เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1903 – พลังของเจี้ยนเฉิน (2)

“บัดซบ ! ” เจี้ยนเฉินเปล่งเสียงคำรามออกมาพร้อมกับแววตาอันโหดร้ายวาบผ่านดวงตาของเขา เขาเปิดเส้นทางด้วยกระบี่สายรุ้ง การจู่โจมของเขาทุกครั้งนั้นมีพลังแห่งกฎและเพียงแค่ครั้งเดียวของพวกมันก็สะท้านต่อโลกใบนี้ เมื่อมันสัมผัสกับกฎของโลหะของผู้พิทักษ์วู มันก็ผ่านไปได้ทั้งหมด

ดาบขนาดใหญ่ของผู้พิทักษ์วูสะบัดอย่างรวดเร็ว พลังงานระเบิดออกมาและกฎของโลกก็ปรากฏขึ้น พลังของทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังสั่นสะเทือนโดยรอบ ในขณะที่เขาใช้ความแข็งแกร่งเต็มกำลังกับเจี้ยนเฉินเพื่อพัวพันเขาไว้

ผู้พิทักษ์วูต่อสู้ด้วยความยากลำบากเป็นอย่างมาก สีหน้าของเขาเคร่งเครียดอย่างมาก เครื่องแบบของผู้พิทักษ์จากสำนักจิตวิญญาณปฐพีบนร่างกายของเขาฉีกขาดไปแล้ว ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ ร่างเขาก็ปกคลุมไปด้วยเลือดและบาดแผล

เจี้ยนเฉินได้สร้างตราประทับและใช้กระบี่ต้าหลัวอีกครั้ง มันเจาะทะลุแสงสีทองรอบ ๆ ตัวผู้พิทักษ์วูและฟันเข้าที่ร่างกายของเขา

ด้วยเสียงดังหนัก ๆ ผู้พิทักษ์วูปลิวออกไปพร้อมกับกระอักเลือด ใบหน้าของเขาซีดและในตอนนี้เขาบาดเจ็บหนักมาก

ปราณกระบี่ไม่ได้แทงทะลุร่างของเขา กลับกัน ดาบขนาดใหญ่ของเขารับมันไว้แทน อย่างไรก็ตาม เขายังคงบาดเจ็บสาหัส

“ผู้นำตระกูลเทียนหยวนแข็งแกร่งเพียงใด ? ไม่มีใครหยุดเขาได้ มีขั้นเหนือเทพคนใดบ้างที่สามารถรับมือกับเขาได้ ? ไม่ ข้าไม่สามารถปล่อยให้เขาไปถึงศิษย์น้องได้ หรือว่ามันจะสายเกินไป แม้ว่าข้าต้องการจะช่วยพวกเขา” ผู้พิทักษ์วูรู้สึกตกใจมาก เขาหยิบยาฟื้นฟูที่เขาได้รับจากสำนักจิตวิญญาณปฐพีออกมาทันทีและกินมันเข้าไปก่อนที่จะพุ่งเข้าหาอีกครั้ง

เจี้ยนเฉินเป็นห่วงตระกูลเทียนหยวน ดังนั้นเขาจึงไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะต่อสู้กับผู้พิทักษ์วูอีกต่อไป หลังจากผลักดันอีกฝ่ายกลับไปด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาต้องการที่จะรีบไปยังตระกูลเทียนหยวน

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ฝ่ามือที่ปกคลุมด้วยเปลวไฟสีทองปรากฏตัวตรงหน้าเจี้ยนเฉินพร้อมกับกฎแห่งไฟและพุ่งเข้าหาเขา

ผู้พิทักษ์กงปรากฏตัวเงียบ ๆ อยู่ข้างหลังเจี้ยนเฉิน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร

แสงเย็นยะเยือกส่องผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขาเย็นชามาก เจี้ยนเฉินมีประสบการณ์ต่อจิตสังหารเมื่อผู้พิทักษ์ทั้งสองทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อหยุดยั้งเขา เพื่อที่พวกเขาจะได้ซื้อเวลาให้ขั้นเหนือเทพช่วงกลาง 2 คนเพื่อทำลายตระกูลเทียนหยวน

แสงรอบ ๆ เจี้ยนเฉินส่องสว่างขึ้นและพลังบรรพกาลกระจายไปทั่วร่างของเขาทุก ๆ ตารางนิ้ว เขาเพิ่มการป้องกันของร่างบรรพกาลของเขาขึ้นไปสูงสุด เขาไม่ได้พยายามหลบฝ่ามือของผู้พิทักษ์กง กลับกันเขาใช้หลังของเขาต้านรับฝ่ามือโดยตรง

ฝ่ามือทองคำของผู้พิทักษ์กงกระแทกเข้ากับชั้นแสงป้องกันของเจี้ยนเฉินด้วยความร้อนที่น่ากลัวเพื่อทำลายมัน

อย่างไรก็ตาม ชั้นของแสงก็สามารถทำให้กฎแห่งไฟที่ควบแน่นบนฝ่ามือหายไปได้ค่อนข้างมาก มันสูญเสียพลังทุกอย่างไปครึ่งหนึ่งเมื่อพ้นชั้นของแสง

ในท้ายที่สุด มันก็กระแทกเข้ากับหลังของเจี้ยนเฉินได้เพียงครึ่งเดียวของพลังเท่านั้น

พลั่ก !

พลังทั้งหมดที่อยู่ในมือของผู้พิทักษ์กงระเบิดบนหลังของเจี้ยนเฉินทำให้เขาปลิวออกไป

ผู้พิทักษ์กงอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเขาเห็นผลการโจมตีของเขา เจี้ยนเฉินใช้ร่างของเขารับการโจมตี แม้ว่ามันจะอ่อนแรงลงอย่างมากเมื่อผ่านแสงสว่างรอบ ๆ ตัวเจี้ยนเฉินพลังที่เหลือยังคงยอดเยี่ยมอย่างมาก ขั้นเหนือเทพใด ๆ จะกลายเป็นผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสหากพวกเขาได้รับการโจมตีดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาต่อมา สีหน้าที่แสดงความพึงพอใจของผู้พิทักษ์กงก็แข็งทื่อทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ เขาตกตะลึงเล็กน้อย

เขาค้นพบว่าสีหน้าของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิมหลังจากการโจมตี เขายังคงเต็มไปด้วยพลังและพลังของเขาก็ไม่ได้ลดลงเลย ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

กลับกันเขายังคงบินไปยังเมืองหลักด้วยความเร็วที่สูงกว่าเดิมไล่ตามศิษย์น้อง 2 คนของผู้พิทักษ์กงด้วยความเร็วสูง

ฝ่ามือที่จู่โจมออกไปดูเหมือนไม่ได้จะเป็นการทำร้ายเจี้ยนเฉิน แต่ดูเหมือนว่ามันถูกใช้เพื่อส่งเจี้ยนเฉินไปหาศิษย์น้องทั้งสองของเขา

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้ ? การโจมตีของข้าโดนเขาอย่างชัดเจน เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ” ผู้พิทักษ์กงเฝ้าดูด้วยความไม่เชื่อ เขาฟาดเจี้ยนเฉินด้วยความยากลำบาก แต่เขาก็ค้นพบว่าเขาไม่ได้ทำร้ายเจี้ยนเฉินเลย เรื่องนี้ทำให้เขาประหลาดใจ

แม้แต่ในสำนักจิตวิญญาณปฐพี ความแข็งแกร่งของเขาทำให้เขาเป็นหนึ่งในอันดับต้น ๆ ของขั้นเหนือเทพทั้งหมด เขาภูมิใจ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีช่วงเวลาแบบนั้นอีกแล้วหลังจากมาถึงสถานที่ที่ซบเซาเหมือนอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

สตรีสองนางจากสำนักจิตวิญญาณปฐพีค้นพบว่าเจี้ยนเฉินไล่ตามพวกนาง เจี้ยนเฉินเข้ามาเร็วเกินไป มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกนางที่จะทำลายตระกูลเทียนหยวนก่อนที่เขาจะมาถึงเพราะพวกนางเป็นเพียงขั้นเหนือเทพช่วงกลาง

“ เฟิงเซียว ไปทำลายตระกูลเทียนหยวน ข้าจะหยุดเขา” สตรีนางหนึ่งพูดอย่างเย็นชา นางถือพัดและเหวี่ยงมันอย่างแรง มันสร้างกลุ่มปราณกระบี่พุ่งไปทางเจี้ยนเฉิน กระแสปราณแต่ละเส้นนั้นมีขนาดเพียงเท่านิ้วมือเดียวและมันก็ตกลงบนเจี้ยนเฉินเหมือนสายฝน พวกมันทั้งหมดมีพลังจากกฎแห่งกระบี่

เจี้ยนเฉินแทงกระบี่ออกมา แสงบนกระบี่สายรุ้งพุ่งทะยานออกมา ปราณกระบี่จากพัดปะทะเข้ากับแสงจากกระบี่สายรุ้งทำให้ทุกอย่างแตกกระจาย

หลังจากนั้น มีลำแสงที่พุ่งออกมาจากกระบี่สายรุ้ง ด้วยแสงสีขาวบนท้องฟ้า แสงนั้นทะลุหน้าอกของสตรีนางนั้นโดยตรง

สตรีนางนั้นกระอักเลือด ในขณะเดียวกันเลือดก็พุ่งออกมาจากอกของนางเหมือนน้ำพุและตกลงมาเหมือนสายฝน เติมเข้ามาในอากาศ มันดูเหมือนพายุโลหิต ย้อมถนนในเมืองให้เป็นสีแดง

“ศิษย์น้องเฉิน ! ” ขั้นเหนือเทพช่วงปลายทั้งสองร้องออกมา พวกเขารีบเข้ามาแล้วหยุดเจี้ยนเฉินอีกครั้ง พวกเขาทั้งสามเริ่มต่อสู้กันเหนือเมือง คลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนขึ้นรอบ ๆ ตัวและก่อให้เกิดพายุ อาคารหลายหลังพังทลายลงทุกที่ที่มันถูกโจมตี

เมืองนี้เริ่มวุ่นวาย ทุกคนหนีไปอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาใช้ทุกสิ่งเพื่อเร่งความเร็วให้ถึงขีดสุด

นี่เป็นคลื่นพลังงานจากการต่อสู้ระหว่างขั้นเหนือเทพช่วงปลาย แม้แต่ขั้นเทพก็ยังทนไม่ได้ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าหลายคนยังไม่ได้บรรลุถึงขอบเขตเทพ

เจี้ยนเฉินถูกพัวพันโดยผู้พิทักษ์วูและผู้พิทักษ์กง เขาไม่สามารถสลัดให้หลุดพ้นได้ชั่วคราว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะทำร้ายสตรีคนสุดท้าย

ในขณะนี้ ปราณกระบี่พุ่งขึ้นไปในอากาศ กระบี่โลหะสีดำพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศจากถนนสายหนึ่งในเมืองตรงไปยังผู้พิทักษ์คนสุดท้าย

“เจี้ยนเฉิน เจ้าแค่จัดการกับพวกเขา 2 คนโดยไม่ต้องกังวล ปล่อยผู้หญิง 2 คนให้ข้าจัดการ” เสียงของเฉินเจี้ยนดังขึ้น ในขณะที่เขาพูด เขาก็ผลักไคยะกลับไปด้วยการฟาดฝ่ามือส่งให้นางลอยไปด้วยแรงอันอ่อนโยน ในเวลาเดียวกันเขาก็ตะโกนออกมา “ กลับไปที่ตระกูล”

หลังจากส่งไคยะออกไปแล้ว เฉินเจี้ยนก็พุ่งขึ้นจากพื้นดิน เขาไหววูบด้วยแสงขณะที่เขาพุ่งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยปราณกระบี่ ด้วยกระบี่โลหะสีเข้มในมือของเขา เขาเริ่มต่อสู้กับผู้พิทักษ์หญิง

ผู้พิทักษ์หญิงคนที่โดยกระบี่ของเจี้ยนเฉินทะลุหน้าอกยังไม่ตาย นางเงยหน้าขึ้นมองเฉินเจี้ยนผู้ซึ่งกำลังต่อสู้กับเฟิงเซียว จากนั้นนางก็จ้องมองไปที่ไคยะซึ่งถูกส่งไปโดยเฉินเจี้ยน มีแสงเย็นยะเยือกปรากฎขึ้นในดวงตาของนาง

“ขั้นเหนือเทพคนนี้มาจากไหน ? เขามายุ่งเรื่องของคนอื่น เข้ามาขวางทางพวกเราไม่ให้ทำลายตระกูลเทียนหยวน ข้าจะให้เจ้าจ่ายค่าตอบแทนอย่างหนักอย่างแน่นอน เมื่อเจ้าผลักไสมดอย่างเซียนจักรพรรดิก่อนที่เจ้าจะเริ่มต่อสู้กับเฟิงเซียว นางจะต้องมีความสำคัญต่อเจ้า โอ้ ใช่ ข้าคิดว่าข้าจำได้ว่าเคยเห็นเจ้าคอยปกป้องนางเสมอมา”

ด้วยความคิดนั้น สตรีนางนั้นเย้ยหยันและครู่หนึ่ง นางก็พุ่งเข้าหาไคยะด้วยความเร็วสูง