บทที่ 933 มอบของกำนัลตอบแทนช่วยชีวิต
บทที่ 933 มอบของกำนัลตอบแทนช่วยชีวิต
เมื่อเห็นภาพนี้ ซูอันเย้ยหยัน ผู้หญิงคนนี้ดุร้ายมากเมื่ออยู่ในวังตะวันออก แต่นางกลับปฏิบัติต่อบุคคลภายนอกด้วยความเมตตา รัชทายาทมีโชคเรื่องผู้หญิงจริง ๆ
ว่าแต่นางไม่กลัวหรือว่าจักรพรรดิจะระแวงนางเมื่อเห็นว่านางได้รับการสนับสนุนมากแค่ไหน?
ภาพของรัชทายาทที่อ่อนแอลอยเข้ามาในความคิดของซูอันทันที บางทีจักรพรรดิอาจหวังว่าลูกสะใภ้จะมีความสามารถโดดเด่น เพราะนั่นจะช่วยให้ในอนาคตนางสามารถสนับสนุนรัชทายาทได้ดีขึ้น ในกรณีนี้ ต่อให้องค์หญิงรัชทายาทเป็นที่ชื่นชอบมากแค่ไหนก็คงไม่เป็นที่หวาดระแวงของจักรพรรดิ
เขาหันหลังเดินจากไปพร้อมกับส่ายหัว เขาจะคิดวิธีแก้ปัญหาในภายหลัง
ทว่าหลังจากที่ซูอันก้าวเดินไปไม่กี่ก้าว เสียงใสและไพเราะก็เรียกเขา “ท่านสิบเอ็ด กรุณารอสักครู่”
ซูอันหันกลับมามองหญิงงามที่อยู่ข้างหลังเขา “องค์หญิงรัชทายาทต้องการอะไรจากกระหม่อมหรือเปล่าพะย่ะค่ะ?”
เขาสังเกตเห็นว่านางกำนัลและขันทีขององค์หญิงรัชทายาทกำลังยุ่งอยู่กับการแจกของขวัญให้กับทหารที่ได้รับบาดเจ็บ นางในฐานะองค์หญิงรัชทายาทแค่ปรากฏตัวเป็นพิธีก็เพียงพอแล้ว นางจึงถือโอกาสออกมาข้างนอก
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในน้ำเสียงขององค์หญิงรัชทายาทซึ่งมักจะดุร้ายและเข้มงวด คราวนี้น้ำเสียงของนางอ่อนหวานราวกับน้ำเชื่อม
องค์หญิงรัชทายาทหยุดห่างจากเขา และไม่เข้ามาใกล้อีก นางเข้าใจกฎของวังและรักษาระยะห่างที่เพียงพอจากสายตาอื่น ๆ “ข้าเป็นหนี้บุญท่านสิบเอ็ดที่ช่วยชีวิตข้า…และองค์รัชทายาท…ข้ายังไม่มีโอกาสแสดงความขอบคุณต่อท่านเลย”
“องค์หญิงรัชทายาทตรัสเกินไปแล้ว นั่นคือหน้าที่ของกระหม่อม” ซูอันตอบอย่างใจเย็น จักรพรรดิเกือบจะบังคับให้เขาตัดแขนตัวเองเพียงเพราะเขาสัมผัสนางทั้ง ๆ ที่เขาพยายามช่วยชีวิตนาง ดังนั้นการรักษาระยะห่างจากนางนั้นจะเป็นการดีที่สุด
“ท่านสิบเอ็ดช่วยชีวิตข้า…ข้าจะไม่รู้สึกขอบคุณได้อย่างไร?” องค์หญิงรัชทายาทดูไม่เคร่งเครียดเหมือนยามปกติ ตรงกันข้าม นางยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับเด็กสาวพบเจอสิ่งที่ต้องตา “อีกอย่าง ข้าได้ยินบทสนทนาของท่านแล้ว นักฆ่าทำร้ายท่านบาดเจ็บมากเลยหรือ?”
“กระหม่อมไม่เป็นไรพะย่ะค่ะ” ซูอันตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มที่งดงามเหมือนดอกไม้บานสะพรั่งของนาง นี่เป็นองค์หญิงรัชทายาทที่ดุร้ายคนเดียวกับที่เขาเคยเจอมาก่อนหรือไม่?
องค์หญิงรัชทายาทชี้ไปด้านข้าง และนางกำนัลก็ปรากฏตัวพร้อมกล่องหยก “ข้าได้ยินมาว่าดวงวิญญาณของท่านได้รับความเสียหาย ดังนั้นข้าจึงต้องการมอบสมุนไพรห้ารากนี้ให้ท่าน เราจะเพิกเฉยต่ออาการบาดเจ็บของท่านได้อย่างไรหลังจากที่ท่านช่วยทั้งข้าและองค์รัชทายาท”
นางเป็นองค์หญิงรัชทายาท และทุกการเคลื่อนไหวของนางถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่านางไม่สามารถมอบของกำนัลให้ชายอื่นเป็นการส่วนตัวได้
ซูอันไม่คิดว่านางจะขอสมุนไพรห้ารากมาให้เขา! เหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันทำให้เกิดความปีติยินดีอย่างยิ่ง เขารีบรับกล่องหยกมาทันที “กระหม่อมขอบพระทัยยิ่งนักองค์หญิงรัชทายาท!”
ทั้งสองพูดคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนที่ซูอันจะขอตัวจากไปด้วยความเคารพ เนื่องจากไม่เหมาะสมที่ทั้งสองคนจะพูดคุยกันนานเกินไป
องค์หญิงรัชทายาทมองดูร่างที่ถอยกลับไปด้วยความงุนงงเล็กน้อย ไม่มีใครรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่
นางกำนัลที่อยู่ข้างนางพูดขึ้นเบา ๆ “องค์หญิง เรามาหายาให้น้องหรงโม่ แต่ตอนนี้พระองค์ให้สมุนไพรห้ารากแก่เขาแล้ว เราจะทำอย่างไรต่อดีเพคะ?”
รอยยิ้มขององค์หญิงรัชทายาทแข็งค้าง “อา! ข้าลืมไป… อืม…ไปให้พวกหมอสั่งยาอื่นให้เราก็แล้วกัน”
…
ไม่นานนักแม่ทัพกองพลซ้ายเฉิงซยงมาถึงพร้อมกับคนของเขาหลังจากที่องค์หญิงรัชทายาทและผู้ติดตามของนางจากไป เขารีบสอบถามผู้ช่วยกรรมาธิการ “วันนี้โรงแพทย์หลวงจ่ายสมุนไพรหรือยาอะไรไปบ้าง?”
หม่าอันไม่พอใจ “โรงแพทย์หลวงของเราภาคภูมิใจในการปฏิบัติหน้าที่ของเราอย่างซื่อสัตย์ เราไม่มีทางทำสมุนไพรหรือยาใดสูญหาย!”
เฉิงซยงอยากกลอกตา วลีที่มีไหวพริบเหล่านี้ไม่มีความหมายอะไรเลย ใครจะรู้ว่าเจ้าได้รับเงินเข้ากระเป๋ามากแค่ไหน? เจ้าจะรีบร้อนตัวไปทำไม? ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเปิดโปงเจ้าสักหน่อย!
“อย่าเข้าใจข้าผิดท่านหม่า พระราชวังถูกโจมตีเมื่อคืนนี้และทหารราชองครักษ์หลายคนได้รับบาดเจ็บ แต่ในขณะเดียวกันนักฆ่าหลายคนได้รับบาดเจ็บเช่นกันอย่างไม่ต้องสงสัย พวกที่หนีไม่พ้นวังต้องมาที่นี่เพื่อหายารักษาบาดแผล ข้ากำลังตรวจสอบเรื่องนี้ ถ้าท่านช่วยข้าต่อให้ยังมีนักฆ่าหลงเหลือในวังก็ไม่มีใครสามารถตำหนิท่านได้”
“นักฆ่าเหล่านั้นโหดร้ายยิ่งนัก ทหารในวังของเราแม้จะมีจำนวนมากมาย แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งพวกมันได้ ท่านจะไม่ถูกตำหนิหากพบว่ายาใด ๆ ถูกขโมยไปจากโรงแพทย์หลวง” เขากล่าวเสริม
หม่าอันถอนหายใจ “เป็นอย่างนี้นี่เอง วางใจเถอะแม่ทัพเฉิง โรงแพทย์ของเราจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับการสอบสวน”
ด้วยเหตุนี้เขาจึงสั่งให้ผู้ช่วยหลายคนตรวจสอบยาคงคลัง เฉิงซยงไม่ได้เสนอคนของตัวเองเข้าร่วมการตรวจสอบด้วย เพราะทุกหน่วยงานต่างมีความลับของตัวเอง เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อตรวจสอบโรงแพทย์หลวง และไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เจ้าหน้าที่ที่นี่ขุ่นเคืองโดยไม่มีเหตุผล
ผู้ช่วยคนหนึ่งกลับมาหลังใช้เวลาไม่นาน “ไม่มีสมุนไพรหรือยาใดที่ขาดหายไปนอกเหนือจากในบัญชีที่ลงลายลักษณ์ไว้” เขารายงาน
เฉิงซยงตกตะลึง “เจ้าตรวจสอบทุกอย่างเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
แม้แต่เขาก็เริ่มรู้สึกสงสัย คนเหล่านี้ตรวจสอบเร็วเกินไปไหม? จำนวนของคงคลังขาดหายไปมากจนอยากจะปกปิดหรืออย่างไร? เขารู้สึกอยากจะตรวจสอบด้วยตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับภารกิจเร่งด่วนในการจับนักฆ่าที่หนักใจเขา เขาเป็นแม่ทัพกองพลฝ่ายซ้าย ตอนนี้มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมายภายในพระราชวัง ถ้าเขาไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในเร็ว ๆ นี้ อนาคตของเขาคงจบสิ้น
หม่าอันรีบอธิบาย “นายน้อยของตระกูลซือได้รับบาดเจ็บในวันนี้ ตามมาด้วยทหารราชองครักษ์ที่บาดเจ็บจำนวนมาก ลูกน้องของข้าเข้าและออกจากคลังเก็บอย่างต่อเนื่อง พวกเราจะสังเกตเห็นได้ทันทีหากมีบางอย่างหายไป”
เฉิงซยงรู้สึกโล่งใจ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถามว่า “ช่วงนี้ใครแวะมารับสมุนไพรหรือยาบ้าง? ท่านบันทึกทั้งหมดเอาไว้ใช่หรือไม่?”
เนื่องจากนักฆ่าสามารถเข้ามาในวังได้อย่างง่ายดาย พวกมันจึงต้องได้รับความช่วยเหลือจากภายใน หนอนบ่อนไส้อาจช่วยให้นักฆ่าได้รับยา
“แน่นอนว่ามีบันทึก นี่คือกฎ” หม่าอันยกมือ มีหนังสือหนาเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น “นี่คือรายชื่อสมุนไพรและยาทั้งหมดที่โรงแพทย์หลวงจ่ายให้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้”
เฉิงซยงพลิกผ่านอย่างกังวล แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติแม้หลังจากการตรวจสอบเป็นเวลานาน
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็จ้องเขม็ง “หืม? องค์หญิงรัชทายาทขอสมุนไพรห้าราก?”
“ใช่แล้ว องค์หญิงรัชทายาทจากไปก่อนที่ท่านจะมาถึง ท่านแม่ทัพ” หม่าอันตอบ
เฉิงซยงขมวดคิ้ว ใคร ๆ ก็เป็นผู้ต้องสงสัยได้แต่เขาไม่กล้าสงสัยองค์หญิงรัชทายาท!
ทันใดนั้นหม่าอันก็พูดขึ้นว่า “มีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ท่านสิบเอ็ดทูตยุทธ์เสื้อแพรทองก็ขอสมุนไพรชนิดเดียวกันก่อนที่องค์หญิงรัชทายาทจะมาถึง”
“ท่านสิบเอ็ด?” เฉิงซยงขมวดคิ้วและนึกถึงบุคคลที่เขาเคยเห็นในห้องหนังสือส่วนพระองค์ “สมุนไพรนี้ใช้ทำอะไรได้?”
หม่าอันตอบกลับรวดเร็ว “มันมีคุณสมบัติอย่างดีเลิศในการใช้รักษาดวงวิญญาณที่เสียหาย และยังสามารถใช้รักษาอาการบาดเจ็บภายในได้ด้วย เป็นสมุนไพรมหัศจรรย์ที่หาได้ยากยิ่ง!”
………………………………………………………..
