เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ - ตอนที่ 1031-1032
เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 1031 อัจฉริยะตัวน้อยกลายเป็นผู้ช่วยตัวน้อย 3
เวินเจ๋อไม่รู้ถึงหลักการทางวิทยาศาสตร์ของเรื่องนี้
ถ้าเขารู้หลักการทางวิทยาศาสตร์ เขาอาจจะคิดหาวิธีอื่นได้
“น่าจะคล้ายกับการสืบพันธุ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น” เจี่ยนอีหลิงอธิบาย
“จริงเหรอ? แล้วครั้งหน้าผมจะสังเกตว่าสุนัขสองตัวของผมให้กําเนิดลูกสุนัขยังไง” เวินเจ๋อดูจริงจังเช่นเดียวกันแล้ว
ฮัสกี้สองตัวที่เขาเลี้ยงก็เหมือนกัน เขาแค่ไปเรียนเทอมเดียว พอกลับมา แม่ก็บอกว่ามันท้อง
ไม่นานนักลูกสุนัขจํานวนมากก็เกิด
เขาไม่รู้ว่ามันท้องตอนไหน และท้องได้ยังไง
“จริงสิ พี่สาวรอผมก่อน ผมจะขอความช่วยเหลือจากภายนอก”
เวินเจ๋อหันกลับมาและโทรหาแม่ของเขา
“แม่ครับ ผมมีคําถามจะถามแม่ว่า ผู้หญิงจะทําให้ผู้ชายเชื่อฟังได้ยังไงครับ?”
เวินเจ๋อนึกขึ้นได้ว่า คนที่มีความรู้ในด้านนี้มากกว่าคือแม่ของเขา
เมื่อพูดถึงการดูละครโทรทัศน์ แม่ของเขาดูเยอะกว่าเขามาก
นอกจากนี้พ่อของเขามักจะฟังแม่ ดังนั้นแม่เขาต้องมีประสบการณ์มากในเรื่องนี้!
“ต๊ะ ที่รัก ลูกถามถึงอะไร ลูกเจอผู้หญิงที่ชอบแล้วเหรอ?”
“แม่ครับ ผมอายุแค่ 9 ขวบ ยังไม่ถึงวัยที่จะตกหลุมรัก”
“แม่รู้ว่าลูกอายุแค่เก้าขวบแต่ ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร แม่ไม่รังเกียจถ้าลูกจะเริ่มมีความรัก ลูกรู้ แต่เรื่องเรียนและอ่านหนังสือทั้งวัน คงจะไม่ดี ลูกอาจจะกลายเป็นคนซื่อบื้อ แม่ไม่อยากได้ลูกชายหัวปลาไม้* ไม่รู้จะน่าเบื่อขนาดไหนกัน? ” (་fi ม่อหวี บักตื้อ ปลาไม้ หมายถึง เครื่องเคาะบล็อกไม้กลวงรูปปลา เดิมทีพระสงฆ์จีนใช้เคาะจังหวะเมื่อสวดมนต์พระคัมภีร์)
“แม่ครับ แม่เปิดกว้างเกินไป ผมแค่ช่วยถามแทนเพื่อน เธอเป็นผู้หญิง เป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอชอบผู้ชายคนหนึ่งและต้องการให้ผู้ชายคนนั้นเชื่อฟังและกอดเธอ”
“แล้วเพื่อนของลูกคนนี้ หน้าตาดีไหม?”
“สวยที่สุดที่ผมเคยเห็นมา!
“1
“พูดเกินจริงไปไหม สวยกว่าแม่อีกเหรอ?”
“นี่…แม่สวยที่สุดในวัยของแม่ พี่สาวก็เป็นคนที่สวยที่สุดในวัยของเธอ ผู้หญิงทุกเพศทุกวัยมีความสวยงามที่แตกต่างกัน นี่คือสิ่งที่แม่บอกกับผม ดังนั้นจึงไม่ควรที่จะเปรียบเทียบกัน” “เจ้าเด็กเหลือขอคนนี้ นับว่าลูกฉลาดมาก แล้วผู้ชายที่เพื่อนของลูกชอบคนนั้นเขาชอบเธอด้วยไหม?”
“แน่นอนว่าเขาชอบ ถ้าไม่ชอบผมจะเตะก้นเบา!
“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเรื่องง่าย ลูกพาเพื่อนของลูกคนนี้ไปจัดแต่งทรงผมในวันพรุ่งนี้เช้า ใช้การ์ดของแม่เพื่อไปหาสไตลิสต์ที่เราไปหากันบ่อย ๆ แม่จะโทรหาเขาตอนนี้และบอกเขาว่าต้องทําอะไร ท่าอย่างไร ”
“ได้สิ” เมื่อได้รับค่าสั่งจากแม่ เวินเจ๋อก็รู้แล้วว่าควรทํายังไง จากนั้นเหวินเจ๋อก็ตัดสินใจที่จะลงมือในคืนนี้!
ในตอนบ่ายเงินเจ๋อพาเจี่ยนอีหลิงไปหาสไตลิสต์ของแม่เพื่อจัดแต่งทรงผมให้สวยงาม
“ไม่สิ เสื้อผ้าแบบนี้ไม่น้อยไปหน่อยเหรอ?”
ด้วยสุนทรียศาสตร์ของเวินเจ๋อ การแต่งตัวของพี่สาวแบบนี้ดูไม่สวยเลย
สไตลิสยิ้มและพูดว่า “นายน้อยเจ๋อ วางใจได้ฉันทําตามคําแนะนําจากแม่ของคุณ นี่เหมาะสมอย่างยิ่ง ถ้าออกไปข้างนอกอากาศหนาวก็คลุมด้วยเสื้อโค้ท พอกลับถึงบ้านก็ถอดเสื้อโค้ทออกก็พอแล้ว”
“ก็ได้ ในเมื่อแม่ผมพูดอย่างนั้นผมก็ไม่พูดอะไรแล้ว”
บทที่ 1032 อัจฉริยะตัวน้อยกลายเป็นผู้ช่วยตัวน้อย 4
เจี่ยนอีหลิงมองตัวเองในกระจกและรู้สึกไม่ค่อยดี
เป็นครั้งแรกที่เธอใส่เสื้อผ้าแบบนี้…
แม้ว่าส่วนที่ควรปกปิดจะถูกคลุมไว้แล้ว แต่เธอก็รู้สึกว่าวัสดุนั้นยังน้อยไปนิด…
แบบนี้จะทําให้อาเซิ่งเห็นด้วยไหม?
หลังอาหารเย็นเวินเจ๋อถือขนมและคอมพิวเตอร์ของเขาตรงตามเวลา และเดินไปที่ประตูเพื่อไปหาเจี่ยนอี้เหิงและเจี่ยนอี้เฉิน
เขาต้องการดูให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่ทําลายแผนของตัวเอง
ตอนเย็นจ่ายหวินเชิ่งกลับบ้าน เขาไม่เห็นเด็กที่ส่งเสียงดัง เห็นแต่เจี่ยนอีหลิงที่แต่งตัวอย่างพิถีพิถัน…
และนั่นก็ทําให้…
จ่ายหวินเชิงตะลึงงัน…
บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เจี่ยนอีหลิงนั่งอย่างเชื่องเชื่อ เธอวางมือทั้งสองข้างบนหัวเข่าและดูท่าทางอึดอัดเล็กน้อย
แต่การแต่งตัวเธอนั้นไม่ธรรมดา…เซ็กซี่
ใช่ ชุดนี้เซ็กซี่มาก
ยกเว้นผ้าทึบแสงที่ใช้ในส่วนสําคัญ กระดูกไหปลาร้า ไหล่ เอว และต้นขา ส่วนใหญ่ทําจากผ้าไหมโปร่งแสง
ช่วงต้นขายาวลงมาจากกระโปรงมีสีขาวและอ่อนนุ่ม
การแต่งหน้าเบาๆ ทําให้ใบหน้าของเธอสวยงามและมีเสน่ห์มากขึ้น
ผมยาวขดอยู่เหนือหลังศีรษะ เหลือเพียงเศษผมไม่กี่เส้นที่อยู่ตรงหน้าเธอ
“เธอ……เธออแต่งตัวแบบนี้ได้ยังไง?” จ่ายหวินเชิงกลืนน้าสาย
“นายชอบไหม?” เจี่ยนอีหลิงถามอย่างระมัดระวัง
เธอรู้สึกกังวลและไม่มั่นใจ เพราะกลัวว่าเขาจะไม่ชอบ
“ชอบๆ ฉันชอบ”
แต่ก่อนอื่นเขาต้องคิดให้ออกว่าทําไมเธอถึงแต่งตัวแบบนี้
“ใครช่วยให้เธอแต่งตัวแบบนี้?”
“เสี่ยวเจ๋อ” เจี่ยนอีหลิงตอบตามตรง
“ทําไมเขาถึงช่วยเธอทําอะไรแบบนี้?”
“ฉันอยากมีลูกกับนาย เขาจึงช่วยฉันคิดหาวิธี”
“เจ้าเด็กเหลือขอนี่อายุแค่เก้าขวบจริงเหรอ?” เขาไปเรียนรู้ความรู้แปลกๆมากมายมาจากไหน?
“นายยังไม่ตอบเลย ชอบหรือเปล่า”
จ่ายหวินเชิ่งเดินไปหาเจี่ยนอีหลิงแล้วกอดและจูบเธอ
ในตอนท้ายของการจูบจ่ายหวินเชิ่งถามเจี่ยนอีหลิงว่า “เธอรู้ค่าตอบของฉันไหม?”
“ดูเหมือน จะชอบใช่ไหม?”
“ชอบจริงๆ”
“แล้ว…เธอสามารถมีลูกได้งั้นเหรอ?”
“อีหลิง” จ่ายหวินเชิ่งมีสีหน้าจริงจังมาก
“หือ? ”
“ฉันชอบเธอ”
“อือ…” แก้มของเจี่ยนอีหลิงแดงขึ้น
“มันไม่ใช่ความรักแบบที่อยากมีความสุขเพียงชั่วคราว แต่เป็นรักแบบที่ต้องการให้เกียรติเธอ
ฉันไม่อยากทําร้ายเธอ ฉันลังเลและสับสนมากกับการตัดสินใจของฉัน ฉันกลัวว่าวิธีนี้จะทําให้ฉันเป็นเจ้าของเธอจะทําร้ายเธอในที่สุด ฉันต้องการทําสิ่งเหล่านั้นเมื่อแน่ใจแล้วว่าเธอรักฉันในแบบที่ผู้หญิงรักผู้ชาย ฉันจะให้เวลาและพื้นที่สําหรับเธอในการตัดสินใจ”
เจี่ยนอีหลิงมองจ่ายหวินเชิ่งอย่างว่างเปล่า
ใบหน้าหล่อเหลาที่เดิมทีทั้งชั่วร้ายและน่ากลัวนั้นดูจริงจังและมีแววตาที่ลึกล้ํา
ร่างกายและสายตาของเขาในขณะนี้ช่างร้อนแรง
ราวกับว่าเขาต้องการที่จะแผดเผาเจี่ยนอีหลิงอย่างใดอย่างนั้น
แต่เขายังคงยับยั้งตัวเองไว้ และไม่ได้ทําอะไรมากกว่านั้น
เขาไม่ต้องการให้ลูกที่เขารักที่สุดเกิดขึ้นมา เพราะความที่กลัวว่าเขาจะตาย ถึงได้ทําเรื่องแบบนี้
เขาหวังว่ามันจะเกิดจากแรงกระตุ้นตามสัญชาตญาณของเธอ ไม่ใช่งานที่เธอต้องการทําให้สําเร็จ
เขาไม่อยากมีความสุขอยู่คนเดียว และเขาต้องการให้เธอมีความสุขไปด้วยกัน
เมื่อพูดจบจ่ายหวินเชิ่งก็อุ้มเจี่ยนอีหลิงไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง
“กอดอีกสักพัก เดี๋ยวก็หาย”
การกอดทําให้จ่ายหวินเชิ่งค่อยๆเย็นลงจากแรงกระตุ้นของตัวเอง