บทที่ 932 ถูกปฏิเสธ
บทที่ 932 ถูกปฏิเสธ
เมื่อได้ยินคำพูดของซูอัน เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนอาสาช่วยเหลือทันที “ท่านสิบเอ็ด เราจะช่วยท่านหาผู้ช่วยกรรมาธิการโรงแพทย์”
พวกเขาเป็นทหารราชองครักษ์ ดังนั้นพวกเขาจึงเคยมาที่นี่เป็นครั้งคราว ทำให้พวกเขาคุ้นเคยกับสถานที่นี้
หัวหน้าโรงแพทย์หลวงเป็นกรรมาธิการโรงแพทย์ แต่งานส่วนใหญ่ของโรงแพทย์ได้รับการดูแลโดยผู้ช่วยกรรมาธิการฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา คนที่ปฏิบัติหน้าที่ในวันนี้คือ หม่าอัน ผู้ช่วยกรรมาธิการฝ่ายซ้าย
ซูอันประสานหมัดของเขา “ขอขอบคุณ!”
“เกรงใจเกินไปแล้ว ท่านสิบเอ็ด” เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนมีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ท่านสิบเอ็ดไม่เย็นชาและห่างเหินเหมือนทูตยุทธ์เสื้อแพรทองคนอื่น ๆ การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอย่างเขาอาจเป็นประโยชน์ในอนาคต
พวกเขาใช้เวลาไม่นานในการหาผู้ช่วยกรรมาธิการ ซึ่งเป็นผู้เฒ่าที่มีเคราแพะ เขาถามซูอัน “ข้าขอถามว่าท่านได้รับบาดเจ็บที่ใด?”
“ก่อนหน้านี้ข้าเผชิญกับการโจมตีของผู้บ่มเพาะระดับปราชญ์” ซูอันกล่าว “ข้ารู้สึกราวกับว่าจิตใจไม่มั่นคง ยามคิดสิ่งใดรู้สึกสมองไม่โลดแล่นเหมือนอย่างเคย”
“โอ้ ดวงวิญญาณของท่านคงได้รับบาดเจ็บ ข้าขอคิดก่อน…ยาใดรักษาวิญญาณได้…?” ผู้ช่วยกรรมาธิการลูบเคราแพะของเขาอย่างเชื่องช้า เขาไม่ค่อยพบอาการบาดเจ็บเช่นนี้
“ท่านมีสมุนไพรห้ารากไหม?” ซูอันถาม
ตาของผู้ช่วยกรรมาธิการเป็นประกาย “นั่นเป็นสิ่งที่สามารถรักษาดวงวิญญาณได้ เมื่อไม่นานมานี้พวกป่าเถื่อนตะวันตกได้นำพวกมันมาถวายสองต้น”
ซูอันรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง อวิ้นเจียนเยว่ได้ให้คำแนะนำแก่เขาก่อนที่เขาจะมาถึง สมุนไพรหลายชนิดมีค่าเกินไป และแม้แต่โรงแพทย์ก็ไม่มี ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงตัดสินใจเลือกสมุนไพรมาชนิดหนึ่งเพื่อสอบถาม เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะประสบความสำเร็จในการลองถามครั้งแรก
ทว่าจู่ ๆ ผู้ช่วยกรรมาธิการขมวดคิ้วอย่างรวดเร็ว “สมุนไพรห้ารากนี้มีค่าอย่างยิ่ง สงวนไว้สำหรับจักรพรรดิหรือองค์รัชทายาทเท่านั้น เกรงว่าจะให้ท่านไม่ได้”
เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนร้อนรนแทนซูอัน “ท่านสิบเอ็ดได้รับบาดเจ็บจากการช่วยองค์รัชทายาทและองค์หญิง! ผลงานขนาดนี้ยังไม่เพียงพอที่จะได้สมุนไพรนี้อีกหรือไง?”
ผู้ช่วยกรรมาธิการส่ายหัว “ข้าขอโทษ แต่กฎก็คือกฎ สมุนไพรนี้สงวนไว้สำหรับราชวงศ์ คนทั่วไปไม่มีใครสามารถใช้สมุนไพรนี้ได้”
ไม่มีอะไรอื่นอีกที่ทหารทั้งสองจะพูดได้ พวกเขาเป็นทหารประจำวังตะวันออกที่ต่ำต้อยจึงไม่สามารถบังคับผู้ช่วยกรรมาธิการให้ทำอะไรได้ เมื่อรับใช้ในวังมาช้านานทั้งสองก็รู้ว่าภายในวังมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวด
ซูอันเงียบไปครู่หนึ่งแล้วหยิบตราคำสั่งของเขาออกมา “ข้ากำลังสืบสวนคดีของฝ่าบาท ถ้าข้าได้รับบาดเจ็บ หากข้าไม่สามารถทำภารกิจต่อได้ด้วยอาการบาดเจ็บ ถ้าบาดแผลของข้าส่งผลต่อความสามารถในการปฏิบัติตามคำสั่งของจักรพรรดิ เจ้าจะรับผิดชอบไหม?”
ผู้ช่วยเริ่มไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “ท่านสิบเอ็ด โปรดอย่าพยายามใช้คำสั่งของจักรพรรดิเพื่อคุกคามข้า ข้าไม่ได้พยายามที่จะหลอกลวงอะไรท่าน ถ้าท่านมาตามพระราชโองการ เราจะให้ยาแก่ท่านทันทีโดยไม่โต้แย้งแม้แต่ครึ่งคำ”
—
ท่านยั่วยุหม่าอันสำเร็จ
ได้รับคะแนนความโกรธแค้น + 413!
—
ซูอันค่อนข้างอารมณ์เสีย ข้าไม่เคยทำให้เจ้าขุ่นเคืองมาก่อน ทำไมเจ้าถึงตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้า?
อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าอาการบาดเจ็บของอวิ้นเจียนเยว่อาจแย่ลงหากไม่ได้ยาจากที่นี่
ข้าควรจะแอบเข้าไปขโมยมันหรือไม่?
อย่าเลย ๆ หลังจากเหตุการณ์นักฆ่าบุกวังหลวง ไม่เพียงแต่ทำให้การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดขึ้นเท่านั้น แต่ถึงแม้ข้าจะขโมยสมุนไพรห้ารากได้ ข้าก็จะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยเช่นกัน
ข้าเพิ่งถูกปฏิเสธ ถ้าสมุนไพรห้ารากถูกขโมยไปอย่างรวดเร็วหลังจากนี้ มันคงเป็นเรื่องอัศจรรย์ ถ้าข้าไม่ใช่คนแรกในรายชื่อผู้ต้องสงสัย
ขณะที่ความขัดแย้งดำเนินไป กลิ่นหอมน่ารื่นรมย์ก็ลอยเข้ามาในห้องพร้อมกับเสียงที่ไพเราะดังแว่วมา “แล้วข้ามีอำนาจขอสมุนไพรนี้ได้หรือไม่?”
ทุกคนหันมา กลุ่มขันทีและนางกำนัลปรากฏตัวพร้อมกับหญิงงามผู้หนึ่ง ผิวสีซีดของนางตัดกับรอยแต้มรูปดอกไม้สีแดงบนหน้าผาก และเครื่องประดับสีทองบนศีรษะสะท้อนแสงไฟวูบวาบ การแต่งกายของนางดูหรูหราฟุ่มเฟือยมาก และถึงแม้ว่าชุดดังกล่าวอาจดูไม่มีรสนิยมสำหรับคนอื่น แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา ราวกับว่าชุดนี้ทำขึ้นเพื่อนางโดยเฉพาะ
“พวกเราคารวะองค์หญิงรัชทายาท!” เผี่ยวตวนเตียวและเจียวซือกุนคุกเข่าทักทาย และความเย่อหยิ่งของผู้ช่วยกรรมาธิการก็หายไปในทันที
“พวกเจ้าทุกคนได้รับบาดเจ็บ ไม่จำเป็นต้องมีพิธีการที่มากเกินไป” องค์หญิงรัชทายาทโบกมือพร้อมกับเผยให้เห็นรอยยิ้มจาง ๆ ทหารราชองครักษ์ทั้งสองรู้สึกราวกับได้รับพรทันทีที่ได้อยู่ต่อหน้านาง
“องค์หญิงรัชทายาททรงเป็นห่วงพวกเรา!” ทหารทั้งสองต่างประทับใจมาก ในความเป็นจริง ทหารในวังตะวันออกได้พัฒนาความเคารพต่อองค์หญิงรัชทายาทมากกว่ารัชทายาท เพราะเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะรู้สึกถึงความเคารพอย่างจริงใจต่อรัชทายาทที่มีสมองผิดปกติ
น่าเสียดายที่เทพธิดาอย่างองค์หญิงรัชทายาทต้องแต่งงานกับรัชทายาทโง่เง่าเช่นนั้น…
ทหารทั้งสองขับไล่ความคิดนี้ออกไปจากหัวอย่างรวดเร็ว เรื่องของราชวงศ์ไม่ใช่เรื่องที่ทหารสองคนอย่างพวกเขาควรให้ความเห็น
ซูอันมองนางด้วยความประหลาดใจ นางเป็นคนสุดท้ายที่เขาคิดว่าจะได้เจอที่นี่
เขาสังเกตเห็นของขวัญที่ขันทีและนางกำนัลทั้งหลายถืออยู่ และเข้าใจว่านางอาจจะมาเพื่อให้กำลังใจทหารที่ได้รับบาดเจ็บ
ผู้หญิงคนนี้เก่งจริง ๆ ในเรื่องการทำให้คนอื่นมาชอบนาง! แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเผี่ยวตวนเตียวและคนอื่น ๆ รู้สึกประทับใจแค่ไหน?!
องค์หญิงรัชทายาทพยักหน้าให้ซูอันซึ่งกำลังอยู่ในสถานะฑูตยุทธ์เสื้อแพรทอง จากนั้นจึงมองย้อนกลับไปที่ผู้ช่วยกรรมาธิการ “ท่านหม่า ข้าต้องการสมุนไพรห้ารากจะได้หรือไม่?”
ผู้ช่วยกรรมาธิการลังเลเล็กน้อย เขาพยายามคาดเดาว่าทำไมนางถึงต้องการสมุนไพรนี้ อย่างไรก็ตามเขายิ้มอย่างรวดเร็ว “แน่นอนพะย่ะค่ะ องค์หญิงรัชทายาท หากพระองค์ต้องการ มันก็เป็นของท่าน” จากนั้นเขาหันไปสั่งผู้ใต้บัญชาของตนเอง “พวกเจ้าทั้งหลายจงรีบไปนำสมุนไพรห้ารากออกจากที่จัดเก็บ!”
ผู้ช่วยแพทย์จากไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลับมาพร้อมกับกล่องหยกใบหนึ่ง ผู้ช่วยกรรมาธิการมอบมันด้วยความเคารพต่อองค์หญิงรัชทายาท “สมุนไพรห้ารากนั้นล้ำค่าอย่างยิ่ง ดังนั้นมันจึงถูกเก็บรักษาไว้ในกล่องหยกเพื่อป้องกันไม่ให้ฤทธิ์ทางยาสูญหาย มีผนึกพิเศษจารึกอยู่รอบกล่องเช่นกัน องค์หญิงรัชทายาทควรใช้มันอย่างรวดเร็ว หลังจากนำมันออกมานะพะย่ะค่ะ”
องค์หญิงรัชทายาทยิ้ม “ขอบใจเจ้ามาก”
ซูอันรู้สึกหงุดหงิด ตาเฒ่าตดเหม็นผู้นี้หยิ่งผยองต่อข้า แต่กลับทำตัวเหมือนเป็นสุนัขเชื่อง ๆ ต่อหน้าองค์หญิงรัชทายาท!
มันเป็นปัญหามากกว่าถ้าสมุนไพรห้ารากตกอยู่ในมือขององค์หญิงรัชทายาท การขโมยมันจากองค์หญิงรัชทายาทย่อมเป็นเรื่องใหญ่กว่าการขโมยของจากโรงแพทย์หลวงแน่นอน!
