เทพอสูรสยบโลกา - ตอนที่ 331-332

ตอนที่ 331 ทักษะ(ตอนต้น)

“อืมห์” หลินหยางครุ่นคิด เขาตั้งใจจะแบ่งเงินให้แก่ทีมระยะใกล้ ทีมจู่โจม ทีมก่อสร้าง และทีมระยะไกลอย่างเท่าเทียม

โดยตอนนี้กำลังจะมีทีมใหม่ที่อยู่ในช่วงฝึกฝนนั่นคือเหล่าเด็กน้อยทั้งยี่สิบห้าคนอีกด้วยแต่พวกเขาก็ยังมิได้มีบทบาทสำคัญอันใดในการต่อสู้จึงมิได้รับส่วนแบ่งใดๆ

ส่วนคนอื่นๆที่มิได้มีหน้าที่ในการต่อสู้นั้นเขามิได้แบ่งให้แต่อย่างใด เพราะพวกมันคงมิได้ใช้เงินที่ได้มาสร้างประโยชน์ให้กับเมืองของเขานั่นเอง

“แบ่งให้ทีมต่างๆคนละสิบเหรียญ ส่วนที่เหลือเก็บไว้เป็นส่วนกลาง” หลินหยางกล่าว

ตามคำบัญชาของหลินหยางเทียนหนิงเจี้ยนให้ผู้ช่วยของตนนำเงินไปแบ่งปันแจกจ่ายให้แก่ทีมอื่นๆ

หลังจากแจกจ่ายคนครบจำนวนแล้วเหลืออยู่ราวเจ็ดร้อยเหรียญซึ่งเขานำเก็บไว้เป็นกองกลางทันที มันถูกส่งไปยังบ้านพักแห่งนึงที่มีความแข็งแรงและมีขนาดใหญ่มากที่สุดในเมืองหลินหยางเลยทีเดียว

บ้านพักแห่งนี้มีเพียงทางเข้าทางเดียวไร้หน้าต่าง ไม่มีอากาศถ่ายเท ภายในบ้านพักแห่งนี้เป็นทั้งคลังแสงและคลังสมบัติของเมืองแห่งนี้

“ส่วนหนังสือทักษะ…” เทียนหนิงเจี้ยนกล่าวและหยุดไป

มองดูกองหนังสือทักษะหลายสิบเล่มที่ถูกวางเอาไว้ มันมีทักษะที่แตกต่างกันถึงสามทักษะเลยทีเดียว มันมาจากค้างคาวปีกเหล็ก หนอนดินและผึ้งแคระ

นี่คืออีกครั้งที่พวกเขาได้ครอบครองหนังสือทักษะมากมายขนาดนี้ คราแรกนั้นจากการพิชิตถ้ำมดไฟ แต่ตอนนี้ภายในวันเดียวพวกเขามีหนังสือทักษะมากกว่าครานั้นเกือบสองเท่าเลยทีเดียว

หลินหยางเดินเข้าไปขุดคุ้ยกองหนังสือทักษะ หลังจากอ่านหน้าปกหนังสือสีดำพวกนี้ทำให้เขาตื่นตาตื่นใจไม่น้อย

ทักษะระดับ 1 พิษผึ้ง

คำอธิบาย : การโจมตีด้วยทักษะนี้ มีพิษหลอนประสาทชั่วคราว

หลินหยางพยักหน้า นี่คงจะเป็นทักษะจากผึ้งแคระเป็นแน่ ในกองหนังสือนี้มีทักษะดังกล่าวรวมทั้งหมดยี่สิบเจ็ดเล่ม ช่างน่าเสียดายนักที่มันเป็นเพียงทักษะระดับหนึ่ง

ทักษะติดตัวระดับ 2 โลหิตคลั่ง

คำอธิบาย : การโจมตีของผู้ใช้จะทำให้บาดแผลของศัตรูไม่สามารถสมานแผลตามธรรมชาติได้ มีผลทำให้เลือดออกเพิ่มเติม

‘โฮ่’ หลินหยางยิ้มแก้มปรินี่คงเป็นทักษะจากค้างคาวปีกเหล็กแน่นอน

ผลกระทบจากการโจมตีของพวกมันนับว่าหนักหนาสาหัสยิ่งนักหากแม้จะเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อยก็ตาม

ในจำนวนกองหนังสือสีดำมีทักษะดังกล่าวอยู่ทั้งหมดสิบห้าเล่ม นี่คือจำนวนทั้งหมดที่พวกเขาได้มาจากค้างคาวปีกเหล็กก่อนที่จะถูกบังคับให้ล่าถอยโดยกองกำลังพันธมิตรสามเผ่าพันธุ์ และ หนอนดินระดับเจ็ดนั่นเอง

ยิ่งกว่านั้นทักษะโลหิตคลั่งนี้เป็นทักษะติดตัว

ทักษะปกติและทักษะติดตัวนั้นแตกต่างกันเล็กน้อยนั่นคือทักษะตามปกติอย่างทักษะหลอมไฟนั้นผู้ถิอจำต้องเป็นผู้ใช้ออกเพื่อจะทำให้ทักษะดังกล่าวมีผล

แต่ทว่าทักษะติดตัวนั้นมันทำงานอัตโนมัติเพียงแค่โจมตีธรรมดาปกติของผู้ใช้ก็เป็นการใช้ทักษะควบคู่ไปด้วย ทำให้มิสิ้นเปลืองพละกำลังเลยแม้แต่น้อย นับว่าเป็นข้อดีอย่างมากของทักษะติดตัวเลยทีเดียว

ตอนที่ 332 ทักษะ(ตอนปลาย)

เขาหยิบหนังสือทักษะขึ้นมาอ่านรายชื่อและรายละเอียดของมันจนครบทุกเล่มและวางแยกกันเป็นระเบียบ จนมาถึงเล่มสุดท้ายที่มาจากมอนสเตอร์ระดับสูงที่สุด

ทักษะระดับ 3 เคลื่อนธรณี

คำอธิบาย : ด้วยทักษะนี้ทำให้ผู้ใช้สามารถเจาะทะลวงพื้นดินได้อย่างง่ายดาย

“…” หลังจากเห็นคำอธิบายเขาแทบสำลักน้ำลายตนเอง เจาะพื้นดิน? มันคงไม่ต่างกับการพรวนดินเท่าใด

ไม่ต้องสืบสาวหาต้นตอของตัวมอนสเตอร์ที่ครอบครองทักษะดังกล่าว มันคือหนอนดินนั่นเอง

ในกองหนังสือหลายสิบเล่มนี้มีทักษะเคลื่อนธรณีอยู่ทั้งสิ้นสองเล่ม ซึ่งนับเป็นทักษะที่มีน้อยที่สุด เพราะจำนวนหนอนดินที่บุกโจมตีเมืองของพวกเขามีน้อยมากหากเทียบกับผึ้งแคระหรือค้างคาวปีกเหล็ก

“หืม?” หลินหยางมองไปยังหนังสือเล่มหนึ่งอย่างฉงน

เขาค่อยๆยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมาจากกองหนังสือ มันช่างแปลกตายิ่งนัก มันแตกต่างจากหนังสือทักษะทุกๆเขาเคยเห็น เพราะว่าหนังสือเล่มดังกล่าวนั้นมีสีขาว!

แตกต่างจากเล่มอื่นที่มีสีดำทมิฬมืดสนิท แต่ทว่าหนังสือเล่มนี้ถูกทับถมรวมอยู่ในกองหนังสือสีดำ สีของมันนั้นเป็นสีขาวบริสุทธิ์ไร้ตำหนิมองไปยังตัวหนังสือบนปก

คำอธิบาย : เพิ่มค่าสถานะหรือทักษะสุ่ม

นี่คือหน้าปกของหนังสือเล่มสีขาวนี้ มันไม่มีชื่อเหมือนหนังสือทักษะทั่วไปมีเพียงคำอธิบายเท่านั้น เมื่อเห็นคำอธิบายทำให้หลินหยางฉีกยิ้มจนถึงหูใบหน้าแดงก่ำเลือดลมสูบฉีด เขาตื่นเต้นยิ่งนัก

“หนังสือเล่มนี้มาจากไหน?” หลินหยางกล่าวถามเทียนหนิงเจี้ยนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“มาจากหนอนดินระดับเจ็ดครับ” เทียนหนิงเจี้ยนตอบกลับด้วยความงุนงงสงสัย

แม้จะเห็นหนังสือทักษะเล่มสีขาวที่แปลกประหลาดก็ดึงความสนใจของมันเอาไว้มิได้เนื่องจากมันมิฟักใฝ่เสาะหาความแข็งแกร่งอันใด

“อ้อ” หลินหยางพยักหน้า

ตั้งแต่พวกเขาปลิดชีวิตมอนสเตอร์มาก็หลายพันตัวแต่ทว่านี่คือครั้งแรกที่มีหนังสือเล่มสีขาวตกลงมาจากร่างของมอนสเตอร์ที่ตกตายไป สิ่งที่อยู่ในมือของเขาตอนนี้คือสิ่งล้ำค่าที่ทักษะเล่มไหนๆก็มิสามารถเทียบเคียงได้

ไม่รอช้าหลินหยางเปิดหน้าปกหนังสือสีขาวในมือทันที ดังคาดหน้าแรกของหนังสือเป็นอักษรประหลาดพร้อมกับตัวอักษะเหล่านั้นพุ่งหายเข้าไปในหัวของหลินหยาง

หนังสือสีขาวในมือของเขาค่อยๆเผาไหม้มลายหายไปไม่เหลือแม้แต่เศษซากมิต่างจากการใช้งานหนังสือทักษะปกติใดๆ

‘ค่าสถานะความเร็วเพิ่มขึ้น 0.1 เสร็จสิ้น’

จากนั้นก็มีเสียงหวานใสลื่นหูดังขึ้นมา

“ฮ่าๆ” หลินหยางหัวเราะออกมา หนังสือเล่มสีขาวนี้เป็นยิ่งกว่าขุมทรัพย์เสียอีก เขาได้รับความเร็วเพิ่มขึ้นมาฟรีๆโดยมิต้องใช้แต้มสถานะในการเพิ่ม

หากเขามีซักสิบเล่ม ร้อยเล่ม ไม่ทราบสถานะของเขาจะเพิ่มพูนขึ้นไปเท่าใด

แต่เขาก็ทำได้เพียงแต่คิดเท่านั้น เพราะจากจำนวนมอนสเตอร์ที่พวกเขาได้สังหารไปหลายพันตัวกลับมีหนังสือเล่มสีขาวเพียงเล่มเดียวเท่านั้น โอกาศช่างน้อยนิดต่ำทรามยิ่งนัก มิทราบเขาต้องใช้วาสนาเพียงใดจึงจะได้รับมันมาครอบครองอีก