบนั้นได้

หากเธอหันหน้าและหนีขึ้นเครื่องบินไป เขาก็จะไม่รู้ว่าประเทศไปหรือมุมใดในโลกที่เธอกําลัง
บินไป

จากนั้นเขาก็จะไม่เห็นลูกสาวตัวน้อยน่ารักอีก

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอหาพ่อเลี้ยงให้ลูก แล้วบอกให้ลูกสาวที่น่ารักและอ่อนโยนของเขาเรียก
คนอื่นว่าพ่อล่ะ?

หลัวซิ่วเอินกล่าว “ถ้าฉันอยากจะหนี นายก็หยุดฉันไม่ได้”

“เธอ…” เจี่ยนหยู่หมินอยากจะหาเหตุผลมาหักล้าง แต่เขาก็พบว่ามันเป็นเรื่องจริง

เขาเอาชนะหลัวซิ่วเอ็นไม่ได!

เจี่ยนอี้เหิงพูดอย่างใจเย็น “ฉันจะคอยดูเธอเอง เธอไปไม่ได้หรอก”

เขาเกือบลืมไปเลยว่าเจี่ยนอี้เหิงอยู่ที่นี่ด้วย!

เจี่ยนหยู่หมินโล่งใจในทันที และพูดกับหลัวซิ่วเอ็น “เธอไปไม่ได้ ฉันจะรออยู่ที่นี่จนกว่าเธอจะคิดออก”

หลัวซิ่วเอ็นเหลือบมองเจี่ยนอี้เหิงและพยายามหลบหนีอย่างน่าเหลือเชื่อ

ทันทีที่เธอยืนขึ้น เจี่ยนอี้เหิงก็เอามือข้างหนึ่งจับไหล่เธอแล้วกดกลับลงบนโซฟาทันที หลัวซิ่วเฉินพยายามยืนขึ้น แต่ก็ไม่ได้ผลกับเจี่ยนอี้เหิง
เขาใช้มือข้างเดียวกดลงไป และดูเหมือนว่าจะไม่ได้ใช้แรงมากนัก แต่เขาสามารถควบคุมหลัวซิ่วเอินได้อย่างสมบูรณ์

ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งมาก!

เจี่ยนอี้เหิงพูดกับหลัวซิ่วเฉิน “อย่าขยับ ฉันไม่อยากทําร้ายหลานชายหรือหลานสาวของฉัน” หลัวซิ่วเอินล้มเลิกการต่อต้าน เธอหันไปขอความช่วยเหลือจากเจี่ยนอีหลิง “อีหลิงที่รัก ฉันอยากให้เธออยู่กับฉันตามล่าพังสักพักได้ไหม?”

เจี่ยนอีหลิงส่ายหน้า “ฉันก็อยากได้หลานชายและหลานสาวด้วย”

ฟางเส้นสุดท้ายก็อยู่ฝั่งตรงข้ามเช่นเดียวกัน

หลัวซิ่วเอ็นท่าอะไรไม่ถูกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับทั้งตระกูลของตระกูลเจี่ยน

เจี่ยนอี้เฉินยกมือกอดอกแล้วเดินขึ้นไปพร้อมรอยยิ้ม “พี่สะใภ้ในอนาคต เธอสัญญาว่าจะคบกับลูกพี่ลูกน้องของฉัน ถึงเขาจะเป็นคนตรงไปตรงมา แต่ก็ไม่ใช่คนขี้ขลาด ฉันรับประกันได้ว่าเขาทําได้ และที่เขาทําเรื่องแบบนั้นกับเธอก็เพราะว่าเขาชอบเธอจริงๆ”

เขาไม่กล้าพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก แต่เจี่ยนอี้เฉินก็ยังมั่นใจ

เจี่ยนหยู่หมินคงใหใจไปแล้วแน่ๆ

เรื่องยุ่งกับผู้หญิงแบบนี้ ทั้งตระกูลเจี่ยนมีเพียงเจี่ยนอี้เฉินเท่านั้นที่ทําได้

เจี่ยนหยู่หมินตัดสินใจจบเรื่องนี้ “ก็แค่นั้นแหละ เธอลองคบกับฉันดูก่อน ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ

ค่อยคุยกันอีกครั้ง”

“ฉัน…ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย…”

“ก็คิดไปด้วยพูดไปด้วยสิ”

“แต่…”

“ไม่มีแต่”

จ่ายหวินเชิ่งและเจี่ยนอีหลิงกลับบ้านด้วยกัน

จ่ายหวินเชิ่งกําลังดื่มน้ําอยู่ ทันใดนั้นเจี่ยนอีหลิงก็ถามขึ้น “แล้วเมื่อไหร่เราจะมีลูกกันล่ะ?”

“แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก…”

จ่ายหวินเชิ่งสําลักน้ําทันที

เจี่ยนอีหลิงก้าวไปตรงหน้าเพื่อให้กําลังใจเขา

จ่ายหวินเชิ่งใช้เวลานานกว่าจะกลับมาเป็นปกติ “เธอ ทําไมเธอถึงมีความคิดแบบนั้นล่ะ?”
ใบหน้าหล่อเหลามีสีแดงขึ้นผิดปกติ

เจี่ยนอีหลิง “ปู่จ๋ายบอกว่าหลังจากหมั้นแล้ว เราจะแต่งงาน แล้วก็ต้องท้องและมีลูก”

จ่ายหวินเชิ่งไม่รู้ว่าปู่ของเขาไปปลูกฝังทฤษฎีนี้ให้เจี่ยนอีหลิงตั้งแต่เมื่อไหร่

ยังไงก็ตาม เห็นได้ชัดว่าเจี่ยนอีหลิงยอมรับสิ่งที่เธอต้องทําในอนาคตแล้ว

“ใช่ ถูกต้อง”

“ถ้าฉันคลอดลูก จะมีทั้งการคลอดแบบปกติและการผ่าคลอด ฉันไม่ควรกลัวกระบวนการพวกนี้เท่าไหร่”

ความรู้เชิงทฤษฎีของเจี่ยนอีหลิงนั้นสมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 840 ฉันอยากจูบนายตอนนี้เลย

จ่ายหวินเชิ่งกับเจี่ยนอีหลิงอธิบายว่า “มันไม่เหมือนกัน”

“ไม่เหมีอนกันเหรอ?”

“อือ” จ่ายหวินเชิ่งพูดกับเจี่ยนอีหลิงอย่างอ่อนโยน “เด็กน้อยคือผลที่เกิดจากความรัก ไม่ใช่งาน ไม่ใช่สิ่งที่ควรหาแบบนั้น”

หลังจากพูดจบจ่ายหวินเชิ่งก็จูบเบาๆ ที่ริมฝีปากสีแดงของเจี่ยนอีหลิง

แล้วบอกเธอว่า “เมื่อไหร่ที่เธออยากจูบฉันหรือกอดฉัน บางทีนั่นอาจถึงเวลาที่เราจะมีลูกด้วยกันได้แล้ว”

เจี่ยนอีหลิงมองขึ้นไปที่จ่ายหวินเชิ่ง…

ทันใดนั้น เธอก็ยื่นแขนไปคล้องคอจ่ายหวินเชิ่ง แล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจูบเขา

ริมฝีปากสีแดงอันละเอียดอ่อนของเจี่ยนอีหลิงนั้นอ่อนนุ่มและอบอุ่น ทันทีที่สัมผัสก็เหมือน

กับกําลังละเลียดชิมลูกกวาดที่หอมหวานที่สุด

“ฉันอยากจูบนายตอนนี้เลย” หลังจากที่จูบกัน เจี่ยนอีหลิงก็พูดขึ้น

เจี่ยนอีหลิงดูจริงจังมาก ใบหน้าของเธอยังคงใสซื่อบริสุทธิ์ ไร้ร่องรอยของความปรารถนา แต่กลับมีเสน่ห์ดึงดูดจ่ายหวินเชิ่งอย่างมหาศาลนัก

ตอนนี้จ่ายหวินเชิ่งรู้แล้วว่าการยกหินขึ้นมาแต่หล่นทับขาตัวเองหมายความว่ายังไง

จ่ายหวินเชิงปล่อยมือแล้วพูดว่า “ฉันจะไปอาบน้ํา”

จ่ายหวินเชิงเดินเร็วมาก เขากลัวว่าถ้าเดินช้าลงแม้แต่นิดเดียว ฝีเท้าที่ก้าวจากไปจะไม่มั่นคง

เมื่อจ่ายหวินเชิ่งออกมาจากห้องอาบน้ํา ก็มีท่านผู้เฒ่าจ่ายอยู่ในห้องนั่งเล่น

พร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่

ไม่จําเป็นต้องพูดอะไร ท่านผู้เฒ่าจ่ายกลับมาที่นี่อีกครั้งเพื่อจัดหาอาหารเสริมมาให้หลาน
สะใภ้ในอนาคตเขา

โสม เขากวาง รังนก และถั่งเช่า ไม่มีอะไรที่ท่านผู้เฒ่าจ่ายจะหามาให้ไม่ได้

เจี่ยนอีหลิงกลับไปศึกษาเพื่อจัดการกับสิ่งต่างๆ ทิ้งให้ท่านผู้เฒ่าจ่ายและจ่ายหวินเชิ่งคุยกันในห้องนั่งเล่น

หลังจากรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลเจี่ยนแล้ว ท่านผู้เฒ่าจ่ายก็พูดด้วยความอิจฉา “ฉันเองก็อยากให้มีผู้หญิงพาเด็กมาหาถึงหน้าประตูบ้านบ้าง”

จ่ายหวินเชิ่ง “ปู่กําลังคิดอะไรอยู่?”

ท่านผู้เฒ่าจ่ายพูด “ฉันกําลังพูดถึงอารองของแกที่อาจจะแอบไปมีลูกข้างนอกไม่บอกใคร ไม่ใช่แก แต่ถ้าแกกล้า ฉันจะหักขาแก

เมื่อก่อนเขาไม่ได้คิดเรื่องหลานสะใภ้ ท่านผู้เฒ่าจ่ายจึงค่อนข้างคาดหวังว่าจ่ายหวินเชิ่งจะสามารถหาลูกนอกสมรสให้เขาได้

แต่ตอนนี้หลานสะใภ้ได้รับการแต่งตั้งแล้ว เหลนของเขาจะออกมาจากท้องของหลานสะใภ้
เท่านั้น ซึ่งคนอื่นทําไม่ได้

ดังนั้น ตอนนี้มีเพียงนายท่านรองจ่ายเท่านั้นที่ทําให้ท่านผู้เฒ่าจ่ายตั้งตารอที่จะเห็นลูกนอกสมรส

หลังจากนั้น ท่านผู้เฒ่าจ่ายก็ยิ้มขึ้นแล้วถามจ่ายหวินเชิ่งอีกครั้ง “แกบอกว่าจะคุยกับเสี่ยวหลิงแล้วเมื่อไหร่…”

จ่ายหวินเชิงก็ยกมือข้างหนึ่งมาปิดที่หน้าอกตัวเอง “หัวใจผมเจ็บนิดหน่อย ผมต้องพักผ่อน

แล้ว…”

“ไอ้เด็กเวร แกก็แค่อยากหนีคําถามของฉันใช่ไหม?”

“หัวใจผมเจ็บ…”

“แก…”

‘ท่านผู้เฒ่าจ่ายสูดหายใจเข้าลึกๆ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้แล้ว จะได้ไม่ทําร้าย

หัวใจตัวเอง!”

เอด้ามาพบเงินรั่วแล้วบอกว่าจะมีการแข่งขันออกแบบเครื่องประดับระดับนานาชาติในเร็วๆ นี้

และถามว่าเธออยากจะเข้าร่วมด้วยไหม

เวินรั่วตกลงอย่างไม่ลังเล

เธอไม่คิดด้วยซ้ําว่าการออกแบบเครื่องประดับนั้นไม่ใช่จุดแข็งของตัวเอง

สิ่งที่เงินรั่วศึกษาคือการออกแบบเสื้อผ้า ซึ่งไม่ใช่แนวทางเดียวกันกับการออกแบบเครื่อง
ประดับ

แต่เอด้าบอกกับเวินรั่วว่าถ้าเธอต้องการเข้าร่วม เธอต้องเป็นนักออกแบบเครื่องประดับที่มีชื่อ

เสียง หรือมีจดหมายแนะนําจากนักออกแบบเครื่องประดับชื่อดัง

เอด้าเชี่ยวชาญด้านการออกแบบเสื้อผ้า ซึ่งไม่มีคุณสมบัติในการเข้าร่วม หากเธอต้องการเข้า
ร่วม เธอต้องหานักออกแบบเครื่องประดับของบริษัท

เอด้าคิดว่าเวินรั่วและมิสเตอร์เควินสามารถเข้าร่วมได้ จึงไม่เป็นปัญหาที่จะขอความช่วยเหลือ
จากนักออกแบบเครื่องประดับของบริษัท

นักออกแบบเครื่องประดับในเซียงตั๋วลี่ล้วนเป็นที่รู้จักและเป็นที่ยอมรับ ในสถานการณ์ปกติ

แล้ว พวกเขาจะไม่เขียนจดหมายแนะนําเด็กฝึกงานที่ไม่รู้จัก

คืนนั้น หยู่หมินและพี่เอินมีความต้องการ แต่พี่เอินรู้สึกที่ว่าเธอไม่คู่ควรกับหยู่หมิน ดังนั้นเธอจึงคิดเสมอว่าหยู่หมินต้องประสบกับความสูญเสียในคืนนั้น

ไม่ใช่ว่าพี่เอ็นไม่อยากรับผิดชอบ แต่เธอไม่คิดว่าหยู่หมินจะชอบเธอ

พี่เอินชอบหยู่หมิน แต่แค่ไม่กล้ายอมรับ