เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 825-826

นิยาย เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 825 ความรู้สึกของฉินชวน 1

“ประการที่สอง ฉันได้ทําการแจกจ่ายทรัพย์สินของฉันไว้แล้ว หลังจากที่ฉันตาย อสังหาริมทรัพย์ของฉันก็เป็นของหยุฝาน และบริษัททั้งหมดภายใต้ชื่อของฉันก็เป็นของลูกซึ่งเป็นลูกชายของฉินหงจื้อ และเป็นลูกชายคนโตของตระกูลฉิน ไม่ว่ายังไง ลูกชายก็ต้องรับมรดกของพ่อและลูกสาวก็จะต้องแต่งงาน กฎนี้ไม่สามารถทําลายได้”

ฉินชวนถามฉินหงจื้อ “พ่อให้ความสําคัญกับตระกูลฉัน มากกว่าชีวิตของพ่อเองจริงๆเหรอ?”

ฉินหงจื้อพยักหน้า “นั่นเป็นรากฐานของตระกูลฉินของเรา ซึ่งเป็นสิ่งสําคัญกว่าชีวิตของฉันมาก”

ฉินชวนมองไปที่ฉินหงจื้อ ความเกลียดชังที่มีต่อเขาก็หายไปในทันใด

เขาเคยเกลียดชังฉินหงจื้อเพราะเคยทิ้งตัวเขาและแม่ของเขาไป

แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าสําหรับตระกลฉิน เขาเต็มใจที่จะสละชีวิตของตัวเองได้

ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเหลือให้เกลียดอีกต่อไป ไม่ใช่ว่าแม่เขาไม่สําคัญ แต่ตระกูลฉันนั้นสําคัญเกินไปในใจเขา

เมื่อออกจากวอร์ดของฉันหงจื้อแล้วฉินชวนก็ตัดสินใจไปหาเจียนอีหลิง

สิ่งที่น่าแปลกใจฉินชวนคือดูเหมือนว่าเจียนอีหลิงจะรู้ว่าเขาจะไปหาเธอนานแล้ว

“ฉันไม่ต้องการส่วนแบ่งของฉัน แต่ฉันต้องการให้เธอสัญญากับฉันอย่างหนึ่ง”

“พูดมา” เมื่อมองดูเจียนอหลิง โดยรู้สึกแปลกๆอยู่ในใจ

“ฉันต้องการให้เธอสัญญากับฉันว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต เธอจะไม่ทําร้ายคนตระกูลเจี้ยน” เจียนอีหลิงกล่าว

“ทําไมเธอถึงคิดว่าฉันจะทําร้ายใคร” ฉินชวนขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าทําไม เมื่อได้ยินเจียนอหลิงพูดแบบนี้ เขาก็รู้สึกอึดอัดในใจ และเกิดความรู้สึกที่ไม่สามารถพูดได้

ราวกับว่าก้อนหินก้อนใหญ่กําลังกดทับที่หัวใจเขา

“ฉันฝัน ความฝันนั้นเหมือนจริงมาก”เจียนอหลิงอธิบาย

“ในความฝันของเธอ ฉันทําร้ายคนตระกูลเจียนงั้นเหรอ?”

“อื้อ”

“เธอรักษาระยะห่างจากฉันด้วยเหตุผลนี้เหรอ?”

ตลอดเวลาเขารู้สึกว่าเจียนอีหลิงรักษาระยะห่างจากเขา และบางครั้งเขาก็รู้สึกว่าเจียนอีหลิงกลัวเขาอีกด้วย

แต่เขาไม่เคยรู้เหตุผลเลย เพียงแค่คิดว่าเจียนอีหลิงอาจจะไม่ชอบเขา

เจี่ยนอหลิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็พยักหน้า

เมื่อฉินชวนได้ยินคําพูดนั้น เขาก็ยิ้มอย่างขมขึ้น “ฉันแพ้ความฝันงั้นเหรอ?”

เขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่การคนสองคนที่ไม่เข้ากัน

เขาโทษว่านี่เป็นโชคชะตา นี่คือสิ่งที่เขาบังคับไม่ได้

แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่า สาเหตุของปฏิกิริยาของเจียนอีหลิงจะกลับกลายเป็นความฝัน

การรู้ความจริงข้อนี้ค่อนข้างยากสําหรับเขาที่จะยอมรับ

“นายไม่ได้แพ้” เจี้ยน หลงกล่าว เจียนอีหลิงไม่รู้ว่าฉินชวนมีความหมายของคําว่า “แพ้” ยังไง

ฉินชวนพูดว่า “ฉันจําได้ว่าเมื่อเธอสัญญาว่าจะรักษาแม่ของฉัน เธอขอสัญญาจากฉันด้วยใช่ไหม? ตอนนั้นเธอกลัวว่าฉันจะทําร้ายเธอใช่ไหม?”

เจียนอีหลิงไม่สามารถปฏิเสธได้ เธอทําได้เพียงพยักหน้า

ฉินชวนมองเจียนอหลิงด้วยใบหน้าขมขึ้น “ฉันยอมรับได้ว่าเธอไม่ชอบฉัน ต่มันยากจริงๆ สําหรับฉันที่จะยอมรับว่าสาเหตุคือความฝัน”

“ถ้าความฝันคือความทรงจําของชาติก่อนล่ะ?” เจียนอีหลิงกล่าว

เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง เธอแสดงออกทางอารมณ์ไม่เก่ง

“ถึงมันจะเป็นความทรงจําในชาติก่อน แต่ตอนนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉัน เธอกล่าวหาฉันโดยไม่มีเหตุผล เพราะไม่รู้อะไรเลย มันไม่ยุติธรรมสําหรับฉันเลย”

เขาชอบเธอ แต่เขาก็รู้ว่าเธอไม่ชอบเขา

ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่แสดงความรู้สึกออกมา

เขาไม่ได้รบกวนเธอด้วย เมื่อเห็นเธอและจํายหวินเชิงอยู่ร่วมกัน เขาก็สามารถอวยพรจากระยะไกลได้เช่นเดียวกัน

ตอนที่ 826 ความรู้สึกของฉินชวน 2

เขาอาจจะยอมรับได้ แต่ตอนนี้เธอบอกเขาว่าสาเหตุทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝันของเธอ เหตุผลนี้ทําให้เขายอมรับได้ยาก

ฉินชวนพูดกับเจียนอหลิงว่า “ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ทําร้ายคนตระกูลเจียนและสาบานกับเธอด้วยชีวิตของฉันเอง”

จากนั้นฉินชวนก็พูดว่า “นี่คือสิ่งที่ฉันสัญญากับเธอต่างหาก แต่ในการขอให้เธอช่วยพ่อ ฉันต้องการให้เธอตั้งเงื่อนไขอื่น”

เจียนอหลิงมองฉินชวนด้วยความงุนงงและไม่เข้าใจความหมายคําพูดของเขา

ฉินชวนอธิบายด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ “อีหลิง ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันไม่มีวันทําร้ายตระกูลเจียน ไม่ใช่เพราะฉันต้องตกลงตามเงื่อนไขของเธอเพราะต้องการช่วยพ่อ แต่เพราะฉันจะไม่ยอมทําแบบนั้น”

เจียนอีหลิงเงียบไปชั่วขณะ เธอก็พูดว่า “แต่ฉันไม่จะขออะไรอีกแล้ว”

ฉินชวนเริ่มเสนอเงื่อนไข”ฉันสามารถลงนามในข้อตกลงกับเธอได้ในส่วนของตระกูลฉิน ถ้าฉันสืบทอดตระกูลฉินแล้ว ฉันจะโอนครึ่งหนึ่งไปที่เธอ”

“ทําไม?” ครึ่งหนึ่งนั้นเทียบเท่ากับการมอบครึ่งหนึ่งของตระกูลฉินให้กับผู้อื่น “เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องกังวลว่าฉันจะทําร้ายคนตระกูลเจียน”

“ฉันขอโทษ” เจี่ยนอีหลิงขอโทษ

อันที่จริงฉินชวนทําสิ่งเหล่านั้นในหนังสือต้นฉบับ ไม่ใช่โดยฉินชวนที่อยู่ต่อหน้าเธอตอนนี้ เธอคิดถึงเขาแบบนั้น และมันก็ไม่ยุติธรรมสําหรับเขาจริงๆ

“ฉันไม่ต้องการคําขอโทษจากเธอ” ฉินชวนพูด “ฉันแค่อยากให้เธออย่ามองฉันแบบนั้น มันไม่ยุติธรรมสําหรับฉันเลย”

เจียนอีหลิงเงียบไปชั่วขณะ เธอไม่รู้ว่าจะทํายังไงกับสถานการณ์ตรงหน้า

เมื่อพูดถึงปัญหาทางอารมณ์ส่วนตัว เธอจัดการมันได้ไม่ดี

ฉินชวนมองดูใบหน้าที่ค่อนข้างหมองเศร้าของเจียนอหลิงและถามเธออีกคําถามหนึ่งว่า “เธอชอบจํายหวินเชิงไหม? ความรักที่ผู้หญิงมีให้ผู้ชาย”

“ฉัน…” เจี่ยนอีหลิงไม่รู้ เธอไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกับจํายหวินเชิง เธอรู้ดีว่าเธอต้องการปกป้องเขาและชอบความรู้สึกที่ได้อยู่กับเขา

ส่วนเรื่องผู้หญิงชอบผู้ชายเธอตอบไม่ได้

ฉินชวนได้ค่าตอบที่เขาต้องการจากปฏิกิริยาของเจียนอีหลิง

“อีหลิงในอนาคต เธอช่วยมองฉันด้วยสายตาที่ยุติธรรมได้ไหม? คิดว่าฉันเป็นคนธรรมดา คนที่รู้จักเธอมาหลายปี ซึ่งไม่เคยทําร้ายเธอและจะไม่มีวันทําร้ายเธออย่างแน่นอน”

คําพูดของฉินชวนมีความหมายลึกซึ้ง แต่ความหมายนี้เป็นสิ่งที่เจียนอีหลิงไม่สามารถเข้าใจ

เธอคิดแค่ว่าฉินชวนกําลังพูด อย่ามองเขาด้วยอคติในอนาคต

เจียนอหลิงลังเล เป็นเรื่องยากสําหรับเธอที่จะปราศจากอคติต่อฉินชวน

“ฉันจะพยายาม” เจี่ยนอีหลิงตอบ

“ก็ได้ ฉันจะให้เลขากับทนายมาทําสัญญา”

สิ่งที่ฉินชวนพูดไม่ใช่แค่คําพูด แต่เขาตั้งใจจะให้เจี่ยนอหลิงครึ่งหนึ่งหลังจากที่เขาได้รับมรดกจากตระกูลฉิน ตามที่เธอสัญญาว่าจะปฏิบัติต่อฉินหงจื้อ

ฉินหงจื้อไม่สามารถส่งมอบหุ้นโดยตรงได้ แต่หลังจากที่ฉินชวนเป็นเจ้าของแล้ว ฉินหงจื้อก็จะไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงหุ้นเหล่านี้ได้ในอนาคตได้

“นายไม่จําเป็นต้องทําแบบนี้”

“ไม่เป็นไร, เธอรักษาสัญญา ถ้าเธอรักษาฉินหงจื้อแล้ว ในระยะสั้นเงินทุนจะไม่ตกอยู่ในมือฉัน ให้เธอเก็บสัญญาไว้เป็นหลักประกัน รอจนถึงวันที่เธอเชื่อฉันหมดใจ เราค่อยยกเลิกสัญญา”

ฉินชวนไม่เปิดโอกาสให้เจี่ยนอีหลิงคัดค้านอีกต่อไป

เขาลุกขึ้นและออกจากร้านกาแฟ

เขารู้ว่าเจียนอีหลิงมีใครบางคนจากตระกูลจํายมาส่ง และไม่ถึงตาเขา