เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 815-816

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 815 ลูกสาวหยิบ ขึ้นมา กระเป๋าที่รัก

หูเจียวเจียวไม่ลังเลเลยที่จะจ่ายเงินให้คนมาช่วยเธอกรีดร้อง และจ้างคนมาช่วยแก้ต่างให้

“โอ้อีหลิง…”

หูเจียวเจียวกอดเจียนอีหลิงแน่นและหอมแก้มเจียนอีหลิงอย่างแรง

จากนั้นเธอก็เลือกกระเป๋าใบที่มีราคาไม่แพงนักและเตรียมส่งกลับบ้านให้แม่ของเธอ

แต่ว่าการกระทําของเจี่ยนอีหลิงกลับตรงกันข้าม เธอหยิบกระเป๋าอีกสองสามใบแล้วใส่ลงในถุงแล้วยัดใส่มือของหูเจียวเจียว

“อ่า ฉันไม่ได้ใช้มากขนาดนั้นหรอกนะ” หูเจียวเจียวรีบโบกมือปฏิเสธ

“ฉันก็ไม่ได้ใช้งานมากขนาดนั้นเหมือนกัน” ยกเว้นในโอกาสพิเศษ เจี่ยนอีหลิงจะสะพายเป้สีดําใบเล็กเสมอเมื่อเธอต้องออกไปข้างนอก

ในความคิดของเจียนอีหลิงกระเป๋าที่ดีคือกระเป๋าที่สามารถนําไปใช้งานได้จริงใส่ของได้เยอะ และไม่ได้จํากัดว่าจะเป็นสไตล์แบบไหนและแบรนด์อะไร

เหตุผลที่เลือกสีดําเพราะทนทานต่อสิ่งสกปรก

หูเจียวเจียวที่ได้รับกระเป๋าที่เซียงตั๋วลี่ผลิตออกมาแค่ห้าใบจากเจียนอีหลิงก็รีบโทรหาแม่ของเธอทันที

“แม่คะ หนูเพิ่งได้เซ็ทที่แม่อยากได้มาให้แม่ด้วยล่ะ” “ทําไมถึงมาบอกแม่เกี่ยวกับห้องชุด บ้านของแม่ใหญ่ไม่พอเหรอ?”

“ไม่ใช่แบบนั้น หนูหมายถึง หนได้กระเป๋าที่ราคาแพงมากมาเซ็ทหนึ่ง ล้วนเป็นกระเป๋าที่เซียงตัวลู่ไม่ผลิตแล้ว”

“อะไรนะ จริงเหรอ?” “จริงค่ะ มีกระเป๋าหนังจระเข้ที่แม่อยากได้เป็นพิเศษเมื่อครั้งก่อนด้วย” “เดี๋ยวนะ แม่จะซื้อตั๋วเครื่องบินเดี่ยวนี้”

หูหม่าตื่นเต้นมากเธอจองตั๋วเครื่องบินออนไลน์ และคิดที่จะบินไปยังเป่ยจิงในชั่วเวลาข้ามคืน เพื่อไปหาหูเจียวเจียว

หเจียวเจียววางสายแล้วถอนหายใจ “ฉันไม่เคยเห็นแม่ตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลยตอนที่มาเป่ยจึงเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลยนะ”

รีบมาอ่านเรื่องนี้กันนะ อาจจะจบลงไปก่อนจะทันรู้ตัวเสียอีก

ในตอนที่ลูกสาวของเธอหยิบกระเป๋ามาให้ อาจจะเป็นกระเป๋าที่ได้รับจูบจากเธอก็ได้

เนื่องจากตระกูลเจียนเพิ่งหันเหความสนใจทางธุรกิจไปที่เมืองหลวง ผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลเจียนจึงอยู่ในเมืองหลวงด้วยการจัดการของหลานชายเจี่ยนหยุ่นเฉิงและไม่ได้กลับไปที่เมืองเหิงหยวนอีก

นายท่านจํายกลัวว่าปู่เจียนย่าเจี่ยนจะไม่คุ้นเคยกับชีวิตในเป่ยจิง เขาจึงมาหาปู่เจียนเพื่อเล่นไพ่นกกระจอกเมื่อมีเวลา

นอกจากนี้ เขายังพาชายชราอีกสองคนมารวมกันเพื่อเล่นไพ่นกกระจอกด้วย

บ่ายวันหนึ่ง เขาได้เล่นไพ่นกกระจอก หลังจากที่แพ้ไปสามครั้ง เขาเอาชนะป์เจียนได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

นายท่านจํายเล่นไพ่ได้แย่มาก เขาสามารถชนะได้ทุกรอบ แต่เขากลับมอบไพ่ใบที่จะทําให้เจียนชนะในทุกตา มันจึงยากมากที่ปู่เจียนจะไม่ชนะ

อีกสองคนที่มาด้วยไม่กล้าพูดอะไร

แค่นายท่านจํายมีความสุข เสียเงินบ้างก็ไม่เป็นไร

จริงๆแล้วนายท่านจ่ายคิดมากเกินไป ปู่เจียนและย่าเจี่ยนก็ไม่ได้ดูเบื่อเลย

ตระกูลเจียนมีผู้คนมากมาย และโดยเฉลี่ยแล้ว จะเป็นคนรุ่นใหม่ๆที่มาหาพวกเขาทุกวัน ซึ่งค่อนข้างจะเสียงดังกว่าตอนที่พวกเขาพักที่บ้านเก่าของตระกูลเจียนในเมืองเหิงหยวน

นอกจากนี้ งานอดิเรกของปู่เจียนคือการปลูกดอกไม้ จัดสวน และเขาอยู่คนเดียวได้อย่างเพลิดเพลินในช่วงบ่าย

ย่าเจี่ยนก็ไล่ตามดละครทุกวัน คุยโทรศัพท์กับพี่สาว ชีวิตเติมเต็มมากขึ้น ไม่น่าเบื่อ

หลังจากทําซอสงาเสร็จแล้วนายท่านจํายก็พักคุยกับปู่เจียนต่อไป

“พี่เจี่ยน เมื่อไม่กี่วันก่อนผมนึกภาพดอกโบตั๋นในกระถางสองสามใบ ผมคิดว่าพี่จะชอบมัน ดังนั้นผมจะให้คนขุดมันมาให้พี่วันนี้”

นายท่านจํายได้ค้นพบความชื่นชอบของปู่เจียนแล้ว

และยังพบว่าเขาเก็บสะสมดอกไม้หายากและพันธุ์หายากเป็นพิเศษอีกด้วย “ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วย” ปู่เจี๊ยนก็ไม่สุภาพกับนายท่านจํายเช่นเดียวกัน

ทําไมเขาต้องสุภาพ ในเมื่อเขาต้องยกหลานสาวของเขาให้กับตระกูลจําย?

นายท่านจํายยิ้มอีกครั้งแล้วพูดว่า “พี่เจี๋ยน พี่บอกว่าเด็กสองคนนี้ไม่เด็กแล้ว แล้วเมื่อไหร่พวกเราจะได้อุ้มหลานล่ะ”

บทที่ 816 อวดตัว

นายท่านจํายต้องการกอบกู้ประเทศโดยทางอ้อม ในเมื่อเขาเกลี้ยกล่อมหลานชายโดยตรงไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงให้ตระกูลเจียนเป็นคนเริ่ม

“อย่ากังวล อย่ากังวล” ปู่เจี้ยนกล่าวว่า “หลานชายของนายท่านจํายอายุเพียง 22 ปี จะกังวลอะไร หลานคนโตของผมอายุ 31 ปี ผมยังไม่รีบร้อนเลย”

นายท่านจํายคิดว่า ถ้าหากเขามีหลานแปดคน เขาก็คงไม่กังวลเช่นกัน

แต่ที่สําคัญเขามีหลานแค่คนเดียว! ในตระกูลจํายมีเพียงสามคนเท่านั้นแต่พวกตระกูลเจียนมีมากกว่าสิบคน!

นายท่านจยยังคงเกลี้ยกล่อมต่อไป “ผมแค่อยากอุ้มเหลน พี่ไม่คิดเหรอว่าเสี่ยวหลังนั้นน่ารักมากๆ และถึงแม้ว่าหลานชายที่ไม่ได้เรื่องของผมจะไร้ความสามารถ แต่หน้าตาของเขาก็พอรับได้ ถ้าทั้งคู่มีลูกแล้วล่ะก็จะน่ารักขนาดไหนกัน ?”

เมื่อนายท่านจํายพูดมาแบบนี้ปู่เจี๊ยนก็สะดุ้งเล็กน้อยเช่นกัน

ในตอนนี้พวกเขาล้วนแต่ก้าวเท้าหนึ่งข้างเข้าไปในโลงศพแล้ว ในบางครั้งความคิดของพวกเขายังคงสอดคล้องกันมาก พวกเขาอยากมีเด็กตัวเล็กๆมาวิ่งเล่นอยู่ในบ้านบ้าง

แทนที่จะคิดถึงหลานสาว ปู่เจี้ยนกลับโทรหาเจียนหยุ่นเฉิงที่ทํางานอยู่และสั่งให้เขาเลิกงาน เร็วๆเพื่อไปนัดบอด

เจียนหยุ่นเฉิงดูมึนงง เขาไม่รู้ว่าทําไมปู่ถึงชวนไปนัดบอดในวันนี้อย่างกระทันหัน

ซึ่งวันนี้เขายุ่งมากอยู่แล้ว และวันนี้ยังจะมีงานนัดบอดอีก

การฝึกงานของเวินรั่วเป็นไปอย่างราบรื่น และเธอยังได้เรียนรู้อะไรมากมายจากเอด้าอีกด้วย

สุดสัปดาห์นี้ เซียงตั๋วจะมีงานแฟชั่นโชว์

เซียงตั๋วลี่เป็นหนึ่งในแบรนด์ชั้นนําระดับโลก แฟชั่นโชว์ของแบรนด์นี้จึงได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

ไม่เพียงแค่ดาราเท่านั้น แต่ยังมีเซเลบริตี้มากมายมาร่วมงานอีกด้วย เอด้าให้บัตรเข้าชมงานแฟชั่นโชว์กับเงินรั่วมาสองใบ ซึ่งทั้งสองใบนี้เป็นที่นั่งที่อยู่ใกลรันเวย์มาก

ในฐานะผู้ฝึกงาน การได้รับตัวภายในจากบริษัท แสดงให้เห็นว่าเวิ่นรั่วได้รับการเคารพอย่างสูงจากเอด้า

หลังจากที่เวิ่นรั่วกลับมา เธอให้ตัวหนึ่งใบแก่ไช่ชิงเยว่และขอให้แม่ของเธอส่งตัวอีกใบไปให้เป็นนวนอาหญิงของเธอ

ไปชิงเยว่เข้าใจเจตนาของลูกสาวทันที

สิ่งที่เวิ่นรั่วได้รับคือตัวภายใน ซึ่งสามารถสะท้อนถึงความสําคัญของเธอในบริษัทได้ในระดับหนึ่ง และเป็นการแสดงให้เห็นถึงความสามารถของเธอที่จะเป็นที่จดจํา

ไช่ชิงเยวโพสต์ตัวลงในกลุ่มแชทของเพื่อนๆเป็นอันดับแรกเพื่อให้ทุกคนรู้ว่านี่คือตัวพนักงานที่บริษัทของลูกสาวมอบให้ ซึ่งแตกต่างจากตัวที่ได้รับผ่านช่องทางอื่นๆ

จากนั้นเธอก็ไปที่สตูดิโอของเวินน่วนเพื่อไปหาเป็นนวน

ห้องสตูดิโอของเวินน่วนตั้งอยู่ในพื้นที่วิลลาที่เงียบสงบ

เนื่องจากไม่ใช่งานที่มีผู้คนจํานวนมาก การเลือกทําเลจึงขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่ดีและสถานที่ที่พลุกพล่านเกินไปจึงไม่เหมาะสม

มีพนักงานเพียงสองหรือสามคนในสตูดิโอ และหนึ่งในนั้นเป็นช่างซ่อมบํารุง

หลังจากไปชิงเยว่เข้าประตูไปเธอก็มองดูรอบๆ

จากนั้นเธอก็เดินไปที่เป็นนวนด้วยรอยยิ้ม และยื่นตัวให้เงินน่วน “นี่คือตัวพนักงานจากบริษัทรั่วรั่ว ฉันรู้ว่าเธอเพิ่งเริ่มออกแบบเครื่องประดับ พอนึกถึงแฟชั่นโชว์ครั้งนี้ คงจะดีสําหรับเธอที่จะได้เข้าชม รับไปสิ ฉันเอามันมาให้เธอแล้ว”

เป็นน่วนทําหน้าขุ่นเคือง หลังจากเหตุการณ์ครั้งที่ผ่านมา เธอจึงไม่มีความประทับใจที่ดีต่อไร่ซึ่งเยว่และเวิ่นรั่ว

“ขอโทษที ฉันไม่ต้องการมัน” เป็นนวนไม่ได้ชําเลืองมองตั๋วเลยด้วยซ้ํา

ไช่ชิงเยว่ “อาน่าน รั่วรั่วมีตั๋วทั้งหมดสองใบเท่านั้น และได้แบ่งไว้หนึ่งใบมาให้เธอโดยเฉพาะฉันซึ่งเป็นแม่ยังไม่ได้เลย เธอจะทําให้รั่วรั่วผิดหวังแบบนี้ได้ยังไง?”

เวินน่วน “ตั้งใจเอามาให้งั้นเหรอ? ขอบคุณมาก แต่ถ้าเธอมีน้ําใจจริงๆ ทําไมเธอถึงประกาศว่าลูกสาวของฉันคือ Dr.F.S. ตั้งแต่แรก?”

ไซึ่งเยว่ “มันผ่านมานานแค่ไหนแล้ว? เธอจะยังยึดติดกับมันอยู่ทําไม?”