เด็กม.ปลายสายม็อบอย่างผมจะกลายเป็นสายเรียลได้ไหมถ้าเป็นนักผจญภัย - ตอนที่ 19 เคยถูกเกลียดมากขนาดนั้นมาก่อนไหม

『ตอนนี้การต่อสู้รอบแรก คู่ที่ 6 ก่อนอื่นก็เชิญผู้เข้าแข่งขันเข้ามาได้เลยครับ!』

 

    ด้วยคำจากผู้ประกาศ เดินผ่านประตูแล้วถูกต้อนรับด้วยแสงไฟเจิดจ้า

    ภายในได้รับแรงบันดาลใจจากอัฒจันทร์แบบโรมัน พอมายืนอยู่ตรงนี้แล้วให้ความรู้สึกถึงความป่าเถื่อนจริงๆ กลิ่นของดินยิ่งเสริมบรรยากาศเข้าไปอีก

    ที่นั่งเต็มไปด้วยผู้เข้าชมที่ชนะการได้รับตั๋วเข้าชม ครอบครัวผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ถึงจะยังหาไม่เจอก็เถอะ

    ผมเดินเข้ามาได้ไม่กี่วินาที มินามิยาม่าก็เข้าตามมา หมอนั่นจ้องมาที่ผมด้วยสีหน้าดูน่ากลัว

    มินามิยาม่าโผล่มาจริงๆด้วย หมอนี่ ไม่แม้แต่จะบอกเลยว่าจะมาร่วม

 

『คู่ต่อไปเป็นเพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนเดียวกันครับ! ทั้ง 2 คนที่ปกติต้องเรียนหนังสืออยู่ที่โต๊ะเคียงข้างกัน แต่ด้วยการพลิกผันของโชคชะตาพวกเขาก็ต้องถูกบังคับให้มาสู้กัน ผู้ให้ความเห็นชิเงโน่ซังเองก็อยู่ตอนที่ลงทะเบียนนักผจญภัยให้กับทั้ง 2 คนด้วยสินะครับ』

 

    พอได้ยินคำของผู้ประกาศ จึงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองส่วนที่กำลังถ่ายทอดสด เอ๋? ชิเงโน่ซัง คนๆนั้นมาทำอะไรเนี่ย?

 

『นั่นสินะครับ ทั้ง 2 คนล้วนแล้วแต่สร้างความประทับใจให้ผมอยู่ครับ』

『โฮ่ ชิเงโน่ซังที่เป็นถึงอดีตกองกำลังป้องกันตัวเองพร้อมประวัติการสำรวจเขาวงกตแรงค์ B มาแล้ว สามารถสร้างความประทับใจให้ได้ เป็นแบบไหนเหรอครับ?』

『ความประทับใจที่ได้จากมินามิยาม่าคุงเป็นความมั่นคง ส่วนคิทากาว่าคุงเป็นการเดิมพัน』

『โฮ่ บอกว่าการเดิมพันเหรอครับ?』

『อืม ลงไปถึงรายละเอียดไม่ได้ แต่บอกได้ว่ามีจิตใจที่แข็งแกร่งที่หากว่าเพื่อเป้าหมายแล้วสามารถโยนทุกอย่างทิ้งไปได้ ประเภทนี้หากไม่หายไปอย่างรวดเร็วก็จะพุ่งทะยานขึ้นไปด้วยความเร็วไม่น่าเชื่อ 2 อย่างนี้แหละครับจำได้ดีเลย』

『โฮ่โฮ่ ตามข้อมูล มินามิยาม่าคุงเป็นนักผจญภัยมาได้แล้วครึ่งปีและเป็นนักผจญภัย 1 ดาว ในขณะที่คิทากาว่าคุงได้เป็นนักผจญภัย 2 ดาวแล้วทั้งๆที่เพิ่งจะเป็นนักผจญภัยมาได้เพียงแค่ 2 เดือนเท่านั้นครับ』

『2 ดาวได้ใน 2 เดือนนับว่าเร็วอยู่นะครับเนี่ย』

『การต่อสู้ของทั้ง 2 คนที่ต่างกันคนละขั้วจะออกมาเป็นแบบไหนกัน ตั้งหน้าตั้งตารอชมเลยครับ』

 

    …..ข้อมูลส่วนตัวรั่วไหลซะละ คิดแล้วก็ยิ้มแห้งๆ แต่ก็ตามคาด ไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่ผมเสี่ยงดวงในทันทีจากการเปิดแพ็ค

    แต่ว่าไม่รู้มาก่อนเลยว่าชิเงโน่ซังจะเป็นอดีตกองกำลังป้องกันตัวเอง ก็นะ ถ้าคิดดูแล้วก็ไม่น่าแปลกใจอะไร

    ได้ยินมาว่าทางกิลล์จะคอยว่าจ้างอดีตนักผจญภัย นักผจญภัยระดับสูงที่เกษียณแล้วจะมาหาความมั่นคงโดยการเป็นพนักงานกิลล์จึงไม่น่าแปลกใจ ไม่ว่าคุณจะมีเงินมากแค่ไหน ญี่ปุ่นนั้นก็เข้มงวดกับคนหนุ่มสาวที่ว่างงาน ในแง่นั้น ตำแหน่งข้าราชการก็ให้ความรู้สึกที่มั่นคงต่างกันออกไป

    ที่น่าแปลกคือการที่ชิเงโน่ซังถูกเชิญมาที่นี่…..แต่ก็ไม่สำคัญอะไร มันมักจะมีกรณีที่เชิญอดีตนักผจญภัยมาพูดอธิบายให้อยู่เสมอๆแหละ

    ยิ่งกว่าเรื่องนั้นแล้ว เจ้าผู้ประกาศนี่…..การพลิกผันของโชคชะตาบ้าบออะไรกัน ชัดๆเลยว่าเตี๊ยมมาเต็มๆ ไอ้โอกาศที่จะมาเจอกับคนรู้จักในรอบแรกมันมีซักเท่าไหร่เชียว

    แต่ก็ช่างเถอะ สำหรับผมแล้ว จริงอยู่ว่าซักแห่งในใจก็อยากจะตัดสินเรื่องกับมินามิยาม่าให้จบ

    คำพูดของมินามิยาม่าที่เคยพูดไว้กับพวกเรายังคงอยู่ราวกับเป็นก้อนเนื้อในหัวใจ

    แล้วเหมือนหมอนั่นเองก็ดูจะมีเรื่องกับผมเช่นกัน ความตึงเครียดระหว่างเราพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆขณะที่กำลังจ้องตากัน

 

『ถ้าเช่นนั้นแล้ว เริ่มการแข่งได้!』

 

    ทันทีที่เสียงระฆังดัง พวกเราต่างก็เรียกการ์ดออกมา

 

『อัญเชิญออกมาพร้อมกันแล้วครับ! ผู้เข้าแข่งคิทากาว่าเป็นกูล่า มนุษย์ทราย แล้วก็…..อาเร๊ะ มองไม่เห็นอีกตัวเลยครับ』

『ดูเหมือนจะใช้สกิลเพื่อซ่อนตัวอยู่นะครับ』

『ส่วนอีกด้านหนึ่งของผู้เข้าแข่งมินามิยาม่า เป็นบอร์ออค(Boar Orc) แล้วก็ไฮโคโบลด์ 2 ตัวครับ』

 

    เมื่อผมเห็นมอนสเตอร์ที่มินามิยาม่าอัญเชิญมาก็ต้องเดาะลิ้นขึ้นมาเล็กน้อย โดยเฉพาะกับมนุษย์สัตว์หัวหมูป่า

    ชิ ปาร์ตี้ขยายจำนวนรึ

    บอร์ออคและไฮโคโบลท์มีความสามารถในการเรียกเผ่าที่อยู่ระดับต่ำกว่าเป็นระยะๆ เป็นความสามารถเดียวกับซุยโคที่เคยสู้ไปก่อนหน้า ถึงแม้ว่าความสามารถโดยรวมทั้งหมดจะต่ำกว่า แต่ความแข็งแกร่งด้านคุณภาพของมันก็ถูกชดเชยได้ด้วยจำนวน

    มี 2 ทางในการรับมือ คือยื้อเวลาไว้จนกว่าคู่ต่อสู้จะอัญเชิญจนถึงขีดจำกัด…..ไม่ก็จัดการให้จบด้วยการจู่โจมอย่างรวดเร็ว

    ที่ผมเลือกมันก็แน่นอนว่าอย่างหลัง!

 

「พวกแก อัญเชิญเลย!」

「มนุษย์ทราย!」

 

    ออกคำสั่งพร้อมกัน ก่อนหน้าที่การ์ดทั้ง 3 ใบของคู่ต่อสู้จะส่งเสียงคำรามเพื่ออัญเชิญ ทรายนอนหลับของมนุษย์ทรายก็กระจายไปรอบๆพวกมัน

    บอร์ออคที่เป็นการ์ดแรงค์ D โอนเอนร่างกายท่อนบนอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ต้านทานไว้ได้ ทว่าไฮโคโบลท์ที่เป็นแรงค์ E กรอกลูกตาขึ้นแล้วล้มลงไปกับพื้นดังตุ๊บ

 

「น- ไฮโคโบลท์!?」

『โอ๊ตโตะ เวทสถานะผิดปกติของผู้เข้าแข่งคิทากาว่าระเบิดออกเพื่อตอบสนองต่อการอัญเชิญลูกน้องของผู้เข้าแข่งมินามิยาม่า! ไฮโคโบลท์ 2 ตัวหลับไปแล้วครับ!』

『การออกท่าของมนุษย์ทรายไวมากเลยครับ นี่ฝึกมาดี หรือว่าเป็นสกิลอะไรบางอย่างกันแน่』

『แต่ว่าบอร์ออคต้านทานไว้ได้ แล้วทำการเรียกออคมาหมดในคราวเดียวเลย ด้านเหล่าไฮโคโบลท์เองถ้าไปสะกิดก็ตื่นได้ จะทำยังไงกันต่อครับนี่!』

 

    มินามิยาม่าคงจะรู้สึกตัวจากเสียงของผู้ประกาศจึงออกคำสั่ง

 

「รีบปลุกไฮโคโบลท์เร็วเข้า!」

 

    ออคที่ถูกเรียกมาโดยบอร์ออคมุ่งไปเพื่อปลุกไฮโคโบลท์ แต่ว่าสายไป

    เอลิซ่าได้เข้าประชิดตัวออคไปแล้ว

    อาศัยแรงส่งจากการวิ่ง ทำการถีบออคออกไป ไม่มีทางที่ออคที่ถูกลดพลังจากการถูกอัญเชิญ จะรับมือการโจมตีของกูล่าที่พัฒนาไปจนสุดแล้วได้ มันกระอั่กเลือดแล้วหายไปในทีเดียว

    เอลิซ่าพุ่งเข้าหาบอร์ออค

 

『กูล่าของคิทากาว่าคุงเตะออคที่ถูกอัญเชิญมาตายได้ในทีเดียว! พลังมหาศาลมากครับ!』

『โอ้ กูล่านั่นถูกฝึกมาอย่างดีเลยนะครับ อันเดดระดับต่ำนั้นฝึกได้ยาก แต่ว่านี่ยอดเยี่ยมมาก ทว่าบอร์ออคมีพลังต่อสู้ตั้งต้นสูงกว่ากูล่า จะเป็นยังไงกันนะครับ』

 

    บอร์ออคยกขวานเหล็กไปทางเอลิซ่าที่กำลังพุ่งเข้าหา ขวานนั่น…..ไม่ใช่ของที่เอาออกมา มันมีอยู่แล้วตอนที่ปรากฏตัว ถ้างั้นนั่นก็เป็นอุปกรณ์เริ่มต้นของบอร์ออค หรือก็คือ ไม่มีความสามารถพิเศษอะไร

    ทั้งคู่เข้ามาอยู่ในระยะ ฝ่ายแรกที่โจมตีก่อนก็คือมนุษย์สัตว์หัวหมูป่าที่แข็งแกร่ง อาศัยประโยชน์จากระยะโจมตี ฟาดขวานลงเข้าใส่ เพื่อตอบสนอง ผู้กินศพผมบลอนด์แสนสวยจึงไถลเข้าไปอยู่วงในของคู่ต่อสู้ ทำการเตะไปที่ด้านหลังเข่าของมัน -กึก- บอร์ออคสูญเสียการทรงตัว จากนั้นเธอก็ยกขาขึ้นชี้ฟ้าแล้วทำการฟาดส้นเท้าลงมา ดาบเท้าถูกฟาดเข้าใส่จมูกหนาๆของมัน และด้วยแรงส่งนั้น อัดกระแทกร่างกายใหญ่โตของมันลงไปกับพื้น

    เหล่าผู้คนที่ดูอยู่รอบๆเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวต่อเนื่องอันลื่นไหลก็「โอ้!」ส่งเสียงเชียร์

 

『กูล่าจัดการคู่ต่อสู้ที่มีพลังต่อสู้เหนือกว่าด้วยทักษะอันยอดเยี่ยมครับ! แข็งแกร่ง แล้วก็งดงาม! ชิเงโน่ซัง ไม่ค่อยจะได้เห็นนักผจญภัยใช้กูลเลยนะครับ แต่หรือว่าจริงๆแล้วมันจะเป็นการ์ดที่แข็งแกร่งกัน?』

『ไม่ครับ กูล่าถือว่าเป็นการ์ดที่อ่อนแอที่สุดในหมู่การ์ดแรงค์ D ด้วยพลังต่อสู้ตั้งต้นที่ต่ำ และการที่ไม่มีอัตตาทำให้ไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรซับซ้อนได้ ทว่าการเคลื่อนไหวของกูล่าในตอนนี้ราวกับมนุษย์ ไม่สิลื่นไหลมากกว่าเสียอีก นี่คงจะเป็นการปรับค่าจากสกิลแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นชุดทักษะนั่น เห็นได้ชัดเลยว่าฝึกฝนมา ไม่มีอะไรที่ดูเหมือนว่าออกคำสั่งเลย! ไม่เคยเห็นกูลที่ถูกฝึกมาจนถึงระดับนี้มาก่อนเลยครับ!』

『ได้รับการชมอย่างมากจากชิเงโน่ซังเลยครับ! งั้นแบบนี้ก็รู้ผลแล้วรึเปล่าครับนี่? แต่ว่ายังมีไฮโคโบลท์เหลืออยู่อีก 2 ตัว ไม่สิ เดี๋ยวก่อนครับ! ร่างของไฮโคโบลท์หายไปแล้ว! มันเกิดอะไรขึ้นกันครับเนี่ย!』

『หมอกสีดำนั่น…..งั้นรึ ไนท์แมร์ บางทีคงจะเข้าสิงไฮโคโบลท์ทันทีที่หลับครับ』

『ก็คิดอยู่ว่าไม่เห็นมอนสเตอร์ตัวที่ 3 ของผู้เข้าแข่งคิทากาว่าเลยแต่ อย่างงี้นี่เอง เป็นไนท์แมร์สินะครับ』

『ทำให้หลับอย่างรวดเร็วด้วยมนุษย์ทราย ยื้อเวลาเอาไว้ด้วยกูล่า จัดการไฮโคโบลท์ด้วยไนท์แมร์ นี่คงจะเป็นกลยุทธ์ของคิทากาว่าคุงครับ』

 

    มินามิยาม่าที่ฟังการบรรยายสด จ้องมาที่ผมด้วยความเกลียดชัง

 

「คิทากาว่า…..!」

「………………..」

 

    เพื่อตอบสนอง ผมเตรียมออกคำสั่งต่อไปอย่างเงียบๆ การต่อสู้รู้ผลแล้ว แต่ถึงจะบอกให้ยอมแพ้ มินามิยาม่าก็คงจะไม่ฟัง

    ดังนั้นแล้ว

 

「เอลิซ่า」

 

    ผมที่ออกคำสั่งสั้นๆเพียงแค่เรียกชื่อ เธอก็ตอบสนองได้อย่างแม่นยำ

    แยกตัวออกอย่างรวดเร็วจากบอร์ออคที่ใช้เท้ากดเอาไว้อยู่ พุ่งเข้าหามินามิยาม่า

    ก่อนที่บอร์ออคจะลุกขึ้นมาได้ ทำการโจมตีเข้าใส่

 

「ฮิ๊…..!」

 

    กำแพงโปร่งแสงปรากฏขึ้นรอบตัวมินามิยาม่าที่ก้มตัวลงไปเอามือบังหัวอยู่ มันคืออุปกรณ์เวทที่ถูกแจกจ่ายให้กับผู้เข้าแข่งทุกคน หลังการต้านทานชั่วครู่ กำแพงนั้นก็แตกออกเป็นชิ้นๆ

    ผม ชนะแล้ว

    …..พูดตามตรง จะทำให้บอร์ออคลอสไปทั้งๆแบบนั้นเลยก็ได้ แต่แบบนั้นมันก็คงจะเกินไป ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว แต่มินามิยาม่าก็ยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นอยู่ ไม่ได้เกลียดจนถึงขั้นที่ต้องทำลายการ์ด การโจมตีโดยตรง ถือเป็นความเมตตาของผม

 

『ตัด—-สิน! ศึกระหว่างเพื่อนร่วมชั้นจบลงด้วยชัยชนะของคิทากาว่าคุง! แรงค์การ์ดของทั้งคู่เป็น D, E, E แต่พอจบลงไปแล้วให้ความรู้สึกว่าคิทากาว่าคุงเอาชนะได้ง่ายๆเลยนะครับ』

『นั่นสินะครับ ให้เดาว่าคงจะเป็นที่ความต่างกันมากด้านประสบการณ์ การคอมโบกันของมนุษย์ทรายและไนท์แมร์ที่คิทากาว่าคุงแสดงออกมาเป็นสิ่งที่สามารถพบได้ในบางครั้งที่สำรวจในเขาวงกตแรงค์ E ถือว่าเป็นการจับคู่กันที่มือสมัครเล่นต้องระมัดระวังเอาไว้ เนื่องจากเป็นการจับคู่ที่เสี่ยงจะทำลายได้ทั้งปาร์ตี้ที่มีแม้แต่การ์ดแรงค์ D เลย มินามิยาม่าคุงเป็นนักผจญภัย 1 ดาวที่อยู่ในสายอาชีพนานกว่าแต่ไม่ทราบจุดนี้ ในอีกด้านหนึ่งคิทากาว่าคุงที่อยู่ในสายอาชีพสั้นกว่าแต่ได้สำรวจเขาวงกตแรงค์ E และรู้เรื่องนี้ นี่คงจะเป็นข้อแตกต่างที่ทำให้รู้แพ้รู้ชนะครับ』

『อย่างงี้นี่เอง ถึงแม้ว่าจะพ่ายแพ้ แต่ก็ปรบมือให้กับมินามิยาม่าคุงที่สู้อย่างเต็มที่ด้วยครับ!』

 

    ท่ามกลางเสียงปรบมือเบาๆจากผู้ชม ผมได้มองไปที่มินามิยาม่า

    ถ้าพูดกันตามตรง ช่างน่าผิดหวัง…..นั่นคือความรู้สึกจากใจจริงของผม

    ตอนที่รู้ว่าคู่ต่อสู้คือมินามิยาม่าก็รู้สึกตกใจ หมอนี่เริ่มต้นไปเร็วกว่าผมกว่าครึ่งปี เพราะแบบนั้นมันคงไม่น่าแปลกถ้าจะใช้การ์ดได้มากกว่าผม

    รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ลงทะเบียนสมาชิกที่ดีที่สุดมา ตอนที่ได้เห็นปาร์ตี้ที่ประกอบด้วยบอร์ออคและไฮโคโบลท์ 2 ตัวที่ใช้แนวคิดเน้นปริมาณมากกว่าเน้นคุณภาพ ก็เกิดวิตกว่าเป็นการเอาจริง

    อันที่จริง ถ้าหากทั้งปาร์ตี้ทนทานต่อสถานะผิดปกติทั้งหมดก็คงจะย่ำแย่ ต้องคอยจ้องมองไปที่มือ กังวลว่าจะใช้อุปกรณ์เวทที่รักษาอาการผิดปกติ

    แต่ว่าผมก็เป็นฝ่ายชนะ ท้ายที่สุดก็เป็นชัยชนะอย่างง่ายๆ ตามที่ชิเงโน่ซังบอก จุดตัดสินในชัยชนะคือการที่มินามิยาม่าไม่รู้ถึงความน่ากลัวของสถานะผิดปกติ

    หรือก็คือ ผมชนะในด้านความสามารถของมาสเตอร์

    ถ้าหากว่าเป็นสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดที่มีเร็นกะและยูคิเพิ่มมา ผมก็คงจะไม่คิดแบบนั้น

    การ์ดเองก็ถือว่าเป็นพลังของผม แต่ซักแห่งในใจก็คงจะคิดไปว่าที่ชนะได้ก็เพราะความแตกต่างกันด้านแรงค์

    ทว่า ทั้งผมและมินามิยาม่าต่างก็ใช้ D, E, E เป็นการชนะด้วยเงื่อนไขที่เหมือนกัน

    ท้ายที่สุดแล้ว ในฐานะนักผจญภัย ผมคงจะพยายามหนักกว่า

    ตั้งแต่ที่ผมเป็นนักผจญภัยมา ล้วนแต่มุ่งสำรวจเขาวงกตอยู่ทุกวัน ด้านมินามิยาม่า มัวแต่เที่ยวเล่นกับคนในชั้นเรียนแทบทุกวัน ได้สำรวจเขาวงกตก็แค่ไม่กี่ครั้งต่อเดือน โดยรู้ได้จากบทสนทนาใน SNS ของชั้นเรียน

    แม้แต่ใน 20 วันที่ผ่านมา ผมที่กำลังดิ้นรนอย่างหนักก็ถูกมินามิยาม่ามองมาราวกับว่าเยาะเย้ย

    นั่นก็คือ ความแตกต่างระหว่างชัยชนะและความพ่ายแพ้

 

「…..บ้าเอ้ย บ้าเอ้ย!」

 

    มินามิยาม่ากำลังร้องไห้ เสียใจที่ต้องพ่ายแพ้ให้กับคนที่ดูถูกมาตลอดอย่างผมงั้นเหรอ หรือว่าเสียใจที่ไม่ได้พยายามมามากกว่านี้ หรือว่าทั้งสองอย่าง

    ไม่ว่าจะยังไง ผมก็ไม่มีทางรู้ได้ถึงความรู้สึกจริงๆได้…..พวกเรา ไม่ได้เป็นเพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว

    มีความเคารพในตัวของมินามิยาม่าอยู่บ้าง ที่ถึงแม้ว่าเขาจะมีคุณสมบัติเป็นตัวละครม็อบแบบเดียวกับผม มีความเคารพที่หมอนี่สามารถเข้าไปอยู่ในกลุ่มเรียจูได้

    แล้วอาจจะรู้สึกอิจฉาเสียมากกว่า

    ถ้าหมอนี่ทำได้ ผมก็ต้องทำได้ ได้สิ่งนั้นเป็นแรงพลักดัน

    แต่ว่า ตอนนี้มันแตกต่างไปแล้ว

    ไม่ได้รู้สึกอิจฉาอีกแล้ว รู้สึกได้เพียงว่าผมพยายามมากกว่า

 

「…..ถ้างั้น มินามิยาม่า แล้วเจอกันที่โรงเรียน」

 

    เมื่อพูดแล้วก็หันหลังให้

 

「……….นะ」

「…..?」

 

    ผมรู้สึกเหมือนว่าจะพูดอะไรมา จึงหันกลับไป

    ในตอนนั้นเอง

 

「อย่างมาพูดบ้าๆนะะะ! ตัวประกอบอย่างแก! กับผม แก! ผมน่ะ! กับแก แตกต่างไปจากพวกแก!」

「!?」

 

    เอ๋ เดี๋- มันอะไรกัน!?

    กับความบ้าคลั่งกะทันหัน ทำให้ผมรู้สึกตื่นตระหนก ใบหน้ายับยู่ยี่พร้อมด้วยน้ำมูกและน้ำลาย นัยน์ตาแดงก่ำ ยิงฟันออกมา พร้อมเสียงสูงแปลกๆที่เปล่งออกมา ด้วยอาการฮิสทีเรียของมินามิยาม่าที่เห็นอยู่นั้น ดูน่ากลัวเสียยิ่งกว่ามอนสเตอร์ภายในเขาวงกตเสียอีก

 

「มิ-มินามิยา….」

「บอร์ออออออค!」

「นะ!?」

 

    บอร์ดออคตอบสนองต่อเสียงอันเกรี๊ยวกราดของมินามิยาม่า ดีดตัวขึ้นมาแล้วพุ่งมาทางผมด้วยท่าวิ่ง 4 ขา

    —–แย่-แล้ว

    มันเป็นแค่ชั่วพริบตาที่ความคิดนั้นได้แล่นผ่านมาในหัวที่กำลังสับสน

    ทันใดนั้นเอง เงาสีทองก็พุ่งผ่านเข้ามา

    เอลิซ่าล่ะ เธอเข้ามาช่วยเอาไว้ด้วยสกิลปกป้อง

    -ตึกตัก-…..ในอกของผมมันเต้นแรง พอทำแบบแล้วรู้สึกตกหลุมรักเอาได้เลย สมแล้วที่เป็นโล่สีทองของปาร์ตี้เราเอลิซ่าซัง มาช่วยในยามคับขัน!

    ขณะที่ผมกำลังทำหน้าเป็นนางเอกในมังงะเด็กผู้หญิง เอลิซ่าซังก็ตอบสนองอย่างมีเหตุผล

    เธอผลักผมออกไปด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วทำการเตะเข้าที่หัวของบอร์ออคที่กำลังพุ่งเข้าใส่ พลังเตะนั้นรุนแรงมากเสียจนขาที่ใช้เตะแตกกระจาย เส้นทางของบอร์ออคถูกเบี่ยงออกด้วยแรงโจมตี ทำให้หัวของมันพุ่งจมลงไปกับพื้น

    ก่อนที่จะดึงหัวออกมาจากพื้นได้ เอลิซ่าซังก็ทำการรุกเข้าใส่ทันที เธอเข้าไปรัดหลังที่ไร้การป้องกันแล้วกัดเข้าที่ลำคอ

    เลือดสาดกระเซ็น ทำการกดร่างที่ดิ้นรนของบอร์ออคเอาไว้ แล้วกัดไปที่ลำคออีกเป็นครั้งที่ 2 และ 3

    -ตึกตัก-! ในอกของผมมันเต้นแรง แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะความตื่นเต้น แต่เป็นเพราะความน่ากลัวจากฉากสยองขวัญ ทำเอาชินไม่ได้เลยกับท่าทางรุนแรงของเอลิซ่าซังที่ชอบโผล่ออกมาบางครั้งบางคราว

    ในที่สุด การเคลื่อนไหวของบอร์ออคก็อ่อนแรงลง…..-ฟุ่บ-แล้วก็หายไป

    ความเงียบเข้าปกคลุมสถานที่

    เอลิซ่าซังมองขึ้นมาแล้วถามผม

 

「มาสเตอร์ ไม่เป็นอะไรนะคะ?」

「อะ อา」

 

    ในพริบตาที่ผมพอจะพยักหน้ารับไปได้นั้น

 

『อะ นะ…..! สตาฟ! รีบคุมตัวเอาไว้!』

 

    เสียงอื้ออึงจากรอบๆกลับมาพร้อมเสียงร้อนรนของผู้ประกาศ ในขณะเดียวกัน สตาฟและพนักงานรักษาความปลอดภัยก็มาถึงและจับกุมตัวมินามิยาม่า ด้านผมเองก็ถูกปกป้องแล้วพาตัวออกมา

    ขณะที่ถูกพาตัวมาอยู่ตรงโถงทางเดินของผู้เข้าแข่ง พวกสตาฟของรายการก็เข้ามาหา

    ถึงแม้ว่าปากของพวกเขาจะบอกว่าเป็นห่วงผม แต่ดูจากใบหน้าของพวกเขาแล้วก็เห็นได้ชัดเลยว่าดูตึงเครียดมากยิ่งกว่าผมอีก แล้วผมก็พอจะนึกถึงเรื่องเลวร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นมาได้

 

    …..แบบนี้ งานแข่งจะไปต่อได้เหรอ?

 

 

 

 

 

【Tips】รางวัลจากการพิชิตเขาวงกต

    รางวัลจากการพิชิตเขาวงกตจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นต่อแรงค์ที่เพิ่มขึ้น

    – เขาวงกตแรงค์ A : หากสามารถพิชิตได้ รับ 10,000 ล้านเยน

    – เขาวงกตแรงค์ B : จำนวนชั้น x 1 ล้าน

    – เขาวงกตแรงค์ C : จำนวนชั้น x 1 แสน

    – เขาวงกตแรงค์ D : จำนวนชั้น x 3 หมื่น

    – เขาวงกตแรงค์ E : จำนวนชั้น x 2 หมื่น

    – เขาวงกตแรงค์ F : จำนวนชั้น x 1 หมื่น

    นักผจญภัยมือโปรที่มีรายได้หลักมาจากการพิชิต ในบางครั้งจะถูกเรียกว่าศาตราจารย์ซึ่งแยกออกจากกราดิเอเตอร์ สำหรับพวกเขาที่หลงไหลในปริศนาการมีอยู่ของเขาวงกตเหนือไปกว่าเงินทอง และพยายามที่จะไขปริศนาพวกมัน การที่พวกเขาถูกเรียกกันว่าศาตราจารย์ ก็เพราะว่าบางส่วนได้ถูกรับเชิญไปเป็นศาตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยจริงๆ