เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1901 - ระดมพลทุกคน

ตอนที่ 1901 – ระดมพลทุกคน

“ศิษย์พี่กง ศิษย์พี่วู ช่วยพวกเราด้วย ช่วยพวกเราด้วย…”

ผู้พิทักษ์ทั้งสองที่ถูกตัดศีรษะร้องขอความช่วยเหลือด้วยความหวาดกลัว แน่นอนว่า พวกเขาไม่สามารถส่งเสียงใด ๆ ได้ในขณะที่หัวของพวกเขาถูกแยกออกจากร่างกายของพวกเขา พวกเขาส่งเสียงทางจิตเพื่อขอความช่วยเหลือ

ตราบใดที่วิญญาณยังคงอยู่ พวกเขาก็จะไม่ตายแม้ว่าร่างกายของพวกเขาจะกลายเป็นชิ้น ๆ เป็นผลให้พวกเขาทั้งสองยังคงมีชีวิตอยู่แม้ว่าหัวของพวกเขาถูกตัดออก

แน่นอนว่าสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาค่อนข้างน่ากลัวเพราะมีปราณกระบี่เล็ก ๆ ถูกมัดรวมไว้กับพวกเขา หลังจากเจี้ยนเฉินตัดหัวพวกเขา ปราณกระบี่แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งยังคงอยู่ในร่างกายของพวกเขาในขณะที่อีกส่วนเข้ามาในหัวของพวกเขาโดยตรง

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินควบคุมพลังได้ดีมาก ปราณกระบี่ในหัวของพวกเขาไม่ได้มีพลังเลย พวกเขาสามารถปกป้องมันด้วยพลังแห่งวิญญาณของพวกเขา ปราณกระบี่จะไม่ทำลายวิญญาณของพวกเขาและพวกเขาจะไม่ตาย

มันจะทำให้เพียงสิ้นเปลืองพลังงานมหาศาลจากวิญญาณของพวกเขา

ขั้นเหนือเทพช่วงปลายทั้งสองที่รู้จักกันในชื่อศิษย์พี่กงและศิษย์พี่วูมาถึงตรงหน้าหัวที่ถูกตัดด้วยสีหน้าที่มืดครึ้ม พวกเขาแต่ละคนให้การรักษาอีกฝ่ายโดยกดเบา ๆ บริเวณคอที่ถูกตัดของพวกเขา ในเวลาเดียวกันพวกเขาหยิบขวดยาออกมาจากแหวนมิติและบดให้เป็นผงก่อนที่จะทาลงบนบาดแผล

อาการบาดเจ็บที่คอของพวกเขาได้เริ่มฟื้นฟูในทันทีในอัตราที่มองเห็นได้ หัวเชื่อมต่อใหม่กับร่างกายอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเวลานั้น ขั้นเหนือเทพอีก 3 คนได้จ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างระมัดระวังและเตรียมพร้อม ถ้าจู่ ๆ เจี้ยนเฉินจู่โจมออกมาเพื่อที่จะพยายามที่จะหยุดพวกเขาจากการช่วยเหลือ

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่ได้วางแผนฆ่าพวกเขา เขาไม่ได้หยุดพวกเขาจากการช่วยเหลือขั้นเหนือเทพ 2 คนแรก กลับกัน เขาถอยหลังกลับพร้อมกับกระบี่ของเขาแทน เขาจ้องมองพวกเขาอย่างเฉยเมยและไร้อารมณ์

“โชคดีที่เราช่วยเจ้าได้ทันเวลา นอกจากนี้ร่างกายของเจ้ายังไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ ไม่เช่นนั้นจะไม่ง่ายนักที่จะเชื่อมต่อหัวของเจ้าอีกครั้ง” ขั้นเหนือเทพช่วงปลายกล่าวอย่างยินดี เมื่อเขาจ้องมองที่เจี้ยนเฉินแววตาของเขาเต็มไปด้วยด้วยจิตสังหารที่ทรงพลัง

“ขอบคุณที่ช่วยพวกเราศิษย์พี่กงและศิษย์พี่วู หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าพวกท่านทั้งสองมาได้ทันเวลา พวกเราอาจตายในน้ำมือของเจี้ยนเฉิน” ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนเชื่อว่าพวกเขารอดชีวิตจากโชคล้วน ๆ พูดอย่างอ่อนแรง ร่างกายของพวกเขาสั่นระริกเบา ๆ ในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาซีดอย่างน่ากลัว กล้ามเนื้อบนใบหน้าของพวกเขากระตุกอย่างผิดปกติเนื่องจากดูเหมือนว่าจะเจ็บปวดมาก

กระแสปราณบริสุทธิ์ของปราณกระบี่อาละวาดผ่านร่างกายของพวกเขา มันทำลายพลังของพวกเขา ทำลายอวัยวะภายในของพวกเขาและตัดหลอดเลือดของพวกเขา ในเวลาเดียวกันก็มีปราณกระบี่ที่อ่อนแอในหัวของพวกเขา หากพวกเขาไม่พยายามที่จะปัดเป่ามันออกไปด้วยพลังเต็มที่ พวกมันก็สามารถกำจัดวิญญาณของพวกเขาได้ตลอดเวลา

พวกเขาทั้งสองนั่งลงทันทีและทุ่มเทเพื่อหยุดปราณกระบี่ทั้งสองเส้นที่สร้างปัญหาในร่างกายของพวกเขา

“เจ้ากล้าที่จะฆ่าผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพีหรือ ? เจี้ยนเฉิน เจ้ากล้าเกินไป ดูเหมือนว่าดินแดนอันบัดซบของเจ้ามาจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เล็ก ๆ นี้จนไม่รู้ว่าการดำรงอยู่ของสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเราคืออะไร ” สตรีนางหนึ่งพูดท่ามกลางผู้พิทักษ์ทั้งเจ็ด เสียงที่คมชัดของนางเต็มไปด้วยความเย็นชาในขณะที่ดวงตาของนางเยือกเย็น

หลังจากนั้นนางมองไปที่ขั้นเหนือเทพทั้งสองคนแล้วกล่าวว่า “ศิษย์พี่กง ศิษย์พี่วู คนจากตระกูลเทียนหยวนนั้นกล้าที่จะพยายามฆ่าผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพีของพวกเรา พวกเขาไม่สามารถรอดพ้นจากการลงโทษ ข้าคิดว่าตระกูลเทียนหยวนไม่มีเหตุผลที่จะต้องคงอยู่อีกต่อไป”

ศิษย์พี่ทั้งสองพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์ ศิษย์พี่กงพูดอย่างง่าย ๆ “ในเมื่อศิษย์น้องอันรู้สึกว่าไม่มีเหตุผลที่ตระกูลเทียนหยวนจะต้องอยู่ต่อไป ให้ทำลายพวกมัน ตระกูลเทียนหยวนได้ข่มเหงศิษย์น้องหยานมานาน ถึงเวลาแล้วที่พวกเขาจะต้องชดใช้”

“เจี้ยนเฉินคนนี้มีทักษะบางอย่าง มันอาจใช้เวลาสักครู่เพื่อฆ่าเขาถ้าข้าสู้กับเขาคนเดียว อย่างไรก็ตาม เพียงแค่ปล่อยเขาให้ผู้พิทักษ์กงกับข้ารับมือ ส่วนพวกเจ้าที่เหลือไปจัดการกับคนอื่น ๆ จากตระกูลเทียนหยวน แต่เจ้าต้องจำไว้ว่าอย่าทำลายเมืองหลัก มันเป็นดินแดนของศิษย์น้องหยาน” ศิษย์พี่วูกล่าวเช่นกัน เขามองไปในทิศทางของตระกูลวายเนอร์และยิ้มจาง ๆ “ พรสวรรค์ของศิษย์น้องหยานช่างเยี่ยมยอดจริง ๆ เขากำลังจะไปถึงขั้นเหนือเทพช่วงกลางในไม่ช้า มาเร็ว ลงมือกันดีกว่า เมื่อเขาปรากฏตัวขึ้น เราจะมอบหัวของผู้นำตระกูลเทียนหยวนเป็นของขวัญ”

ผู้พิทักษ์พูดคุยกันเรื่องนี้ เพียงแค่นั้นพวกเขาก็พร้อมที่จะกำจัดตระกูลเทียนหยวนให้หมดสิ้นไป พวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญใด ๆ ต่อเจี้ยนเฉินเลย

จิตสังหารของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้ยินพวกเขาคุยกัน เขาพูดอย่างเยือกเย็น “ข้าได้แสดงความเมตตามาก่อนแล้วโดยไม่ฆ่าพวกเจ้า 2 คน หากเจ้าไม่รู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับเจ้า เจ้าก็ไม่สามารถตำหนิข้าได้ว่าไร้เมตตาอีกต่อไป ”

ขั้นเหนือเทพช่วงปลายทั้งสองคนหัวเราะ ผู้พิทักษ์กงพูดอย่างเหยียดหยามว่า “ ลำพังเพียงแค่ตัวเจ้าเอง ? เจ้าเป็นเพียงแค่ขั้นเหนือเทพแห่งอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นแค่อาณาจักรอันบัดซบ แต่เจ้ากล้าที่จะพูดคุยกับเราแบบนั้นหรือ ? ให้ข้าได้เห็นทักษะที่ทำให้เจ้ายืนยันคำพูดของเจ้า”

ด้วยเหตุนั้น พลังงานอันทรงพลังแผ่ออกมาจากตัวผู้พิทักษ์กงเหมือนกับคลื่นลูกใหญ่ ในขณะนั้นตัวตนของผู้พิทักษ์กงก็เพิ่มสูงขึ้น มันน่าประหลาดใจมาก เขาสร้างตราประทับด้วยมือทั้งสองข้างและไฟลุกขึ้นจากตัวเขา มันให้ความร้อนที่น่ากลัว กฎแห่งไฟควบแน่นอยู่รอบตัวเขา

เปลวไฟเผาไหม้มากขึ้นและรุนแรงขึ้น ในพริบตาพวกมันก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีทอง พลังงานที่น่ากลัวส่ายไปรอบ ๆ ทำให้พื้นดินจมลง กำแพงเมืองสูงสั่นสะเทือน

“เพลิงอะดามันท์ ! ”

ผู้พิทักษ์กงร้องออกมา ร่างของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าส่องแสงเจิดจ้าขณะที่พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินอย่างไม่หยุดยั้ง ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เขาดูเหมือนเป็นเตาหลอมของโลกและมันก็เพียงพอแล้วที่จะบิดเบือนมิติ

เขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังตั้งแต่เริ่มต้น เขาไม่ได้ออมมือเลย เขาอยากจะจบการต่อสู้อย่างรวดเร็วและแสดงความยิ่งใหญ่ของสำนักจิตวิญญาณปฐพี

ในเวลาเดียวกัน ผู้พิทักษ์วูก็ออกมาเช่นกัน เขาใช้ดาบสองมือขนาดใหญ่ที่ส่องแสงสีทอง เขายังใช้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลัง กฎแห่งโลหะหมุนรอบดาบขนาดใหญ่ในขณะที่เขาพุ่งออกมาโดยตรง

การโจมตีมีพลังแห่งกฎและพลังงานทั้งหมดก็สะสมบนดาบ พวกมันหลอมรวมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างเส้นใยสีทองที่บาง พลังงานที่อยู่ภายในได้รับการบีบอัดด้วยวิธีพิเศษพร้อมกับทักษะการต่อสู้ พลังของด้ายสีทองจะทำให้สีหน้าของขั้นเหนือเทพช่วงปลายจำนวนมากเปลี่ยนไป

ผู้พิทักษ์ทั้งสองใช้ทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังจากสำนักจิตวิญญาณปฐพี ทั้งสองคนนั้นอ่อนแอกว่าหยางไค ขั้นเหนือเทพช่วงปลายน้อยคนมากที่ยืนหยัดสู้เขาได้

“กระบี่ต้าหลัว ! ”

เจี้ยนเฉินสร้างตราประทับด้วยมือของเขาและปราณกระบี่ทองคำควบแน่นเหนือเขา มันพุ่งเข้าหาผู้พิทักษ์วูด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

ในขณะเดียวกัน เขาก็เปล่งเสียงคำรามบนท้องฟ้า ผมของเขาปลิวไสวอย่างหมดจดจากพลังงานที่เขาปล่อยออกมาและความตั้งใจในการต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้น กระบี่สายรุ้งที่น่าตกใจก็ส่องประกายราวกับพลังแห่งกฎหมุนรอบตัวเขา ดูเหมือนว่าเขาจะหลอมรวมเข้ากับกระบี่ของเขาพุ่งเข้าหาผู้พิทักษ์กงอย่างกราดเกรี้ยว

เจี้ยนเฉินเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วราวกับดาวหางพุ่งผ่านท้องฟ้า พลังงานดั้งเดิมที่ขวางทางเขาถูกทำลายเป็นชิ้น ๆ

เมื่อพวกเขาเริ่มต่อสู้ ผู้พิทักษ์ทั้งสามที่เหลืออยู่ ขั้นเหนือเทพช่วงกลางที่เป็นสตรี 2 คนได้พุ่งเข้าหาเมืองหลักโดยตรง ดวงตาของพวกเขาส่องประกายด้วยจิตสังหารอย่างเย็นชาขณะที่พวกเขาพุ่งตรงไปยังตระกูลเทียนหยวน

ขั้นเหนือเทพช่วงกลางคนสุดท้ายยืนต่อหน้าคนสองคนที่เพิ่งจะเชื่อมต่อหัวกับร่างกายเพื่อปกป้องพวกเขา