เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 827-828

นิยาย เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 827 เซียงตั๋วลี่สํานักงานใหญ่

เจียนอีหลิงได้ทําสัญญากับฉันชวนจริงๆ

เมื่อดูเนื้อหาของสัญญา เจียนอีหลิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่านี่เป็นอารมณ์แบบไหน

เธอรู้สึกเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เจียนอีหลิงแสดงสัญญาต่อเจียนอี้เฉิน เจียนอี้เฉินมีความสุขมากหลังจากอ่านเนื้อหาในสัญญา “น้องสาวอีหลิง เธอยอดเยี่ยมมาก”

เจียนอี้เฉินไม่ได้กังวลอะไรมากมาย

เขาแค่ต้องการให้ตระกูลเจียนปลอดภัย เขาไม่ได้ต้องการหุ้นของตระกูลฉิน ไม่ใช่เพื่อเงิน แต่เพื่อควบคุมอํานาจของตระกูลฉินเท่านั้น
เพียงเพื่อให้แน่ใจว่าตระกูลฉันไม่มีภัยคุกคาม เขาจึงรู้สึกโล่งใจได้อย่างแท้จริง

เจียนอีหลิงดูท่าทางมีความสุขของเจี่ยนเฉินแล้วรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย อย่างน้อยพี่อี้เฉินชอบมัน ดังนั้นสัญญานี้ยังมีด้านดีอยู่บ้าง

## คาดว่าไม่เกินสามเดือน เรื่องนี้ก็จะจบลงแล้วนะ อย่าละสายตานะคะ

เจียนอี้เฉินมีความสุขมากเขาดื่มเอ๋อกัวโถว จนหมดขวด (Ct4% เหล้าจีน) เมื่อเขาเมา เจียนอี้เฉินก็มองไปที่ต้นขอพรที่ปรากฏอยู่อย่างเลือนลาง ชายชราคนหนึ่งบอกเขาว่านี่คือต้นไม้ขอพรที่มีเพียงผู้ถูกลิขิตเท่านั้นที่มองเห็นได้

ชายชรายังกล่าวอีกว่าตราบใดที่เขาสามารถอธิษฐานภายใต้ต้นไม้ต้นนี้และแลกเปลี่ยนสิ่งสําคัญอย่างหนึ่งในชีวิตเขาได้ ความปรารถนาของเขาก็จะเป็นจริง

ในความงนงงนั้นเจียนอี้เฉินยิ้ม”เสี่ยวหลิงเด็กดี คราวนี้ฉันอยู่กับเธอและปกป้องทุกคนอย่างดี…”

เพราะผลงานที่ดีของเวิ่นรั่วในบริษัท เธอจึงมีโอกาสติดตามเอด้าไปที่สํานักงานใหญ่โอโจว

สิ่งนี้ทําให้เวิ่นรั่วตื่นเต้นอย่างมาก

ไช่ชิงเยว่ก็มีความสุขมากเช่นเดียวกันและบอกเธอซ้ําๆก่อนที่เวิ่นรั่วจะออกเดินทางว่า”เมื่อลูกไปถึงเขตโอโจวลูกต้องใส่ใจและอย่าพูดอะไรผิดนะ”

“แม่ หนูจะไม่ทําผิดพลาดแบบนั้น ไม่ต้องกังวล”

“ใช่ ใช่ แม่คงกังวลมากเกินไป ยังไงก็ตามแม่ขอให้ลูกเดินทางเพื่อธุรกิจอย่างราบรื่น”

แม่และลูกสาวคุยกันอย่างมีความสุขอยู่ในห้องเป็นเวลานาน

เช้าวันรุ่งขึ้นเป็นเฉิงขับรถพาลูกสาวไปที่สนามบินด้วยตัวเอง

เมื่อต้องจากกันเขาก็ตักเตือนและสั่งลูกสาวให้ใส่ใจกับความปลอดภัย เอด้าเดินทางไปทําธุรกิจที่สํานักงานใหญ่โอโจว เพื่อพบปะกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัท

เอด้เดินทางไปทําธุรกิจพร้อมกับผู้ช่วยของเธอ

หลังจากมาถึงโรงแรมที่จองไว้ เอด้าก็ทิ้งผู้ช่วยของเธอไว้ที่โรงแรมและพาเวิ่นรั่วไปที่ สํานักงานใหญ่

เอด้าควรพาผู้ช่วยอย่างเป็นทางการของเธอมาแทนนักศึกษาฝึกงานอย่างเวิ่นรั่ว แต่เมื่อพิจารณาแล้วว่าอาของเวินรั่วมีความสัมพันธ์ที่ดีกับมิสเตอร์เควิน เอด้าจึงตัดสินใจพาเวินรั่วไปที่นั่นชั่วคราว

เวิ่นรั่วตื่นเต้นมาก นี่เป็นความฝันของคนส่วนใหญ่ในบริษัทที่จะได้มีโอกาสเข้าไปในสํานักงานใหญ่ของกลุ่มเซียงตัวได้

เวิ่นรั่วรอคอยที่จะได้พบกับหัวหน้านักออกแบบมิสเตอร์เควินและประธานบริษัทมิสไดอาน่าอีกครั้ง

มิสเตอร์เควินแตกต่างจากพนักงานทั่วไปในบริษัท เวลาของเขาในบริษัทไม่คงที่ บางครั้งเขาอาจไม่ปรากฏตัวเป็นเวลาหนึ่งหรือสองเดือน

ยังไงก็ตามวันนี้บริษัทมีประชุมและโอกาสที่มิสเตอร์เควินจะปรากฎตัวก็ค่อนข้างสูง ในห้องทํางานของประธานที่ด้านบนสุดของอาคารเซียงตัวลี่ มีคนสองคนกําลังคุยกัน

สองคนนี้หนึ่งเป็นประธานคนปัจจุบันของกลุ่มเซียงตัวลี่ เธอก็คือไดอาน่า และอีกหนึ่งก็คือหัวหน้านักออกแบบของบริษัท มิสเตอร์เควิน

ทั้งสองคุยกันเป็นภาษาอังกฤษ

“เอลิมไม่มาเหรอ?” ไดอาน่าถาม

“ช่วงนี้เธอดูยุ่งมาก” เควินตอบ

“คุณพบเธอครั้งสุดท้ายตอนที่เธอไปที่นั่นงั้นเหรอ?” “ใช่ เราทานอาหารเย็นด้วยกัน” “เธอเป็นยังไงบ้าง?”

ดีมาก ดูเหมือนว่าเธอกําลังมีช่วงเวลาที่ดี”

“นั่นเป็นสิ่งที่ดี คราวหน้าถ้าไปโจว ฉันจะไปหาเธอ”

บทที่ 828 ไม่ชอบเธอ

หลังจากคุยกันได้ซักพัก ทั้งสองก็ไปที่ห้องประชุมเมื่อถึงเวลา

นอกห้องประชุม เวิ่นรั่วกําลังรออยู่ข้างนอกห้องประชุมเหมือนกับผู้ช่วยคนอื่นๆของหัวหน้าบริษัท

เมื่อพวกเขาเห็นไดอาน่าและมิสเตอร์เควิน ทุกคนยืนขึ้นอย่างเคารพและทักทายทั้งสองคน

เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้องประชุม ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หัวใจของเวิ่นรั่วยังคงเต้นเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น

การได้เห็นมิสเตอร์เควินอย่างใกล้ชิด เขาดูมีออร่ามากกว่าที่เธอเห็นภายใต้เวที

ไดอาน่าในวัยหกสิบสองปี เธอเหมือนกับที่เห็นในทีวี เธอเป็นคนฉลาด สง่างาม และเจ้าอารมณ์มาก

เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง มิสเตอร์เควินก็ออกมาจากห้องประชุม ตามด้วยเอด้าที่ก้าวไปตรงหน้าเขาและแนะนําเวิ่นรั่วให้กับมิสเตอร์เควินรู้จัก

“มิสเตอร์เควิน ผู้ช่วยของฉันคือหลานสาวของมิสเวินน่วน”

มิสเตอร์เควินได้ยินคําพูดนั้น แล้วมองที่เวิ่นรั่ว “อ้าว?”

ตาเขามองไปที่เวินรั่ว

เวิ่นรั่วก้มหน้าลงอย่างประหม่า

ทุกคนรอบๆต่างก็มองเวิ่นรั่วด้วยความสงสัย

เป็นรัวกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนไปชั่วขณะ

มิสเตอร์เควินเดินไปที่เวินรั่วและถามคําถามสองสามข้อเกี่ยวกับการออกแบบแฟชั่นเป็นภาษาอังกฤษ

เวิ่นรั่วตอบคําถามที่ละคําถาม

หลังจากฟังแล้วมิสเตอร์เควินก็เดินออกไปโดยไม่พูดอะไร

สิ่งนี้ทําให้เอด้าไม่เข้าใจว่า ทัศนคติของมิสเตอร์เควินที่มีต่อค่าตอบของเว้นรัวนั้นคืออะไร

แต่คนรอบข้างนั้นอยากรู้อยากเห็นมาก เนื่องจาก มิสเตอร์เควินเป็นคนเริ่มถามเวิ่นรั่วก่อนซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก เวิ่นรั่วรู้สึกเขินเล็กน้อยที่ถูกทุกคนถาม โชคดีที่เอด้ช่วยกันเธอออกมา

เอดําพาเวินรั่วกลับโรงแรมและชมเชยที่เธอตอบได้ดีในวันนี้

ด้วยค่ายืนยันของเอด้าความกังวลในหัวใจของเวินรั่วหล่นหายไป

เธอประหม่ามากเมื่อมิสเตอร์เควินอยู่ตรงหน้าเธอ

เธอเกรงว่าจะตอบได้ไม่ดี

เอด้ายังบอกกับเวิ่นรั่วว่า “หากมิสเตอร์เควินสนใจ เธอจะมีโอกาสได้ทํางานที่สํานักงานใหญ่โดยตรง ถ้าเธอทํางานร่วมกับมิสเตอร์เควินได้ อนาคตของเธอจะไร้ขีดจํากัด”

“อื้อ” เวิ่นรั่วตื่นเต้นอย่างมาก

หากเธอเรียนรู้จากมิสเตอร์เควินสักพัก ตําแหน่งของเธอจะเป็นที่รู้จักในวงการ ในอนาคตไม่ว่า เธอจะออกไปท่าสตูดิโอของตัวเองหรือตั้งบริษัท เธอก็จะเป็นเหมือนปลาที่อยู่ในน้ํา

เอด้าพูดกับเวิ่นรั่วต่อ”พรุ่งนี้เธอจะไปที่สํานักงานใหญ่กับฉันอีกวันและเธอจะต้องอยู่เคียงข้างฉัน นี่เป็นโอกาสเรียนรู้ที่หายาก”

“ขอบคุณค่ะ ผู้อํานวยการ” เป็นรั้วรีบขอบคุณเธอ “ไม่ต้องสุภาพนัก อย่าเรียกฉันว่าผู้อํานวยการเรียกฉันว่าพี่เอด้าก็แล้วกัน”

เอด้าเองก็มีแผนเล็กๆอยู่ในใจเช่นเดียวกัน ถ้าเป็นชั่วโชคดีจริงๆ เธออาจต้องการความช่วยเหลือจากเวิ่นรั่วในอนาคต

ดังนั้นการทําดีกับเวิ่นรั่วตอนนี้จะไม่ขาดทุนแน่นอน

“ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่เอดํา”

ในทางตรงกันข้ามเมื่อเควินกลับมาถึงที่ทํางาน เขาส่งข้อความถึงเอลิมเกี่ยวกับการประชุมของพวกเขาในวันนี้

นอกจากนี้เขายังถามอีกว่า คนที่ชื่อเป็นชั่วควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษหรือไม่?

เวิ่นรั่วนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยจากมุมมองของเควิน ก็เป็นน้องใหม่ธรรมดา ไม่เลว แต่ไม่โดดเด่น อย่างน้อยก็ไม่ถึงจุดที่จะทําให้เขามองแตกต่างออกไป

แต่ถ้าเป็นคําขอของเอลิม เขาก็จะยังคงพิจารณาพาเธอคนนี้ไปด้วย

เอลิมรีบเขียนตอบกลับไปว่า [ฉันไม่ชอบเธอ]

เควินได้รับคําตอบก็รีบตอบไปว่า วันนี้ฉันเสียเวลาไปเปล่าๆ เพราะฉันคิดว่าเป็นเพื่อนเธอและกําลังจะพิจารณาเลื่อนตําแหน่ง)