เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 819-820

นิยาย เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ ตอนที่ 819 เสี่ยวหลิงใช่ไหม?

ในที่สุดเวิ่นน่วนก็หลีกเลี่ยงที่จะตอบคําถามของนักข่าว และออกไปพร้อมกับเจียนชูฉิง

เมื่อกลับถึงบ้าน เธอพบว่าตัวเองถูกสื่อมากมายรายงาน และมีบทความที่เกี่ยวข้องกับเธอมากมายบนอินเทอร์เน็ต

แฟชั่นโชว์ของเซียงตั๋วลี่เป็นแฟชั่นโชว์ที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ได้ไปเจอคนดังมากมายขนาดนี้ ตอนนี้การออกแบบเครื่องประดับของเวินน่วนนั้นเป็นที่รู้จักดีของทุกคน ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของสตูดิโอก็ดังขึ้น ซึ่งนั่นล้วนเป็นค่าสั่งซื้อในระดับสูง

มีนิตยสารแฟชั่นหลายฉบับโทรมาและต้องการที่จะสัมภาษณ์เวิ่นน่วน

เวินน่วนรู้สึกเวียนหัวกับการระเบิดที่รุนแรงนี้ เธอจึงรีบโทรหาลูกชายเพื่อขอความช่วยเหลือเจียนหยุ่นน่าวอยู่ที่โรงเรียน แต่กลับถูกแม่ของเขาเรียกให้กลับมาช่วยจัดการกับงานในสตูดิ

เจียนหยุ่นเฉิงให้ยืมคนจากบริษัทของเขากับแม่โดยตรง

ด้วยความช่วยเหลือของลูกชายเวิ่นน่วนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เมื่ออารมณ์ของเวินน่วนสงบลง เธอก็อดคิดไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่มิสเตอร์เควินพูดถึงเพื่อนของเขา

นั่นใครกัน ถึงรู้จักเวิ่นน่วนและรู้ว่าเธอเพิ่งเปิดสตูดิโอ ดังนั้นเขาจึงช่วยเธอเป็นพิเศษและทําให้เธอโด่งดังในงานแฟชั่นโชว์ของเซียงตั๋วลี่

ปัญหาคือคนๆนี้มีความสามารถที่ยอดเยี่ยม เขาสามารถทําให้กลุ่มเซียงตั๋วลี่เห็นด้วย อีกทั้งยังทําให้หัวหน้านักออกแบบมิสเตอร์เควินตกลงที่จะช่วยเหลือได้

นี่คือสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะคิดใช่ไหม? ทั้งคู่คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่พวกเขาไม่คิดว่าจะเป็นคนที่พวกเขารู้จัก

“ชูฉิง คุณคิดว่า…จะเป็นเสี่ยวหลิงได้ไหม” เวิ่นน่วนถามขึ้นทันที

เสี่ยวหลิงมอบตั๋วเข้าชมแฟชั่นโชว์ให้กับพวกเขา

## หัวเดียวกระเทียมลีบ ส่งข้าวส่งน้ําผู้แปลหน่อยนะครับ

“นี่” ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แค่… “ฉันไม่อยากให้เป็นเสี่ยวหลิง”

เจียนชูฉิงพูดอย่างเห็นแก่ตัว หวังว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆจะไม่ฉลาดนัก ไร้เหตุผล และยังคงใกล้ชิดกับพวกเขาคู่สามีและภรรยามากขึ้น

พ่อแม่คนอื่นต้องการให้ลูกของพวกเขาดีขึ้นและมีความสามารถมากขึ้น

เจี่ยนชูฉิงและเวิ่นน่วนกลับตรงกันข้าม

เพราะพวกเขารู้ว่าถ้าลูกสาวยังคงเป็นอิสระ ระยะห่างระหว่างพวกเขากับเธอจะยิ่งไกลออกไป และจะไม่สามารถย้อนกลับไปได้อีก

การมีลูกสาวที่เข้มแข็งแต่ต้องสูญเสียความสัมพันธ์ระหว่างกันไปจะมีประโยชน์อะไร?

หลังจากนั้นเรื่องของเงินน่านก็ได้รับการรายงานอย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ต

หลงเยว่เทียนประธานของหลงเหิงกรุ๊ป ได้สั่งหัวหน้าบรรณาธิการด้วยตัวเองให้กล่าวยกย่องเวิ่นน่วนและไม่อนุญาตให้มีข่าวเชิงลบใดๆเกิดขึ้น

ทันใดนั้น สื่อต่างๆก็เต็มไปด้วยข่าวเกี่ยวกับนักออกแบบเครื่องประดับที่แจ้งเกิดอย่างไม่คาดฝันคนนี้

ไช่ชิงเยวและเป็นรั่วเพิ่งกลับถึงบ้าน ก้นของพวกเขายังไม่ทันหายร้อน พวกเขาก็เห็นรายงานมากมายเกี่ยวกับเวิ่นน่วนบนอินเทอร์เน็ต

เมื่อเห็นสื่อเหล่านั้นยกย่องเวิ่นน่วนโดยไม่มีประเด็นสําคัญ ไช่ชิงเยวจึงรู้สึกว่าพวกเขาทําตามกันอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าและไม่มีจรรยาบรรณทางวิชาชีพ

เงินเฉิงกลับจากที่ทํางานและคุยกับไช่ชิงเยว่อย่างมีความสุขเกี่ยวกับน้องสาวของเขาในห้องนั่งเล่นทันทีที่เข้าประตูมา

ด้วยความภาคภูมิใจและความตื่นเต้น เขาจึงไม่สามารถซ่อนมันจากใบหน้าของเขาได้

“อานวนน่าทึ่งมากที่ได้ร่วมงานกับหัวหน้านักออกแบบของเซียงตัวลี่และแสดงผลงานครั้งแรกของเธอที่แฟชั่นโชว์ของเซียงตั๋วลี่ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน”

“ใช่ ใช่…”

รอยยิ้มบนใบหน้าของไช่ชิงเยวแข็งที่อเล็กน้อย

หลังจากนั้นเป็นเฉิงก็ถามว่า “รั่วรั่ว อยู่ที่ไหน”

“รั่วรั่วอยู่ในห้องทํางาน กําลังจัดเรียงข้อมูลการทํางานที่หัวหน้าเธอมอบให้เธอ”

“รั่วรั่วทํางานได้ดี และจะประสบความสําเร็จเหมือนอาของเธอในอนาคต”

ใบหน้าของไช่ชิงเยวแข็งที่อไปหมด “รัวรัวยังเด็กอยู่ เพิ่งเริ่มต้น อนาคตนั้นไร้ขอบเขต และต้องไม่แย่ไปกว่าอานวน ยังมีปัจจัยและความบังเอิญอีกมากมายสําหรับเธอ”

บทที่ 820 นั่นอาของเธอเหรอ?

เงินเฉิงกล่าวว่า “ฉันไม่ได้บอกว่ารัวรัวไม่มีอนาคต ฉันแค่ขอให้เธอเรียนรู้จากอาของเธอ เธอเห็นไหมว่าอานวนเก่งแค่ไหน รัวรัวเป็นนักศึกษาฝึกงานที่เซียงตัวลไม่ใช่เหรอ เธอน่าจะรู้ดี “ความร่วมมือกับหัวหน้านักออกแบบเป็นเรื่องที่ดี ถูกต้องแล้วที่จะให้รั่วรั่วเรียนรู้จากอาน่าน”

ไช่ชิงเยว่ไม่สามารถหักล้างคําพูดของเวินเฉิงได้ “มันเป็นความจริง”

เงินเฉิงพูดด้วยสีหน้าที่มีความสุขว่า “ไม่ใช่รั่วรั่วจะเป็นนักออกแบบในอนาคตงั้นเหรอ? เป็นไปในทิศทางเดียวกับอาน่วน อีกทั้งรั่วรั่วคือสาวตระกูลเวินจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่รั่วรั่วจะเป็นเหมือนกับอาของเธอ”

เด็กๆในตระกูลเป็นได้รับพรสวรรค์ทางศิลปะของครอบครัวเพียงเล็กน้อย

ไช่ชิงเยวทําได้เพียงพยักหน้าเห็นด้วยเท่านั้น

เมื่อเป็นเฉิงเข้าห้องทํางาน ไช่ชิงเยว่ก็เปิดโทรศัพท์อีกครั้ง และห็นผู้คนมากมายในในแวดวง เบี้ยจึงส่งข้อความถึงเธอ

พวกเขาทั้งหมดถามเกี่ยวกับเวิ่นน่วนน้องสามีของเธอ

พวกเขาต้องการให้เธอช่วยติดต่อเวิ่นน่วนเพื่อทําเครื่องประดับตามสั่ง

นั่นทําให้ไช่ชิงเยว่รู้สึกโมโห

แต่เธอเป็นคนที่ไม่ชอบอะไรง่ายๆ ดังนั้นเธอจึงทําได้เพียงวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆและเพิกเฉย ต่อพวกเขาในตอนนี้

ระหว่างที่เป็นตั๋วเดินทางไปทํางานในวันรุ่งขึ้น เธอพบโอกาสที่จะถามเอาเจ้านายของเธอเกี่ยวกับงานแฟชั่นโชว์เมื่อวานนี้

“ฉันไม่ค่อยชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้ แฟชั่นโชว์จัดขึ้นโดยพีอาร์ของสํานักงานใหญ่ และการตัดสินใจของมิสเตอร์เควินกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัท ฉันไม่รู้รายละเอียดมากนัก”

เอด้เป็นเพียงอาร์ตไดเร็กเตอร์ของเขตโจว และเธอยังไม่โตพอที่จะจัดการกับการจัดเตรียมที่สํานักงานใหญ่

มิสเตอร์เควินไม่จําเป็นต้องให้รายละเอียดของแฟชั่นโชว์ให้เธอฟัง

เอด้าเห็นเป็นรั่วดกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก “เกิดอะไรขึ้น เธอสนใจนักออกแบบเครื่องประดับเมื่อวานงั้นเหรอ?”

เวินรั่วเงียบไปครู่หนึ่ง “ที่จริงแล้วนักออกแบบแซ่เว้นคนนั้นคืออาของฉัน”

“นั่นอาของเธอเหรอ?“เอด้าตาเป็นประกาย”ใช่ เธอแซ่เวินนี่นา เธอเก่งพอๆกับอาของเธอเลย แต่ฉันแปลกใจที่อาของเธอรู้จักมิสเตอร์เควิน ทําไมเธอไม่บอกฉันล่ะ?”

“ฉันผ่านการประเมินและสัมภาษณ์ด้วยความสามารถของตัวเอง และฉันไม่ต้องการให้ผู้กํากับคิดว่าฉันผ่านเข้ามาเพราะเส้นสาย”

“เป็นการดีสําหรับเธอที่จะคิดแบบนั้น แต่การมีเส้นสายในครอบครัวที่ดีจะช่วยให้เธอได้งานทําในอนาคต”

นี่เป็นปัญหาที่แท้จริง

เมื่อสิ้นสุดการฝึกงาน ปัจจัยหลายประการจะถูกนํามาพิจารณา

ไม่ว่าใครที่มีญาติทํางานในเซียงตัวลี่ก็เป็นปัจจัยสําคัญในการพิจารณาเช่นเดียวกัน

อาของเวินรั่วเป็นเพื่อนของมิสเตอร์เควินซึ่งเป็นข้อดีอย่างมากสําหรับเงินรั่ว

###

เมื่อเจียนอี้เฉินกําลังจะออกไป เขาถูกฉินหยฝานขวางไว้

“ฉิน ฉันอยากอธิบายให้เธอเข้าใจ ฉันมีคนที่ฉันชอบอยู่แล้ว เขาเป็นคนรักของฉันในวัยเด็ก

เจียนอี้เฉินเอนตัวพิงกรอบประตูท่าทางของเขาดูเหมือนเพลย์บอย

ฉันรู้จักหยุซึมาตั้งแต่เด็ก การพัฒนาขึ้นเป็นคู่รักจากสมัยเด็ก ก็น่าจะดีนะ

“นายคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ?”

ฉินหยฝานยืนอยู่ตรงหน้าเจียนอี้เฉินด้วยท่าทางที่สง่างามและแต่งหน้าอย่างประณีต เธอดูเป็นผู้หญิงมืออาชีพที่ไร้ที่ติ

มีเพียงแววตาของเธอเท่านั้นที่ระบายอารมณ์ภายในใจของเธอในขณะนี้

“ไม่เชื่องั้นเหรอ? ฉันแต่งตัวเป็นผู้หญิงมานานแล้ว และรสนิยมทางเพศของฉันก็เปลี่ยนไปด้วย”

ในเวลาที่เขียนอี้เฉิงคิดจะทําร้ายตัวเองนั้นก็แทบจะไม่มีการไว้ไมตรีเลย

“ฉันไม่เชื่อ” น้ําเสียงของฉันหยุฝานหนักแน่น

“จะเชื่อหรือไม่ ยังไงฉันก็เป็นคนควบคุมความรู้สึกของตัวเองอยู่แล้ว อย่าบังคับให้ฉันชอบเธอได้ไหม”